Иллати як дам ба наълу як дам ба мехи Хуросонӣ чи буда метавонад?

Ё чаро Шрек «пасс» дод?!

Чи беқадр шуда дар зиндагӣ сухани мард?  Дар вақташ мардон сар медоданду сир не. Сар медоданду лафзи мардиро ду намекарданд. Ҳоло дидем, ки ин бор ба ҷои лашкари Мундуқбой Шрек аз «Ботлоқ»-аш дингуз зад. Оре. Ин Шрек дигар он Шреки қиссаи мо нест. Озод ҳам нест. Имрӯз мехурӯшаду пас аз чанд рӯзаш пӯзиш металабад. Аз кӣ ҳам пӯзиш мехоҳад? Аз ҷаноби қуди-қудон, пиёнискаи алтри раҷими қотили тоҷикон, яъне «ҳазрати ҷавоноб» Эмомалӣ Раҳмонов! Пиркоммунисти аҳмақи педофил!

Шояд бипурсед, ки чӣ шуд, ки Шрек аз роҳаш гашт? Ба гапи хари аблаҳаш карду пас гашт? Ё ҷаноби Мундуқбойи  соҳиби ломилахчадор барояш инъоме фиристод, ки аз «ҷиҳод» ҳаб барояш ъазизтар буд? Ё «ҷиҳод» ҳам фусси бод гашта дар забонҳо? Ё Шрекҳо ҳам бо хоҳиши худ дар «сари ломи лахчадор» баромада турник «один», турник «два» зада гаштаанду мои бехабар «Мундуқандоз»-ашон унвон додаем?

Ё ҳамон  ҳикмати аҷдодиро поси хотир бидорем: «Ба умеди Баҳовуддин нашаву буттара сахтта бқап».

Мо, ин бор ҳам нишон додем, ки бегона бегона асту парвои ғаму дарду мушкилоти мо – тоҷиконро надорад. Агарчӣ тоҷиктабор ҳам бошад, моро «онҳо» мехонад! Пас, ба по шавед, ки мо «мо»-ро бояд наҷот диҳем, на «онҳо», ки дар гардиши якум «кидатмон» карда, аз харбон Раҳмонамонов пӯзиш талабиданд!

Аз аҷаб ҳам аҷабтар шуда кори дунёву гапи мардон!

Ё шояд Мундуқбой барояш барқи тоҷикон дуздида ба фаровонӣ эҳдову инъом карда то дили Шрек дар ботлоқи бӯгинаш нарм шудаву кирму кухук зада (хӯрда), рӯи дилаш чарбӯ гирифта аст?

Мо намедонем.

Мо ончиро мебинем ба таҳлил меоварем. Ончиро мегӯянд,  ба инобат мегирем. Он чиро мекунанд, маҳак қарор медиҳем.

Пӯзаи пӯзишталабон, илоҳо хандаро аз ин рӯз ба пас набинад.

Хок бар сару ханда бар ришатон задаед?!

Доред чиҳо мегӯед? Мегӯед, ки бар шумо «маълумоти ғалат» расид?

Мегӯед аз ин варои Ому хабаратон нест чӣ гузашту чӣ мегузарад?

Нав, акнун, ба хотиратон зад, ки гузаштагони баруманди ин бариҳо, ки таърихан Эронвиҷаш хонанд, аҷдодони тоҷикон мебудаанд?

Ва вақте тоҷик мегӯӣ, гӯё худ бенажодӣ ё аз дигар нажод буда бошӣ ва моро «онҳо» мехонӣ? Чиҳо гуфӣ, худ медонӣ? Намедонӣ?!

Ба гуфти Озарахш:

Дилогоҳон, дилогоҳон дилам танг аст, медонед ?

Ҳадисам аз мақоли шишаву санг аст,  медонед ?

Нафасгирӣ чи душвор аст , ҳангоми нафасгирӣ ,

Ҳамин ҳангома бо ҷонам ҳамоҳанг аст, медонед ?

Гурӯҳе дар наистони замона ранг мерезанд ,

Най андар ранг чун омехт , найранг аст, медонед ?

Бисӯзад решаи он оштӣ, к-аз ҷанг бархезад !

Ҷаҳон бо ҷони ман дар оштӣ-ҷанг аст, медонед ?

Ба чашми танги чингизӣ само хунрез метобад ,

Ба пои ланги темурӣ замин «ланг» аст,  медонед ?

Чӣ ҷои осумони тираи таърихи инсонӣ ,

Замин як пора гӯристони фарҳанг аст, медонед ?

Садо ояд ба гушам Озарахш , аз зуҳраи чангӣ ,

Навои чангатон дар чанги харчанг аст, медонед?!

Аз куҷо медонед? Агар медонистед, ин гапҳоро намезадед. Ва-гар «намедонистед» огоҳатон мекардаме.

Чандин моҳҳо қабл ҷаноби «Хуросонӣ», ки куняташ даъвии бас буланде дорад: «Хуросон»-ӣ мегуфт: Ҷаноби Раҳмонуф як «муртад» асту сарашро буридан «фарз». Пасон мегуфт: маргу носазову айб бар шумо, ки то кунун «бардаи рус»-еду то ҳол бо хатти аҷдодиятон – форсӣ наменигореду бузургтарин пойгоҳи ҳарбии аҷнабӣ дар хокатон қарор додар, хок ту сару даҳанатон!

Ва имрӯз чӣ?

Ношармида, беҳаёна, ноҷавонмардона (гумон карда, ки мухолифини тоҷик ғулу ба гуфти мардуми онсӯйи Омӯ «лавда» бошанд, ки қобилияти таҳлили гуфтаҳои Шрек Алхуросониро дар худ надошта бошанд) моро «террорист» хонду ҷавононро аз пайвастан ба нерӯҳои озодихоҳи миллати тоҷик барҳазар дошт!

Худ дирӯз муллоҳои тоҷикро «беъурза» хонду имрӯз дар сафи «беъурзагон» ҷойгир шуд!

Ба гуфтӣ Рӯдакӣ, ки азаш дар гуфтовардаш ҷаноби Ал-«Хари Сонӣ» мисол аз арҷмандии мо (яъне мову шумо гуфта мову худро) оварда:

Дар торикии шаб ҳар ончӣ кардӣ – кардӣ

Дар рӯшании рӯз аммо натвонӣ кардан!

Гумон бурда, ки бо як тири дайду ду фохтаи «тоҷикӣ» мезанаду ҳам чалиштоҷик Раҳмоновро аз хеш ризоманду ҳам суханони дирӯз гуфтаашро ба ёди фаромӯшӣ хоҳад супурд. На, ҷаноби «муҷоҳид»!

Баъди гузидан, фоида надорад чорзону задан!

Ин хел намешвад.

Ба гуфти Фаридаддуни Аттор:

Қуввати некӣ надорӣ, бад макун

Бар вуҷуди худ ситам беҳад макун!

Ман, шахсан инсонҳои ҷоҳилро бад намебинам, чун суханро нодониста мегӯянду узрашон мақбул аст, валек инсонҳоеро, ки худро ба нодонамӣ мезананду айби гуфтору рафтори худро бори дигарон карда, «узри бадтар аз гуноҳ» пеш меоварандро чашми дидан надорам!

Ё ба гуфти Мавлонои Балхӣ, ки  ӯро ҳам «аз шумо» гуфтаву худро ҳамтабори ин мавлои овозадори Румӣ надонистаӣ:

Дар хатти аҷдодиямон:

هر که ز غوغا وز سر سودا

سر کشد این جا سر ببریدش

هر که ز صهبا آرد صفرا

کاسه سکبا پیش نهیدش

عام بیاید خاص کنیدش

خام بیاید هم بپزیدش

Ту, ки худро «хому хатил» хондаӣ, биё, ки «бипаземат» !

Акнун, худро, ки чанде пеш огоҳ аз аҳволи кишвари Тоҷикистон медонистию аз пойгоҳи русҳо дар инҷо огоҳ будӣ, аз риштарошони мақомоти муғулҳокимони ин варои Ому огоҳ будӣ, аз то 18-сола нарафтани ҷавонони тоҷик ба масоҷид огоҳ будӣ, аз бароварда шудани қонуни ахирин бар зидди сатру ҳиҷобу ҷарима барои пӯшиши «аврати занҳо» огоҳ будӣ, аз инки хатти форсӣ дар ин диёр табъиз мешавад огоҳ будию ҳатто барои «ҷиҳодат» Эмомалиро коммунисту бедину муртад «фатво» ҳам содир карда будӣ, магар чӣ шуд, ки дар тайи чанд шабу рӯз ин ҳама донистаниҳоро яксӯ гузоштаву худро ба «намедонистам»-ӯ «ғулу лавда» будан задӣ?!

Чӣ шуд ба шумо, ҷаноби Хуросонӣ?!

Магар имонатон бо ақлу забонатон дар набард афтода?

Ин ҳама дарди ба хайр. Агар намедонию ғӯли биёбонӣ, биё аз Абулмаъонӣ Бедил як насиҳатат кунем:

Инро ҳам дар хатти «мо» меорем, то нашавад бигӯӣ, ки намедонистам, ки коммунистҳои «муртад» хати ниёгони «мо»-ро ҳам баруфтондаанд!

بعد ازین از صحبت این دیو مردم رم کنم

غول چندی در بیابان پرورم آدم‌ کنم

در مزاج بدرگان جز فحش کم دارد اثر

زخم سگ را بی لعاب سگ چسان مرهم ‌کنم؟

عالمی رنج توقعهای بیجا می‌ کشد

کوس شهرت انتظاران بشکنم یا نم ‌کنم؟

چون خبیث افتاد طبع از طینت ناپاک او

خوک را حلواکشم در پیش تا ملزم ‌کنم

با فساد جوهر ذاتی چه پردازد صلاح؟

آدمیت کو اگر از خرس مویی کم کنم

هرزه‌ کاریها درین دل مردگان از حد گذشت

بعد ازین آن به که گر کاری کنم ماتم کنم

هیچم اما در طلسم قدرت نیرنگ دهر

چون عدم‌ کاری ‌که نتوان‌ کرد اگر خواهم‌ کنم

صنعتی دارد خیال من ‌که در یک دم زدن

عالمی را ذره سازم ذره را عالم ‌کنم

حکم تقدیر دگر در پردهٔ‌کلک منست

هر لئیمی راکه خواهم‌ بی‌ کرم حاتم‌ کنم

Нашавад, ки хитоби Бедил шумо бошед, ки чанде «ғӯли лавдаи биёбонӣ» буда бошеду на ақл дошта бошеду на фаросат, ки як рӯз бед гӯеду фардояш тут!

Гумон накун, ки ин вари Ому «девонахонаи муғулҳо» асту оқилони тоҷик ба парту палоҳот ҷавобе намедоранд!

«Террорист» кист?!

Агар ҳамин гуфторат намебуд, ки «мо»-ро «террорист» хондӣ, парвои «ҷиҳод»-у  «антиҷиҳод»-ат намедоштем.

Вале чун гуфтӣ, мегӯемат!

Ҷаноби Хуросонӣ, мо шуморо бо эҳтироми хос «Шрек» номида будем чун шабоҳати зоҳирӣ ба ин қаҳрамони филми тасвирӣ доштаед, вале имрӯз исбот кардед, ки ақлан ҳам ҳамтирози ҳам Шреку ҳам хараш мебудаед! Наранҷед. Тоҷикони «мо» мегӯянд:  пистаи бемағз агар лаб во кунад, расво шавад.

Ё

То мард сухан нагуфта бошад

Айбу ҳунараш нуҳуфта бошад.

Пас, ончӣ то имрӯз мегуфтед бар алайҳи Раҳмонов, ба иқрори худат, ки худро одилу ҳақиқатҷӯву «сарбози ислом» номидаед, «чаранде» беш набудаву тамоми ҳақоиқи фавқуззикратон то имрӯз «иштибоҳ» буда. Чи иштибоҳи фоҳише буда, ки на аз хираду фаҳму дарки ҷанобатон, балки аз даҳони ким – кадом даҳонфарози «маълумотиғалатрасон» ба самъи муборакатон расидаву ақли мунавваратон он додаҳоро насанҷида, дар расонаҳо расонаӣ карда! Вале имрӯз чанд мурғу шағолу гурги ҳукумати ин режими хуношом «ҳақиқат»-ро бароятон бармало сохтаанду ҷанобашон муътақид шудаед, ки на Раҳмонов, лобал мухолифинаш қотилу «террорист» мебудаанд! Ана, чаранд!

Худат худатро кавдан номидӣ, медонӣ? Худат барои гуфтани ҳақиқати ҳол пӯзиш талабидӣ! Ҳам аз «муртад» ҳам аз дастгоҳи тоҷиккушаш!

Хай, чӣ бигем? Худат ҳам як тоҷиккуше беш нестӣ. Касе ки дар кӯҳҳои Ҳиндукуш дар пайи тоҷик асту тоҷиккуш, чӣ дигар аз ин хари сонӣ талаб кунем адолату виждони инсонӣ?!

Гумон кардӣ, ки мо – тоҷикон бесангарему ба зиллат тан додаему ҳатман бо тарафгирият аз «ҳазрати ҳумоюният – яъне ҷаноби Раҳмони Раҷими маҳдуруддам»-и гуфтаат, моро «террорист» унвон додаву барои «баргашт» ба зиндонҳои Раҳмон-коммунист «фатво»-ву раҳнамоӣ кардӣ?!

Дар мақоли собиқ гуфта будем, ки агар Раҳмонов аз паштунтолибон ҳарос дорад, духтархондаш – яъне ҳамон санияи мазкура Шоҳрих бинти Кали Фаттоҳро ба ҳарими паштунтолибон фиристад, бошад, ки кораш нагиранд. Вале мебинем, ки Шумо,ҷаноби Шрек, мехоҳед аз ин «муъомила»-и муъомилагарон барои хеш ҳурру ғилмоне аз «Тоҷикистони ал-исломӣ» ба каф оред?

Рут сиёҳ, бо ин фаҳму дарку дироятат, эй ғӯли биёбонӣ!

Вақте касеро чанде пеш «муртад» фатво дода будию «буридани калла»-ашро супориш медодӣ, то ин ҳад кавдан мебудӣ, ки онро нашнохта чунин «ҳукми шаръӣ», ки баландтарин дараҷаи қазовати фиқҳист, барояш содир кардию имрӯз, омада душманони ин «муртади маҳдуруддам»-ро аз фатвои собиқат имрӯз «террорист» хондӣ?!

Паёмбармон (на паёмбари мову шумо) гуфта аст:

وأما قول النبي صلى الله عليه وسلم: أيما امرئ قال لأخيه يا كافر فقد باء بها أحدهما، إن كان كما قال وإلا رجعت عليه. متفق عليه، واللفظ لمسلم

Ҳар инсони мусулмоне ба бародари мусулмонаш бигӯяд: эй кофир, яке аз ин ду тан бояд кофир буда бошанд: агар мухотаб кофир бошад, хуб, вале агар кофир набошад, ин сухан ба гӯянда бармегардад.

Акнун, мо – тамоми мухолифини режими золиму ситамкору тоҷикозору бо зарби тиру туфанг чун шумо – Муллотолибон,  сари қудрат омадаву низоми мардумиро аз роҳи кудатои низомӣ барандохтаву солҳои мадид хуни садҳо ҳазор тоҷики бегуноҳро рехта буд, «террорист» шудему Эмомалӣ «ҳокими шаръӣ», акнун «коммунисти зиддидин»-и дирӯз имрӯз шуд «ҳокими биамриллоҳ»? Шумо куҷо дарс хондаед? Якбор ҳамун муллоҳои давру баратро пурс ончи ҳукм содир карда буди, имрӯз кӣ бароят собит кард,ки не Раҳмонов аз он амалҳояш баршашту калима арза карда пушаймон шудааст ?

Ё одат кардаед чун аҷнабиҳо «ғайримусулмон», ки чанде пеш гурӯҳҳое чун шуморо «террористони рақами 1» мехонданду имрӯз шуморо «амирони ислом» номидаанду бо шумо доду ситад доранд?

Ҳамин, ба ин осонӣ мухолифини мазлуми тоҷикро «террорист» хонданатон аз надоштани ақидаи солим, дидгоҳи салим, назари нофиз, шинохти кофӣ ва мардонагии кофиятон хабар медиҳад.

Хабар медиҳад, ки бе ҷиҳат Шрек ва хари-сонӣ наномидаематон!

Ба гуфти шоири дигар:

Ҳар ришдароз, бемаърифат мулло намешавад!

Акунун, ба хулосае расидаам, ки «ҷиҳод»-и ту алайҳи «ҷиҳод»-и писари Масъуд «гӯзи фалак»-е беш набуда аст!

Ту имрӯз аз золиме пӯзиш талабидӣ, ки то кунун бар «душмани ъақида»-ат, яъне Аҳмади Хурдӣ силоҳу пулу ёрӣ медод ва чун имрӯз ӯро сангҳои гаронарзишашро тороҷ кардаву дафтарашро басту худашонро радди марз кард, бароят «ҳазрати Ъолӣ» шуд?!

Ҳамин аст «ҷиҳод»?!

Ҳамин аст «ақида»?!

Ҳамин аст роҳи «сиротал мустақим»-атон?!

Ки дар як шабу рӯз «муртаде»-ро ҷаноби ъолӣ ва мухолифини мазлуми ҳиҷраткарда аз дасти ин Заҳҳоки морбардӯшро «террорист» мехонӣ? (Фаромӯш кардаам, ки аз Заҳҳоку Фаридун, ки «асотири қаблазисломӣ»-янд бароят мисол наоварам. Пӯзиш!)

 Баъд аз ин аз суҳбати ин девмардум рам кунам,

Ғӯл чанде дар биёбон парварам, одам кунам!

Ҳамин.

P.S Хонанда ва бинандаи боҳуши «Ислоҳ.нет»!Навори суҳбатҳои ахири Абдулҳамиди Хуросонӣ, ки яқинан на бо хоҳиши шахсиаш, балки зери фишору таҳдид таҳия ва паҳн шудааст, инсонҳои мусалмони бо имону бо иродаро ҷигархун кардаасту садҳо паёму садову навиштаҳо ба «Ислоҳ» расид,ки чаро чизе намегуед?

Имкон надорад, ки ин суҳбат бо хоҳишу майлу иродаи ҷаноби Хуросонӣ анҷом шуда бошад, ки шумо ҳам чунин эҳсосро албатта, ки доред.

Инки ҳоҷӣ Мирзо муллои кайҳо дарборишуда низ бо як суханронӣ аз ин суҳбатҳои Хуросонӣ истиқбол ва тамҷид кард, маълум аст. Чунки вай вазифааш ҳамин аст. Мисли аъзои тими фермаи ҷавоб. Вай бояд ҳамин тавр мекард.

Аммо Хуросонӣ. Ин як марди ба гуфтаи худаш мулло ва муҷоҳид, ки ҳолу ҳавои ислом дар Тоҷикистонро нек медонад, чи гуна  онро «давлати исломӣ» меномад? Бо  кадом ақлу бо кадом рӯ?

Магар ин дуруягӣ ва дукунагӣ ба хотири чӣ аст?

Муллое, ки дирӯз алайҳи Ҷумҳурии Исломии Эрон фатвои ҷиҳод содир карда ва Раҳмоновро кофиру муртадд эълон карда буд, чи шуд, ки якбора 180 дараҷа тоб хурду гапҳои гуфтаи худашро пас гирифту худашро дуруғгу бароврду шармандаву русвои олам кард?

Чи буда метавонад, ки ӯро дар фосилаи ҳамагӣ чанд рӯзе аз фикру ақидааш баргардонд?

Ба назари мо инҷо фақат ва фақат сиёсат, яъне зур ва қудрат ӯро аз фикру ақидааш баргардонидааст. Зур ва қудрат яъне чӣ? Зур ва қудрат метавонад симу зар-доллар бошад ва ё инки ҳукумати имрӯзаи Афғонистон. Ҳамин ду омил сабаб шудааст, ки Хуросонӣ «назад»  ё задни ход занад, худро худ инкор кунад, туфи худро бихурад, виҷдони худро  тиҷорат кунад, нангу эътибору мартабаи худро залил бисозад.

Хуросонӣ дар назди ҳамқавмони худ, ҳаммаслакони худ, масалан муллоҳои дигар ин тарзи кори худро чи гуна тавҷеҳ  мекунад? Як раҳмоноверо тамҷид ва ситоиш кард, ки зиддияташ бар ҳафт подшоҳи олам ҳувайдост ва боз шарм нокарда ин туда «давлати исломӣ» сохтаанд?

Тардид надошта бошем,ки иллати пузишхоҳии Хуросонӣ як рӯз не як рӯз бармало мешавад. Аммо, вай обруи худро худ рехтро дигар ислоҳ карда наметавонад. «Ислоҳ» дар садади пайдо кардани асрори ин баргашт ё тағйири 180 дараҷаии Хуросонӣ аст. Ҳатман онро низ пайдо мекунему тақдими хонанда ва бинандаи «Ислоҳ» хоҳем кард.

Сообщение А.Хуросонӣ чаро аз Раҳмонов бахшиш пурсид?             появились сначала на ISLOH.net.

Фатҳуллохон Шарифзода, фарзанди калонии домулло Шарифи ҳисорӣ, рӯҳонии маъруф дар  водии Ҳисору Душанбе ва навоҳии атрофи он буда дар Сариосиёву Бойсуни Ӯзбакистон низ  мурид ва дӯстдору мухлисони зиёд доштааст. Домулло Шариф, хатмкардаи мадрасаи Бухоро ва шарикдарсу рафиқ ва ҳамнишини домулло Садридин Айнии бухороӣ будааст. Домулло Садриддин Айнӣ,солҳое,ки дар Душанбе зиндагӣ ихтиёр кард, гаҳ-гоҳе ба хонаи ҳамсабақ ва рафиқи даврони мадрасаияш ба Ҳисор меомад. Аз баракат ва файзи донишу саводи домулло Шариф фарзандонаш ва бахусус Фатҳуллохон баҳраи зиёде бардошта ба унвони як олим ва донишманди исломӣ  соҳиби иззат ва ҷойгоҳи баланд шуда буд. Аз ин ҷост ки то ба имрӯз фарзандони хонаводаи домулло Шариф миёни мардуми водии Ҳисор иззат ва обрӯи хос доранд ва ҳамин ҳоло ҳам ба иёдат ва зиёрати аъзои ин хонавода меоянд ва худро муриду мухлис мешуморанд.

Дар даврони ҷанги шаҳрвандии солҳои навадум нисфе аз мардуми Ҳисор тарафдори Фронти халқӣ шуданд. Тарафдори ба истилоҳи он рӯзҳо «юрчикҳо». «Юрчикҳо»- юрийҳо-юраҳо,онҳоеро мегуфтанд,ки муқобили истиқлолияти давлатӣ,муқобили дини ислом,муқобили ҷудо шудани Тоҷикистон аз СССР,ки аллакай барҳам хӯрда буд, муқобили хатту забони порсӣ, муқобили ҳаракатҳои милливу мардумӣ буда барқарории СССР ва зери юғи аҷнабиҳо нигоҳ доштани давлат ва миллати тоҷикро ҳадаф қарор дода буданд. Воқеият ин аст ки онҳо ба ҳадафи худ расиданд ва то ба имрӯз ҳам дунболи ҳамин ҳадафи худ мебошанд. Онҳо,ки дар ташкилоти Фронти халқӣ гирдиҳам омада буданд, аз тарафи Русия ва Узбакистон бо силоҳ таъмин мешуданд, то як қисми сокинони бумии Тоҷикистонро,ки “вовчик” ном ниҳода буданд, бикушанд.Ва Фронти халқӣ ҳамин корро кард.

Дар ҷараёни ин ҷанг ва баъди пирӯзии «юрчикҳо», ончуноне дар маҳалли ташкил ва бурузи Фронти халқӣ ҳар кӣ намозхон буд «вовчик» гуфта куштанд, дар водии Ҳисор низ ҳар намозхонеро бо айни ҳамин иттиҳом ва низ аз рӯи мансубият ба маҳалли алоҳида ва бахусус аз рӯи нишони мӯилаб ва тоқиаш ту «вовчик» гуфта куштанд. Аз дасти Фронти халқӣ хеле бачаҳои сумдор, номдор, паҳлавон ба баҳонаи зидди Фронти халқӣ будан ба шаҳодат расиданд.

Барои ишғоли Душанбе ва навоҳии атрофи он бо танку тӯпи Узбакистон ва чуноне Алесандр Лукашенко, раиси ҷумҳурии Белорус гуфт Раҳмонов дар сари китф пулемёт ворид шуданд. Мардуми Ҳисор ба Эмомалӣ Раҳмонов ва Сангак Сафаров барои ишғоли Душанбе сахт хизмат кардаанд.

Баъди онки ҳукумат дар ихтиёри Фронти халқӣ гузашт ва давраи тақсими вазифаҳо расид,ин хизматҳои ҳисориҳоро дар аввал қадр карданд. Ба қумандонҳои ҳисорӣ:-Ибод Бойматов, Ҳабиб Насруллоев, Малик Солеҳов ва Субҳон вазифаҳои равғанӣ дода шуд. Ба Ҷамолиддин Мансуров, раиси Ҳисор ва фармондеҳи аршади «боевик»-ҳои ҳисорӣ як каме пас курсии раисии Душанберо доданд.

Фарзандони домулло Шариф:- Фатҳуллохон Шарифзода, қорӣ Сунатуло ва Сайфуллохон, дар он солҳо силоҳ нагирифтанд, ҷанг накардаанд, яъне бетарафӣ интихоб карда буданд. Он замон «юрчикҳо»-намояндаҳои Фронти халқӣ ба онҳо нарасиданд, чунки мардуми водӣ онҳоро бисёр дӯст медоштанд. Барои таъсири худро дар Душанбе бештар кардан Ҷамолиддин Мансуров, Субҳон-қумандон ва бародараш Луқмон номзадии писари калонии домулло Шариф-Фатҳуллохонро ба мансаби қозии ҷумҳурӣ,ба ҷойи Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода ба Эмомалӣ Раҳмонов пешниҳод карданд. Раҳмонов розӣ шуд. Вале,гарчанде худи домулло Фатҳуллохон Шарифзода розӣ набуд, ӯро маҷбуран бурда муфтии Тоҷикистон эълон карданд. Бо ин васила мехостанд,ки мардуми Ҳисорро дар гирди Раҳмонов ва Фронти халқӣ ҷамъ кунанд. Он замон Фатҳуллохон Шарифзода,сархатиби ноҳияи Ҳисор буд. Ҳамин тариқ аз соли 1993 то соли 1996,то замони кушта шудан домулло Фатҳулло муфтии Тоҷикистон буданд.

Дар он солҳо ҷанги шаҳрвандӣ дар кишвар бошиддат идома дошт. Давлатҳои Русияву Эрон, Покистону Узбакистону Афғонистону Қазоқистон Раҳмоновро маҷбур мекарданд, ки бо мухолифини мусаллаҳаш сари мизи гуфтушунид нишаста оштӣ кунад, то ки ҷанг қатъ гардад. Аммо Раҳмонов ва ҳукуматаш оштиро намехостанд ва барояшон баҳонаҳо лозим буд,ки ҷанг идома ёбад.

Раҳмонов якҷо бо мақомоти амниятиаш барои онки гуфтушуниди сулҳро ба бунбаст бикашонад ва аслан аз байн барад тасмим мегирад, ки муфтии мусалмонҳоро қурбонӣ карда ва онро бори дӯши мухолифин кунад. То ба ин васила ҳам давлатҳои зинафъи гуфтушунид ва мусолаҳа аз кори сулҳу оштӣ даст бикашанду дилсард шаванд ва ҳам мардуми Тоҷикистон. Ва,махсусан мардуми водии Ҳисорро зидди мухолифин шӯронанд. Ҳамин тавр муфтиро куштанд. Мақсад,чуноне гуфтам, давлатҳои кафил Раҳмоновро барои дастёбӣ ба сулҳ водор насозанд ва ҳамзамон дар чашми мардум мухолифинро бадном созанд.

Ҷузъиёти Қатли ваҳшиёнаи Муфтӣ

23 юми январи соли 1996, дар нахустин рӯзи моҳи шарифи Рамазон, соати 00.30 як гурӯҳ аз ходимони Кумитаи амнияти миллӣ, ки дар Фронти халқӣ ҳам ҷангида дар рехтани хуни инсон малакаи комил доштанд, айни зимистони қаҳратун,ки заминро як ваҷаб барф пӯшида буд, ба манзили зисти Фатҳуллохон Шарифзода дар деҳаи Латтахораки ҷамоати Қипчоқи Ҳисор дар дараи Алмосӣ зада даромаданд. Аз қазо бо Ҳабибуллохони писари хурдии муфтӣ, ки барои ҳоҷоте баромада ва ҳоло дар саҳни ҳавлӣ қарор дошт, рӯбарӯ мешаванд. Агар ӯро мепаррониданд шояд ҳама бедор мешуд ва қотилони кирошуда ба нақша ва ҳадафашон намерасиданд. Барои ҳамин ӯро дар як они воҳид ба замин афканда дасту пойҳо ва даҳонашро мебанданд,то ки садое аз ӯ дарнаояд. Ӯро дар ҳамин ҳолат даруни мошини УАЗ,ки дар як самти ҳавлӣ меистод, афканда рӯяшро мепӯшанд. Қотилон ба ду гурӯҳ тақсим шуда як гурӯҳ дохили хонаи хоби муфтӣ медароянд ва гурӯҳи дигар ба хонае, ки фарзандони ӯ хобанд, ворид мешаванд. Дар он шаби мудҳиш қотилони амниятӣ, нафарони аз ҷонии Раҳмонов дастургирифта муфтии Тоҷикистон Фатҳуллохон Шарифзода ва 4 узви дигари хонавода-ҳамсари муфтӣ, Қудратуллои писараш, келинаш,як набераву 2 шогираш,ки якеаш аз Узбакистон буд ваҳшиёна ба қатл мерасонанд. Ҷамъулҷамъ 7 нафар, 5 узви хонаводаи муфтӣ ва ду шогирди ӯро ҳадафи тир қарор медиҳанд. Дар ин муддат, ки садои тир баланд шуда буд, Ҳабибуллохони писари муфтӣ,бо хости худо гиреҳи дасту пояшро кушода аз мошин мефарояд ва ба тамоми суръат ба самти коҳдон фирор карда худро зери коҳ пинҳон месозад.

Садои тир мардуми деҳаро ба по мехезонад ва онҳо ба тарафи хонаи муфтӣ меоянд. То омадани онҳо,ки аллакай қотилон кори худро ба анҷом расонида тарки маҳалли амалиёт карда буданд ва ҳавлиро сукути мутлақ фаро гирифта буд, Ҳабибуллохон худро бехатар ҳисобида аз таги коҳ берун меояд. Ҳанӯз чашми рӯз накафида, дар субҳи барвақт,ки ҳатто хешу ақрабо хабар наёфта буданд,худи президент Эмомалӣ Раҳмонов соати 4 уними субҳ бо як ҳайат аз кормандони телевизион ва журналистон меояд ба манзили муфтии шаҳидшуда. Дар назди 7 тан аз аҷсоди беҷон бо шумули ҷасади муфтӣ дар баробари камераи телевизион истода, бидуни онки ҳанӯз кадом ниҳоду мақомоти тафтишотие, ҳатто фарзия пешниҳод кунад, эълон мекунад, ки ин кори дасти мухолифин аст. Хуб диққат диҳед ба ин ҳодиса ва аз макрҳои Раҳмонови қотил хуб огоҳ гардед. Мегӯяд,ки онҳоро дар Эрону Покистону Афғонистон омода карда фиристодаанд ва ҳоло бубинед, ки ба чи корҳо машғуланд. Вале боз шумо мегӯед, ки мо бо ин террористҳо сари миз нишаста гуфтугӯ кунем. Ман бо ин террористҳо,ки дар шаби аввали моҳи Рамазон муфтии мусулмонҳоро куштанд,чи тавр сари як миз нишинам? Чи хеле гуфтам Раҳмонов,ки имрӯз “Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ” ба худ унвон додааст бо ин амали ноҷавонмардонааш мехост раванди гуфтушунидро қатъ кунад ва давлатҳои хориҷӣ кӯмакаш кунанд, ки ҳамаи мухолифинро кушта несту нобуд кунад.

Бечора муфтӣ ва фарзандони ӯро худи Эмомалӣ Раҳмонов ба куштан дод. Аммо чаро маҳз муфтиро ҳадаф қарор дод? Дар ин бора каме пойинтар хоҳам гуфт.

Бастани дасту пойи Ҳабибуллохон ба хотири он буд,ки аввал кори муфтиро тамом карда сипас ӯро ҳам бикушанд. Зеро дар ҳеҷ ҳолат шоҳид гузоштанӣ набуданд. Аммо чи хеле гуфтем, бо хосту мадади Худо ӯ тавонист аз чанги онҳо фирор кунад. Ҳабибуллохон тӯли як моҳи пас аз куштори падар шабу рӯзи худро дар утоқҳои кормандони амният гузаронд. Вайро бо тамоми усулу тактикаҳо пурсида хостанд бифаҳманд, ки ӯ нафарони ҳамлакарда ба манзили эшон-қотилони падар ва аъзои хонаводаи ӯро мешиносад ё не? Вале ӯ мегӯяд,ки торик буд,касеро надидам ва нашинохтам. Агар ӯ баракси инро мегуфт ва мегуфт,ки бинам мешиносам, ӯро бо ягон баҳона дар ҳамон вақт мекуштанд. Ҳабибуллохон зиракиро кор бурда мегӯяд тамоман надидам ва намешиносам.

Ба дунболи изҳороти Раҳмонов роҳбарияти Иттиҳоди неруҳои оппозитсиони тоҷик бо як баёнияи расмӣ куштори муфтиро шадидан маҳкум кард. Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода, роҳбари ҳайати музокиротии ИНОТ аз Пешовари Покисон,ки он шабу рӯзҳо дар Покистон қарор дошт ба расонаҳо гуфт,ки ҳадафи ин амали террористӣ қатъи гуфтушунид ва аланга додани ҷанги шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон аст. Вай гуфт, ки дар хориҷ аз Тоҷикистон на як бору ду бор бо муфтӣ дидору мулоқот доштааст ва муносибати миёни онҳо хуб буд: ”Ҳеҷ як мусалмони ҳақиқӣ даст  ба сӯи як раҳбари рӯҳонӣ баланд намекунад. Гузашта аз ин ӯ ҷонибдори мо буд”. Оё дар воқеъ муфти Фатҳуллохон Шарифзода ҷонибдори нерӯҳои мухолифин буд? Ва,чаро устод Тураҷонзода ӯро “ҷонибдори мо” гуфт?

То онҷое маълумот дорем Фатҳуллохон Шарифзода ва падари марҳуми ӯ домулло Шариф ва хонаводаи Тӯраҷонзодаҳо солҳи тӯлонӣ миёни ҳам робита ва дӯстӣ доштаанд. Ҳанӯз қабл аз онки Ҳоҷӣ Акбар Тӯраҷонзода,қозии Тоҷикистон интихоб ва Фатҳуллохон Шарифзода сархатиби Ҳисор бошад иртиботу равуо миёни ин ду хонводаи рӯҳониёни барҷастаи кишвар вуҷуд доштааст. Дар натиҷаи ҳамин шинохти хонаводаист,ки Фатҳуллохон Шарифзода дар соли 1989 бо мусоидат ва дастгирии Ҳоҷӣ Акбар Тӯраҷонзода, ки қозии Тоҷикистон буд ба вазифаи сархатибии Ҳисор таъин гашта буд. Раҳмонов ва дастгоҳи амниятии ӯ баъди чанде аз ин робитаи хонаводаи рӯҳониёни маъруф пай бурда нисбати муфтӣ Фатҳуллохон Шарифзода  машкук ва нобовар мешавад. Гуфта мешавад, ки сабаб ва мояи бадбинӣ ва мавриди ҳадаф қарор гирифтани ӯ аз тарафи Раҳмонов ҳамин иртибот ва алоқаву ихлоси ӯ бо Тӯраҷонзода будааст. Барои онки шубҳа ва гумонҳои худро рафъ ва садоқати муфтиро нисбати худ ташхис бидиҳад аз ӯ мехоҳад,ки тавассути радиову телевизион алайҳи Тӯраҷонзода ва ИНОТ бадгӯӣ кунад. Аммо Фатҳуллохон Шарифзода ҳар бор ин дастур ва хостаи Раҳмоновро бо ҳар баҳонае иҷро намекунад. Баракс дар бархе аз маҳфилҳо иқдомоти ҳардуҷониб дар мавриди сулҳу оштиро ситоиш ва талқин карда ҳарчи зудтар бозгардонидани онҳо аз хориҷаро ҷонибдорӣ мекунад. Ин ҳарфҳои ӯро суханчинҳо бо иловаву изофаҳои пур аз тӯҳмат бурда мерасонад ва ба назари Раҳмонов ӯ нафари ҷонибдори ИНОТ ва Тӯраҷонзода менамояд.

Раҳмонов,ки бе ин ҳам бо ислому муллову руҳоният мушкил дошт ва ҳеҷ гоҳ намехост як рӯҳонии муътабар ва маъруф соҳиби вазифа ва мансаб бошад. Иллати дигари қатли Муфтӣ инҳам метавонад бошад ва Раҳмонов  дигар тасмими маҳви ҷисмонии муфтӣ Фатҳуллохон Шарифзодаро гирифт. Зеро дар он шароит ва авзоъ,ки ҳукуматаш дар сари қил истода на танҳо навоҳии вилояти Суғдро амвоҷи зидди раҳмоновӣ ва зидди кадрҳои фиристодаи ӯ фаро гирифта буд,балки дар водии Ҳисор ҳам хезишҳо ва тазоҳуроти мардумӣ ва норизоияти қумандонҳо дар авҷ буд, наметавонист ошкоро ӯро аз мақом бигирад. Вай пуштибонии ҳисориҳоро ҳам он замон аз даст дода буд. Аммо вай муфтиро маҳв кардан мехост. Барои ҳамин як пайту вақти муносиб мекофт то аз ӯ халос шавад. Дар ҳамон суханронии телевизиониаш бо тӯҳмату бӯҳтон дақиқан он кореро ки ҳоло мекунад ба мухолифони сиёсияш, куштори муфтиро бори дӯши онҳое кард,ки “дар кишварҳои исломӣ омода ва маблағгузорӣ” шудаанд. Ин изҳорот,чуноне мебинем як тӯҳмати маҳз буд. Аммо куштори муфтӣ танҳо ҳодисаи қатли шахсиятҳои муътабари кишвар набуд,ки тавассути Эмомалӣ Раҳмонов ва қотилони ӯ иттифоқ афтода бошад.

Аввалин кушторе,ки ин гурӯҳ ҳанӯз ҳукуматро нагирифта анҷом дода буд,куштори Муродулло Шералиев,депутати Шӯрои олии Тоҷикистон ва сардабири нашрияи “Садои мардум” буд, ки дар саҳни ҳавлии бинои Шӯрои олӣ ва дар айни авҷи тазоҳуроти ташкилдодаи Сангак Сафаров кушта гардид. Қотили ӯ як ходими умури дохила буд,ки баъдан чандин сол дар ҳайати муҳофизони Эмомалӣ Раҳмонов кор кард. Вай бояд Сафаралӣ Кенҷаевро мекушт. Аммо Муродулло Шералиевро ба ӯ иштибоҳ гирифта куштанд. Аммо баъдан Сафаралӣ Кенҷаевро, ки дигар ба мухолифи сарсахти Раҳмонов табдил шуда буд, куштанд ва бори дигарҳо карданд. Ҳамин тавр:

Минҳоҷ Ғуломов,

Юсуфҷон Исҳоқӣ,

Моёншо Назаршоев,

Мунавваршо Назриев,

Мухаммад Осимӣ,

Сайф Раҳимзода,     

Отахон Латифӣ 

Мухиддин Олимпур

Инчунин ва садҳо  афроди маъруфи  дигарро Раҳмонов ва ҷаллодони тоҷиккуши ӯ ба шаҳодат расонида бори дӯши мухолифин карданд. Барои мисол ҷаҳонпаҳлавон Мӯсо Исоеви масчоиро Файзалӣ Сайид бо холӣ карлани як ҷаъбат тир ба шаҳодат расонд ва ё инки овозхон Кароматулло Қурбонро Восит ном боевики Фронти халқӣ кушт ва ҳамин тавр Виктор Никулин-хабарнигори ОРТ-ро Лангарӣ Лангариев дар ағбаи Чормағзак ба қатл расонд.Қотили Сайф Раҳимзода,нависанда ва раиси Кумитаи радио ва телевизион боздошт ва ҳукми қатл гирифт. Маълум шуд,ки яке аз ҷангиёни Фронти халқӣ ва ҷияни вазири собиқи фарҳанги Тоҷикистон будааст. Ҳамин тавр беш аз даҳҳо сиёсатмадору масъулони вазоратҳо ва 70 журналисту адиб ба шумули Охонлаъл Оламов, вазири нақлиёт,Пиримқул Сатторӣ, Филолишои Хилватшо,Хушбахт Муборакшоев, Шарифамоҳи Кишвардухт, Қулмаҳмад Абулҳуесейнов, Ҷамшед Давлатмадов , Файзуллоев Таваккалро ҷаллодони Фронти халқӣ танҳо ба хотири помирӣ ва ғармӣ  ва тарафдори мухолифин буданашон кушта бори дӯши мухолифин карданд. Ҳатто куштори Тағайхон Шукуров, Сияршо Шоев, депутати Шӯрои олӣ ва бародари ӯ Сайидшоро,ки Хӯҷа -командир,як калабури манфури Фронти халққӣ кушта буд мисли дигар кушторҳо бори дӯши мухолифин карданд. Аммо ҳақиқат дер ва ё зуд ошкор ва қотили асосӣ маълум мешавад. Хуб фаҳмидем,ки қотили асосии фарзандони баруманди ин миллат Эмомалӣ Раҳмонов ва дастаи ҷиноятпешаи ӯ буданд ва то имрӯз ҳам ин қатлу кушторҳо ва фишорҳо дар кишвар идома доранд.

Қотилони Муфтӣ бо ҷурми дигаре боздошт мегарданд

  Баъди чаҳор ва ё панҷ моҳи ҳодисаи куштори муфтӣ Фатҳуллохон Шарифзода як гурӯҳи ҷинояткорро барои як куштори дигар дар Ҳисор дастгир карданд, ки дар гузашта аъзои Фронти халқӣ будаанд. Вақте онҳоро дар шӯъбаи милисаи Ҳисор маҳкам мекунанд, як нафари онҳо мегӯяд,ки ҳақ надоред маро маҳкам кунед. Ман корманди амният ва  узви Фронти халқӣ. Ӯ мегӯяд, ки агар маро раҳо накунед, рози куштори муфтиро ба ҳама мегӯям ва мегӯям,ки бо фармони шумо муфтӣ ва хонаводаашро куштем.Аз ин изҳори назар ва суханони нафари дастгиршуда дар шӯъбаи милисаи Ҳисор кормандони зиёде бохабар мешаванд.Дар ҳама ҷо овоза паҳн мешавад,ки қотилони муфтиро боздошт кардаанд. Онҳо ҳоло дар таҳхонаи шӯъбаи милисаҳои Ҳисор маҳкаманд.Пас аз 2 ва ё 3 рӯз таҳхонаи милисаи Ҳисор метаркад. Маълум мешавад,ки дар дохили шӯъбаи умури дохила бо норинҷак кафонда мекушанд. Аммо тавзеҳ медиҳанд,ки худашро бо граната кафонда худкушӣ кард.

Як нуктаро инҷо мехоҳам тавзеҳ диҳам,то барои хонанда фаҳмотар шавад. Субҳон раиси милесаи ноҳияи Ҳисор буд ва ӯ аз муридон ё дӯстдорони Муфтӣ буд.Қабл аз ҳашт нуҳ моҳ барои инки амалиёте мегузаронанд онро халалдор накунанд.Субҳонро ба ноҳияи Рудакӣ раиси милеса таъин мекунанд. Аммо дар ноҳияи Ҳисор  Ҳабиб Маҷидро аз ноҳияи Рудакӣ оварда дар ноҳияи Ҳисор таъин мекунанд,ки ӯ аз муридони Муфтӣ набуд ва барояш аслан муҳим набуд.Он солҳо Ҳабиб Маҷид подполковник буд ва пас аз ин ҳодиса ӯ ба дигар мақомҳои баланд кор карда аст ва ба рутбаи генералиҳам расид ва ҳоло нафақахур ва ё генерали мустаъфӣ мебошад. Агар хоҳед ҳодисаи кафидани гранат дар тагхонаи милесаи Ҳисор фаҳмед метавонед аз генерал Ҳабиб Маҷид пурсед. Агар натарсад бароятон ин ҳодисаро нақл мекунад ва он вақт мефаҳмед,ки фармони қатли Муфтиро худи Эмомалӣ Раҳмонов содир кардааст.

Мардуми Ҳисор то ба ҳол ин ҳодисаи ғайримуқаррариро аз ёд набаровардаанд.Аммо он замон чизе гуфта намешуд.Чи тавр як қотил даруни ИВС-таҳхонаи милиса худро метарконад? Ва,он ҳам баъди се рӯзи дастгиршавӣ? Ӯ аз куҷо граната дастрас кард, кӣ ба ӯ онро расонд ва чи тавр? Дақиқан ҷаноби Ҳабиб Маҷид фармон гирифт ва он қотилонро бе мурофиа кушт,то сир ифшо нашавад.

Дар асл ӯ як боевики номдори Фронти халқӣ буд ва дар амният кор мекард.То ҳамин имрӯз ин ҷиноят нокушода боқӣ мондааст.

Писари Муфтӣ амниятии қотили падаршро пайдо мекунад вале…

Аммо гардиши  рӯзгорро бубинед,ки пас аз солҳои зиёд Ҳабибуллохон писари муфтӣ бо нафаре,ки дасту пояшро баста даруни УАЗ афканда ва яке аз қотилони падараш буд, рӯбарӯ мезанад. Ӯро мешиносад ва чанд гоҳе аз паяш мегардад. Маълум мекунад, ки ӯ корманди Кумитаи амнияти миллӣ аст.

Ӯ рафта ба амният хабар медиҳад, ки ҳамин корманди шумо қотили падари ман аст. Моҷароро аз аввал то ба охир қисса мекунад. Кормандони амният бо ӯ баҳсу даъво мекунанд ва ӯро мегиранду дар таҳхонаи амният маҳкам мекунанд. Пас,аз чанд рӯз бо таҳдиду фишор ва гирифтани забонхат,ки агар дар ҷое аз ин боб сӯҳбат кунӣ, зинда намегузорем, раҳояш мекунанд. Ҳабибуллохон баъди ин ҳодиса дар дохили кишвар пинҳонӣ мегашт. Ҳеҷ кас намедонист,ки ӯ куҷост. Кам-кам шабона ба хонааш ба дараи Алмосӣ меомаду бас. Вақте ӯ вориди хона мешуд, ки ҳама хуфтаанд. Вале, дар ҳар сурат то ба охир пинҳон намонд ва овоза ба берун баромада ба гӯши кормандони амният расид. Аз соли 2016 Ҳабибуллохон беному нишон шуд,нопадид гашт. Ҳарчанд аҳли хонаводааш ба ҷустуҷӯяш баромада хеле кофтанд, нишонеро ҳам ба даст наоварданд.  Дар соли 2019 кормандони милисаи Ҳисор хонаводаи ӯро даъват карда ва чанд пора аз устухонҳоеро   медиҳанд ва мегӯянд, ки дигар накобед ӯ дар фалон ҷо аз маводди мухаддир мурдааст. Аҳли хонавода устухонҳоро гӯр мекунанд. Хонандаи гиромӣ ҷиноятҳои Раҳмоновро дида истодед,ки читавр ваҳшиёна ва нобахшуданист?

Нақли Ҳабибуллохон ва шинохтани қотили падараш

Ҳабибуллохон вақтеҳое ки паноҳиву баҷоӣ зиндагӣ мекард, боре ба амӯяш-бародари хурдии падараш моҷарои чи тавр шинохтани қотили падар ва пайи ӯро гирифтану рафтан ба Кумитаи амният ва ариза кардану ба мақомоти амниятӣ нишон долан, ки фалон корманди шумо падарамро дар соли 1996 кушт ва ӯро ман шинохтам ва сипас қариб як моҳ дар таҳхонаи амният маҳкам шуданашро қисса мекунад. Вай мегӯяд,ки ӯро бо шарти нигоҳ доштани ин асрор ҷавоб доданд вале қалбу ҷонаш алов дорад, намедонад чи кор бикунад?

Ҳоҷӣ Сайфуллохон,писари хурдии домулло Шарифи ҳисорӣ ва амаки Ҳабибуллохон бисёр ҳам як шахсияти бообрӯ ва соҳибкори номдор буд дар Ҳисор. Вай ин масъаларо бо кадом шиносаш дар байн гузошта бо кадоме аз кормандони баландмартабаи Кумитаи амният низ сӯҳбат мекунад ва аз ӯ мехоҳад қотили падараш ба ҷавобгарӣ кашида шуда ҷазо бигирад.Баъди ин сӯҳбат рӯи сиёҳи Ҳабибуллохон ба сари ҳоҷӣ Сайфулло меояд. Ӯро на шаб ором мегузоранд ва на рӯз.Зери таҳдиду азобу шиканҷа аз тамоми гуфтаҳояш даст мекашад вале тоб наоварда илоҷи корро дар фирор аз Ватан мебинад ва ҳоло солҳои зиёд аст ки дар гурез аст ва ба Тоҷикистон омада наметавонад. Ӯро ба маблағи калон қарздораш карданд дар сафри ҳоҷиён ва феълан дар ғурбат аз дасти ҷаллодони Раҳмонов барои ҳифзи ҷонаш қарор дорад.

Баъд аз чанд соли куштори муфти Фатҳуллохон Шарифзода дар байни мардуми Ҳисор овозаву миш-мишҳо пайдо шуд,ки куштори муфтӣ кори дасти Эмомалӣ Раҳмонов аст. Обрӯи Эмомалӣ ва сафи ҷонибдоронаш дар Ҳисор тамоман коҳиш ёфт. Мардуми Ҳисор бо Эмомалӣ Раҳмонов чап шуданд. Чанд навбат тазоҳуротҳо ҳам сурат гирифт ва намояндаҳои маҳалли Раҳмоновро аз вазифаҳо пеш карданд. Эмомалӣ чораро дар коргирии ҳилла мебинад, то дар назди мардуми Ҳисор ҳамчун қотили муфтӣ дониста нашавад. Бародари муфтии марҳум-қорӣ Сунатуллоро,ки дар байни мардум нуфуз ва эътибору эҳтироми зиёд дошт, ба худ наздик мекунад ва ҳатто ӯро ҳамроҳи худ ба Украина барои дидани қабри бародараш,ки солҳои аскарӣ дар онҷо вафот кардааст, мебарад. Баъди бозгашт аз Украина ӯро зуд-зуд дар телевизион нишон медоданд. То мардуми водии Ҳисор бинанд,ки чи қадар Эмомалӣ Раҳмонов бо марҳум муфтӣ ва хонаводаи ӯ алоқа ва эҳтиром дорад. Вақте модари Эмомалӣ Раҳмонов даргузашт қорӣ-Сунатуллоро ҳар рӯз ба манзили Раҳмонов ба Данғара мебурданд, ки мардуми Ҳисор бубинанд ва гумон накунанд,ки муфтиро Эмомалӣ куштааст.Қорӣ Суннатуллоҳҳам бо шакли мармӯзе ба гуфти худи Эмомалӣ Раҳмонов бо фишори баланд,ки дар чашмонаш таъсир мекунад ва ҳаминхел бо сад дарду алам соли 2008 аз олам мегузарад. Акнун дидед хонандаи гиромӣ Раҳмонов вақте куштанро шурӯъ кунад чихел комилан як авлодро нобуд мекунад? Ана ин аст шахсияти паси пардагии Эмомалӣ Раҳмонов “Пешвои муаззами миллат”

Бигзор мардуми Ҳисор ва махсусан фармондеҳони Фронти халқӣ,ки барои сари ҳукумат овардани Раҳмонов хидмат карда ва ҳоло нисфашон кушта ва нисфашон овораи ватананд, ин ҳақиқати талхро бишнаванд,ки онҳо“кидат” шуданд. Ҷамолиддин Мансуров, Ибод Бойматов, Ҳабиб Насруллоев, Малик Солеҳов ва Субҳон ва Луқмон қумандон:-бархе мурда,бархе зиндонӣ, бархе гуреза ва бархе ҳам,ки ҳастанд,мурда-мурда зиндагӣ доранд.

Писари дигари Фатҳуллохон Шарифзода- қорӣ Файзуллохон дар ҳамон шабурӯзҳои қатли падар дар Миср таҳсил мекард. Ӯ 17 сол дар Қоҳира хонд. Шахси бисёр ҳам машҳур ва маҳбуб аст. Ӯ низ тарки Тоҷикистон карданӣ буд.Аммо солҳои 2008–2009 ҳама, аз ҷумла муҳассилинро,ки аз хориҷа оварданд, ӯро ҳам бозгардониданд. Пайваста зери назорати мақомоти амният қарор дорад ва ҳафтае нест,ки як маротиба барои бозпурсӣ ба амният даъват накунанд.Аллоҳ ҳифзашон кунад,то аз ӯҳам қасд нагирад Раҳмонов.

Ҳамин тавр баъди 24 соли қатли муфтӣ Фатҳуллохон Шарифзода ҳақиқати ин куштор ошкор мешавад. Муфтӣ Фатҳуллохон Шарифзода соли 1936 таваллуд шуда ва соли 1996 дар 60 солагӣ ноҷавонмардона  аз тарафи ходимони амниятӣ бо фармони Эмомалӣ Раҳмонов ба шаҳодат мерасад.Падар ва амаки ӯ аз рӯҳониёни машҳури кишвар ба шумор мерафтанд. Беш аз 20 сол дар Идораи хоҷагии оби Ҳисор фаъолият кардааст. Аз соли 1989 сархатиби Ҳисор ва аз феврали соли 1993 муфтии Тоҷикистон интихоб мешавад.

PS: Хуб хонандаи гиромӣ ин ҳам як чакомае аз қатлҳои занҷиравии Эмомалӣ Раҳмонов буд,ки тақдими шумо азизон намудем.

 Пойгоҳи “Ислоҳ.нет”  дар таҳияи ин қатли ваҳшиёна аз он афроде бо мо  дар таҳия ва омодасозии ин “қатли ваҳшиёна”ҳамкорӣ намуданд изҳори сипос менамояд. Инчунин манобеъи муътамад аз дохили кишвар аз дастгоҳи амнияти миллӣ,ки бо  Ислоҳ ҳамкорӣ карданд аз эшон изҳори сипос мекунем барои дар ихтиёри мо ин маълумоти муътамади оперативиро қарор доданд.

Агар шумо ҳам чунин ҷиноятҳоеро донед ба Ислоҳ онро расонед,то онро расонаӣ кунем.

Сообщение Ифшои қатли муфтӣ Фатҳуллохон Шарифзода,баъди 25 сол появились сначала на ISLOH.net.

Сӯҳбат бо Муҳаммад Нурӣ-

— Лутфан ҳамчун фарзанди марҳум устод Нурӣ шахсияти устодро метавонед дар чанд ҷумла

баён доред?

Аввалан салом мекунам хидмати шумо ва хонандагони Пойгоҳи “Ислоҳ нет”

Бо маҳзи матраҳ кардани ин суолатон дар зеҳнам як таъбири президенти кишварамон хутур кард, ки дар он замон, замони ба имзо расидани санади Созишномаи умумии сулҳ ва ризоияти миллӣ ва шурӯъи кори «Комиссияи Оштии Миллӣ», ки раҳбарияш бар зиммаи устоди марҳум гузошта шуда буд ва дар чанд ҷо аз шахсиятҳо ва минҷумла аз худи устод ҳам инро шунида будам, гуфта буданд, ки «домулло Саид Абдуллоҳ Нурӣ як шахсияти хирадманд, дурандеш ва фарзанди фарзонаи миллат ҳастанд».

Воқеан ҳам он бузургвор ба мисли соири фарзандони барӯманди миллат фарзанди миллати хеш буданд. Тамоми дору мадор,ҳастӣ,зиндагӣ ва ҷону танашонро барои ин миллат бахшиданд.

Кору пайкори устоди зиндаёд барои ҷомеаи Тоҷикистон ва берун аз он маълум аст. Аммо мехоҳам аз шахсияти ӯ дар дохили хонавода ва муносибаташ бо Шумо- фарзандон инҷо тавсиф кунед?

Устод он чуноне, ки дар берун аз хона ба унвони як лидер ва раҳбари бисёр орому бо тамкин буданд дар хона низ он ҳамонгуна буданд. Вақте ба хона ба назди ҳамсару фарзандонашон бармегаштанд ба мисли хеле аз падарҳо падари меҳрубон ва мушфиқу ғамхор нисбат ба хонавода, ҳамсару фарзандонашон буданд. Бо вуҷуди он ҳама машғулиятҳое, ки доштанд, вақт ҷудо карда бо фарзандонашон дар ҳама умури зиндагӣ суҳбату гуфтугӯ менамуданд. Ба диду назари ҳамаамон эҳтиром мегузоштанд.

Аз ҳама муҳим дар ҳар коре ҳаққи интихоб бароямон медоданд ва албатта пешниҳод ва назароташонро низ матраҳ менамуданд. Ба ибодат ва бахусус намоз ва дониш андӯхтан таваҷҷӯҳиҷиддӣ доштанд. Махсусан намози субҳ. Худашон меомаданд дари утоқҳоямонро ором мекӯбиданд, то аз намоз ғофил намонем. Ин амалашон аз даврони навҷавониямон то бузург шуданамон вуҷуд дошт. Ҳафтае яке ду ҷаласа ҳамроҳамон дарсҳое аз Қуръон, ҳадис, сираи паёмбарамон алайҳиссалам ва инчунин авзои сиёсӣ ва иҷтимоъии кишварамон ва ҷаҳон вобаста ба вақт ва шароити корияшон баргузор менамуданд. Ёд надорам рӯзеро, ки хонаамон бе меҳмон буда бошад. Шукри Худо, ҳамеша меҳмон доштем ва рӯзҳое, ки дарсҳо баргузор мешуд, меҳмонон ҳам баҳраманд мешуданд. Рӯи муносибат ва робита бо ҳамсоягон ва хешу наздикон диққат ва таъкид менамуданд.

Ҳузур ва нақши Устодро дар муборизаҳо ва муқовиматҳои солҳои навад чигуна метавонед ба бинанда ва хонандаи мо бозгӯӣ бикунед ?

Устод марди сулҳ ва муқовамат буданд ва ҳамеша оромӣ, субот ва пешрафти миллат ва кишварамонро мехостанд ва инро дар ҳаёташон собит намуданд. Чи дар замони ҷанг ва чи қабл аз он тамоми талошашонро мекарданд, то садди роҳи ҷанг шаванд. Агар касе фикр мекунад, ки барои барқарории сулҳ баъдҳо кӯшишҳо ба харҷ дода шудааст, иштибоҳ мекунад. Ҷаҳду талошҳо барои ҳифзи сулҳ ва барои барқарории он аз аввалҳои соли 1992 баъди баргузории митингҳои ба ҳам зид дар майдони » Шаҳидон» ва майдони » Озодӣ» шурӯъ шуда буданд. Ҷонибҳо аввал дар Қурғонтеппа, баъдан дар Хоруғ ва сипас дар Хуҷанд мехостанд проблемаҳои сиёсиву низомиро ба таври мусолиматомез ҳал намоянд. Ҳато рӯзи 14 июли соли 1992 дар манзили худи устод дар ноҳияи Вахш— совхози «Туркманистон» маъракае барпо шуд ва дар он Сангак Сафаров, яке аз лидерони Фронти халқӣ ширкат варзида ва барои ҳифз ва таъмини сулҳу субот ҳам устод Нурӣ ва ҳам Сангак Сафаров суханронӣ намуданд. Вале чи тавре, ки мушоҳида шуд ин масъала ҳалли худро пайдо накард ва оташи ҷанг аланга гирифт. Аниқ буд, ки дар ба вуҷуд омадани ҷанг дар Тоҷикистон қувваи сеюм ва дасти хориҷӣ саҳми беандоза дошт. Ин буд, ки Устод бо ҳамроҳии хеле аз мардуми кишварамон аз Тоҷикистон ба кишвари ҳамсояи Афғонистон ҳиҷрат намуданд. Дар Афғонистон » Ҳаракати Наҳзати Исломии Тоҷикистон”-ро таъсис дода атрофи худ нерӯҳо ва шахсиятҳои миллӣ ва мардумиро ҷамъ намуда ва дар заминаи он “ИттиҳодиНерӯҳоӣ мухолифин»— ро ташкил карданд.Барои ба даст овардани ҳуқуқҳои аз даст рафтаи хеш ва баргаштан ба кишвари азизамон Тоҷикистон муқовамату мубориза намуданд, то тарафи муқобилро ба сулҳу созиш водор намоянд. Бо миёнҷигарии Созмони Милали Муттаҳид ва кишварҳои минтақа, махсусан Русия, Эрон ва Афғонистон ва албатта ҷаҳду талоши беандоза зиёди худи тоҷикон ва аз худ гузаштанҳо дар санаи 27 июли соли 1997 Устоди марҳум низ зери санади Созишномаи умумии сулҳ ва ризоияти миллӣ имзо гузоштанд.

Имрӯзҳо дар арафаи интихоботҳои президентӣ дар мавриди нақшу мақом ва саҳми Устод Нурӣҳаргуна сару садоҳо аз афроди шиносу ношинос садо дода истодаанд.Ин гуна “арзёбӣ” ва “таҳлилҳо”-ро чи тавр баҳо медиҳед?

Агар мутаваҷҷеҳ шудед, пай мебаред,ки ҳамчунин маъракаву мазҳакаҳое дар солҳои охир дар арафаи рӯзи реҳлати Устоди марҳум роҳандозӣ мешавад. Гоҳ филме пахш мешавад ва гоҳе матлабу мақолае мустақим ва ё ғайри мустақим нашр мешавад. Ин дафъа гуё аз ҷониби «ҷомеай шаҳрвандӣ» ин мазҳакаҳо роҳандозӣ шуда истодаанд. Воқеан ҳам хеле хандаовар аст, ки худ дар ботлоқе аз мушкилот ғутавар бошӣ ва аз гиребони мурдаҳо ва гузаштагон бигирӣ. Ин дигар ниҳояти заъф ва ноумедиро нишон медиҳад, ки бо зиндаҳо зӯрашон нарасад, таърих варақ зада аз гиребони мурдаҳо мегиранд. Ба қавле аз зери нохун чирк мекобанд. Воқеан ҷои нанг аст, ки ҳадаф ва корҳои асосиву муҳимро канор гузошта мушкилот ва проблемаҳои дар ҷомеа ва кишварамонро нодида гирифта вақти гарони худро сарфи масъалаҳое кунем, ки ҳеҷ манфиате надоранд. Ба назарам инҳама дар арафаи интихобот ҷалби таваҷҷӯҳ ба самти дигар аст.

Дар мавриди китоби “Он сӯйи сиёсат”, ки гулчине аз сӯҳбатҳои устод дар солҳои муқовимат ва ҳиҷраташонро дар бар мегирифт чи метавонед бигуед,чун баъзе сару садоҳое дарбораи ин китоб ҳам садо дода истодаанд ?

Бале, ин китоб маҷмӯай суханрониҳо ва баёнияҳои Устоди марҳум бо пешгуфтор, таҳия ва танзим тавассути устод Мирбобо Мирраҳим мебошад. Ин маҷмӯа аз чанд боб иборат аст.

Боби аввал «Ислом — кафили амнияти Тоҷикистон» мебошад, ки он шомили паём, эъломия, изҳорот, нома, табрикот, суханрониҳо дар нишастҳои матбуотӣ ва посухҳои Устод мебошад.

Боби дуввуми маҷмӯа » Хутбаи намози ҷумъа — нури имон барой ҳар як мусалмон» ном дорад, ки аз хутбаҳои намози ҷумъа ва инчунин мавъизаҳо дар намози идҳои Рамазон ва Қурбон гирд оварда шудааст.

Боби дигари маҷмӯа » Муроди мо насиҳат буд гуфтем…» ном дорад ва ин боб шомили чанд насиҳатнома мебошад.

Албата ин маҷмӯа он тавре, ки худи устод Мирбобо Мирраҳим дар пешгуфторашон овардаанд, бидуни хоҳиши Устоди марҳум анҷом пазируфтааст. Ва ин аввалин китоб аз ҳаёти сиёсии Устод нишонаи садоқат ва эҳтироми мо ба мақоми ишон аст, овардааст устод Мирбобо Мирраҳим дар пешгуфторашон.

Дар охир ба шогирдони мактаби устод ва ҳаводорону ҷонибдорони он азиз чи гуфтание доред ?

Албатта ман дар ҳадде нестам, ки гуфтание барояшон дошта бошам, вале ба унвони як бародари кучакашон каломи офаридгорамонро ёдоварашон мешавам, ки мефармояд :

» Ва сусту забун нашавед ва ғамгину афсурда нагардед ва шумо бартар ҳастед агар ба ростӣ мӯъмин бошед»

Сообщение Устод Нурӣ (раҳ) — сутунмӯҳраи муқовимат ва рамзи сулҳ появились сначала на ISLOH.net.

Суҳайб ибни Синон, ки маъруф ба Суҳайби Румӣ аст. Мавлои Бани Тамим ибни Мурра буд ва яке аз собиқин дар ислом буд.

Таваллуд шудааст Суҳайб ибни Синон ибни Молик ибни Абдуамр дар ҷазираи Фуротия наздики Найнаво. Ӯ аз бани Намр ибни Қосит яке аз қабилаҳои Рабиъа бани Наззор. Дар як ҷанге ӯро бо Рум мебаранд ва дар онҷо муддати зиёде буд.Пас аз чанде марде аз Калб ӯро аз Румиҳо мехарад ва ба Макка меорад ва ба марде бо номи Абдуллоҳ ибни Ҷадъони Таймӣ мехарад ва озодаш мекунад.

Тибқи ривояти дигар Суҳайиб аз Рум фирор мекунад ва дар Макка бо Ибни Ҷадъон паймон мебандад. Модараш аз Бани Тамим буд ва номашон Салмон бинти Қаъид ибни Маҳийз.Дар ривояти Табақоти Ибни Саъд Суҳайб сиву чандум мусалмон маҳсуб мешавад.Аммо дар ривояти Муҷоҳиб ибни Ҷабр Суҳайбро севвум аз мардон медонад. Дар ҳама ғазваҳо душодуши Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи васаллам) буданд ва эшонро ҳамроҳи мекарданд.Дар мавридаш чанд оят ҳам нозил шудааст. Ҳангомеки Умар ибни Хаттоб (раз) –ро Фирӯзи маҷусӣ бо ханҷари заҳрогин дар намзи сӯбҳ мезанад, Умар (раз) Суҳайбро амр ба имоматии намози сӯбҳ мекунад ва мардум аз пушташ намоз мехонанд.Инчунин Умар ибни Хаттоб (раз) ӯро дар шурое,ки дар он халифаи ҷадид интихоб мегардад ҳамроҳ менамояд.То поёни хилофати Усмон ибни Аффон (раз) хело фаъол буданд ва пас аз шаҳодати Усмон ва фитнае ба Мадина омад,Суҳайб комилан худро дур мекунад аз ҳама арсаҳои сиёсат ва дигар фаъолиятҳо ва дар хонааш дар Мадинаи мунаввара гушанишиниро ихтиёр менамояд.Дар соли 38 ҳиҷрӣ дар моҳи шаввол ин оламро тарк мекунад.Дар сину соли Суҳайб (раз) ҳангоми вафот ихтилоф аст баъзе ӯро 73 сола ва бархе 84 сола ва ривояти дигар 70 сола гуфтаанд.Бар ӯ Саъд ибни Абулвақос (раз) ва дигар бақоёи асҳоб намоз мегузоранд ва дар қабристони Бақеъ мадфун менамоянд.Суҳайб (раз) дар се давлатдорӣ зиндагонӣ намудааст Империяи Сосонӣ, Империяи Византӣ,Хилофати рошида то хилофати Алӣ ибни Абутолиб (раз).

Суҳайби Румӣ аслан румӣ набуда, балки аз табори араб буд. Падараш нумайрӣ ва модараш тамимӣ буд. Сабаби Суҳайби Румӣ номиданашро аз қиссаи зер хоҳем дарёфт.

20 сол пеш аз Байъсат Синон Ибни Молики Нумайрӣ раиси шаҳри «Уббула,» ки аз тарафи Кисро таъин шуда буд, фарзанди маҳбубе бо номи Суҳайб дошт. Суҳайби гулчеҳраву сурхмӯй бисёр зираку доно, хушҳолу хурсанд ва осӯдаҳол буд. Падараш ҳамеша аз ӯ хурсанд буд. Дар яке аз рӯзҳо Суҳайб бо модараш ва ҷамъе аз ҳамдеҳагон барои истироҳат ба деҳи «Саний», ки дар замини Ироқ қарор дошт, рафтанд. Дар аснои истироҳат гурӯҳе аз Румиён ба он деҳ ҳуҷум карда, даст ба ғорату дуздӣ заданд ва мардуми зиёдеро ба асорат бурданд. Суҳайб аз зумраи асирафтодагон буд, ки баъдан дар бозори асирон фурӯхта шуд. Суҳайбро чанд нафар харидорӣ карданд ва ӯ барои раисонаш хизмат мекард. Ин хидматгузорӣ барои Суҳайб имкон дод, то ин раисону садрнишинони Румро бишносад.

Суҳайб бо чашми худ дид, ки дар қасрҳои Рум чӣ корҳои зишту фаҳшо рух медиҳад. Худ шунид, ки дар он макон чӣ тавр зулму ситам бисёр аст ва ин гурӯҳи афродро бисёр паст шуморид ва мегуфт: Ин ҷамъи касодро танҳо тӯфон метавонад покиза кунад. Агарчӣ Суҳайб дар Рум бузург шуд ва забони арабиро қариб, ки фаромӯш карда буд, аммо аз хотир набароварда , ки аслаш араб аст ва нисбати он чи, ки ба аслу табораш тавъам буд, шавқу ҳавас дошт. Барои озодӣ аз бардагӣ ва ба диёри худ боз гаштан кӯшиш мекард. Аз як коҳини масеҳӣ шунида буд, ки барои яке аз сардоронаш мегуфт:

Замоне наздик шудааст, ки дар Макка як паёмбар меояду рисолати Исо ибни Марямро тасдиқ мекунад ва мардумро аз торикӣ ба сӯи нур мебарорад. Барои Суҳайб фурсати муносибе пеш меояду ба сӯи Макка ва ба сӯи маконе, ки паёмбари мунтазир меояд, фирор мекунад. Чун Суҳайб ба Макка расид ва мустаққар шуд мардум ӯро ба сабаби вазнин будани забонаш ва сурхии мӯяш Суҳайби Румӣ ном гузоштанд.Суҳайб бо яке аз сардорони Макка, ки вай Абдуллоҳ ибни Ҷудъон буд, шарик мешавад ва ба тиҷорат мепардозад ва бисёр даромад мекунад. Ғайр аз ин Суҳайб сухани он коҳини масеҳиро фаромӯш накарда буд. Худ ба худ мегуфт: Кай меомада бошад он паёмбар? Дере нагузашта ҷавоб барояш омад. Як рӯз ҳангоми аз сафари тиҷорӣ баргаштан ба ӯ хабар медиҳанд, ки Муҳаммад ибни Абдуллоҳ паёмбар шудааст ва мардумро ба имони ба Аллоҳ даъват мекунад ва ба некӯиву адолат амр мекунад. Аз бадӣ ва фаҳш онҳоро наҳй мекунад. Суҳайб гуфт: Оне, ки лақабашро Амин мегӯянд, вай нест? Гуфтдаанд: Бале, ӯст. Суҳайб гуфт: Маконашро бигӯ: Гуфтанд: Дар дори Арқам ибни Абил Арқам. Дар Пеши Сафо, лекин эҳтиёт кун, то Қурайш туро набинад ва зиёнат нарасонанд.

Ва дар пеши дар Аммор ибни Ёсирро ёфт ва гуфт: Чӣ мехоҳи?

Аммор гуфт: Ту чӣ мехоҳи? Суҳайб гуфт: Мехоҳам пеши ин мард дароям, то фаҳмам, ки чӣ мегӯяд. Аммор гуфт: Ман низ инро мехоҳам. Суҳайб гуфт: Пас бо ҳам наздаш медароем. Суҳайб бо Аммор назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи васаллам) даромаданд ва суханони ӯро гӯш карданд. Пас нури имон дар дилҳояшон дурахшид ва ҳарду гувоҳӣ доданд,ки Худо яккаву ягона ҳаст. Ӯст сазовори ибодат ва Муҳаммад банда ва расули Ӯст. Пас рӯзашонро дар назди Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи васаллам) гузаронида, аз суҳбати эшон ҳаловат бурданд. Вақте, ки шаб шуд ва ҳама ором шуданд, ҳарду дар торикии шаб аз назди эшон рафтанд.

Суҳайб бо ҳамроҳи ёронаш Билол, Аммор, Хаббоб, Сумая ва даҳҳо муъминони дигар аз тарафи Қурайш чунон азият дода шуданд, ки агар ин азоб бар кӯҳ нозил мешуд, пора мегардид. Ҳамаи ин азиятҳоро бо нафси орому собир бардошт кард, вақте,ки Паёмбар (саллаллоҳу алаҳи васаллам) ба ҳиҷрат барои асҳобашон ба сӯи Мадина рухсат доданд, Суҳайб қасд кард.

Пеш аз ҳиҷрат Қурайш аз ин мақсадаш огоҳ гардида, сади роҳаш шуданд. Суҳайб фурсати муносибро ҷӯё шуда, то ба Мадина ҳиҷрат кунад.

Лекин натавонист, зеро душманон ӯро зери назорати худ мегирифтанд. Барои фирор роҳе пайдо накард ва даст ба ҳила зад. Дар як шаби бисёр хунук ба ҳоҷатхона рафт, гуё, ки қазои ҳоҷат дорад ва бар нагашт, то душманон огаҳ нашаванд. Баъзе аз душманон бо якдигар гуфтанд, дилпур бошед ва хотир ҷамъ доред, зеро Лоту Уззо ӯро ба дарди шикам гирифтор карданд, сипас душманон ба хобгоҳашон бозгаштанд ва хоб бар онҳо чира гашт. Суҳайб оҳиста аз миёнашон баромада, рӯ ба тарафи Мадина кард.

Дере нагузашта буд аз фирори Суҳайб, ки душманон огоҳ шуда, аз дунболи ӯ шитофтанд ва ӯро дарёфт карданд. Вақте Суҳайб расидани онҳоро пай бурд ба макони баланд баромада, аз тирдонаш тиреро гирифт ва найзаашро омода карда, гуфт: Савганд ба Худо эй маъшари Қурайш, шумо худ медонед, ки ман тирандози моҳирам ва ҳар ки пеш меояд бо як тир корашро анҷом хоҳам дод.

Қурайшиён гуфтанд: Чун ту ба Макка омада будӣ мискине беш набудӣ, акнун, ки соҳиби молу пул шудӣ фирор мекунӣ?

Суҳайб гуфт: Агар молу мулкамро бароятон диҳам, маро раҳо мекунед? Гуфтанд: Бале. Суҳайб макони молу мулкашро ба онҳо нишон дод, сипас раҳояш карданд.

Суҳайб ба сӯи Мадина раҳсипор шуд.

Суҳайб бо дину имони ба Аллоҳ бидуни ягон таассуф бар он моле, ки дар зиндагиаш ҷамъ карда буд, раҳсипор гашт. Ва ҳар гоҳ, ки дар роҳ хаста мешуд ва шавқи дидори Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи васаллам) ба ёдаш мерасид, дубора нишоташ бармегашт ва хастагиро ҳис намекард.

Вақте ба «Қубо» рустоест 2 фарсанг аз Мадина дур аст расид, Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи васаллам) ӯро дида, хеле хурсанд шуданд ва гуфтанд: «тиҷоратат суд овард эй Абӯяҳё тиҷоратат суд овард ва ҳамин суханро се бор такрор карданд. Суҳайб чунон хурсанд шуд, ки ҳатто гуфт: Савганд ба Худо касе маро сабқат накард ба наздатон эй Расулуллоҳ дар бораи муомилае, ки бо душман кардам фақат Ҷибрил хабардоратон кардаст. Ҳақиқатан тиҷораташ бурд кард.

Ва ваҳйи аз осмон инро тасдиқ кард ва Ҷибрил шоҳид шуд ва дар ҳақи Суҳайб ин сухани Аллоҳ нозил шуд ‎

«‎ومن الناس من يشري نفسه ابتغاء مرضاة الله والله رءوف بالعباد» «

Касе дигар аз мардум барои ҷустани хушнудии Худо ҷони хешро фидо кунад. Худо бар ин бандагон меҳрубон аст!

(Сураи Бақара, ояти 207)

Дар фазлаш мегӯянд:

Анас ибни Молик собиқин ва нахустин мусалмонони Араб буданд.Суҳайб собиқини дар ислом аз Рум буданд.Билол ибни Равоҳ аз пешоҳангон ва собиқини Ҳабашиҳо буданд.Салмони Форсӣ аз пешоҳангон ва нахустин мусалмон шудагон аз Форсҳо буданд.

Бақо ибни Мухаллад дар Муснадаш аз Суҳайб (раз) 30 ҳадис ривоят кардаанд.Ривоят кардааст аз Суҳайб Имом Муслим 3 ҳадис ва дигар муҳаддисин ҳам аз ӯ ривоят кардаанд.

Аллоҳ аз ин саҳобии ҷалилулқадр Суҳайби Румӣ розӣ ва хушнуд бошад ва моро аз пайравони ин абармардони садри ислом гардонад омин.

Сообщение Суҳайби Румӣ (раз)-ро мешиносед? появились сначала на ISLOH.net.

Ҳанӯз,ки Додгоҳ ба Далер санксия барои ҳабси пешакӣ содир накарда буд,ки КГБ айбашро эълон ва расонаӣ кард.

Сипаргиси Томирис, аз нависандаҳои “фермаи ҷавоб”-и КГБ,серкаи(такаи ахташуда) навишт: БИШНОСЕД: ДАЛЕРИ ИХВОНӢ!!!

Ва,ҳамин тавр ин серкаи сухангӯи ”фермаи ҷавоб” яке-яке иттиҳомоти аз қабл омодакардаи коргоҳаш ба муқобили Далер Шарифов, рӯзноманигор ва таҳлилгари мустақили тоҷикро баршумурд,ки бузургтарини он таълифи китобе бо номи “Муҳаммад(с) ва терроризм” аст. Дар ин китоб аз донишмандони олами ислом Сайид Қутб ва Шайх Юсуфи Қарзовӣ нақли қавл кардаву иқтибос оварда ва бар тибқи урфи илмӣ сарчашма ва манобеашро нишон додааст. Ба мисли ҳама муҳаққиқони ростин, на ба мисли Хушвахтов Қобилҷон, ки бо вуҷуди асардуздӣ имрӯз дар Донишгоҳи миллӣ бо дастури Дузди калон ректор таъйин шуд. Дар воқеъ дар Тоҷикистони азизи мо ҳоло ҳама чиз чаппа ва воруна аст. Дузд-олиму раиси муассисаи илмӣ мешавад, вале як нафари дар роҳи илм ва олим меравад пушти панҷара. Кор ба ҷое кашидааст,ки ҳатто бар хилофи ончики қонунҳои ҷории кишвар ва Қонуни асосӣ иҷозат ва кафолат додааст, афрод барои ақида ва андеша зиндонӣ мешаванд.

Имрӯз дигар қисса аз “Ҳизбутаҳрир” нест, аз Салафия нест, аз “Ҷамоати Таблиғ” нест, аз шиъӣ нест,мисле,ки ҲНИТ-ро ҳам аз “мӯд” баровардаанд, ҳоло аз “Ихвон-ул-муслимин” мегӯянд. Ва кашфу ошкор кардаанд,ки Далер аз соли 2000 ихвонист!!! Вой доду бедод. Бо 20 соли таъхир тоза кашф кардаанд? Ҳаройина ҷидду ҷаҳд доранд, ки дар ин ҷумҳурӣ “лонаҳо” ва “ячейкаҳо”-ро,ки муртабит бо ин созмони исломӣ бошад, пайдо кунанд, ва агар аслан ҳамчунин чизе набуд, истеҳсол ва истихроҷ кунанд. Ба чашми ҷаҳониён нишон диҳанд,ки инҷо Тоҷикистон нест,инҷо як Ҷумҳурии Исломии рустӣ, паноҳӣ ва эълоннашуда аст. Тоҷикистони “светский” ҳамин худи онҳоанд:-оила, домодҳо, маҳалли барои ҳама маълум, “фермаи ҷавоб” ва чанд чокару ходиму хоямолу кунлеси дастопешибар ва пагондор, ки чун магасҳои гирди ширинӣ ҳамвора дар давру бар визвиз мекунанд.

Бақияи ин мулк, бақияи ин кишвар исломианд ва инҳоро бояд аз роҳи ислом ва аз роҳи Муҳамад (с) ва аз роҳи Аллоҳ(ҷҷ) гардонд. Вагарна чаро ин ҳама моҷаро дар Қирғизистон нест, чаро дар Ӯзбакистон нест? Чаро ин ҳама дар Тоҷикистон ҳаст? ДОИШ ҳам инҷо террор мекунад, ҲНИТ ҳам инҷо террор мекунад ва ҳоло аз ҳама гузашта “Ихвон-ул муслимин” омадааст.Илоҷе надоранд,магар инки масоҷидро ба дискоклуб ва маркази рақсу базм табдил диҳанд.То аз ин ҳама лонаҳо ва ячейкаҳо кишварро тахлия кунанд. Далер ва афроде назири Далер дар ин роҳ монеа ҳастанд ва халал мерасонанд. Онҳоро бояд заду бурду шинонд. То барои дигарҳо сабақ бишавад,то дигарҳо то пойи ҷон битарсанд, дарундарунашон аз ҳаросу ваҳм пур бишавад. Ин Сипаргиси Томирис-серкаи “фермаи ҷавоб” хеле ҳам ошкоро ва бо садои баланд, қабл аз онки бозрасие анҷом бипазирад фикри айбдоркунии Далерро тахту ружд карда ва ба нашр ҳам расонид:

“Далерро мешиносам. Ҳақиқатан рӯзноманигори бебок аст. Ба ғайр аз рӯзноманигор буданаш шахсияти рӯҳони аст гуем хато намекунем. Зеро аз кудаки бо ҲНИ-ён рафту омад дораду, писархонди Турачонзода аст ва дар навиштаҳояш низ тоҷикияташ ноаён асту «уммат» буданаш бисёр баръало! Ҳамчунин рӯзноманигори «Озодагон» (хамоне ки сарсахтона манфиатхои Иронро дар ҶТ ҳифз ва ҳимоя мекард!) шинохта мешавад”.

Ана ҳамин тавр: моддаи ….қисми… прим1-“рӯҳонӣ”, моддаи….қисм…банди а)-“бо ҲНИ рафту омад дорад”, моддаи… қисми ….”писархонди Тӯраҷонзода”,моддаи … қисмии….рӯзноманигори “Озодагон”( ҳамоне ки сарсахтона манфиатҳои Иронро дар ҶТ ҳифз ва ҳимоя мекард!)

Барои бозрасони КГБ, ки парвандаи алайҳи Далерро тафтиш хоҳанд кард, ҳама айбҳо пешопеш навишта ва ишора шудааст.Онҳо акнун бояд ӯро “багап” биёранд, худиқрорӣ ва эътирофи гуноҳонро ба даст оваранд. Дигар мезананд,таҳқир мекунанд, гушна нигоҳ медоранд, зери чакаки об медоранд, дар ток мемонанд, кори онҳо. Бояд ба гап дароваранд. Зеро “оперҳо” хеле заҳмат кашиданд. Медонед ку агар лозим шавад мурдаи Ленинро ба гардан мегиред.

Сипаргиси Томирис серкаи “фермаи ҷавоб” ва ба эҳтимоли зиёд узви бандаи “опер”-ҳо дигар на танҳо айбнома, балки ҳукми Далерро ҳам содир кардааст: “Душмани халқ” ва “хатарнок”(враг народа и опасний). Бубинед,ки чи навиштааст:

“Душман ҳамавақт зери парда ниҳон буда наметавонад. Далер Шарифов, ки шабу рӯз орзуи исломи гардонидани Тоҷикистонро дар сар дорад, бо навиштани китобаке «Муҳаммад (С) ва терроризм» қаъри дили худро айёнтар намуд. Вай дар навишти китоб ба таълифоти идеологҳои «Ихвон-ул-муслимин» — Саийд Қутб, Юсуф Қарзови такя намуда бори дигар исбот намуд, ки яке аз аъзоёни ин ташкилоти террористи-экстремисти дар Точикистон аст. Далер аз онҳое, ки аъзоёни қатории «Ихвон-ул-муслимин» хастанду дастгир шудаанд, даҳҳо маротиба хатарноктар аст! Зеро ӯ метавонад заҳри «Ихвон-ул-муслимин»-ро дар мафкураи тоҷикон бипошад ва… хеле моҳирона!!!»

Дар боло зикр кардам,ки онҳо чокару навкару хоямолони он оила ва он маҳалли муайян ҳоло танҳо худашонро Тоҷикистон меҳисобанд. Зеро инҳо аз дину ойини бақия безоранд, зеро боқии мардум бо онҳо бо ҳамин дини ислому Муҳаммад(с) ва Аллоҳашон тафовут доранд. Онҳо аз ин ҳама мункиранд,дискотека мераванду серӣ шароб мезананду рақс мекунанд бо сардории худи Тансор Диско ва ҳамаи домодҳо ва ҳамаи духтарҳо. Аммо ин серка дуруст навишта ва Тоҷикистони худашонро дар даруни нохунак ҷой додааст. Вале он идда аз рӯзноманигоронеро,ки аз ҷабру ҷафо ва зулму ситам ба ночор тарки ватан кардаанд ва ба “Тоҷикистон”-и онҳо хидмат накардаанд яксара таънаву маломати хоинӣ задааст.Мутаваҷҷеҳ бишавед,ки ин серка чи навиштааст ва ҷонашро фидои чи Тоҷикистоне кардааст, Тоҷикистони дар нохунак:

“Ҷонам фидои рӯзноманигоре, ки сарсупурдаи ин меҳани ҷафокашида бо номи «Тоҷикистон» аст! Аммо онҳое, ки бо маблағхои бадхоҳони хориҷии миллати тоҷик, хиёнат ба ин меҳан мекунанду кисмате дар хизмати Руссия, қисмате дар хизмати Ирон ва қисми дигаре дар хизмати хоҷагони Аврупоӣ Амрикоӣ қарор доранд, нафрат дорам… ва Далер яке аз онҳост!!!”

Бале,Далер яке аз онҳое буд,ки мебоист ҳоло дар канори мо ва ҳамроҳи мо мебуд.Аммо вай ҳеҷ гоҳ тамоюле ба ҳеҷ яке аз гурӯҳҳои сиёсӣ нишон надодааст. Ва,ҳеҷ гоҳе ҳам ихвонӣ набуд. Агар ки назди Тӯраҷонзодаҳо буд, ба хотири дину мазҳаб ва омӯхтан буд,ки ҳар як тоҷики мусалмон ҳамчунин ниёзеро дорад, магар инки шумо “светский”-ҳо,ки онгуна ки хаффош аз хуршед метарсад аз ислом ҳарос доред. Шумо шайтони лаъин ҳастед. Барои ҳамин аз “бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим” ва онҳое,ки ин каломи рабониро такрор мекунанд, бим доред. Барои исботи ин гуфтаҳоям боз ҳам аз ҷумлаҳои охири Сипаргиси Томирис, серкаи “Фермаи ҷавоб” ва баландгӯи КГБ,ки ҳам айбнома ва ҳам ҳукми Далерро содир кардааст, иқтибос меоварам:

“Ёд доред, Далер мехост ташкилоти ҷамъиятии «Қадам ба қадам»-ро созмон диҳад? Ва аҷиб ин аст, ки «Қадам ба қадам» ин ғояи идеологҳои ихвонӣ буда, қадам ба қадам ихвонӣ кунии ҷомеъаро дар назар дорад!!! Аз оне, ки ихвониҳо ҳанӯз аз солхои 2000-ум дар Тоҷикистон фаъол будаанду, Далерҷон низ он солҳо хеле фаъол буд, бисёр далелҳо мутобиқ меоянд!!!

P.S. Барои исботи навиштаҳо аксҳо аз китоби Далер Шарифовро манзуратон менамоям.”

Хуб,ки чи акс меоварӣ? Магар як китоб ва он ҳам ба таври ошкоро навишта ва интишор мешавад,агар ки ҷиноят буд ва ҳарфе ҷурм дошт,муаллиф бо кадом ақле ва бо кадом умеде онро интишор дода ва худро дудаста ба дасти чун шумо касифон ва динситезон месупорид. Шумо як бор аз худ суол мекунед, ки аз ҷони ин миллат чи мехоҳед? Охир,ин миллат миллати мусалмон аст ва исломист. Дар тамоми давраи шӯравӣ атеистони болотар ва бартар аз шумо натавонистанд, ки ин мардумро аз ислом бигиранд, натавонистанд, магар шумо чанд мушт фурӯмояи занбамузд, намедонам, бар хотири чӣ ва бо дастури кӣ ва бо нақшаи кӣ ва бо тарҳи кӣ ва бо гранти кӣ мехоҳед аз тоҷик ва Тоҷикистон як давлати террористӣ ва террористҳо бисозед ва ҷилва бидиҳед? Шумо тоҷикро Рафшану Ҷумшуд кардед. Имрӯз мехоҳед онро террористу радикал нишон бидиҳед.Магар мешавад яксара як миллатро,аз омӣ гирифта то олиму устоди донишгоҳу донишҷӯву корманди давлативу шоиру нависандаву журналист террористу радикал муаррафӣ кард? Магар мусалмонӣ гуноҳ аст?

Шумо фикри бачаҳоятонро, шумо фикри баъди худатонро намекунед,ки чи хоҳад шуд?Фикр мекунед? Магар мешавад ин ҳама мардумро, ки нуҳ миллион аст, ба истиснои шумо ва оилаи шумо ва авлоду қабилаи ва уруғи шумо ҳамагӣ мусулмонанд. Ҳамаи инҳоро мекушеду зиндон мекунед? Магар аз Си Ҷин Пин ҳаминро ёд гирифтед, ки имрӯз мусулмонҳои Чинро аз динашон баргардониданист? Шумо ошкоро бигӯед ва эълон кунед, ки ҳадафатон мардумро аз ислом баргардонидан аст. Ҳамчунон, ки як дар оғози ҳокимиятатон дар Ғарм Музаффар Баҳриддин-намояндаи чун худи шумо аз худобаргашта дини дигарро ҷорӣ карданӣ буд. Шумо ҳам бигӯед.

Як собиқ вазири генералро нақл карданд, дар лойиқаи назди бӯстонсарояш ба ҳадде масту аласт шуда дарунаш даромада худро шакидаву жӯлида ба Худо нола кардааст, ки чи қадар бародарону хоҳарони тоҷики худамро вовчик гуфта мо куштем туъмаи моҳиҳои Ому кардем,дар Афғонистон дарбадар кардем, Худоё маро бубахш. Шоҳиди ҳодиса ҳикоят кард,ки ин собиқ вазир ба ҳадде аррос мезаду доду фарёд мекард,ки гӯиё васвос шуда бошад. Осон нест, ин ҳама зулму ситамеро,ки болои халқи Худо бор мекунед, ҳазм кардан.Шаб ҳангоми хобатон ин ҳама инсонҳои бегуноҳ намудор мешаванд. Ҷони онҳоро дар азоб мондаед. Онҳо ҳам мисли шумо зиндагӣ доранд. Зану фарзанд доранд.Ҳоло вақти мурданатонро, замони назъи ҷон ва қабзи руҳро фикр кунед,ки Худо шуморо бо чи ҳолатҳое гирифтор мекунад.

Магар навиштан дар бораи Муҳаммад(саллаллоҳу алайҳи васаллам) гуноҳ аст? Пас аз Рӯдакӣ гирифта то Саъдиву Ҳофизу то Исфандиёри Назар ҳама ҳама бояд дар зиндонҳои Пешво бишинанд? Садҳо миллиард, шояд бештар аз ин инсонҳо зикри номи Муҳаммад дар лаб ин дунёро тарк карданд. Ва ҳоло низ ҳамарӯза миллионҳо, балки миллиардҳо маротиба исми Муҳаммад дар ақсо нуқоти ҷаҳон,аз Кохи сафеди Омрико гирифта то масҷиди “Нури ислом”-и Хуҷанд ва ҷамоатхонаҳо дар Бадахшон бо шавқу иштиёқ садо медиҳад.

Шумо марксистҳои занбамузд ҳазорҳо бор бештар аз ин ҳам фишору тазъиқу озор диҳед, ишқу алоқа ва муҳаббати як мусулмон ба Муҳаммад(саллаллоҳу алайҳи васаллам)-ро сари мӯе кам карда наметавонед.Худатон гӯлахи дӯзах мешаведу бас.

Бале, агар Далер дар бораи Маркс менавишт, намешишт вай дар бораи Муҳаммад(саллаллоҳу алайҳи васаллам) навишту шишт.Муҳаммаде(саллаллоҳу алайҳи васаллам),ки садҳо миллион исми ӯро доранд ва фардо ва то рӯзи қиёмат хоҳанд дошт. Вале Марксро ба ҷуз аз шумо ва он ҳам на ошкоро, балки ҳамчун “псевдоним”, номи рамзии идораӣ ба худ мегузоред….

Ҳамчунон,ки Сипаргиси Томирис аз зикри номи воқеияш шарм медорад, шумо ҳам аз онки мехоҳед Маркс ном дошта бошед, шарм медоред. Ҳамин кофист,ки шумо ҳам дар ин дунё шармандаед ва ҳам дар он дунё мардуд.Мефаҳмед инро?Шумо як ҳаюлоед!

Аммо Далер,бо онки Муҳаммад(саллаллоҳу алайҳи васаллам) навишту шишт, ифтихор мекунад, саре баланду афрошта дорад..

PS. Маъракаи дастгирӣ ва муқовимати расонаии хабарнигорони тоҷик дар тамоми гӯшаҳои олам барои раҳоии Далер Шарифов водор кард,ки Прокуратураи генералии Тоҷикистон як изҳороти вижа интишор дода ва бори дигар навиштаи Сипаргиси Томириси КГБро таъйид кунад. Дар ҳоле,ки мебоист Прокуратураи Генералӣ,ба унвони нозири иҷрои қонунҳо,ниҳоди назораткунанда бар дурустии аъмоли мақомот алайҳи инчунин таъқиб ва истифодаи методи сталинӣ эътироз меоварад ва раҳоии фаврии Далерро ҳадди ақал дар ҷараёни тафтишот талаб мекард,комилан баракс муносибат карда Далерро қабл аз анҷоми бозрасӣ ва муҳокима муҷрим шинохт.Албатта дар кишвари мо дигар чизро ҳам намебоист интизор дошт.Вале ин изҳороти Прокуратураи генералӣ шаҳодат ва далели он аст ки Тоҷикистон ба як марҳалаи беқонунӣ ва ба як раванди террору саркӯби давлатӣ ворид шудааст. Дар ин изҳорот маълум мешавад,ки Прокуратураи генералӣ аз ҳамин алъон ба унвони “айбдоркунандаи давлатӣ” дар қазияи мазкур мақеъ гирифта ҳанӯз,ки тафтишот шурӯъ нашудааст, алакай “фикри айбдоркунӣ” эълон кардааст. Вагарна бидуни кадом санҷишу тафтиш намегуфт: “дар давоми солҳои 2013-2019 зиёда аз 200 матлабу мақолаҳои дорои мазмуну муҳтавои экстремистиро нашр намудааст, ки ба барангехтани кинаву адовати динӣ-мазҳабӣ ва тарғиби бартарии як қисми шаҳрвандон нисбат ба қисмати дигар аз нигоҳи мансубияти динӣ равона шудаанд.”

Дар қисми дигари ин изҳорот фикри айбдоркунии аз ин ҳам вазнинтареро баён доштааст:

“Аз ҷумла, моҳи июни соли 2019 Шарипов Д.А. рисолаеро бо теъдоди 100 адад ба таври ғайриқонунӣ дар чопхонаи пинҳонӣ интишор сохтааст. Рисола тибқи хулосаи ташхиси диншиносӣ, дар ҳошияи консепсияи ҷараёни «Ихвон-ул-муслимин» («Бародарони мусулмон»), ки дар аксар кишварҳои ҷаҳон ташкилоти террористӣ эътироф гаштааст, таҳия гардида, ба моил сохтани ҷавонон ба мафкураи ҷиҳодӣ нигаронида шудааст, инчунин, онҳоро барои содир намудани амалҳои экстремистию террористӣ даъват менамояд.”

Хуб,ин дигар маълум аст ки Далерро говсуд мекунанд.Аммо як чиз маълум аст ки дар Тоҷикистон дигар озодии баён ва ақидаву эътиқоду виҷдон комилан салб шуда ва аз байн бурда шудааст. Ин як кори сохта ва нангине аст ки ба манзури тарс додани журналистон ва аз хатти кашидаи мақомот по берун наниҳодани онҳо анҷом шудааст.Ин иқрори он аст ки Раҳмонов аслан матбуот ва журналистонро чашми дидан надорад. Ва ин паёми он аст ки хоҳ худи Раҳмонов ва ё хоҳ писараш зимоми раҳбарии кишварро мегиранд, ин кишвар беш аз пеш дар даруни деворҳои оҳанӣ ва мардумонаш дар даруни қафас зиндагӣ хоҳад кард. Агар Далер 200 матлаби экстремистӣ навишт ва он ҳам аз соли 2013 чаро пештар пешгирӣ накардед?Дигар инки онҳое,ки ташхиси диншиносӣ карданд, киҳоанд? Ҳамон файласуфнамоҳои дар асл атеисти зидди Худову Расул,ки дар Маркази исломшиносӣ ва Кумитаи дин ҷамъ кардаед?

Ман бо “маркази ташхис”и кумитаи дин ошноӣ хуб дорам. Як Маҳмадуллоеви ланг буд,ки барои як китоби 100 саҳифагиро хондан 250 доллар мегирифт, то онро дар ду моҳ хонад.Боз барои ҳар ҷузъи чопӣ бояд 85 сомон дар хазина месупоридед. Пас аз он ҳар мулоҳизае меёфт онро сурх мекард ва шумо онҳоро бояд ҳазф мекардед ва дубора мехонду боз пул мегирифт. Боз пайдо мекард боз пул месупоридеду ба ӯҳам пул медодед,то хонад. Дигар аз баҳри китобҳам мегузаштеду аз баҳри ҳама заҳматҳоятон. Охир ман мутахассиси ин соҳаям ва дар кишвар аз 118 китоби тарҷума ва таълиф кардаамон 70 китобашро ба нашр расонидаам ва бо адади якуним миллион адад. Маҳз барои “ташхис”и кумитаи дин ва Маҳмадуллоев дигар аз баҳри табъу нашр баромадам ва рӯ овардам ба интернет. Қабл аз инро гуфтан фикр накардед,ки ин айбномаи беасосатонро мехонем ва мо зиндаем ва радди мудаллал мекунем.

Шумо Далерро говсуд карда хабарнигорони дигарро тарсонидан мехоҳед.Шумо Далерро барои нақди коратон,барои онки фикру ақидаи дигар дошт,дастгир кардаед. Эътироф ва эълон кардед,ки дигарандешон имкони кору зиндагӣ дар Тоҷикистонро нахоҳанд дошт.Аммо халқ,ки ин ҳамаро мебинад ва мефаҳмад.

Як нуктаи умедворкунанда ин аст ки айбҳои мондаи шумо ба се афви ахир 2014,2016 ва 2019 меафтад.Ку,бубинем,ки ҳадди ақал ҳамин афвҳои эълон ва иҷрошуда ба Далер ҳам татбиқ мешавад ё хайр?

Сообщение Муҳаммад(с) навишту шишт,Маркс менавишт намешишт появились сначала на ISLOH.net.

Мусохибаи ихтисосии Ислох.нет бо Муҳаммад Нурӣ

Пойгоҳи Ислоҳ дар сездаҳумин солгарди даргузашти Устоди зиндаёд Сайидабдуллоҳи Нурӣ махсус аз ҳолати охирон рӯзҳои ӯ бо писари бузурги устод Муҳаммад Нурӣ суҳбати ихтисосӣ намудем.Умеддорем хонандагони ин мусоҳиба, аз лаҳзаҳое,ки аксари мардум аз он огоҳӣ надоштаанд аз он огоҳи пайдо мекунанд.

Isloh.net: Ёди устоди  бузург гиромӣ бод ва ҷояшон дар фирдаси барин бошад . Ҳоло, ки дар ин суҳбат аз устоди шаҳид ёдоварӣ мекунем метавонед  дар бораи ҳолат  ва охирон лаҳзаҳои ҳаёти он кас  бигуед. Руи дастони ки ҷон дод? Кадоме шогирдони устод дар канораш буд, ки талқинаш кард?

 Муҳаммад Нурӣ : Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон.Салом ва дуруди Худо бар Муҳаммад ва олу асҳобаш. Салом  бар кулли хонандагони пойгоҳи Шумо хоссатан онҳое, ки ин сатрҳоро мехонанд. 

Воқеан даргузашти марҳум падарам ва охирон лаҳзаҳои ҳаёташ бар ман ва хонадони мо аз сангинтарин ва вазнинтарин лаҳазоти зиндагиямон буд. Чун падарам барои мо ҳам устод, ҳам роҳбар ва ҳам роҳнамои зиндагӣ ва як падари мушфиқу ғамхорамон буданд. Ӯ дар баробари падар буданаш роҳбари мактабе буд, ки мо дар он мактаб мустақим ва ғайри мустақим тарбия ёфта будем. Ҳолати вазнине буд. Ҳама нигарон буданд.  Гарчанде  ба зеҳни мо ин суолҳо меомад, ки баъди  даргузашти падарам тақдири мо ва тақдири мактабаш- ҲНИТ ва шогирдону  пайравонаш чи мешавад? Аммо тарбияи имонӣ ва ахлоқи исломӣ боис гашта буд мо ҳама чиро ба оромӣ бипазирем ва мусибати ба сарамон омадаро аз ҷониби Аллоҳ бидонем. Чун мо комилан эътиқод дорем, ки “ Мо ҳамагӣ аз Худоем ва бозгаштамон ба  сӯйи Ӯст”. Дар охирон лаҳзаҳои ҳаёташ  алҳамдулиллоҳ мо фарзандон ва бародарони эшон болои сараш будем. Инчунин шогирдони зиёдаш онҷо буданд. Саҳни ҳавлӣ, меҳмонхона ва утоқе, ки Устод(раҳмати Худо бар ӯ бод) бистарӣ  буданд, пур аз одам буд. Ҳамагӣ барояш дуои нек мекарданд. Аҳли илму дониш бо зикру қироати Қуръон ҳамон шабу руз дар атрофи устод буданд. Марҳум падарам бемории вазнинеро паси сар мекарданд, аммо ба ҳамаи ин нигоҳ накарда то охирон лаҳзаҳои ҳаёташон амри ба маъруф ва наҳй аз мункар мекарданд. Имрӯз ба хулосае омадам, ки  натанҳо кору фаъолияташон, ҳатто бемориву маргашон ҳам дарси ҷиҳод ва мубориза буд. Аз Аллоҳи меҳрубон умед дорам, ки шаҳодаташонро қабул карда бошад ва ҷойгоҳашонро ҷаннати фирдавси аъло  гардонда бошад.

Isloh.net:  Замоне устоди бузургвор бемор шуд ва руи тахт уфтод, киҳо бештар ба аёдати у меомаданд? Масалан аз мақомот ҳам меомаданд?

 Муҳаммад Нурӣ : Агар бигӯям аз тамоми Тоҷикистон ба аёдаташ меомаданд, хато намекунам. Роҳбарони сатҳи гуногун, олимону донишмандон, тоҷирону соҳибкорон, сиёсатмадорон, рузноманигорон ва аҳли илму фарҳанг, намояндаҳои созмонҳои хориҷӣ ва сафирони кишварҳои  мухталиф аз ҳолашон хабар мегирифтанд ва ба манзиламон меомаданд. Тамоми руҳониёни шинохтаи кишвар он замон зуд- зуд хабараш мегирифтанд. Аз идораву вазоратҳои қудратии кишвари низ ба аёдати эшон меомаданд. Манзиламон гуё ҳамаро ба ҳам меовард. Пушти дари хона пур аз мошинҳо мешуд, ки гоҳо бо дахолати кормандони БДА мушкилӣ ҳал мегардид. Ҳатто онҳое ҳам ба дидорбинии устод меомаданд, ки бо у мухолиф, ё андешаву боварҳои мухталиф, ё бо ҳам  зид доштанд. Ҳарфҳое, ки мегуям муболиға нест. Аз ин ҷараён аксу наворҳои зиёде  ҳам мунташир гардидааст ва қисмате ҳам то ҳол мунташир нагардидаанд, ки метавонанд ин ҳарфҳоро тасдиқ кунанд. Бемориашон табдил ба як ваҳдати фарогир шуда буд. Ин ҳолат  шояд рашки баъзеҳоро меовард. Вале ин як воқеъияте буд, ки касе  инкор карда наметавонист. Ҳатто ин маҳбубияту  эҳтироми фарогири қишрҳои гуногун боис гардид, ки роҳбарони аввали кишвар низ ба дидорбинии эшон биоянд. Ҳамин ҳолат нишон дод, ки устод як шахси фаромиллӣ ва ваҳдатгаро буд ба маънои воқеъии калима. Ин исботи як воқеъият аст, яъне мардумӣ будан.  Дарвозаҳои манзиламон дар шаҳри Душанбе боз буд ва аз як деҳқон то як шоҳ метавонист биояд устодро бубинад ва ҳарфи дилашро бигуяду биравад. Иншоаллоҳ як руз таҳлилгарону муҳақиқон ҳамин бахши ҳаёти падарамро омухта ва баҳои воқеъӣ медиҳанд, то дигарон бифаҳманд, ки мардумӣ будан яъне чӣ ?!

Isloh.net:  Вақте устод бистарӣ ва бемориаш тӯл кашид Эмомалӣ Раҳмон  сафорати Тоҷикистон дар Олмонро дастур  дод ва масъул сохт , ки дар табобат ва тадовии эшон тамоми имконотро истифода барад . То чи ҳад ин дастур иҷро шуд ва масориф ва махориҷи табобат дар Олмон пардохт шуд?

Муҳаммад Нурӣ :   Чуноне,ки дар боло зикр кардам, аз табақаҳои мухталифи ҷомеа ба аёдати марҳум устод меомаданд.Ва дар байни баъзе аз мансабдорон он ба як навъ сабқат, ҳоло фикр мекунам, табдил шуда буд. Доираи хабаргирон ҳар руз васеъ мешуд. Ва дар қатори ин ҳама президенти кишварамон ҷаноби Эмомалӣ Раҳмон  низ ба аёдатӣ устод омаданд. Чуноне, ки наворҳояш дар шабакаҳои иҷтимоӣ мавҷуд аст. Ва ин хабаргирӣ ё аёдати президенти кишвар аз устоди марҳум боиси сару садоҳои зиёде гардид. Ҳануз ҳам дар бисёре аз доираҳо дар робита ба ин мавзуъ мегуянду менависанд. Мехоҳам воқеъиятро бигӯям. Инсофан бояд бигуям, ки дар он соли 2005 дар он шароити замонӣ ва маконӣ вазири вақти меҳнат ва шуғли аҳолӣ марҳум Зокирҷон Вазиров , ки бо хонаводаи мо пайванди хешу таборӣ доранд, ба аёдати устод омаданд ва баъд аз берун омадан аз утоқи устод ба ман гуфтанд, ки тайёриатро бубин президент ба аёдати устод меоянд. Ин буд, ки баъд аз чанд лаҳза шахси аввали кишвар ба манзиламон омаданд ва бо устод мулоқоту гуфтугу намуданд, ки шояд аз тариқи шабакаҳои иҷтимоӣ наворҳояшонро пайгирӣ карда бошед. Дар ин дидорашон аз ҳолу аҳвол ва саломатии устод пурсон шуда ба устод пешниҳоди  табобат дар кишвари Олмонро доданд. Устод ин пешниҳоди президентро пазируфтанд. Он ҷо буд, ки эшон ба вазорати корҳои хориҷа дастуру супориш доданд, то заминаро барои сафари устод ба Олмон ва табобаташон муҳайё созанд. Замоне, ки ба фурудгоҳи шаҳри Мюнхени Олмон расидем, устодро сафири вақти Тоҷикистон дар Олмон ҷаноби Нуралӣ Саидов истиқбол гирифта бо чанде аз табибони олмонӣ бо мошини ёрии таъҷилӣ аз фурудгоҳ то бемористон бурда расонданд. Дар тули табобати устод дар Олмон сафири кишварамон ҷаноби Нуралӣ Саидов ва дигар кормандони сафорат аз ҳоли устод хабар гирифта аз беҳбуди вазъи саломатии устод ба Душанбе иттилоъ мерасонданд.

Бале, бародарон ва дигар шогирдони устод омодаи хидмат буданд ва барояш хидмат ҳам карданд. Мо фарзандон низ канори эшон будем. Яне устод  тавоне дошт, ки худашро дар Олмон табобат кунад. Ва ҳамин корро ҳам кард. Устод аёдати президенти кишварамон ҷаноби Эмомали Раҳмонро ҳамчун  аёдати дӯст ва бародар қабул карда буд, ки солҳо бо ҳамдигар рафту омад доштанд. 

 Isloh.net:  Устод кай фаҳмид ва дарк кард, ки дигар тамом аст. Зеро дар ҷараёни тадовӣ ва беморӣ ба масъулин ва кормандони бахшҳои гуногуни ҳизб суҳбатҳое дошт, ки баъдан гуфта шуд он суҳбату ҳидоятҳо ва роҳнамоӣ барои фаъолиятҳои баъдии ҳизб будааст.  

Муҳаммад Нурӣ :   Ҳангоми табобат дар Олмон камина ва дигар бародаронам аз ҷумла бародари хурдиям Биҳиштӣ, ки он замон муҳассили донишгоҳи тиббӣ буд устодро ҳамроҳӣ мекардем.  Модарам ҳамеша канорашон буданд ва барояшон хидмат мекарданд. Инчунин дигар хешовандон, шогирдону мухлисонашон низ устодро ҳамроҳӣ  мекарданд. Махсусан Абдулқодир- хоҳарзодаи устод, ки воқеан заҳмати зиёд кашиданд. Инчунин аммуҳоям ҳоҷӣ Ато, Нуруллоҳ ва Абубакр ва дигар хешу ақрабо ва шогирдону мухлисонашон, ки Худо аз ҳамаашон розӣ бод, чи дар Тоҷикистон ва чи дар Олмон ҳамеша ҳамроҳи устод буданд. Падарамро худо раҳматашон кунад, ҳеҷ гоҳ танҳо нагузоштаем. Ёдам ҳаст, ки кормандони беморхона аз парастории мо бисёр хушашон омад ва барояшон чунин эҳтиром нисбати падари бемор ва ин ҳама одамҳо дар атрофаш барояшон тааҷубовар буд. Ҳатто инро як руз ба устод гуфтаанд, ки ин чи фарҳанг ва ахлоқи хуб аст, ки наздиконатон бо шумо ин ҳама меҳрубонанд ва атрофи шумоянд дар сурате, ки дар беморхонаҳои Олмон теъдоди зиёде падару модар танҳо мефавтанд ва касе аз ҳоли онҳо хабар намегирад. Устод бо ҳамин ҷумла посухашон доданд, ки ҳамаи ин аз таълим ва баракати дини муқадаси Ислом аст.

Ман намедонам , ки устод кай ва чи тавр аз бемориашон, ки саратон буд огоҳӣ ёфтанд. Аммо вохуриҳо бо бахшҳои гуногуни ҲНИТ кори маъмулии эшон буд. Падарам Худо аз  эшон розӣ бошад аз бемориашон огоҳӣ ҳам ёфта буданд, аммо тарзе бархурд мекарданд, ки гуё чизе нест ва ҳамааш хуб мешавад. Вале новобаста аз бемории шадид фаъолиятҳояшонро ҳам зиёд карда буданд ва вохуриву мулоқотҳои зиёде доштанд. ҲНИТ дигар ба як мактабе табдил ёфта буд, ки тамоми механизмҳояш фаъол буд. Устод то ҷое мутмаин буданд, ки ин ҳаракат бидуни у ҳам метавонад роҳашро  идома бидиҳад…

Isloh.net: То ҷое , медонем,аз миёни фарзандон  устод бештар бо шумо суҳбатҳо аз ҷумла аз боби сиёсат мекарданд. Оё ягон бор ишораҳое доштанд, ки Шумо метавонед баъди он кас раёсати ҳизбро бар уҳда бигиред? Дар робита ба он ки дар раёсати ҲНИТ кӣ хоҳад омад ва дар бораи ояндаи карийераи сиёсии Шумо гуфтугузоре доштанд?

Муҳаммад Нурӣ :  Як чизро ошкоро бигӯям,ки ба фарқ аз баъзе афрод раҳматии қиблагоҳӣ пойбанди мансабу вазифаву роҳбарӣ набуданд. Падарам ин чизҳоро дар худашон хеле барвақт ҳазм карда буданд.  Дар ин мавзуҳо бо мо суҳбат намекарданд. Албатта мо дар мавзуъҳои гуногун бо эшон суҳбат доштем. Аммо ин ки имиджи сиёсӣ барои мо муҳим ҳаст ё нест аслан чизе намегуфтанд. Чун дарди устод роҳбарию мансабу вазифа набуд. Ӯ фаротар аз ин чизҳо фикр мекард. Ӯ гоҳе аз сатҳи зиндагии  мардум суҳбат мекард, гоҳе ҷойгоҳи Ислом дар ҷомеаи баъди комунистии Тоҷикистонро ба риштаи таҳлил мекашид. Падарам, Аллоҳ аз эшон розӣ бошад, барои як Тоҷикистони воҳид, пешрафта ва қонунмеҳвар, ки дар он ҳамаи қишрҳои ҷоема бо андешаву афкори мухталиф битавонанд бидуни кадом мушкилие зиндагӣ кунанд, суҳбатҳо дошт. Ҳатто инро дар мусоҳибаҳои ахираш дар Олмон бо рузноманигори маъруф Салими Аюбзод  матраҳ кардааст, ки қисматҳое аз он нашр гардид. Дарсҳои ахриаш ҳама тафсири Қуръону ҳадис буданд, ки сабтҳои аудиоияш пеши мо маҳфуз аст. Таъкид мекард, ки аз роҳи Худову сунати расулаш берун набошем. Аммо дар мавзуҳои сиёсату сиёсатмадорӣ суҳбатҳои зиёде доштем.Вале ин  ки як мавзуи хосса дар бораи банда ё роҳбарии баъди худаш дар ҲНИТ бошад, аслан суҳбате надоштем. Устод Худо раҳматашон кунад, танҳо бо ман не, бо ҳамаи фарзандонашон суҳбатҳо мекарданд, албата мавзуҳои суҳбат фарқ доштанд. 

Isloh.net:  Оё бо шумо ягон бор гуфтаанд, ки тарафи дигар тааҳудаш дар бораи сулҳро нақз мекунад? Дар бораи ҳукумат  ва Эмомалӣ Раҳмону фишорҳои батадриҷи ӯ болои масҷиду ҳиҷоб  ва намоз ва мудирияти нодурусти ӯ суҳбат мекарданд? Гуфта буданд, ки гузаштҳои он касро Раҳмон суистифода мекунанд ?

Муҳаммад Нурӣ : Устод дар мавқеаш бисёр устувор буд. Аллоҳ аз падарам розӣ бошад  аз он хушҳолӣ мекард, ки дигар дар кишвар садои тиру туфанг нест. Одамон орому осуда зиндагӣ мекунанд. Ӯ холисона ва бидуни риёву ҳилаву найранг сулҳ карда буд. Дидем, ки худашон ҳеч вазифаеро ҳам напазируфтанд. Раҳматии падарам аз оромии кишвар бисёр хушҳол буданд. У воқеан ҳам ин сарзамин ва мардумашро дуст медошт. Замоне, ки шамоли фишорҳо кам- кам мевазид устод он вақт бовар надошт, ки кор то ба ин ҳад мерасад. Падарам дурандеш буданд, гумони нек доштанд. Замони бемориаш ҳам, ки бо табобат машғул буд, бо камтарин фишор болои диндорон, ки он замон ба нудрат буд мавқеъ мегирифт, хатто ба фишорҳои Ислом Каримов дар Узбекистон вокуниш нишон дод. Ва Ислом Каримов ҳам дар як баромадаш номи эшонро гирифтанд. Вале дар Тоҷикистон он замон фаъолони сиёсӣ, рузномаҳо ва шахсони бедор ва руҳниёни ҳақгуй зиёд буданд. Ва устод бовар дошт, ки мақомот аз ин марз фаротар пой намегузоранд. Агар рафту чунин иттифоқе рух диҳад ҳам, мардум ҳатман вокуниш мекунанд. Аз тарафи дигар шахсоне, ки аз ҷониби мухолифон дар сохторҳои гуногуни  қудратӣ шомил шуда буданд ба ин роҳ намедиҳанд. Аммо бар акси ин он замон миёни худи мухолифону дигарандешон ҷудоӣ ва диду назари мухталиф ба миён омад. Ё аниқтараш онро ба вуҷуд оварданд, касе бо гуруҳе, касе бо худаш, касе бо маҳаллаш ҷудо шуд. Бадгуйиҳо ва низоъҳои дохилӣ байни мухолифон сохта шуд, гоҳ гоҳе фитнаҳо ба вуҷуд меомад. Ин  боис гардид, ки ҳам  худашон осеб бинанд ва ҳам ба ҷомеа осеб расонанд. Ин алакай замони зинда будани устод, махсусан охири ҳаёташон ба вуҷуд омада буд. Устод дар суҳбату маҳфилҳо борҳо таъкид кардаанд, ки ин парокандагӣ заъф ва шикасти шумост. Албатта, устод борҳо аз оқибат ва фоҷеаи парокандагӣ ҳушдор медоданд. Устод борҳо таъкид мекарданд, ки ҳукумат хидматгори мардум аст ва мардум бояд онро идора кунанд ва ҳаққи худашонро талаб кунанд. Дар акси сурат онҳо бутҳои навро шакл медиҳанд.

Isloh.net: Бо гузашти 13 сол аз замони даргузашти устод Нурӣ ҳамоно ин суҳбатҳо ба гӯш мерасанд, ки гӯиё ӯ масмум шуда буд. Бастагони устод , аз ҷумла худи шумо дар ин бора чӣ андеша доред?

 Муҳаммад Нурӣ :   Ин диду назар баъди даргузашти устод зиёд шуд. Ҳангоме, ки устод Ҳимматзода низ бо бемории ҳамсон даргузаштанд ин суҳбатҳо бештар гардид. Мо маълумтҳоро то ҳол дона дона ҷамъоварӣ мекунем ва банду баст дорем , ки воқеан чи рух дода буд он замон. Ҳоло чизе дар ин бора дақиқ гуфта наметавонам…

Isloh.net: Хелеҳо ёд доранд, ки издиҳоми бузурге барои бадарқаи устод ба роҳи охират омада буданд. Шаҳрдори вақт номаи тасаллияти Раҳмонро ба наздикони устод ва ҷомеаи кишвар қироъат кард. Аммо ҳоло суҳбатҳо дигар аст. Назарҳо дигар аст. Гуфта шуд бо ҲНИТ санади сулҳро имзо накарданд. Яъне бо устод Нурӣ ошти карданду бо ҲНИТ не? 

Муҳаммад Нурӣ : Новобаста ба он таблиғоти ноҷавон мардонае, ки соли 2015 алайҳи падарам ва мактабаш сурат гирифт, ҳануз миёни мардум ва ҷомеаи кишвари мо маҳбубу муҳтараманд. Роҳандозии чунин як саҳнасозиҳоро ба ҷуз русиёҳӣ намешавад чизи дигаре тафсир кард. Мақомоти кишвар доштани як ҳизби исломиро барои худаш ифтихор медонистанд. Борҳо ин ҳарфҳоро такрор кардаанд ҳам дар мусоҳибаҳои телевизониашон дар шабакаи “ Алҷазира” ва ҳам дар мусоҳибаҳояшон бо хабарнигорони Ҷопон иброз доштанд, ки доштани ҳизби исломӣ дар ҷомеаи демократӣ дар минтақа барои онҳо дастоварди нодире ҳаст. Ҳукуматдорон то ба имрӯз ҳар ифтихоре доштанд аз сулҳ ва хатми ҷанги шаҳрвандист, ки онро ҳам расво карданд. Ба он хотире, ки дидаю дониста бо як пурруйӣ  ва бешармӣ эълон намуданд, ки мо бо ҲНИТ сулҳ накардаем. Ҳам ҷомеаи байналмилалӣ ва ҳам мардуми Тоҷикистон ва ҳам худи Ҳукумат инро хуб медонанд, ки муҳаррики асосии ИНОТ ҲНИТ буд, ки устод роҳбарии ҳардуяшро бар уҳда дошт. Яке аз шартҳои муҳим ва калидӣ дар ба имзо расидани созишномаи сулҳ ва ваҳдатӣ миллӣ ин расман ба фаъолият шуруъ кардани ҲНИТ дар дохили Тоҷикистон буд. Бидуни ҲНИТ сулҳе дар миён набуд. Ин масъала чунон возеҳу равшан аст, ки онро ҳатто кудакони боғча  мефаҳманд, аммо ҳукуматдорони мо не. Хулоса, бо чунин бархурд сулҳро танҳо моли марҳум падарам карданд ва худашон аз он канор рафтанд. Ӯ дар авҷи пирӯзӣ сулҳ кард ва ба он содиқ монд. Онҳо бояд як мавзуъро хуб дарк кунанд, ки дигар ҷангидан бо қабри падарам, бо руҳи падарам, бо андешаву афкори падарам,  маъно надорад. Дар ҳеч фарҳангу ойини дунё бо мурдаҳо намеҷанганд. Ва дигар ҳар қадар биҷанганд ҳам шармсору русиёҳ мешаванд ва дигар ҳеч!

Isloh.net: ҲНИТ мактаб  ва сиёсате аст, ки аз устод Нурӣ ба мерос монд. Ояндаи ӯро читавр мебинед?

Муҳаммад Нурӣ : Ҳамаи мо башар ҳастем, ҷойҳое хатову иштибоҳ дорем. Падарам Аллоҳ аз ӯ розӣ бошад бо Қуръону суннат зиндагӣ мекард. Вале наметавонам бигуям, ки иштибоҳу хато надошт. Шояд ҳам ҷое иштибоҳ кардаанд,ҳеҷ инсоне аз хато орӣ нест. Ва вазифаи аслии мо он аст ки он осебҳо ва хатоҳоро шиносоӣ карда  кору фаъолияти ин мактабро пеш бубарем. ҲНИТ марҳилаҳои душвореро паси сар кардаву мекунад. Ва иншоаллоҳ ояндаи хуберо дар пеш дорад. Асри  имрӯз асри аҷибе ҳаст. То дируз Толибонро гурӯҳи террористии ҷаҳонӣ мехонданд, имрӯз зораашон мекунанд, ки биё сулҳ кунем ва ё шумо дар давлатдори шарик шавед, баъд аз 30 сол ҷанг бо онҳо. Ингуна мисолҳо зиёд аст. Вазъи ҷаҳонӣ имрӯз зуд тағир меёбад. Як субҳ аз хоб бедор мешавед, ки дар дигар низом ва дар дигар сохти давлатдорӣ зиндагӣ дорӣ. Касе дақиқ гуфта наметавонад, ки фардо чи иттифоқе ба амал меояд. Муҳимтарин чизе, ки моро ба ояндаи ҲНИТ умедвор мекунад ин аст, ки ин ҳаракат зинда  аст, фаъолият дорад ва шояд дар ояндаи наздик фаъолиятҳояш чанд маротиба бештар шавад. Зинда будан, фаъъол будан, ҳаракат кардани ҲНИТ баёнгар аз расидани он ба ҳадаф ва хостаҳои ниҳоияш ҳаст, иншоаллоҳ!

Isloh.net: Устод чи орзуҳо ва нақшаҳо дошт, Тоҷикистонро чигуна дидан мехост?

Муҳаммад Нурӣ : Тамоми нақшаву орзуву ормонҳои раҳматии падарам ин буд, ки Тоҷикистон дар минтақа як кишварӣ ахлоқмеҳвар, қонунгаро ва қудратманде бошад. Ӯ мехост мардуми ин сарзамин сарбаланд бошанд. Қудрату шаҳомату иззату шарафи Тоҷиконро у фаротар аз марзҳои ҷуғрофияш дидан мехост. Ӯ тамоми талошашро кард ва дар намозҳояш пайваста дуо мекард, ки руҳи муқовимат ва истодагарии мардуми Тоҷик дар баробари зулму беҳуқуқиву беадолатӣ ҳамеша пойдор ва бедор бимонад. Ӯ ҳамвора аз як мусалмони тоҷики бо ғуруру шуҷоъ ва ҳақталошу ҷасур ситоиш мекард. 

Имрузҳо ки 13 сол аз марги падарам мегузарад дар ин ҳиҷрату ғарибӣ ниёз ба насиҳат суҳбат ва дуоҳои эшон дорем. Рӯҳат шод ва  хонаи охиратат обод бод падарҷон!

Сообщение М. Нурӣ:«Муҳаррики асосии ИНОТ ҲНИТ буд» появились сначала на ISLOH.net.

Мусоҳиба бо Илҳомҷон Ёқубов,раиси Анҷумани муҳоҷирони Осиёи Марказӣ дар Аврупо ва муассиси Ҷоизаи байналмилалии ба номи Файзинисо Воҳидова

     Ислоҳ:- Қаблан огоҳ шуда будем,ки шумо дар садади таъсис ва роҳандозии Ҷоиза ба номи шодравон Файзинисо Воҳидова ҳастед. Ҳоло ба ин ният расидед,ки самимона табрикатон мегӯем. Аммо дар ҳар сурат коре саҳлу сода ҳам нест,ки дар як кишваре хориҷӣ ҳамчунин ҷоиза ва он ҳам бо мақоми байналмилалӣ  сабти ном бишавад. Мақомоти вазорати адлияи Литва дар бораи шахсият ва фаъолияти Воҳидова огоҳӣ доштанд?Бо чӣ далоил онҳоро мутақоид кардед,ки таъсиси ҳамчунин ҷоиза лозим аст?

 Илҳомҷон Ёқубов:— Ба номи Худованди бахшояндаву меҳрубон

  Ёдатон бошад 12-уми феврали соли равон дар шаҳри Вилнюси Литва мо як конфаронси байналмилалиеро доир карда якҷо бо иштирокдорони он маросими ёдбуди марҳум муаллимаи азизу гиромӣ, ёдашон гиромӣ ва ҷояшон ҷаннат бошад доир кардем.

   Дар он маҳфил бо ҷамъе аз дӯстон ва намояндаҳо аз созмонҳои ҳуқуқи башар аз кору пайкор ва зиндагии пуршебу фарози ин Бонуи ҳуқуқи башар  ёдовариҳо кардем ва хотираашонро гиромӣ доштем. Онҷо ҳам эълон  кардем, ки дар назар дорем барои зинда нигоҳ доштани хотираи ин бонуи мубориз дар роҳи ҳимояти ҳуқуқи инсон ҷоизаеро ба номи он кас “Ҷоизаи Файзиннисо Воҳидова”  таъсис бидиҳем.Ҳама ҳозирини ин маҳфил аз ин пешниҳод истиқбол карданд. Ва инак аз ҷониби созмони Анҷумани муҳоҷирони Осиёи Марказӣ ҳамаи аснод омода гардид ва ниҳоятан муваффақ шудем,ки дар таърихи 16уми июли соли ҷорӣ  ҷоизаи номбурда таҳти рақами 305214908 аз ҷониби вазорати адлия кишвари Литва сабти ном шавад. Бале, аз кору пайкори муаллимаи шаҳид дар ин кишвар огаҳӣ доштанд. Муаллима се маротиба ба Литва сафар карда буданд ва ҳамчунин раводиди охир, ки ҳаққи сафар ба кишварҳои узви Шенгенро дошт барояшон маҳз вазорати хориҷаи ҳамин кишвар дода буд. Вазорати хориҷа ва ҳамчунин созмонҳои байналмилалӣ, ки дар ин кишвар фаъолият доштанд барояшон шахсияти муаллима ошно буд ва аз кору пайкор ва ба хусус фишорҳо ва таҳдидҳое, ки аз ҷониби ҳукумати Тоҷикистон ва ба хусус аз ҷониби КДАМ алайҳи он кас ба кор бурда мешуд пурра огоҳӣ доштанд. Ростӣ,кадом мухолифат ва монеа барои сабти номси расмӣ ҳам пеш наомадааст.

Ислоҳ:- Ҳадаф аз таъсиси “Ҷоизаи байналмилалии Файзинисо Воҳидова”?

 Илҳомҷон Ёқубов:— Тибқи Ойиннома ҳадаф аз таъсиси ҷоизаи байналмилалии Воҳидова  ташвиқ ва қадрдонӣ аз афроду созмонҳое аст,ки фаъолияти худро сарфи дифоъ аз ҳуқуқи башар ва озодии андеша ба хусус дар Тоҷикистон ва Осиёи Марказӣ кардаанд.

 Инро бояд махсус тазаккур бидиҳам,ки ин аввалин ҷоизаи байналмилалӣ бо номи як тоҷик ва он ҳам зан- модар мебошад,ки дар як кишвари аврупоӣ сабти ном шудааст. Ин боиси ифтихори миллати тоҷик аст. Мақсади мо аз таъсиси ин ҷоиза аз як сӯ гиромӣ доштани ёд ва номи неки шодравон Файзинисо Воҳидова аст аммо аз сӯи дигар ташвиқи мардуми Осиёи Марказӣ, ба хусус мардуми Тоҷикистон дар амри ҳимоят аз ҳуқуқи хеш ва ҳамчунин қадрдонии афрод ва созмонҳои ҳомии ҳуқуқ аст, ки дар роҳи ҳимоят аз ҳуқуқи башар корнамоӣ кардаанд. Зимнан ин масъаларо ҳам бигӯям,ки кори созмон танҳо иборат аз ҷоиза супорӣ нест ва ин созмон тибқи ойинномаи фаъолият ҳақ дорад, ки китоб, дастуруламал, брошюраҳоро нашр ва ҳамчунин ҳамоишу конфаронсҳои байналмилалӣ баргузор кунад ва болотар аз ин ҳақ ва қасд дорад, ки тадқиқоти худро дар робита ба марги мармузи Файзинисо Воҳидова анҷом диҳад, зеро ман мутмаин ҳастам, ки муаллима бо марги табиӣ реҳлат накардаанд.

Ислоҳ:- Ҷоизаро киҳо метавонанд сазовор бишаванд?

   Илҳомҷон Ёқубов:—  Тибқи ойиннома шахсиятҳое,ки дар умури ҳифзи ҳуқуқи башар, дифоъ аз ҳуқуқи муҳоҷирону рӯзноманигорон корҳои қобили мулоҳиза кардаанд , дар тақвияти амнияти ҷомеаи Осиёи Марказӣ ва ҳамчунин барои рушди матбуоти озод ва ҳамзистии мазҳаби ва қавмӣ саҳм ва ҳиссаи арзанда гузоштаанд, барандаи ин ҷоиза хоҳанд буд. Ҳамчунин дар баробари шахсиятҳои алоҳида созмонҳои дохиливу хориҷии тоҷикӣ ва низ созмонҳои байналмилалии мудофеи ҳуқуқи башар, ки барои дифоъ аз ҳуқуқи мардум ва ба хусус зиндониёни сиёсӣ кору фаъолият доранд, сазовор барои гирифтани ин ҷоиза хоҳанд буд. Дар нақша ҳаст, ки дар ояндаҳо ин ҷоиза ба онҳое эъто бишавад, ки дар курсии қудратанд,масалан сарвазир ва ё президенти кишварҳоеанд, ки барои тақвияти риояти ҳуқуқи инсон ва озод кардани озодандешону дигараандешон ва маҳбусони сиёсӣ саҳми беназир гузоштаанд.

  Ислоҳ:-  Интихоби нафари баранда аз рӯи кадом меъёрҳо сурат мегирад?Ҳакамон киҳо хоҳанд буд?

  Илҳомҷон Ёқубов:— Интихоби шахсиятҳо ва созмонҳои ғолиб кори  Комиссияи эътои ҷоиза хоҳад буд. Ҳоло комиссияи барои муайян кардани барандагони Ҷоизаи байналмилалии ба номи Ф. Воҳидова дар ҳоли таъсисёбӣ аст ва чанде аз шахсиятҳо аз ҷумлаи ҳуқуқшиносону рӯзноманигорон даъват шудаанд, ки узви он бишаванд ва дар муайян кардани барандагони ҷоиза холисона кӯмак кунад. То ҳол беш аз 15 нафар номзадхо барои гирифтани ҷоизаи мазкур тариқи емайли расмии созмон ва ҳамчунин бо дигар василаҳои иртибот асноди худро пешниҳод кардаанд.  

 Ислоҳ:- Рамзҳои ҷоиза чи тавр муайян шуданд ва аз чи иборатанд?Ва мукофоти он аз чи иборат аст?Фарқи он аз ҷавоизи дигар?

Илҳомҷон Ёқубов:— Ҷоизаи Воҳидова шомили нишон,тандис ва маблағи пулӣ мебошад. Ва ин маблағ аз сӯи худи мухлисон ва дӯстдорони шодравон Воҳидова ва низ алоқамандон дар роҳи барқарории озодиҳои маданӣ ва ҳуқуқи шаҳрвандон дар Тоҷикистон  ба шумораи ҳисоби ҷоиза ворез мегардад.  

 Ислоҳ:- Бо онки ташкилоти шумо-Анҷумани муҳоҷирони Осиёи Марказӣ дар Аврупо яке аз муассисони Паймони миллии Тоҷикистон –эътилофи ҳизб ва созмонҳои оппозитсионии тоҷик дар хориҷ аз кишвар аст,мешавад гуфт,ки ин ҷоиза ҷоизаи мухолифини тоҷик аст?Фикр мекунед,ки сабти номи ҷоизаи мазкур эътироф ва тасдиқи як созмони оппозитсионии тоҷик дар Аврупо аст?

  Илҳомҷон Ёқубов:- Бале, ин ҷоиза, ки аз ҷонибисозмониАнҷуманимуҳоҷирони Осиёи Марказӣ дар Аврупо яке аз муассисони Паймони миллии Тоҷикистон таъсис ва эълон шудааст, мешавад гуфт, ки он ҷоизаи мухолифини тоҷик аз номи миллати тоҷик аст. Имрӯз  қароргоҳи он дар Аврупо аст, вале мо ният дорем, ҳар замоне бо сари баланд ба Тоҷикистон баргаштем мақари он ҳам дар шаҳри Душанбе   ва сатҳи он ҳам болотар хоҳад шуд. Ва,умедвор ҳастем,ки  ҳукумати ҳамонрӯзаи Тоҷикистон ҷоизаи байналмилалии Воҳидоваро аз номи давлатамон эълом ва эъто кунад. Аз фурсат истифода бурда ба унвони муассис пешниҳод мекунам,  агарки розӣ ва омодаанд, чунин ифтихорот аз номи ҳукумати имрӯза  ба шахсиятҳо ва созмонҳо аммо бе ҳеҷ найрангбозие дода шавад, ҳозирем, ки масъулияти онр ба дӯши ҳукмат вогузор кунем. Ҳоло, ки аз номи мухолифон ин ҷоизаи байналмилалӣ дар Аврупо эълон ва ба расмиёт дароварда шудааст ва ягон монеагузорӣ ҳам набуд бояд гуфт, ки сабти номи ҷоизаи мазкур низ ин худ эътироф ва тасдиқи ба расмият шинохтани оппозитсиони тоҷик дар Аврупо аст.

Ислоҳ:- Афрод ва созмонҳои ҳомии ҳуқуқ дар Тоҷикистон ҳам метавонанд, довталаби ин ҷоиза бишаванд?

 Илҳомҷон Ёқубов:— Бидуни шак. Барои дарёфти ҷоиза кадом маҳдудият  пешбинӣ нашудааст,ончӣ созмон ва шахсиятҳо дар дохили Тоҷикистон бошанд ва ё дар хориҷ аз кишвар. Муҳим он аст ки ба шароити пешниҳодкардаи мо мувофиқ ва мутобиқ бошад. Дар ҳар сурат ин нахустин ҷоиза дар сатҳи байналмилалӣ аст ки бо номи як тоҷик ва он ҳам як хонум таъсис ва ташкил дода шуд. Ба назари худи шумо он чи аҳамият дошта метавонад

  Ислоҳ:-  Маросими аввали эътои “Ҷоизаи байналмилалии Файзинисо Воҳидова” дар куҷо ва кай баргузор мешавад?

Илҳомҷон Ёқубов:— Рӯз ва дар куҷо баргузор кардани маросими аввали эътои “Ҷоизаи байналмилалии Файзинисо Воҳидова маълум шудааст ва рӯзҳои наздик расман эълон хоҳад шуд.

  Ислоҳ:- Аммо ба дунболи нашри хабари Ҷоиза “фабрикаи ҷавоб” ниҳоят оташин шуд ва ба нашри силсилаи мақола ва наворҳое дар шабакаҳои иҷтимоӣ шурӯъ кард.Ва,ҳатто шавҳари марҳум Воҳидова ва келини он кас ҳам ногузир шуданд,ки шуморо барои ин амал накӯҳиш кунанд.

Илҳомҷон Ёқубов:— Бохабар ҳастам. Аммо камтарин эътиборе барояшон қоил нестам. Зеро онҳо ончизеро мегуянд,ки мақомот бар даҳонашон меандозанд. Шавҳари муаллима дар як навори видео , ки аз ҷониби КДАМ дар пойгоҳҳои иҷтимои пахш шуд , гуфт, ки “ҳар боре, ки шумоён дар бораи муаллима менависед ман касал мешавам “, касал мешавам ба маънои он ва шаҳодат аз он медиҳадки кормандони КДАМ хонаводаи Воҳидова ва аз ҷумла шаваҳарашонро зери фишорҳои равони карор додааст. Ин гуна сақат ва дурушту дағалгӯӣ нишонаи табиат ва зоти онҳост. Аммо аз онки шавҳар ва келини хонуми шаҳидро безобита ва маҷбур кардаанд, ки алайҳи банда сӯҳбат кунанд, воқеъан ҳам бори дигар чеҳраи касифи масъулони “фабрикаи ҷавоб”-ро нишон медиҳад. Тамоми талоши онҳо ин аст ки марги ҷабрии шодравон Воҳидова ҳаминхел сокиту хомуш ва фаромӯш бишавад, аммо мо ин тавр намегузорем. Дар ҳар сурат истифодаи нафароне, ки наздикони ин хонум ҳастанд, як амали нангин ва аз сӯйи дигар баёнгари аҷзу нотавонии онҳост….

Сообщение И.Ёқубов:“Ҷоизаи Воҳидова, обрӯи тоҷикон дар сатҳи ҷаҳон аст”. появились сначала на ISLOH.net.

(Ҷодалҳақ Алӣ Ҷодалҳақ шайхи собиқи Азҳари шариф)

Дар тӯли таърих уламои ҳақгӯ шумори мазид буданд ва дар ҳеҷ аср ҷомеъа аз вуҷуди онҳо орӣ набуд. Ин уламо дар баёни сухани ҳақ аз ҳеҷ касе ва ё қуввае ҳарос надоштанд ва мисли дигарон ба таври маъмулӣ ба сар мебурданд, аммо барои гуфтани сухани ҳақ хомӯш наменишастанд ва ё хотири касеро намедиданд. Намехоҳам хутбаро ба тӯл ва суханро ба дарозо бикашам. Қаҳрамони имрӯзӣ яке аз чунин шайхҳои ҳақгӯ ва маъруфи асри гузашта Шайх Ҷодалҳақ Алӣ Ҷодалҳақ шайхи собиқи Азҳари шариф мебошанд.

Шайх Ҷодалҳақ 5 апрели соли 1917 таваллуд шуда, дар овони кӯдакӣ Қуръони каримро ҳифз намуд ва дар минтақаи Танто мактаби ибтидоӣ ва дар Қоҳира санавиро бомуваффақият хатм намуд. Сипас шомили Донишгоҳи Азҳари шариф гашт. Соли 1944 факултети шариъати он донишгоҳро ба поён расонид. Соли 1946 иҷозаи қазо ё фатворо мушарраф гашт. Сипас дар маҳкамаҳои мухталифи шаръӣ дар Қоҳира ифои вазифа намуд. Соли 1953 амини дорулифтои давлати Миср интихоб гардид, сипас қозии шаръӣ буданд. Баъд аз ин ки давлати Миср додгоҳи шаръиро соли 1976 бекор кард шайх Ҷодалҳақ мушовир дар маҳокими Истиъноф (Суди касатсионӣ) ифои вазифа намуданд.
Соли 1978 ҳангоме, ки шайх Ҷодалҳақ муфтии давлати Миср таъин гардид ин таъинот як наҳзати ҷадидеро дар дорулифтои Миср рӯи кор овард. Фатвоҳои шаръӣ дар ҳама масоили шаръӣ бо услуби хеле шево ба мардум мерасид. Дар солҳое, ки шайх муфтӣ буданд коре анҷом шуд, ки қабл аз он нашуда буд. Ҳама фатвоҳои дорулифторо дар бист муҷаллад бо адади хеле зиёд ба мардум тақдим намуданд, ки ин амали бузурге дар ин замина буд. Мардум дар ҳар масъалае, ки мехостанд саволҳои шаръии худро аз ин кутуб пайдо мекарданд. Инчунин то имрӯз он кутуб вуҷуд дорад ва мавриди истифодаи масоили муҳими шаръӣ мебошанд.

Шайх Ҷодалҳақ дар авоили соли 1982 вазири Авқоф (вазорати дин) ва пас аз он шайхи Азҳари шариф интихоб гардиданд. Воқеъан пас аз интихоб шудан ба ин вазифа гӯё Азҳар шахси худро пайдо кард ва хун дар рагҳои ин маркази бузурги исломии ҷаҳонӣ шараён намуд. Чун шайх миёни мардум обурӯ ва эътибори зиёд дошт, мардум ба гуфтаҳои ӯ гӯш фаро мениҳоданд ва ончӣ мегуфт амал мекарданд. Пас аз он ки шайх раиси Азҳар интихоб гардид чандин бахшҳои Азҳар дар вилоятҳои мухталифи Миср бо кӯмаки сармоядорон таъсис ёфтанд. Инчунин 25 бахши идораҳои фатво дар ҳама гӯшаву канори Миср бунёд ёфт, ки саволҳои шаръии шаҳрвандонро посух медод. Беҳтарин нобиғаҳои динро дар Азҳар ва идораҳои фатворо даври ҳам ҷамъ намуд, то шариъати ноби исломро ба мардум бидуни ҳеҷ тарсу ҳарос расонанд. Хулас даврони раёсати шайх бузургтарин даврони эълои калиматуллоҳ дар Миср буд.

Осори шайх Ҷодалҳақ.

Шайх таълифоти зиёде доранд ва онҳо болиғ аз даҳ номгӯ мебошанд, ки муҳимтарин аз ин қароранд:

1. Фиқҳул исломӣ мурунатуҳу ва татавураҳу
2. Буҳус фатово исломия фи қазоё муъосира
3. Рисолат фил иҷтиҳод ва шурутиҳи
4. Рисолат фил қазо фил ислом
5. Мухторот миналфатово вал буҳус
6. Аҳкоми шариъати исломӣ дар масоили тиббӣ аз бемориҳои занона бо Қуръони карим
7. Аннаби фил Қуръонил карим
8. Буҳус ва фатово исломия фи қазоё муъосира дар чор муҷаллад
9. Ҳаза баёнул линнос ду муҷаллад аз Азҳар нашр шудааст
10. Даҳҳо рисолаҳои хурду миёнаи фиқҳӣ, ки дар муътамарҳои илмии дохилу хориҷи Миср ҳамроҳ бо онҳо ширкат доштанд
11. Ва нафсин ва мо саввоҳа

Шайх дар конфронсҳои зиёди дохилу хориҷи кишвар ширкат намуда, аз шариъати исломӣ ҳимоят кардааст. Ҳаргиз ҳеҷ қонуну қарор ва пешниҳодҳое, ки ба шариъати ислом мухолифат дошт напазируфтаанд. Беш аз 21 мусаввада (сиёҳнавис)-ҳое, ки аз тарафи ҳукумати Миср қабл аз қабул шудан ба Азҳар мерасиданд бидуни ҳеҷ тааммул онҳоро бо баёнҳои расмӣ ҳамчун шайхи Азҳари шариф бо имзои худ рад мекарданд. Қабули он қонунҳоро мухолифати ошкор бо шариъати исломӣ мепиндоштанд ва онҳоро расман раду нақд мекарданд.
Ҷасорат ва мухолифатҳояш дар муқобили ончи мухолифат бо шариъати исломӣ дошт:

Шайх Ҷодалҳақ (раҳ) манзалати хосе доштанд, ки на танҳо мардуми даврони худи ӯ онро фаромӯш намекард, балки онро сафаҳоти таърихи ислом бо хати тиллогин забт намудааст. Шайх ончӣ мухолифат бо шариъати исломӣ дошт онро расман рад мекард ва танҳо дар масоили шаръӣ изҳори ақида менамуд. Шайх ончӣ марбут ба масоили сиёсии уммати исломӣ дар олам вуҷуд доштаро низ бидуни парда ва бе ибо расман интиқод ва баён медоштанд.

Мавриде, ки конгреси ШМА дар мавриди нақли сафораташ ба Қудсро вето гузошт, шайх бо баёни расмӣ изҳор доштанд, ки Қудс яке аз шаҳрҳои таърихӣ ва қадимаи исломӣ мебошад, на ин ки як шаҳри истилошудаи яҳудиён.

— Фатвои машҳураш дар мавриди онки ҳар мусалмон феълан ба Қудс меравад гунаҳкор аст. Қудс бояд пас аз онки дар дасти мусалмонон қарор дошта бошад на ҳангоме, ки дар дасти истилогарон аст.????
Дар як сафаре, ки раиси Исроил, Изро Войзмон ба Қоҳира дошт, дастгоҳи раёсати ҷумҳурии мисрӣ бо дархости худи раиси Исроил талаб намуд, то бо шайхи Азҳар шайх Ҷодалҳақ дидору мулоқот дошта бошад. Дастгоҳи раёсати ҷумҳурии Миср бидуни инки шайхро аз ин мулоқот огаҳ созанд ва мувофиқа кунанд, вақти мулоқотро муайян намуданд, вақте, ки раиси Исроил тибқи протокол мехост вориди Азҳар шавад шайхро огоҳ намуданд, то омодаи мулоқот бошанд. Шайх Ҷодалҳақ чунин гуфт: Ман ҳаргиз дастонамро бо салом кардан, бо ин кушандаи тифлони мусалмонони Фаластин ва таҷовузгарону ғосибони сарзамини таърихии мусалмонон нопок намекунам. Ин мулоқотро қатъан рад намуд ва раиси Исроил шармандавор баргашт. Ин амалаш сару садоҳои зиёдеро дар ҳукумати он вақтаи Миср ва ҳатто дунё мунташир сохт.

— Инчунин дар моҳи сентябри соли 1994 як “конфронси ҷаҳонии аҳолӣ” дар Қоҳира пойтахти Миср баргузор гардид. Дар чанд банди онки бояд онҳо дар Миср пас аз конфронс қабул ё дар порлумон ба тасвиб мерасид, мухолифати ошкор бо шариъати ислом дида мешуд. Шайх Ҷодалҳақ ҳама он бандҳои мухолиф бо шариъатро маҳкум ва қабули он қонунҳоро муғойр бо ислом ва фарҳанги мардуми Миср эълон намуд. Ҳатто он маврид суҳбат кардан дар Мисрро маҳкум кард, ки бо баҳонаи озодӣ чунин фарҳангҳои бегонаро ба кишвари исломие чун Миср наоред. Пас аз он бо забонҳои арабӣ ва англисӣ зиёни онро баён дошт ва дар ҳама ҷо нашр намуд. Инчунн ба раиси Миср дар тамос шуд ва хатари онро фаҳмонид ва Ҳусни Муборак, Президенти Миср дар баёнаш чунин гуфта буд: ҷаноби шайх, ҳарчӣ шумо салоҳ медонед мо онро мепазирем ва ҳеҷ мухолифате бо шумо нахоҳем кард.

— Дар Миср аз қадим одате буд, ки он аз замони фиръавнҳо то солҳои 1985 идома дошт. Ин одат чунин буд, ки ҳар сол як озмуни “Маликаи соҳибҷамоли Нил” баргузор мегардид. Дар аҳди қадим зеботарин духтарро ба дарё меандохтанд, то аз шарри Нил эмин бошанд, аммо дар солҳои баъдӣ танҳо он озмунро бо шакли дигар мегузарониданд. Ҳама корпусҳои дипломатиро даъват мекарданд. Духтари ҷавоне, ки дар ин мусобиқаи “Маликаи соҳибҷамоли Нил” баранда мегашт он духтарро ба дарёи Нил меандохтанд ва пас аз он наҷотдиҳандагон он духтарро аз дарё наҷот медоданд. Шайх Ҷодалҳақ дар як фатвои расмӣ аз Азҳар ин амалро, яъне “Вафо ба Нил”-ро маҳкум ва муғойр бо аҳкоми шариъати исломӣ номид.

— Иқтисоддонҳои Миср диданд, ки мардум бо банкҳо ҳамкорӣ намекунанд сабаб дар он буд, ки бонкҳо рибавӣ (процентӣ) буданд ва ислом онро дар чанд оят ҳаром ҳукм кардааст.

Дар яке аз маҷлисҳои ҳукуматӣ ҳама вазирону мансабдорони ҳукумат ширкат доштанд, шайхи Азҳар Ҷодалҳақ ҳам ҳузур доштанд. Мисле, ки дар мо ҳам ҳоло раиси маркази исломӣ ширкат меварзад. Дар рафти маҷлис, ки он аз тариқи шабакаҳои кишвар пахш мешуд, Ҳусни Муборак ба шайх Ҷодалҳақ бо лаҳни муаддабонаи мисрӣ чунин гуфт: Эй мавлоямон, бонкҳои мо наздик аст муфлис шаванд. Мардум пулҳои худро дар бонкҳои давлатӣ намегузоранд. Аз шумо ҷаноби шайх мехоҳем дар ин масъала як фатвое содир намоед, то вазъи хароби иқтисодии давлатро тағйир диҳем. Гузоштани пулҳои мардумро дар банкҳо фатвои ҳалол содир намоед. Медонед,ки мардум ба фатвои Азҳари шариф эътимод доранд ва ин масъала айни ҳол хеле заруру муҳим аст, аз ин рӯ моро кӯмак кунед?.
Шайх Ҷодалҳақ пас аз шунидани ин сухани Президент бо чеҳраи гирифта ва нохуш аз ҷо боло шуд ва бо ғазаби шадид ба Президент Ҳусни Муборак чунин гуфт: кӣ ба шумо гуфта, ки ман ҳукми ҳалолу ҳаромро содир мекунам? Оне, ки ҳалолу ҳаромро ҳукм мекунад танҳо Аллоҳ субҳонаҳу ва таъолост! Инро дониста бошед ҷаноби Президент ҳаргиз ва ҳаргиз ман фатвои худро дар мавриди ҳаром будани фоидаи бонкӣ ё рибо (процент) тағйир намедиҳам ва бо таъкид мегӯям он ҳаром аст!!!

Дар аснои шайхи Азҳар буданаш ҳеҷ фатвое барои ҳалол ҳукм кардани фоидаи бонкӣ содир накардааст.

Вазири маорифи Миср фармоне содир намуд,ки дар макотиби ибтидоӣ духтарон ҳатман бидуни ҳиҷоб ба дарс ҳозир гарданд, аммо дар синфҳои болоӣ падару модарони духтарон бояд бо гирифтани иҷозаи махсус аз вазорати маориф, агар хоҳиши онро дошта бошанд,ки духтаронашон бо ҳиҷоб ба дарс ҳозир шаванд, муроҷиат намоянд.

Ин вазир фаромӯш карда, ки дар кишвар шероне вуҷуд доранд, ки барояш чунин иҷозаро намедиҳанд. Ин мардони Худо танҳо аз Аллоҳ метарсанд ва ҳаргиз ончӣ фарз аст мухолифат бо он намекунанд ва чунн иҷозаро ҳам ба касе намедиҳанд.
Шайхи Азҳар Ҷодалҳақ дар ҳол Шӯрои уламоро даъват намуд ва қарореро содир намуданд, ки ин фармони вазири маориф мухолифати ошкор ба шариъати исломӣ аст. Аз татбиқи ин қарораш вазорати маориф бояд баргардад. Вазорати маориф бидуни ҳеҷ мухолифат дар рӯзи дуввум ин қарорро лағв намуд ва бекор кард.

Шайх Ҷодалҳақ бо ин ҳама ҷойгоҳ ва маконаташ, ки шайхи Азҳар дар Миср, волотарин мақом ва вазифа аст, дар қаср ё хонаҳои бо карру фар ва муҳташам зиндагӣ намекард. Ӯ дар як хонаи оддӣ, дар минтақаи Ал-мунили Қоҳира дар як бинои қадимаи панҷошёна он ҳам дар панҷум ошёна ба сар мебурд. Ҳар ӯз ин пирамарди 79 сола ба ошёнаи панҷум мебаромад ва мефаромад. Вақте, ки ҳукумат барояш қасри зебоеро пешниҳод намуданд бо як калима онро рад намуд. Ман харида ва фурӯхта намешавам. Инчунин маоши муайяне, ки мисли умум аз ҳукумат мегиранд, мегирифт. Ҳаргиз ҳадяеро аз мардум намепазируфт ва ин амалро бад медид. Инчунин мукофотҳое, ки аз китобҳо ва навиштаҳояш барояш медоданд онро намепазируфт ва мегуфт, ман барои ризои Аллоҳ ин амалро анҷом додаам.

Шайхро соли 1983 бо волотарин ҷоизаи давлати Миср ё медали ифтихории “Вашоҳуннил” сарфароз гардонидаанд. Ин ба муносибати ҳазор солагии Азҳар буд. Инчунин дар давлати Мағриб сазовори ҷоизаи “Кафоатул фикрия вал улум” гардид. Соли 1995 ҷоизаи ҷаҳонии Малик Файсал “Дар хидмати ислом ва мусалмонон”-ро ҳам соҳиб гардид.
Ин ҷоизаи Малик Файсал маблағ ҳам дошт, шайх ин маблағро барои худ сарф накард. Дар зодгоҳаш як комплекси бузурги исломӣ бунёд ниҳод, ки дар худ бемористони бузург, пажӯҳишгоҳи исломӣ ва масҷиди бузурги ҷомеъ дошт.
Шайх Ҷодалҳақ дар синни ҳафтоду нуҳсолагӣ 15 марти соли 1996, ки рӯзи ҷумъа буд пас аз вузу интизори адои намози ҷумъа буд, ки ҷонро ба ҷонофарин супурд. Дар ҳамон рӯз ҷаноза ва дар зодгоҳаш ба хок супурда шуд.
Бале, ин буд як намунаи бориз аз уламои ҳақгӯи уммати Муҳаммад (салаллоҳу алайҳи васаллам). Рӯзгору осор ва корномаи ин марди Худо бояд панди бузурге, намунае ва улгуе бошад барои уламои тоҷик. Хоссатан онҳое, ки аҳкоми илоҳӣ дар ҳузурашон таҳқир мешавад, аммо онҳо ҳамоно дастҳо пеши бар “–БАЛЕ”, мегӯянд. Даҳҳо маротиб ҳаҷ таҳқир шуд хомӯшанд, ҳиҷоб таҳқир ва зани ҳиҷобдор таҳқир ва рафтани занон ба масҷид манъ мешавад хомӯшанд, манъи ҷавонон то сини 18 сола ба масҷид эълон мегардад хомӯшанд, таълими исломро манъ месозанд хомӯшанд, тахриби масоҷид, табдили масоҷид ба қаҳвахона ва тарабхона ва ҷойи зист, хомӯшанд. Манъи намоз гузоштан дар ҷойҳои умум ва корхонаву муассисаҳо хомӯшанд. Дар сурате, ки ислом то ин ҳад дар ҳузури шумо таҳқир мешавад ва исломбадбинӣ рушд мекунад ва шумо наметавонед аз ислом ҳимоят карда, чаро худро олими дин ва намояндаи дини ислом мегӯед?. Чаро? Чаро? Чаро? Ва боз чандин чаро?-ҳои дигар. Аллоҳ ҳидоят кунад уламои суъро, омин.

Сообщение Шайхи ҳақгӯ появились сначала на ISLOH.net.

Райси ҷумҳури мисри собиқ Муҳаммад Анвар Содот дар айёми раёсат ҷумҳуряш ки (аз 26 сентябри 1970 то 6 октябри 1981 идома дошт ) шайх Муҳаммад Мутавалли Шаърови(раҳ) ро вазири Авқоф(вазири дин) таъин намуд.Пас аз чанде шайх Шаъровӣ (раҳ) аз ин вазифа худаш истеъфо намуданд аз соли 1976 то 1978 ин симатро ба уҳда доштанд.Аввалин шахсест ки банки исломиро дар миср асос гузошт ва он банки Файсал ал исломӣ буд.Ин чунин чандин вазоифи илмии дигареро дар донишгоҳҳои гуногун ифо намудаанд. Сабаби истеъфо намудани шайх аз симати вазири ин буд,ки ӯро аз даъват ва амалҳоеки қабл аз таъин шуданаш ба ин вазифа анҷом медод дур намуда буд.Пас аз истеъфо доданаш шайх Шаъровӣ(раҳ) дар яке аз масоҷиди қоҳира дарс мегуфт.Дар аснои дарс гуфтанаш,ки хело анбуҳи одамони зиёд дар дарсаш гирдиҳам омада буданд ва шайх хело бо ҳаммоса дарсашро баён кард ва хело мардум аз суханони муъассираш гиря мекарданд ва ин таваҷҷуҳи мардум ба ӯ каме ҳолати ғурур дар ӯ пайдо гашт. Шайх чунин бо худ гузаронид,ки ончи ман медонам касе феълан дар қоҳира ба мисли ман нест. Дар ҳоле шайх Шаъровӣ дар тули ҳаёти бо саъодаташон машҳуртарин олими тафсир дар асреки гузашт маҳсуб меёфтанд ва ҳатто ӯро имоми дуъот ёд мекарданд .Дурустараш ҳолати кибр дар вуҷудаш эҳсос гашт.Дарс ба охир расид ва Шайх ба мошинаш нишаст ва дар ҳоле ронандааш мошинро меронд.Каме шайх аз масҷид дур шуда буд ин ҳолати дохили масҷид ба ӯ рух дода ӯро дар шаку тардид гузошт. Ба ронандааш гуфт боз ист ва ба сӯйи масҷид баргард.Ронандаҳам истод ва дубора ба сӯйи масҷид баргашт вақте ба назди масҷид расид шайх ба ронанда гуфт маро инҷо мунтазир бош.Ронанда мегӯяд хело мунтазир мондам дохили мошин вале аз шайх ҳеҷ дараке нашуд.Ташвиш шудам ва бо худ гуфтам ягон ҳолате нохуше ба шайх рух надода бошад.Рафтам ба ҷустуҷуйи шайх дар дохили масҷид ӯро пайдо накардам ва берун шудам аз масҷид рафтам дохили ҳаммомҳои масҷид вақте дохили ҳаммомҳои масҷид гаштам хело ҳолати аҷиберо дидам шайх Шаъровиро дидам эзорашро боло карда ва ҷилбобашро дар миёнаш баста(ҷилбоб либоси дарозеро гуянд,ки аз болои либос мепушанд мисли якта,ки муллоҳо мепушанд ё калонсолони мо) ва дар дасташ як сатли об ва латтае ташнобҳои маҷидро мешуяд.Ронанда мегуяд гуфтам эй шайх сабаби ба ин кор даст заданатон дар чист?
Шайх Шаъровӣ (раҳ) гуфт: “ Ба таҳқиқ ман дар худам ва дар илмиятам бо худ таъаҷҷуб намудам ва каме бо худ болидам пас хостам бо ин амал нафсамро каме хору залил намоям то дигар бо худ ҳаргиз наболад”
Субҳоналлоҳ вақте хондам ин қиссаро натавонистам худро дошта ва хело гиристам зеро мешиносам шайх Шаърови(раҳ) ро ва илмияту заковату хатобату фақоҳати ин шахси бузургро.
Рости хело зиёд мешунавем ва мехонем,ки аз бисёриҳо ин калимоти кибргуна ва мағрурона садо медиҳанд:
”Аз ҳаққи ҳалолам мешуморам кибр карданро дар муқобили ин шахси паст аз ман” ё “Мехоҳам ҳамеша инчунин мағрур ва бузург бошам” ё “Ман куҷо ва ӯ куҷо” ё “Агар худашро кушад ба ман баробар шуда наметавонад” ё “Ин шахс аз як авлоди паст аст ва авлоди мо хело қадри волое дорад” ва ҳазорҳо мисли чунин калимоти кибру мутакаббиронаро ки ба бузургии гуноҳаш боре фикр ва ҳатто андешаҳам намекунем.Ин ҳолат ҳатто дар миёни уламои моҳам пайдо ва мушоҳида мегардад.Пас бояд аз ин амали номатлуб ва кибр дар ҳол бояд даст кашид ва тавба намуд зеро авоқиби вахиму вазмине дорад.
Бидуни шакку шубҳа бисёреҳо намедонанд чи сифати бад ва хислати шайтонист ин амал”Кибр” Ин аввалин сифатест,ки исён намуд бо он амал шайтон ва аз даргоҳи ҳақ таъоло ронда шуд ва то ба ҳол ронда шуда аст. Шайтон бо ин такаббураш аз ҷаннат ронда шуд ва боз ҳатман дохили ҷаҳаннам мегардад. Танҳо ва танҳо ба сабаби кибр варзиданаш аз саҷда ба инсони хоки!
Таваҷҷуҳ намоед то барои ашхосе огоҳи надоранд возеҳтару равшантар гардад то аз ин амал дури намоянд.
Аллоҳ субҳонаҳу ва таъоло дар сураи Сод оятҳои 75 то 78 мефармояд ин қиссаро,ки чунин аст.
75.(Худованд) Гуфт: «Эй Иблис, чӣ чиз туро аз саҷда кардан дар баробари он чӣ Ман бо ду дасти худ офаридам, манъ кард? Оё бузургӣ намудӣ ё мақоме арҷманд доштӣ?»
76.Гуфт: « Ман аз ӯ (Одам) беҳтарам. Маро аз оташ офаридаӣ ва ӯро аз гил».
77.Гуфт: «Аз ин ҷо берун шав, ки ту рондашудаӣ.
78.Ва ҳаройна, то рӯзи қиёмат лаънати Ман бар ту бод».
Бале хонандаи гиромӣ надидаам то баҳол ҳеҷ сифатеро бадтар аз кибр пас аз он бояд дури кард Надидаам ҳаргиз сифатеро хубтару шоистатар аз тавозуъ ва фурутани ва ин сифат сифати паёмбарону расулону олимони ҳақиқист.Пас ҳамеша фурутану нармху бошем то растагор гардем.

Сообщение Ҳолати аҷибе бо шайх Муҳаммад Мутавалии Шаъровӣ(раҳ)(1911-1998) появились сначала на ISLOH.net.

Сообщение Mohammad Al Wakeel. появились сначала на ISLOH.net.