Матолиби калидвожа

Ҳадиси рӯз

4 матолиб
Идома

Ҳадиси ‑379

Аз Абу Мусо разиялЛоҳу анҳу ривоят аст ки: Паёмбари Худо Саллаллоҳу ъалайҳи вассаллам фармуданд:
Идома

Расули акрам (с) мефармояд: мусалмоне, ки бо мардум мухолалтат (1) дорад ва ба озори онҳо сабр менамояд беҳтар аст аз мусалмоне, ки бо мардум м?

Расули акрам (с) мефармояд: мусалмоне, ки бо мардум мухолалтат (1) дорад ва ба озори онҳо сабр менамояд беҳтар аст аз мусалмоне, ки бо мардум мухолатат накунад, ва ба озори онҳо сабр нанамояд.
Идома

Оишаи Сиддиқа (р) чунин фармуданд:Хушоянд нест азбарои ҳеҷкасе инки бад бубинад Усомаро пас аз онки шунидам

Оишаи Сиддиқа (р) чунин фармуданд:Хушоянд нест азбарои ҳеҷкасе инки бад бубинад Усомаро пас аз онки шунидам Расули Худо саллаллоҳу алайҳи васалламро,ки чунин фармуданд:”Касе Худо ва Расули ӯро дӯстдорад, пас бояд Усома (р) – ро (низ) дӯстдорад”[1]
Идома

Расули акрам (с) мефармояд: мусалмоне, ки бо мардум мухолалтат

Расули акрам (с) мефармояд: мусалмоне, ки бо мардум мухолалтат (1) дорад ва ба озори онҳо сабр менамояд беҳтар аст аз мусалмоне, ки бо мардум мухолатат накунад, ва ба озори онҳо сабр нанамояд. (Ривояти Имом Аҳмад 5002, Имом Тирмизӣ 5307 ва Албонӣ дар “Силсилааҳодиси саҳеҳааш 939” саҳеҳаш хондааст)