Номаи Душанбе аз як нафаре аст, ки солҳо дар муҳоҷирати корӣ дар Русия қарор дошта ва дар хонаву коргоҳҳои нафароне аз низомиҳои пешини Русия, ки солҳои пеш, солҳои ҷанг дар Тоҷикистон кор кардаанд, кор кардааст. Вай дар ин нома баъзе фикру мулоҳизоеро пешкаш намудааст, ки қабул кардан ва ё накарданро ба ихтиёр ва қазовати худи шумо ҳавола мекунем.

Муаллифи доимии аз Волгоград ин бор низ як мақолаеро дар робита ба маҳдудияти неруи барқ аз сомонаи нашрияи чопи Душанбе интихоб намуда ва бо муаллифи он баҳс кардааст.

 Нависандаи нома аз Нуробод аз порагирву порахӯриҳои масъулони арсаҳои мухталифи ҳкомияти ин ноҳия навишта ва аз раиси ноҳия даъват кардааст,ки ҷилави онҳоро бигирад.

                                    Душанбе

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқбол! Ман солҳои дароз дар Русия кор карда бо баъзе аз афсарони пештараи шӯравӣ ва Русия ҳамшин шудаам ва гоҳо дар бораи сиёсат ҳам сӯҳбат мекардем.

 Суҳбатҳои яке аз полковникҳои пешина бо гузашти шаш-ҳафт сол аз ёдам намеравад.

Дар бораи президенти Узбекистон Ислом Каримов гап мерафт. Ин полковник гуфт, ки Ислом Каримов барои Узбекистон ва мардуми худ бисёр хизмат кардааст, вале дар вақти сарварии ӯ шиками (бачадони ) занонро мебуриданд.

Ман ба ин гап аввал аҳамият надодам. Лекин дар сари ман чунин фикр омад, ки Ислом Каримов агар шиками занеро бурад, шиками зани тоҷикро мебурад.

Дар муддати ҳабдаҳ, ҳаждаҳ соле, ки дар муҳоҷирати Русия будам, то ҳол тоҷикеро надидам, ки шаҳрванди Узбекистон бошаду зиёда аз ду фарзанд дошта бошад. Ман аҳамият дода будам, ки дар Тоҷикистон хеши андак дуртари мо панҷ- шаш фарзанд дошт ва чи намуди спирале бо укол дар ӯ зада буданд, бо хоҳиши ӯ ва шавҳараш, он зан ба монанди пуффак фарбеҳ шуда буд ва занҳои тоҷикро ( шаҳрвандони Ӯзбекистонро), ки медидам ба монанди он зан буданд ва доим аз бемории худ шикоят мекарданд.

Ба ғайр аз ин тоҷикони гирду атрофи Самарқанду Бухоро мегуфтанд, ки вақте мо хурд будем дар кӯчаву мактаб ҳама ба тоҷикӣ гап мезаданд, ҳоло не. Баъд аз истиқлолият ӯзбекон бениҳоят зиёд шуданд, аммо дар хурдӣ мо онҳоро қариб ки  намедидем.

Аз рӯйи гуфтаи сокини Бухоро, ки як сол бо вай дар якҷо кор карда будем, имрӯз агар дар Узбекистон гринкартаи амрикоӣ дода шавад, бисёртар ба тоҷикони Самарқанд дода мешавад, агар укол кардани занҳоро бас карда бошанд ҳам. 

Тоҷикро бо роҳи дигар сафашро кам мекунанд.

Вале аз ҳама аҷоибаш дар чист? Агар душмани мо моро нобуд кунад, душманро фаҳмидан осонтар аст ки ӯ душман аст,

Моҳи август ё сентябри гузашта дар шабакаҳои Тоҷикистон ваксинаеро нишон доданд, ки барои ҳифзи саломати духтарон аст ва ба духтарони синфи чор то даҳи мактаби миёна дар мактабҳо укол карда мешавад. Баъд аз як ду ҳафта ин хабарро андак дигар карда хабар доданд, ки ваксина барои пешгирии саратони гарданаки бачадон( рак шейки матки) карда мешавад. 

Ман ҳам ба монанди бисёре аз шаҳрвандони Тоҷикистон ба гуфтаҳои ин ҳукумати бе имону нангу номус ҳеҷ боварӣ надорам. Чунки ман фаромуш намекунам хабари соли 2023- ро, ки ҳукумат бо ваҳму воҳима хабар дода буд, ки дар соли 2023 сафи кӯдакони навзод 350 000ва ин рақам аз фавтидагон зиёд аст.

Албатта, агар шахси мусалмон кӯдакони навзодро беҳтарин неъмати Худо донад ин ҳукумати беақлу бе номус зиёд шудани миллатро мушкилӣ меҳисобад.

 Ин ҳукумати бе номус, то маҳру қалинги духтарон биниашро халондааст, ки қалин арзон будаст, қалинро бардоштан даркор то оилаҳо пош нахӯранд. Дар асли кор нияте доранд, ки писарони бечора зан гирифта натавонанд, сафи мардуми мусулмон зиёд нашавад.

Тарси ман дар баробари нобуд шудани миллати тоҷик дучанд мешавад. Вақте ки сафи бе номусон ( ҳукумат ва амнияти имрӯза) зиёд мешавад. 

Худо накунад, ки ин беномусон зиёд шаванду Тоҷикистони азизи мо Беномусистон  шавад.

Мо медонем, ки ташкилкунандаи ҷанги дохилии мо Ислом Каримов бо ҳамроҳи  КГБ-и Русия буд ва маҳз ҳаминҳо ба дасти мардуми бечораву бесавод яроқ доданд, то бародари мусулмонашро бикушад. Ба мо ҷавоби ин ҳукумати беномус даркор. Дар вақте мардуми фирефташудаи тоҷик дар Душанбею Ғарм  якдигарро мекуштанд, чи қуввае буд, ки дар Шаҳритус, Қурғонтеппа, Вахш ва дигар шаҳрҳо тоҷиконро мекуштанду узбеконро даст намезаданд?

Мардуми гурезаи Тоҷик аз кӣ гурехта ба хоки Афғонистон рафтанд? Магар мардуми мусулмон онҳоро кушт?  Барои чи ин амалҳои ғайриинсонии артиши Узбекистонро касе ба ёд наовард ва ҳамаи ин кушторҳо дар гардани мардуми мусулмон ва ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон бор аст то ба имрӯз

Бародар,  умри мо дар муҳоҷират мегузарад. Вазиру раису амнияту милисаи ин ҳукумати беномусонро намешиносам, гуноҳҳои ин беномусон дар чашми ман наметобад. Аз он сабаб, ки ман медонам сарчашмаи ин ҷиноятҳо Раҳмонов ва оилаи ӯ аст. Мо солҳои дароз миннати дуруғи Раҳмоновро мешунавем, ки гуё маҳз  ӯ мардумро аз ҷанг халос кардааст. Аммо дар амал ҳамин Ислом Каримов ва КГБ-и Русия ба дастони Эмамолӣ Раҳмонов яроқу аслиҳа дода бар зидди халқи тоҷик хезонданд. Раҳмонов сулҳ накардааст. Раҳмонов ҷанг кардааст, ҷанг бо пуштибонӣ ва ёрдами Узбекистону Русия.

Айни ҳол бошад тамоми маблағҳои ҷаримаву андоз, маблағҳои растаможкаву утилизатсияи мошинҳо, тамоми маблағҳои ғоратшуда аз мардуми мо ба ихтиёри Рустами Эмомалӣ супорида мешавад, то дар муддати кӯтоҳ шаҳри Душанберо ба гуфтаи худ зебо кунаду ба тахти падараш нишинаду то охири умри мо ба мо миннат кунад, ки бе Рустам шаҳрро дигарон обод карда натавонистанд, шаҳрро сохт Тоҷикистонро ҳам месозад. Аммо, ман, ки ҳоло дар шаҳри Душанбе ҳастам, ба ҷуз аз домсозӣ ҳиҷ ободиро дар шаҳр намебинам. Ин пулҳоро Рустам дуздиву ғорат мекунад, вале ҳеҷ ободкорӣ карда наметавонад.

                                 Волгоград

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин! Хабарҳое, ки аз ватан дар бораи лимити барқ мерасад, дар ҳақиқат одамро беҳад зиқу ноумед месозад. Ин ҳукумати Тоҷикистон неруи барқро ба хориҷа мефурӯшад, аммо парвои халқи худашро надорад. Вазъияти на танҳо хонаводаҳо, вазъияти мактабу боғча, бемористону амбулатория, бонкҳо, автозаправкаҳо, хулоса ҳама ҷое, ки мардум ҳар рӯз сарукор доранд беҳад бад шудааст. Аз рӯи маълумотҳое, ки аз ватан мерасад дар баъзе ҷойҳо генератор мондаанд, ки албатта, аз ноилоҷӣ аст.

Вале манро навиштаҳои баъзе аз чоплусону хушомадгӯҳо, ки мехоҳанд айбро ба гардани табиат монанд, ҳукуматро бетақсир ҷилва диҳанд, мардумро ором карда гӯл зананд, дар ҳайрат овардааст.

 Бародар Муҳаммадиқбол! Инҷо навиштаи яке аз чунин нафаронро аз сайти нашрияи СССР пешкаши шумо ва хонандаҳои муҳтарами «Ислоҳ» менамоям ва сипас дар бораи он фикру мулоҳизаҳои худамро баён мекунам. Ин навишта дар таърихи 11 декабр таҳти унвони «Андар боби норасоии барқ» чоп шудааст ва матни комили он чунин аст:

«Ин мавзӯъ хеле ҳассос аст. Ҳоло қаламҳоятонро тез карда, дашному ҳақорат бар сарамон нарезед. Бодиққат хонед ва бидуни эҳсос назарҳоятонро бикоред.

Мушкилоти барқ дар фасли зимистон танҳо дар Тоҷикистон нест. Дар аксари кишварҳои Осиёи Миёна ва дигар давлатҳо низ ин мушкил буда, бо тағйирёбии иқлим эҳтимол аст дар зимистонҳои оянда вазъ бадтар шавад.

Аҳолии Тоҷикистон аз 5 миллиони соли 1990 имрӯз то ба марзи 11 миллион нафар мерасад. Ҳар сол 250 000 нафар аҳолӣ зиёд шуда истодааст.

Ҳоло барқе, ки 1 оила истифода мебарад, шояд 20 оила дар соли 1995 истифода мебурд. Дар ҳар як оила 3-4 адад кондинсионер, термекс ва даҳҳо дастгоҳҳои дигар бо барқ пайваст мешаванд. Ҳатто хонаи сеошёнаи заминиеро дидаам, ки 21 адад кондинсионер дар он насб шудааст.

Корхонаҳои саноатӣ, мактабу бемористонҳо ва садҳо иншооти дигар бо барқ кор мекунанд. Дар мамлакат беш аз 2040 корхонаи саноатӣ кор карда истодааст.

Дар кишварҳое, ки асосан аз нерӯгоҳҳои обӣ истифода мебаранд, мисли Тоҷикистон паст шудани сатҳи об дар обанборҳо, тағйирёбии иқлим, хушксолӣ ба кам шудани истеҳсоли барқ сабаб мешавад. Бо табиат магар ҷанг карда мешавад?

Мушкили давлат мушкили мост. Дар пастию баландӣ бояд дар бари Ватан бошем. Ватандӯстӣ ҳамин аст. Гуфти устод Алимуҳаммад Муродӣ мисли хоинон аз дур вақ-вақ кардан дуруст нест:

КУҶО БУДӢ?

…Ҳоло зи дури дуриҳо фарёд мекунӣ,

Ҳоло канори гарми ватан ёд мекунӣ.

Рӯҳи малӯли худ

Бо хотироти гумшудаат шод мекунӣ,

Номи ватан гирифтанат ҷойи хиҷолат аст,

Андар шиносномаат мӯҳри хиёнат аст.

Ҳукумати Тоҷикистон бо мақсади расидан ба истиқлоли энергетикӣ ва дар ин замина таъмин намудани рушди устувори иқтисоди миллӣ бо истифода аз ҳамаи имконияту сарчашмаҳои мавҷуда, хусусан, манбаъҳои рушди «энергияи сабз» мунтазам чораҷӯйӣ карда истодааст.

То имрӯз ду агрегати неругоҳи «Норак» ва се агрегати неругоҳи «Қайроққум» пурра навсозӣ карда шуд.

Имрӯзҳо бунёди неругоҳи барқи обии «Роғун» бо суръати баланд идома дошта, дар ду соли охир ба ин мақсад аз ҳисоби буҷети давлатӣ беш аз 9 миллиард сомонӣ харҷ гардидааст. То имрӯз беш аз 50 фоизи корҳои сохтмони неругоҳи «Роғун» ба анҷом расонида шудаанд.

Чунончи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми навбатиашон гуфта буданд: «Аз моҳи майи соли 2027-ум аз ҳисоби истеҳсоли неруи барқ дар «Роғун» ва силсилаи неругоҳҳои дарёи Вахш норасоии неруи барқ дар кишвар пурра бартараф ва Тоҷикистон ба истиқлоли комили энергетикӣ ноил мегардад».

Бо дарназардошти вазъи ҷаҳони имрӯза, тағйирёбии иқлим, хусусан, камобӣ ва хушксолиҳои пайиҳам дар бисёр кишварҳои дунё, болоравии нархи маводи ғизоӣ дар ҷаҳон ва таъсири манфии омилҳои зикршуда ба бозори истеъмолиро дар пай дорад.

«Мо бояд мисли ҳамеша сарҷамъу муттаҳид бошем, Ватанамонро сидқан дӯст дорем, онро соҳибӣ кунем, ҳисси баланди миллӣ дошта бошем, аз тоҷик будани худ ифтихор намоем ва доим дар фикри фарзандони худ, хушбахтиву осоиши онҳо, ободии Ватан, миллат ва давлати хеш бошем. Ман ба ояндаи дурахшони Тоҷикистони маҳбубамон эътимоди комил дорам. Зеро ба иттиҳоду сарҷамъӣ, ваҳдати миллӣ, ватандӯстиву ватанпарастӣ ва саъю талоши хастагинопазири ҳар фарди ҷомеа эътимоду итминон дорам.» – гуфтаанд Пешвои миллат».

 Ҷаҳонгиршоҳ Рустамшоҳ

Муаллиф гуфтааст, ки бидуни дашном. Хуб, ба ин бародар тавсия доданиам, ки дар «Ислоҳ» мақолаи «Раҳмонов халқро хар карда зин задааст»-ро хонад ва бифаҳмад, ки қуваи барқи мо ба мардум мерасад ва зиёдатӣ ҳам мекунад. Аммо Раҳмонов онро фурӯхта истодааст.

Муаллиф навиштааст, ки аҳолӣ зиёд шуд, корхонаҳо зиёд шуд. Кадом корхона зиёд шуд? Аҳолӣ зиёд шуд, зиёд шуд, аммо светро аҳолӣ кам накардааст. Ба аҳолӣ свет намедиҳед, зиёдшавии аҳолӣ ба камшавии свет чи алоқа дорад. Светро ба Афғонистон, ба Қирғизистону Узбакистон нафурӯшед, ба мардум мерасад. Об кам шуд аммо чаро ҳаҷми фурӯши қувваи барқ ба хориҷаро кам намекунанд.Чаро?

Муаллиф аз қавли Раҳмонов  насиҳат кардааст, ки  сарҷамъ бошем, ватанмонро сидқан дӯст дорем…. Бале мо ватанамонро сидқан дӯст медорем, аммо ин дӯстдоштани ватан дӯст доштани Раҳмонову оилаи аз қавми яъҷуҷу ва маъҷуҷ ҳам калони вай нест.

Ман ҳам даъват мекунам, ки биёед муттаҳид ва сарҷамъ шавем ва  бар зидди ин ҳукумати хонаводагии авлодӣ бархезем. Ин авлод ҳамааш свет дорад, корхонаҳояшон свет дорад, аспхонаҳояш свет дорад, фермаҳову фирмаҳошон свет дорад. Аммо пули светро намедиҳанд, ройгон истифода мекунанд. Вале ба халқ намедиҳанд. Чаро бояд мо тоқату таҳаммул кунем?

                                         Нуробод

 Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқбол! Шумо дар бораи Нуробод номаи алоҳида чоп кардед. Ташаккур ба шумо. Ончи дар он барнома дар бораи Нуробод гуфта шуд, ҳамааш дуруст аст. Ман ҳам чанд чизро иловатан гуфтаниам. Аввл дар бораи Шӯҳрат Давлатов. Вақте мардум аз ҳаҷ меоянду ба Шуҳрат шикоят мекунанд, ки ту  махсус аз мардуми Нуробод ё аз ҳамсояҳои мо Мучахарф пули бисёр мегирӣ Шуҳрат Давлатов онҳоро тарсонида мегӯяд: «лишни гап занед, ба амният мегуям, ки бо мухолифон ҳамкорӣ доред ва дар ҳақиқат рафта ҳамин гапро мегуяд. Аз пули ҳачи мардуми камбағал тағоияш-Аҳтами барсро ҳаҷ бурд.

 Ҷалоли усто вақте банг мезанад, ҳамсинфаш Абубакр насиҳаташ мекунад, ки банг назан, ҳамаро ба Сиёвуши амният мефурушӣ. Ҷалол истеҳзо карда мегӯяд нав падарам аз дунё гузашт боз ту насиҳатам мекунӣ.

 Абубакр як амак дорад дар Самара. Як вақтҳо посредник буд. Ҳозир ба савдои асал гузаштааст дар Самара. Амакаш ҳоҷӣ Садриддин мегуяндаш. Мо мардуми Мучахарф дар Самара ҳастем. Ҷалол ин амакашро ҳақорат мекунад, ки хонаашро ба мо қимати бад савдо мондааст. Як вақт барои амакаш 6 –ой отдел фарёдаш мекунанд. Мегуянд рақамҳои амакатро деҳ. Намедиҳад. Як шатааш мезаннад, зуд номерро медиҳад. Ҷалол бангро мезанаду бачаи амакиашро мазоҳ мекунад: «Фирдавсро биёрмт майдача, мезанӣ» мегуядаш. Фирдавсро мегӯяд натарс, амният одами худамон аст. Сиёвуши амният ҳеҷ чизат намегуяд. Дар ҳамин Самара як ҷурааш ҳамроҳамон кор мекунад. Вай Ҷалол, Раҷабалӣ, Каримҷонро мешиносад  ва дар бораи корҳои онҳо нақл мекунад.

Дар бораи Шафоатова Зарина врачи роддоми Нуробод. Дар ҳоли ҳозир гирифтани пораро бисёртар кардааст. Мегуяд ягон кас маро проверка намекунад, чунки тағоям амният аст. Аввал барои справка барои гирифтани  шаҳодатномаи таваллуд150 мегирифт, ҳозир 250 сомонӣ кардаст. Барои таваллуди занҳо пештар 500 сомонӣ буд, ҳозир ҷои хобро якҷоя карда 900-1000 сомонӣ мегирад. Бераҳми бад шудаст. 25 сол шуд дар Нуробод кор мекунад. 

  Муҳтарам Солеҳзода, раиси ноҳия, пеши роҳи порахурҳоро бигир, намегирӣ вазифаеро, ки подаркаат карданд, холиаш кун. Медонам, ки гапат намегузарад вале аз мо гуфтан. Амнияти Нуробод аз қафоят кор карда истодааст. Медонем хусур бачаатро барои нарафтан ба хизмат амният қапид. Хусурат пешат омад. Шумо гуфтед, ки «ма ба духтаратон кор дорам на ба бачатон». Дуруст кардед, аммо хоҳиш  камтар роҳи порагириро гиред.

Охир балнитса меравӣ духтури гӯш отделно бист сомонӣ мегирад, духтури дандон меравӣ ҷудо мегирад, пеши врач медарои отделно мегирад. Ҳозир даҳ сомонӣ аз байн рафт. Ҳамин бист сомониро ҳам бо дили нохоҳам мегиранд. Бояд аз бист сомонӣ ҳам зиёд диҳӣ.

ГАИҳои сари ҷарии даромадани дарвозаи Дарбанд аз таксиҳо барои як рӯз 40 сомонӣ. Аз ронандаҳои самти Ғарму Тавилдара ва дигар шофёрҳои роҳгузар то 20 сомонӣ нагиранд, ҷавоб намедиҳад. Солеҳзода ин масъаларо бубин.

 Барои ҳуҷҷати заминат меравӣ ҷамоат пул мегирад. Раиси ҷамоат аз Тегирмӣ, ҳамқишлоқиат аст. Меравӣ дар ҷои кораш дар ҷамоат нест. Рақамҳои ватсапат дар симкартаи Вавилонат буд удалит кардааст, ватсапи нав кушодааст. Акнун мо ҳамачиро гуфта шинем?

 Маҷбурем, ба Ислоҳ нависем. Раиси ноҳия Солеҳзода.Ф ба ғоратгаронаш мегуфтааст, ки «ма вазифагирӣ наомадам, ободкунӣ омадам». Аммо ҷаноби Солеҳзода бояд бидонӣ, ки ободӣ аз тоза кардани ҳукумати ноҳия аз порахӯрҳо оғоз мешавад. Порагириву порахурии бемористонро бубин. Вагарна дар номаи дигар дар бораи худат, зани душанбегиат сар мекунем.

Тамоми раисҳои сохторҳоят, аз раисони ҷамоатҳо гирифта то облавшикҳову то раиси шуғли аҳолӣ Эшонов.З ҳамаш пора мегиранд ва боз оҳиста карда мегӯянд, ки амният нафаҳмад. Мо кори туро буд мекунем, лекин амният хабар набарад. Гапашон фақат ҳамин.

 Бародар Муҳаммадиқбол! Як бор шумо Эмомалиро аз минбари Ислоҳ гуед, ки ба ин Солеҳзода бифаҳмонад, ки вазифаат муваққатӣ аст. Ба умеди Рустам нашавад.

 Бо мототсиклат нагарду масъалаи фасоду порагириву порахӯрон сахт бубин: «Заминҳо набояд холӣ бимонад, картошкаву сабзӣ кишт кунед»,гуфта гаштааст Солеҳзода.

Эй, раиси Солеҳзода! Ту гӯӣ нагӯӣ, ки мардум медонад, ки бо заминаш чи кор кунад. Ҳозир як ваҷаб замини холиро намеёбӣ, намебинӣ, ту чи мардумро насиҳати ноҷо мекунӣ, маслиҳат бемаънӣ медиҳӣ. Ту кори худатро бин!

 Бародар дар охир гуфтаниам, ки мо мардуми Нуробод дар Самара бисёрием ва қариб ҳамаамон шуморо тамошо мекунем ва тарафдоратон ҳастем. Албатта, бузу бузғола ҳам дорем. Вале бисёриҳо шуморо тарафдоранд.

Саломат бошед.

Сообщение Номаҳо аз ноҳияҳо ба «Ислоҳ.нет» № 311 появились сначала на ISLOH.net.

  Даъвати мо аз ин мардум ин аст, ки бо мардум бипайвандед. «Ислоҳ» минбари шумо, минбари инқилоб, сангари муқовимат ва мубориза бо ин диктатор ва режими хонаводагии вай аст. Дар ин сангар дар канори мардум бошед, ҳамроҳӣ кунед. Ҳар навиштаи шумо зарба ба ҷони режим аст ва ҳар навиштаи шумо ҷони инҳоро мекоҳонад, пояҳои зулмату истибдоди Раҳмонов реза реза мешавад. Сухан бифканад минбару дорро, гуфтаанд. Феълан, то замони фаро расидани он рӯзи мавъуд, он рӯзи ҳуррият, он рӯзи растагорӣ ва он давраи чапа ва ба хок кашонидани Раҳмонови палид инҷо ҷабҳа ва сангари шумост. Сангар ва ҷабҳаи худро холӣ нагузоред.

          Ва ҳоло меравем ба мурури номаҳои мардум:

                         Нуробод

  Ассалому алейкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳу домулло Муҳаммадиқбол. Ман аз  Нуробод мебошам.

Манро кумитаи амнияти ноҳияи Нуробод барои даъвати писаронам ба хизмати ҳарбӣ ҳар призиви баҳорӣ ва тирамоҳӣ даъват мекарданд ва аз ман 3000(се ҳазор) сомонӣ мегирифтанд. Бовар кунед, безор шудам.

   Як амри маъруфро гуш кардам. Амри маъруф дар бораи шахсони порадиҳанда, шахси миёнарав ва шахси порагир буд. Вақте гуш кардам он домулло як ҳадиси расулуллоҳ салаллоҳу алайҳи васаламро гуфт, ки шахси порадиҳанда, шахси пора гиранда, ва шахси миёнарав аст дар ин кор ҳар се  аҳли нор мебошанд.

Бовар кунед аз шунидани ин ҳадис қалбам ба ларза омад. То ба ҳозир ба суи худо тавба мекунам, ки ман чунин гуноҳи бузург кардам. Ман фикр кардам, ки дар ин дунё аз хизмат писарони худро бо пулу пора халос мекунем, пас фардо аз азоби Худо ҷонамонро наҷот дода наметавонем. Ҳозир бошад як писарам муддати як сол мешавад, ки дар адои хизмат мебошад. Ман аз тамоми волидон хоҳиш менамоям, ки монед писаронатон ба аскарӣ раванд, то ки муссалаҳ шаванд. Мақомотҳоро бо пулу пора омухта накунед. Ин мақомотҳои тоғутпараст аз ҳақи шумо мехуранд ва тоғути гандапирро муҳофизат ва тарафдорӣ мекунанд. Агар ҳамаи мову шумо ба як гап бошем мақомотҳоро грет накунем, пас кормандони мақомотҳо худашон тарки вазифа мекунанд. Ба инқилоб омодаем ин шо Аллоҳ.

Парвардигори меҳрубон ин ҳукумати золим,ин ҳукумати қотили миллат ва ин гандапири бадмурро бо авлоди гадояш ба хоки куча яксон гардон!

 Парвардигоро ин гандапирро, ки дар 92-миллион доллар самолёт харидааст ба он мақсаде, ки барои рӯзи инқилоб бо ҳамроҳии авлодаш дар он самалёт фирор намоянд, дар осмон нопадидашон гардон, омин!   

Худо мададгоратон мубориз!

                                         Душанбе

Ассалому алайкум бародари муборизи ҷонбаркаф Муҳаммадиқболи Садриддин! Чанд мақола ва наворҳои беҳтарини шуморо хонда ман ҳам илҳомам ба ҷуш омад ва хостам баъзе аз фикру мулоҳизаҳоямро нависам. Бигзор ин навиштаҳои маро дар «Номаҳо аз ноҳияҳо» ва ё бихоҳед, дар шакли алоҳида нашр намоед. Ман дар Душанбеям. Дар тарафи маҳаллаи маъруф ба Гипрозем зиндагӣ мекунам. Солҳои пеш бо ному насаби худам барои нашрияҳои Душанбе менавиштам. Худам муаллим ҳастам. Ҳоло навиштанро қатъ кардам. Аз газетаҳо дилам монд. Чунки ҳамаашон фақат Раҳмонов мегуянд. Аммо аз одитарин мушкилоти мардум наменависанд. Чи расад ба интиқоди Раҳмонов ва сиёсатҳои вай, ки боиси хориву зиллати мардум шудааст.

Бовар кунед, ки то Раҳмонов мардуми тоҷик тамоман дигар буд. Ин омаду оҳиста-оҳиста ғурур ва шаҳомати тоҷикро аз байн бурд. Ҳозир миллат ва мардуми тоҷик ба ғуломи хонаводаи Раҳмонов бадал шудааст. Аммо Раҳмонов бояд ҳодисаҳо ва махсусан сарнавишти бадфарҷоми мисли худаш роҳбаронеро, ки курсиро раҳо карданӣ набуданд ва оқибат аз тарафи халқ сарнагун шуданд, пеши назар оварад ва андеша намояд.

 Башор Асад чи шуд?Дур намеравем  Нурсултон Назарбоев чи шуд? Тамоми молу моликияташ давлатӣ ва духтару домодҳои миллиардераш овораву як қисмашон зиндонӣ шуданд. Гулнора Каримова духтари Ислом Каримов чӣ шуд? Ба наздикӣ пулҳои дар Шветсария доштаашро ба ҳукумати Узбекистон,ки беш аз 180 млн доллар будааст месупоранд. Чунки аз ҳисоби мардум навардиданду ҷамъ карданд ва оқибаташон чунин шуд.

Ман ба ин ба ном зиёиҳои имрӯза гуфтаниам, ки Шумо Раҳмоновро кур карда истодаед, бояд ростро нависед ва чашмонашро кушоед. Ин корҳое, ки шумо мекунед воқеъӣ нестанд. Шумо зур зада чиро нишон доданиед? Чиро исбот карданиед? Исбот карданиед, ки Раҳмонов зур аст. Агар Раҳмонов зур буд, ҳоло мардум свет доштанд. Дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ мо свет доштем. Раҳмонов Рустамро оварду баъди омадани он ҳатто дар пойтахт светмурӣ сар шуд.

Ба назари ман Шумо зиёиёни тамаллуқпеша тараканед, шумо магаси гирди шириниед.  Хиёнати шумо бадтар аз худи хоин аст. Агар Раҳмонов хоин аст шумо хиёнаткоред. Фақат Раҳмонов мегуеду ҳамду сано мехонед. Ин қадар ҳам набудагист. Ҳама чизатон фалшивий, ҳама чизатон сохта, ҳама чизатон ҷаълӣ ва ҳама чизатон дуруғ. Се даҳа аст, ки  як мушмурдаро, як гурбаи касали дилнокашро таърифу тавсиф карда қаҳрамону ҷанобу пешво мехонед ва ин пешвои дуруғӣ аз ин гапҳои шумо болу пар бароварда акнун мехоҳад, ки дар ҷойи худаш Рустами наркомани баччаашро орад. Вой бар ҳоли Шумо!

Бародар Муҳаммадиқбол! Махсусан навиштаи охиратон, ки дар бораи ҳодисаи зиндони Ваҳдат буд маро ба андеша водор кард. Чаро?  Чунки ду нафар аз ҳамсояҳои ман, яке писар ва яке бародараш дар зиндон буданд, ва вай сахт мунтазири амнистия буд. Ва мегуфтанд, ки ин шо Аллоҳ Раҳмонов афв қабул мекардааст ва онҳо то ноябри соли гузашта мебароянд. Бори охир соли 2021 амнистия карда буд ва маъмуалан ҳар се сол фармони афв медод. Аммо имсол надод. Дар ҳақиқат амнистия барои он дода нашуд, ки тарсид, ки  касоне мебароянд, ки мумкин барои интихоботи вай проблема кунанд. Масалан 307иҳо ё Муҳаммадрузӣ Искандаров, ки муҳлати адои ҳукмаш ба охир расида истодааст. Ман ба шумо мувофиқам, ки ошуби зиндони Ваҳдат кори худи Раҳмонов аст, кори касе дигар нест. На Ятимов ва на Мансур Умаров беиҷозати вай ин корро намекунанд. Баракс ман фикр дорам, ки ин ошубро ҳарсеи ҳаминҳо ба амал бароварданд. Секаса карданд. Раҳмонов аз ҳодисаҳои Сурия сахт тарсидааст. Ин як амри воқеӣ аст. Чунки Сурия аз тарафи Русия ва Эрон кидат шуд. Ду кишваре, ки Раҳмонов ба онҳо такя мекунад. Ҳоли Башор Асад ҳоли саг аст. Раҳмонов дида истодааст, ки ояндааш чи хоҳад шуд. Дар зиндон ҳама чиз подконтрол аст, идора мешавад. Ин як кори тамоман сохта ва дуруғӣ аст ки 9 нафар бихезанду бо оҳану корд ба тарафи кормандони мусаллаҳи зиндон ҳамла кунанд ва кор то ба онҷо бикашад, ки спетснази МВД ҷалб шавад чи расад бо воҳидҳои вижаи худи вазорати адлия. Бубинед нуҳ маҳбус мехезанд соати 15. Худи ҳамин фактро як каме дар борааш андеша кунед. Имкон надорад аз байни нуҳ нафар ҳади ақал се нафар нагуянд ки муқобили афроди мусаллаҳ бо корд чи гуна мехезем. Ҳамаи ин нуҳ нафар аблаҳу беақл не ку. Чи гуна мегурезанд? Амдан ва махсус чунин сабабро эълон мекуанд ки мардум сраза пай барад, ки ҳукумат дуруғ гуфта истодааст ва ҳукумат мақсадаш задан аст ва Раҳмонов ба любой кор қодир аст ҳатто ба дуруғ туҳмат. 

Ҳам Мансур Умаров ва ҳам СС Ятимов сагҳои вафодоранд. Колхозник умний шудагӣ ва махсусан бо ФСБ сахт часпонидагӣ аст ва маълумотҳоро гирифтан мегирад. Камбуд надорад.

Раҳмонов дуздидан мегирад, қатлу куштору зиндон кардан мегирад, саркуб мекунад, вале аз ин тарафи кор бехабар аст ки хашму ғазаби мардум қабат дар қабат ҷамъ ва фарбеҳ мешавад. На фақат Раҳмонов фарбеҳ ва ба корди қассоб наздик мешавад, хашму ғазаби мардум ҳам беш аз пеш барои гирифтани чакушу теғу корд сахттар мешавад.

Раҳмонов бо ин тамомхоҳӣ-тоталитаризм ва диктотурӣ-худкомагие, ки пеша кардааст, айни Башор Асад ва дигар диктаторҳо мешавад.

 Бародар Муҳаммадиқбол! Агар ин навишта маъқулатон шуд, чоп кунед ва ман ҳам кушиш мекунам, ки навиштан барои шуморо барои «Номаҳо аз ноҳияҳо»ро идома диҳам. Ман ҳамин барномаатонро писандидам. Чунки ба воситаи он аз вазъу ҳоли тамоми минтақаҳои кишвар бохабар мешавам.

 .                                    Нуробод 

 Ассалому алейкум бародар Муҳаммадиқбол ва бародарони мубориз, ман аз дехаи Сари Қош ҷамоати деҳоти Хумдон мебошам.

Бародар Муҳаммадиқбол, ман номаҳои 208 ва 209-ро гуш карда бениҳоят шод шудам. Тамоми мардуми деҳа ин номаҳои нашр гардидаро на кам аз чор маротибагӣ тамошо кардаанд ва дар ҳақи нависандаи он номаҳо дуои хайр мекунанд ва мегуянд, ки аз ин деҳаи мо ҳам шерони нар пайдо мешудааст. Бисёр дуои хайр мекунанд дар ҳақи шумо муборизони роҳи ҳақ.

  Мақомот раиси маҳаллаи деҳаи Сари-Қош Асоев Баҳриддинро пас аз шунидани ин номаҳо даъват карда сахт танбеҳ доданд, ки эй занфалон ту чаро дар группаи ватсапи баччаҳои деҳа аз номи мақомотҳо гап задӣ? Гуё аз раёсати ноҳияи Рашт омаданд болои ту фишор оварданду супориш доданд, ки аз мардуми деҳа пул ҷамъ кунед ва ба мактаб стол ва стул харед. Ба ба ӯ сахт таъкид карданд, ки ту мақомотҳоро паст задӣ, чунки садоҳои ту нашр шудаанд. Ба ӯ гуфтанд, ки бори дигар дар группаи ватсапи баччаҳои деҳа садо мегузорӣ, ҳолатро бад мекунем ва ба ӯ гуфтанд, ки «даракашро биёв ин одам, ки ҳаст маълумотҳои пурра ба Ислоҳ мерасонад». Маълум, ки сахт парешон шудаанд аз мақомотҳои ба шумо мерасида. Баъди нашри он номаҳо раиси маҳалла ва дигар бузҳо дар кучаҳо кам ба чашм мерасанд. Ин суханчинҳои шарманда аз одамони бегуноҳ ин корро дида истодаанд. Эй, ҷанобони бузҳо шумо кур ҳастед. Аллоҳи меҳрубон шуморо кур кардааст. Ин шо Аллоҳ хору залил мешавед, баъд мемуред. Касоне, ки криша доред,шумо ҳам огоҳ бошед!.

Беҳтараш аз деҳа баромада равед бе номусҳо. Худо ёру мададгор бародарони муборизи ман омин.

 Эзоҳ аз Ислоҳ: Вақте ба дасти мо аз бузҳо менависанд, мо онро боз аз чанд нафари дигари сокини он деҳа пурсида мушаххас ва диқи карда баъдан чоп мекунем, то мабодое туҳмат ба он ашхос нашвад, чуноне мебинед ин ҳама номаҳо аз тасдиқи номаҳои гузаштаи мо мебошанд.

                                        Норак

   Салом бародар Муҳаммадиқбол! Ман аз шаҳри Норак ҳастам. Ман як хабари кутоҳ дорам. Феълан дар дохили ватан мебошам. Барои ҳамин ному насабамро пинҳон медорам. Чанд вақт аст ки ҳисобкунакҳо- счётчикҳои барқиро маҷбурӣ иваз карда истодаанд. Ин ҳисобкунакҳо як, ду маротиба зиёд пул кор мекардааст. Барқ лимит аст, аммо ҳамон хел ҳам моҳе 300-400 сомонӣ кор карда истодааст. Дар ҳоле, ки бисёрии вақт алову газ истифода мебарем.

Ман мехоҳам бо истифода аз минбари «Ислоҳ» мардумро огоҳ кунед, ки аз тарафи барқчиён фиребу найрангкорӣ зиёд аст

                                            Рашт

Ассалому алейкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳу домуллои ширинсухан Муҳаммадикбол.

Ман собиқ команди Бозрасии давлатии автомобилии минтақаи Рашт ҳастам.

Ман ҳамаи барномаҳои шуморо гуш мекунам. 

Ман маълумот дорам оиди протокол пур кардани ГАИҳо. Масалан чихел?  Ҳар як корманди БДА маҷбур аст ҳаррӯз 6-(шаш) адад протокол супорад. Ҳади ақал 4-(чор)протокол бояд супорад. Ва боз аз ронандагон ба ҳар роҳу восита бояд пул гирад ва ҳар бегоҳ ба началники БДА ба камаш 100 сомонӣ диҳад. Аз чунин беадолатӣ ва зулму ситам болои ронандагон виҷдони мусалмониям маро азоб дод. Ман худам аризаамро супоридаму корро бас кардам. Аммо бояд гуям, ки ин корҳо бо амру супориши мақомоти болоӣ мебошад.

 Давраҳои шуравӣ агар корманди БДА дар як моҳ протокол намесупорид, яъне ягон ронандаро протокол пур намекард, ӯро унвон медоданд, ки минтақае, ки ту назорат мекунӣ тинҷ аст. Ман ҳаминро гуфтаниям, ки ҳамаи ин протоколҳо маблағашон ба куҷо меравад. Кормандони БДА хату савод надоранд, ба Худо қасам, аломатҳои манъкунандаро аз аломатҳои огоҳкунанда фарқ намекунанд.

Агар фарҳои мошин, масалан поворотник, ё ки стоп кор накунад, дарав протокол тартиб медиҳанд. Ягон намуди қонун нест барои кор накардани поворотник ё ки лампочкаҳои қафои мошин, ронандагонро тарс дода 20-(бист) сомонӣ мегиранд.

Ман ба ҳамаи мақомот гуфтаниям, ки болои мардум зулму ситам накунед, аз Аллоҳи меҳрубон битарсед. Наход, ки аз мардум бо роҳҳои ҳаром пул гиреду зану фарзандонатонро хуронед. Ин амалҳои шумо ба қонунҳои диниву дунявӣ рост намеояд.

Эй, Раҳмонов куҷоро нигоҳ мекунӣ, Худо лаънатат кунад. Мардум ба дод омадаанд, рӯзе аланга бархезад, ҷонатро куҷо мебарӣ? Худо ҳофиз бародарони мубориз.

                                    Волгоград 

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин! Ман чанд вақт шуд, ки дигар барои шумо ягон чиз нафиристодам. Асосан аз газетаи «СССР» мақолаҳоро гирифта ба шумо мефиристодам. Дар ин мулки ғарибӣ дигар коре аз дастам барнамеояд. Вале чандин нафарро ба тамошои барномаҳои «Ислоҳ» ҷалб кардам ва онҳо ҳозир мухлисони доимии шумо шудаанд ва чанд нафарашон гуфтанд, ки чандин каси дигарро онҳо ба тамошои «Ислоҳ» ҷалб намудаанд. Бемуҳобот гуфта метавонам, ки фақат дар Волгоград ҳазорҳо тамошобин ва тарафдор доред.

Ин бор барои ман як навиште дар СССР ҷолиб тофт, ки ин навишат ба қалами Ато Мирхоҷа тааллуқ дорад ва дар сайти ин нашрия ба таърихи 29.01.2025 ба ин зайл чоп шудааст, ки онро айнан бо сарлавҳа ва зикри ному насаби муаллиф нусхабардорӣ карда ба шумо мефиристам ва сипас фикрҳоямро дар борааш менависам:

                                                 ДУРӮЯГӢ

• 29.01.2025

Дар маҷлиси рӯзи 17 январ Пешвои миллат аз дурӯягии хидматчиёни давлатӣ, аз ҷумла муносибаташон бо хурофот гуфт ва мисол овард, ки маҳз ҳамин вазъ боиси сар задани ҷангишаҳрвандӣ дар Тоҷикистон шуд. Пешвоямон сад дар сад рост мегӯяд...

Соли гузашта бо 1 гурӯҳ нависандагон ба шаҳри Хоруғ рафтем. Дар кӯчаҳои он занону духтарони сатрпӯшро дида, ҳайрон шудем. Чизе, ки ҳеҷ гоҳ на танҳо дар Хоруғ, балки тамоми Бадахшон вуҷуд надошт!

Аз одамон сабаби ҳолро пурсидам. Ҷавобашон маро ҳайрон сохт:

 Инҳо занону духтарони кормандони мақомоти қудратианд, ки ҳоло дар шаҳри Хоруғ бисёранд.

  Шумо ба инҳо намефаҳмонед, ки занони Бадахшонро ҳам гирифтори ин таассуб насозанд? -пурсидам аз онҳо.

Шахс пузханде заду гуфт: – Ба кӣ гӯем?  Ба шавҳарони  ҳамин занон, ки ҳифзи тартибот дар дасти худи онҳост?

Ато Мирхоҷа,

шоир ва нависанда

   Устод Муҳаммадиқбол! Ман баъди қироати ин навишта пурсуҷу карда фаҳмидам, ки ин Ато Мирхоҷа худаш бадахшонӣ будаасту ҳоло муовини раиси Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон мебошад. Фаҳмидам, ки ҳамон байтҳои масхараомези Путину Трампу Си Ҷинпин пайёми Раҳмоновро шишта гуш мекарданд ба ҳамин тааллуқ доштааст.

Ман чи гуфтаниам? Ин навиштаи Ато Мирхоҷа намунаи рушани тамаллуқ ва хушомадгуӣ аст. Тамаллуқ ба наҳву навъ ва навбати худ. Ато Мирхоҷа мисли буз ба Эмомалӣ Раҳмонов хабар мекашад, ки милисаву амнияту прокурорҳои фиристодаат пеши ту як гап мезананд аммо дар ҷову маҳалли корашон рафтори дигар доранд. Яъне дар пеши ту аз сари занҳои дигарон сатру ҳиҷоб бармедоранд, аммо сатру ҳиҷоби занҳои худашон дар сарашон аст.

Яъне Ато Мирхоҷа ба Раҳмонов гуфтанӣ аст ки занҳои мо бадахшониҳо ҳамеша сарлуч буданд, акнун дар пайравӣ аз занҳои мақомоти фиристодаи ту, ки ҳамагӣ аз ҳаммаҳалҳои худат иборатанд сатру ҳиҷоб мегиранд. Хафа нашав, фарҳанги сатру ҳиҷобро ба Помир ҳаммаҳалҳои зердасти худат оварданд.

Аз тарафи дигар бузии Ато Мирхоҷа аз болои мардуми худаш ба Раҳмонов аст, ки ҳарчи қадар ту сатру ҳиҷобро фарҳанги бегона мехонӣ, аммо дар Помир онро реклама мекунанд ва ҳеҷ бадахшие, ҳатто Алишер Мирзонаботи кегебешник, ки раиси вилоят мондаӣ эрод намегирад, чи расад ба занҳои хоруғӣ.

Дар инҷо Ато Мирхоҷа худро дар сифати як саги бугир ба Раҳмонов нишон дода истодааст, ки чи гуна вафодори вай ва сиёсатҳояш аст.

 Охир ту чи кор дорӣ, ки кӣ чи мепушад? Сарулибоси як шахс ба ту чи дахл дорад. Магар барои пушидани либоси як нафар нафари дигар бояд тасмим бигирад? Агар сарулибоси занҳои мақомот дар Бадахшон лучу бараҳна бошад, чи мешавад ва агар пушидаву мастур бошад чи мешавад?

Вале як нуктаи ҷолиб дорад ин навишта. Мегуяд, ки ин хурофот аст. Вой бар ҳоли чунин шоиру нависанда, ки фарзи худоро, ҳукми шаръиро аз хурофот ва таассуб фарқ карда наметавонад. Ва боз аз пешвояш зикр мекунад, ки ҷанги шаҳрвандӣ натиҷаи хурофт буд.

Э, марги ту барин шоир. Мур ба ин ҳолат. Ту барои Раҳмонов аз болои қудратиҳое, ки худаш таъин кардааст, бузӣ карда истодаӣ.

Ҳайфи ту,туф бар ту!

Нуктаи ҷолиби дигар ин навишта он аст ки мегуяд: «Инҳо занону духтарони кормандони мақомоти қудратианд, ки ҳоло дар шаҳри Хоруғ бисёранд.»

Ба калимаи «бисёр» мутаваҷҷеҳ бишавед. Мирхоҷа, маълум нест, хоста ё нохоста тасдиқ кардааст, ки дигар ҳама қудратиҳо, ҳади ақал бисёриашон омадаанд, ҳаммаҳалҳои худи Раҳмонованд, ки зуд бегона буданашон маълум мешавад, чун муҳаҷҷаба ва сатрпушанд ва ҳамин «бисёрӣ»-и онҳо таваҷҷуҳи Мирхоҷаро ҷалб кардааст.

Инҷо Ато Мирхоҷа дуруст мегуяд, ки қудратиҳои Раҳмонов дар ҳақиқат на фақат дар Хоруғ дар тамоми ноҳияҳои кишвар бисёрианд, ки зуд ба чашм мехуранд. Чунки ҳам барои Хоруғ ва ҳам барои дигар ноҳияҳо «бегона»-анд ва ҳамин бегонагиашон аст, ки дидан замон ташхисашон мекунед, ки омадаҳо ва ба гуфти мардуми хуҷандӣ сойкелдиҳо.

Ҳамин сойкелдиҳо ҳатто ба ҳамин Ато Мирхоҷаи тамаллуқкор нафораманд ва нафоридаанд ва вай роҳи чораро ба фурӯхтани онҳо аз ин роҳ пайдо кардааст, то Раҳмонов онҳоро аз Хоруғ берун барад вагарна онҳо занҳои бадахширо бо вируси хурофот заразит мекунанд.

Бори дигар ҳайф бар ту Мирхоҷа ва туф бар ту!

Сообщение Номаҳо аз ноҳияҳо ба «Ислоҳ.нет» №218 появились сначала на ISLOH.net.

Имрӯз, мошоаллоҳ дуди ғам аз бурҷу бораи кушки Раҳмонову диктаторҳои дигари олам баланд мешавад ва ин натиҷаи дуоҳову ниёишҳо ва оҳҳо аз ҷигарҳои дуддода ва қалбҳои лахташудаи мост.

  Раҳмонов ва семейкаи касифаш ба охири хат расидааст. Мутмаин бошед, ки вақт ва фурсату фурҷаи зиёде надорад ва нахоҳад дошт. 

Мутмаинан, ин ҳама заҳамоту истодагариҳои мо аз тарафи Холиқи яктову тавоноямон бо ваъдаҳое, ки додааст, бемукофот нахоҳад монд ва дар кучаи мо ҳам фараҳу хушбахтию сурур мешавад.

                                   Ахбори Семейка

Хабарҳое, ки аз даруни Оила мерасад аз он ҳикоят мекунад, ки ин семейка-семейкаи мултимиллиардерони Тоҷикистон ва роҳбари он дар ҳолати вазнин, наздики сакарот, назъи ҷон қарор доранд. Рӯзе, ки Паём медод, пушти саҳна даҳҳо мошини Ёрии таъҷилӣ меистод, ки ин ҳолат дар солҳои пеш ин тавр набуд. Машшотаи тармашааш ҷаъбаи пудраву упо дар даст то дари даромади толори маҷлис ба руйҳои ғафсу фарбеҳу овезонаш андова мекард.

Агар урусҳои алкаши алтирро, ки дар кучаҳои Душанбе солҳои пеш дида бошӣ, дар ҳар куҷо мегаштанд, ранги руяш ранги руи ҳамонҳо шудааст. Чеҳра ё рожааш безебу баднамуди сурху кабуд шудааст.

Ҳозир руйҳояшро вақте баромад мекунад ё нафареро қабул мекунад шпакиловка мекунанд. Манбаъи «Ислоҳ» афзуд:  Ӯро  аз наздик бинӣ мефаҳмӣ. Бисёр кареҳманзар шудааст, қуту нури рӯй намондааст. Мебинӣ супсурх. Талхаат мекафад.

Ман ягон бор аз наздик надида будам. Якум бор дидам, талхаам кафид. Ин дар ТВ хушру менамудаст. Дар амал тамоман даҳшатнок, сахт дилнокаш, тамоман безеби бад шудааст.

Чизи дигар инки ҳаркӣ мегуяд одам аз арақи зиёд мемурад, ман бовар намекунам. Раҳмонов ин қадар арақе мехурад, ки мумкин аз тани сад кас мехурад. Агар аҳамият дода бошед вақти мулоқот бо Пизишкиён задагӣ буд, чашмонаш суп сурх буд. Он рӯз ҳам бо ҳазору як маъҷуну даво сари ҳуш оварданд, даҳонашро бо доруҳои бубар чандин бор шустанд, ки табъи Пизишкиёнро хароб накунад.

Маълум шуд, ки аз арақ одам намемурдааст. Шояд ҷигараш ва гурдаҳову дигар узвҳояш ҳам осеб дида бошанд, аммо рангу рӯяшро мебинӣ, метарсӣ:-супсурхи кабудчатоб, беҳад   безеби бад шудаст. Шояд пудра шпакиловкааш мекунанд, то ки свети руҳояш ба свети руи одамӣ монанд шавад, аммо свети руйҳояш ғайритабӣ аст, дилбеҳузуркунанда аст манзараш.

Он поймардаш, ки кифи варақҳои суханрониашро мебардошт, онро гоҳ аз ин даст ба он даст мегирифт, чун ин бор авроқ хеле зиёд буд, андозаи шрифти ҳуруф на 18, ин бор 24 буд ва ранги ҳуруф ҳам сиёҳтар.

  Вақте вориди дари толор мешуд, Муроди бурут аз китфонаш имдодаш мекард, то руйи по биистад. Тарафи Мурод мегардаду бо ҳасрату алам мегуяд, ки «дилам мегуяд, ки ин «паёми охирам аст, соли дигар бошам ё не?»

Оиларо бебандуборӣ, таҳлука ва ваҳшат фаро гирифтааст. Ҳар кадоме аз онҳо, ки барои худ дар даруни зарқу барқ зиндагӣ сохтаанд, дар ҳавзи доллару тилло шино мекунанд, ҳар кадоме аз онҳо, ки хитаву бахшҳои мамлакатро тасоҳуб кардаанд, табиист, ки аз ин ҳолату аз ин ҳодиса ба шиддат дар изтиробу дар ташвишанд.

Ҳузури ҷиҳодиёни тоҷик, мақому мартаба касб кардани исломиҳои тоҷик, дар ҳукумати нави Сурия, ки Раҳмонов то ҳамин ҳоло онҳоро террористу экстремист мешиносаду муаррифӣ мекунад, дар аъмоқи қалбу равони онҳо зилзила андохтааст.

  Раҳмонов тамоми дарду ранҷашро бар сари шишаи «Шоҳона» ва «Гург» кашида ва табобат ва дармонашро дар косаҳои паёпай ва бидуни закуска ҷуста истодааст. Ҳеҷ кадомеашон, на Азизмо ва на Эмомалии хурдакаку не Анушервон натавониста истодаанд шишаҳоро аз пешааш бигиранд.

 Бале, Аллоҳи лоязол, ин собири басабр ҳамин тавр, диктаторҳои оламро, ки зиндагӣ ва рӯзгор барои халқи худоро сияҳ ва тираву тор мекунанд, ба кайфари аъмолашон хоҳад расонд. Қисосу интиқоми заҷру ранҷҳоро тавре мегирад, ки огоҳ намешаванд. Беҳуда намегуянд, ки задани Худо садо надорад, баъде, ки зад даво надорад!

Раҳмонов ва дудмони касифу палидаш, дору дастаи золиму хунхораш подоши ғурбат ва дардҳои вофири моро, ҳирмону ҳиҷрати моро, беватаниву дарбадарии моро хоҳад кашид.

Омадани фармондеҳ Сайфиддин Тоҷибоев, ин тоҷики силаҳшур дар ҳукумати исломиҳои Сурия тарсро дар ҷони Раҳмонов, дар ҷони Азизмову дар ҷони Рустаму ва дар ҷони ҳама  лаббайкзанону лесаконаш уфтондааст, аммо аз суи мардуми мазлуми тоҷик бо истиқболи гарму ҷушон ва густарда мувоҷеҳ шудааст.

Аз тариқи сандуқи рай ҳукумати Раҳмонов барчида ва дигар намешавад. Ҳисоби сандуқи райро солҳост Раҳмонов мисли каламуш хурдааст. Ин камонбадастро ҳатмани ҳатман камонбадастони хушноми ҷабҳаҳои ҷиҳодӣ ва силаҳшурони сангарҳои мубориза ва муқовимат ҳисобу китоб хоҳанд кард ва ба ивази ҳар як барга-бюллетенҳои басирқатбурдааш тора -тора муйҳои рангзадаашро хоҳанд канд ва ҳақи мусаллами мусалмонҳои тоҷикро бархоҳанд гардонд.

Мардум аз фатҳу нусрати Сайфиддин Тоҷибоев, муборизин ва равандагони масири илоҳӣ  хушҳоланд, хурасанданд, ки меояду ҷоҳу ҷалоли ин хунхораро кунфаякун мекунад.

Эҳоси тарсу таҳлука ва биму ҳароси Раҳмонов воқеӣ ва табиӣ аст. Раҳмонов аз ончики метарсид, аз ончики мутанаффир буд, ба сараш омад. Вай душманашро аз хеле барвақт мешинохт. Ва ин душман дар роҳ аст ва ба суроғаш баромадааст.

 Зиндагии чанд насл аз дасти Раҳмонов табоҳу залилу завол шудааст. Тамоми халқ, ҳатто ҳамин Абдулло Раҳнамои тамаллуқпешаи аз шарафу мардӣ холишуда ҳам дар мағзи ҷон мехоҳад, ки сарнагунӣ ва заволи онро бо чашмони сараш бубинад.

Ин шо Аллоҳ, ки Холиқи яктои мо, мову шуморо ба ин рӯзҳои нек ҳам мушарраф хоҳад кард, навмед насохт.

Арзатон кунам, ки хабарҳо аз даруни оила, ба сахтӣ ва душворӣ ҳам бошад, расида истодааст.

                   Генпрокурор, Фарзона ва Сафар

Дар ниҳоят,ончуноне мардум пешгуӣ мекард гапгапи гирифтани Юсуф Раҳмонов аз вазифаи Прокурори генералӣ, ки дар ин авохир хеле зиёд буд, таҳаққуқ пайдо кард. Аммо баъди гуё ёфтани ҷинояткорони одамкуш дар Конибодом камтар шуда буд. Гуё ин ҷинояткоронро прокуратура ошкор ва дастгир кардааст. Аммо, мо пештар ҳам гуфта будем, ки «ҳатмани ҳатман ҷудо шудӣ, ҷазир шудӣ». Ва ҷудо шуду ҷазир шуд.

Сафари бачаи Генпрокурор сахт дерзкий баромад. Сафари шавҳари Фарзона, духтаркучулии Эмомалӣ Раҳмонов, ки дигар шавҳараш нест. Фарзона, рӯзҳои оғозини туйу ҳамбистарӣ як ду бор ба Сафар занг мезанад ва тергаву истинтоқ карданӣ мешавад: «қати киӣ, куҷодаӣ, чида да ин бевақтӣ хонада нестӣ»?

Ӯро дар наблюдений гирифтагӣ будаанд: «ҳиҷо нарав, дар ягонҷо нашин», ки Сафар на три букви посилат кардааст.

Гуфтааст:-«мада инхелин зиндагӣ дар кор нест, бра даф шав ай иҷа» гуфта, аслан писанд намекардааст. Дар ҳақиқат ин духтари президент Фарзона як бенамуд аст ва Сафар гоҳо Фионаш мегуфтаст. Чанд бор аз пушти Сафар одам мондааст, ки «брен биёренш» аммо вай ҷавобашон додааст, ки «ма ихели зиндагира задагӣ. Ман ҷураҳом қатӣ мешинум, ягонҷода тоқа мешинум, отдих мерам кор мерам, кори манай, и чи хелиай, ай думи ма фақад мепоянум».

Бачаи акнун собиқ Прокурор Сафар гуфтааст, ки «ма худум сурш кадум. И худуш куҷое брава мара напурса ман равам мепурсидай, ки ту гуҷодаӣ тезбиё ба хонара». Гуфтааст, ки «худум талоқи Фионара додум»

Сафар Гуфтааст:  «мара контрол накун. Ма да куҷо мешинум, бо кӣ мешинум ай думум панҷ даҳ одам мондагияй, ки ҳиҷо наравад, нигаҳш кнен, ки ҳиҷки қатӣ гап назанад».  Барои ҳамин Юсуф Раҳмонро гирифт. Мо Вақте, Ҳабибулло Воҳидовро аз раисии Агентии мубориза бо гардиши ғайриқонунии маводҳои нашъаовар дар соли гузашта гирифта Сарпрокурори ҳарбӣ ва ҷонишини Прокурори генералии Тоҷикистон таъин карда буд, ҳадс зада будем, ки Воҳидовро дар ҷойи Юсуф Раҳмон тайёр карда истодааст. Ҳамин пешгуии мо ҳам дуруст аз об даромад.  Ин тахминҳо ҳам зада мешуданд, ки дар ҷояш сардори Агентии зидди коррупсия Сулаймон Султозондаро, ки аз Данғара ва одами наздики Асадулло Раҳмони Сумбулоғо, ёвари масоили кадрии Раҳмонов аст, меоранд. Ҳатто гап гапи маблағи ҳангуфт додани Сулаймон Султонзода ҳам баромада буд. Барои ҳамин буд, ки музаҳои Султонзода аз чанд вақти пеш лок задагӣ ва галстукаш таранг бастагӣ мегуфтанд. Вале нашуд. Раҳмонов ин бор ба гапи мо кор карду Ҳабибулло Воҳидовро овард.

Дар ҳамин барномаи «Семейканюс»№12 (https://isloh.net/semejka-news-№12/) , ки 05.12.2024 ба

нашр расида буд мо чунин навишта будем. Иқтибосро айнан меоварам:

«Як гурӯҳ ба ҷои вай Сулаймон Султонзода, директори Агентии мубориза бо коррупсияро оварданианд. Сулаймон Султонзода ҷияни Матлубхон Давлатзода, тағои президент Раҳмонов аст.

Варианти дуюм, ки эҳтимолияташ камтар аст Ҳабибулло Воҳидов сарпрокурори ҳарбӣ ва муовини Прокурори генералии Тоҷикистон аст. Ҳабибулло Воҳидов дар

Душанбе ва дар вилояти Суғд ба ҳайси прокурор кор кардааст. Сипас Воҳидов директори Агентии мубориза бо гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир таъйин

шуд ва аз онҷо ӯро ба ҷои феълиаш Прокуратураи ҳарбӣ оварданд. Бо таваҷҷӯҳ ба онки ӯро аз Агентӣ ба Прокуратура  оварданд, ҳадс зада мешавад, ки ин «перевод» шояд барои курсии Прокурори генерлӣ бошад. Аммо минуси Ҳабибулло Воҳидов ин аст ки вай фархорӣ аст. Баъди кудетои Саидҷаъфар Усмонзодаи фархорӣ фархориҳо аз назари Раҳмонов уфтоданд. Ҳамчунин Раҳмонов дар ин авохир афроди нафақахур ё наздик ба пенсаро ба вазифаҳои

масъул мансуб накарда истодааст. Инчунин чанд фигураҳои муҳимми дигар вуҷуд доранд, ки ба круги Рустам марбутанд онҳоро мегузорем ба қариби он рӯзи таъинот.  Раиси Суди Олӣ Шермаҳмади Шоҳиёни аспбозро низ ба нафақа равон мекунанд.  Ҳоло барои ҷойи вай ҳам кондидат кофта истодаанд. Гуё раиси Суди олии иқтисодиро меоваранд дар ҷойи вай».

Дар ҳақиқат ба ҷойи Шермуҳаммади човандози аспбоз, ки Суди олӣ ва тамоми зинаҳои онро ҳаром ва дар порахурӣ олуда кард Рустам Мирзозода, Раиси Суди олии иқтисодӣ ва рафиқу ҳамкурси  Озодаи Раҳмонро овард. Барои он ба Сулаймон Султонзода эҳтимолияти бештар дода будем,ки вай аз Данғара, рафиқи Сумбулоғо ва ҷияни Матлубхон Давлатзода, собиқ аз наздикони Раҳмонов мебошад. Ҳатто худи Юсуф Раҳмон ҳам ба кондидии ӯ розӣ буд чун Султонзодаро шогирди худаш медонист. Аз омадани Султонзода ба Юсуф Раҳмон зарари камтар мешуд аз ҷониби Генпрокуратура. Аммо ин наздикии Султонзода ба Юсуф Раҳмон ба Султонзода зарар расонид. Тибқи миш миш прес Султонзодаро ҳам барканор кардаасту ҳоло дохилӣ аст на аланӣ.

Вале чуноне мебинем ин бор, албатта таҳти таъсири интиқодоти мардум Прокурори генералиро аз Данғара наовард ва низ вазири мудофиаро ҳам аз Ваҳдат овард. Ин шо Аллоҳ зураш ояд, Рустамро ҳам мегираду Озодаро ҳам. Ба Юсуф Раҳмон ултиматум монда буданд, ки агар Сафар бо Фарзона зиндагӣ накунад, сарнавишти Ёрмаҳмад Гулови падараруси собиқи Таҳмина ба сараш меояд. Ҳоло давомашро мебинем, ки бо Юсуф Раҳмон чи мекунанд?

                     Хуршеди Мирзо ва Шоҳрух

Хуршед Мирзоев, тавонист Рустамро дар удочкааш биқапад. Хуршед бисёр проектҳои хуб пешниҳод мекунад (аз дигарҳо мегираду аз номи худаш пешниҳод мекунад, гуё худаш бисёр доно аст), ки ба Рустам ва Раҳмонов маъқул мешавад.

Хуршед аз замони шуруъи реализатсияи проектҳо, ки аз сумҳои Рустаму оила иҷро мешаванд, то анҷоми ин тарҳҳо хеле сумҳоро рыба мекунад. Чунки қабул тавассути   фирмаҳои худаш ва Комил Мирзоалиеви Роҳи оҳани хешу табор, қудояш иҷро мешаванд. Баъд аз онки проект ба кор даромад ва фоидаҳо овард, як қисми маблағ рост бо счётҳои махсуси баҷоии Хуршед Мирзоев мераванд. Ин маблағҳои баҷоиро ёфтан ва ошкор кардан мушкил нест просто Мирзоевҳоро ҳеҷ кас дух намекунад ба расидану проверка кардан. Чунки одами Рустам аст. Аммо Рустам як супертупой аст. Худашро сахт  умный мегирад, гуё ҳама чиро мефаҳмад, вале дар таги фукаш фиребаш карда истодаанд, кур аст, намебинад ва намефаҳмад.

 Хуршед Мирзоев дар як маҳфиле ба дӯстонаш барои дуову фотиҳа ба ёдбуди падараш рафта буданд, гуфтааст, ки давраи  «аштак паштакои бугини пир (мақсад одамҳое, ки дар командаи Раҳмонов буданд, масалан Ҳасани ишкамбаи Ориёнбонку дигару дигар) гузаштааст, ҳозир ҳамаи решенияҳора мо мекнем… мо, фақат мо ира хуб бдонен ҳамат!»

 Як хабари ҷолиб ин аст, ки дӯстони Рустам, ин «магасҳои гирди ширинӣ»-таъбири шайх Саъдӣ ба Рустам ёғӣ шуда истодаанд. Масалан Хуршеди Мирзо, аз дӯстони наздик ва аз ёрони сарсупурдаи Рустам ҳатто ҳамон пули миёнравӣ (доля) барои бизнесменҳо ва махсусан домсозҳоро, ки бар ивази имзои Рустам мегирад, шурӣ мурӣ ва мухлават карда истодааст. Рустам, агарчи фаҳмида истодааст, бо таваҷҷӯҳ ба онки бахши аъзами дороиҳои дуздиаш дар дасти Хуршед ва бародараш аст ва Авестогруппу ДушанбеСитиву чанд ширкатҳои дигарашро идора мекунанд, сукут ихтиёр кардааст, ки «мабодо ҳамаашро ба хориҷа мунтақил кунанд». Ва худашро ба нодонӣ зада истодааст.

Шоҳрух Саид бошад дигар ончунон болу пар кушодаву давру даврон ронда истодааст, ки аз Рустам дида ӯро бештар суроғ мекунанд, пеши вай арзу шикоят мебаранд. Навбат барои дохил шудан назди генерал Шоҳрух ба маротиб бештар аз навбат дар назди Рустам аст ҳоло.

Албатта, ҳар рӯз ба номи Рустами Эмомалӣ зиёд шикоят ва дархосту хоҳиш тариқи аризаҳо ворид мегарданд. Аммо ягонтаи онҳо ба Рустам намеравад ва умуман ҳали худро пайдо намекунанд. Шуъбаи умумии ҳукумати Душанбе мисли шуъбаи умумии дастгоҳи Президент аст. Чи ариза ё шикояте расад, зуд алик малик мекунанд. Зуд аз болои кӣ омадааст, ӯро кормандони шуъбаи умумӣ огоҳ карда ҳатман хизматонаи худро мегиранд.

 Чаро гуфтем, ки номи Шорух болотар аз Рустам шудааст?

Генерал Шорух Саид аз замоне, ки ба УВДи шаҳри Душанбе таъин гашт, пурра тактикаашро дигар кард. Ӯ ба худ имеджмейкери хуб пайдо кард, ки рейтинги ӯро боло бурда истодааст. Шорух на танҳо аризаҳо, балки муроҷиатҳои электронӣ ва интернетиро дида дарҳол амри ҳал карданро медиҳад. Мардуми пойтахт ба Шорух муроҷиат мекунанд.

Дар ҳақиқат Шорух тавонист фоҳишаҳо ва он марказҳои дилхушие, ки дар онҳо фоҳишагарӣ роиҷ буд, сахт қапад. Дар давраи Шорух танзими мошинҳо дар пойтахт тағйир кард ва таксиҳои шахсие, ки таҳтти рақами 8-у 3 ба Корвону дигар самтҳои шаҳр мегаштанду халали зиёд ба танзими ҳаракат дар роҳ буданд, кам шуданду онро ба танзим даровард.

  Инро ягон сардори УВДи шаҳри Душанбе карда натавониста буд.

 Танҳо дар даври Шорух барои кумак ба милитсияи пойтахт мукофотпулиҳои калон пешбинӣ шуданд. Мардум дар байни худ мегуянд,ки «э, ай Рустамда пеши Шорух брен хубтарай».

 Шорух дарку фаҳмиши милитсаро надорад. Вай як бизнесмен аст аммо аз ин ҷиҳат пешравиҳо барои худнамоишдиҳи бошад ва ё чизи дигар вуҷуд дорад. 

Умуман Рустам ягон масъаларо ҳал намекунад. Ҳамаро атрофиёнаш мекунанд. Шоҳрух як самташрову Хуршеди Мирзоеви дуздак самти молиявиашро. Мутмаин бошед, ки ин гунгаки Рустамро баъди сари Раҳмонов кругаш дар даҳ рӯз яктарафааш мекунанд.

                              «Фароз»-и Шамсулло

Яке аз хислатҳои мутафовити Раҳмонов ин аст ки сахт домоддустдор аст. Чи расмӣ ва чӣ ғайрирасмӣ дӯстони духтаронашро сахт нағз мебинад. Масалан ҳамин Шамсулло, шуи Рухшонаро бигирем.

Барои онки Шамсулло роҳат ва серсум бошад, тамоми мавонеъ барои ривоҷи бизнеси онро аз сари роҳаш якнима кард. Ҳатто Умаралӣ Қувватовро, ки Фароз асосан аз они уст, дар Туркия ба шаҳодат расонид.

Ва ё Раҷабалӣ Одинаев, мудири ширкати Умед-88-ро дар зиндон кушту тамоми нуқтаҳои фурӯши бензини вайро гирифту ба Шамсулло Соҳибов дод.

Ва ё шираи камолро, ки тамоми муддат дар ихтиёри Идораи ҷангал ва вазорати тандурустӣ буд бо як қарори махсус аз номи ҳукумати Тоҷикистон ба моликияти хусусӣ (монополия)-и Шамсулло табдил кард.

Ва, ҳоло ба дасти мо аз ширкати Фароз маълумотҳои ҷолибе расидааст. Тибқи ин маълумот

  ҶДММ Фароз аз ҳисоби санҷиши мошинҳои сабукрав, мотоцикл ва мошинҳои боркаш ҳар сол ба микдори (5.000000000 ) панҷ миллиард сомонӣ фоидаи соф ба даст меорад. Мисол як мошини сабукрав тамоми намуди андоз ва аснодаш, ки арзишаш баробар ба 1800 сомонӣ мерасад ба Фароз месупорад. Аз ин 1800 сомонӣ, 300 -сомониаш ба бюҷети давлат мегузарад. Дигар тамом 1500 сомонӣ тоза ба Фароз-ширкати Шамсулло домодтура меравад. Шояд ҳоло шумораи ҳамин мошинҳои сабукрав ба камаш ду миллион бошад

Мошини сабукрав дар ҳама хонадон аст.  Дар баъзе хонаҳо ду, се адад. Мегирем (2 000 000 ) миллион мошини сабукрав зарби 1500 сомонӣ баробар ба се ( 3 000,000,000 ) миллиард сомонӣ мешавад. Ин фоидаи соф аст. Ин фоидаи соф фақат аз мошинҳои сабукрав аст! Ва зиëда аз (3 000.000.000) се милиард сомонии дигар аз ҳисоби мошинҳои боркаш, экскаватор, тракторхо ва дигар намуди техника даромади соф мегирад.   

Ин як даромади муфти ҳангуфт аст ва ягон намуд хароҷот надорад ва 15 сол мешавад, ки ҷамъ мешавад. Дар куҷо масраф мешавад, молиёт месупорад ва пардохтҳои иҷтимоӣ дорад ё не, ҳеҷ кас намедонад, комилан номаълум аст.

 Агар оддӣ карда гуем 15 сол зарби (600.000.0000) шаш миллиард маблағи солонаи пули мошинҳо) баробар ба (90, 000000000) навад миллиард сомонӣ мешавад! Ин маблағи софи ба даст овардаро, ки (90,000,000,000) навад миллиард сомонӣ аст, бо доллари амрикоӣ гардонем, ки дар байни солҳои 2008то 2024 давом ва тааллуқ дорад, агар гирем курси онвақта ва ҳозираро,1долларо, ки ба 7,5сомонӣ баробар мешавад ин навад(90’000000000) миллиард сомони баробар мешавад ба дувоздаҳ( 12,000,000,000) миллиард доллари амрикоӣ. Инҷо агар ба қарзи хориҷииТочикистонро, ки севуним (3,500.000.000) миллиард доллари амрикоӣ гуфта мешавад қиёс намоем, бубинед чӣ фарқи калоне дорад. Ва ин маблағ дар суратҳисобҳои хориҷии Шамсулло ва бонки хусуси вай нигаҳдорӣ мешавад.

Яъне пули ҷамъкардаи «Фароз» танҳо аз ин бахш қариб чор маротиба аз қарзи хориҷии Тоҷикистон зиëд аст. Худатон қазоват кунед, ки ин оилаи дузд чи гуна мову давлати моро талаву тороҷ карда истодааст.

Агар мо ин маблағро ба бозсозии роҳҳои Тоҷикистон сарф мекардем, ҳоло тамоми роҳҳои Тоҷикистон мумфаршу обод мешуд ва қарзи берунии Тоҷикистонро ҳам бар мегардонидем. Боз аламовараш он аст аст, ки қарзи севуним (3,500000000 ) миллиарддолларӣ дар гардани мардуми Тоҷикистон кашол аст. Дар ҳоле, ки ин пулро ҳам ҳукумати Тоҷикистон гирифтаву хурдааст.

Ҳоло ба балои ин пули утлизатсияро, ки инро ҳам «Фароз» санад ва ҳисобу китоб мекунад, ба болои ин пулҳо зам кунем як маблағи астрономӣ мешавад.

  Дигараш  ин аст ки «Фароз» аз ҳисоби Вазорати тандурустии Тоҷикистон дар як сол ба маблағи соф бо пули сомонӣ баробар ба се миллиард(3, 000,000,000) сомоӣ фоидаи соф мегирад. Ин пулситонӣ ҳам зиëда аз 10-сол мешавад идома дорад.

 Агар гирем10 сол зарби се миллиард (3,000,000,000) баробар ба сӣ (30, 000,000,000) миллиард сомонӣ мешавад. Мебинед, ки инҳо чи қадар фоидаи соф гирифтаанд. Мо ин миқдори бузурги сомониро ба доллари Амрико гардонем ва курси1доллари амрикоиро баробар ба 7,5 сомонӣ ҳисоб кунем, ин сӣ (30,) миллиард сомонӣ баробар ба чор (4.000.000.000) миллиард доллари амрикоӣ аст. Ончи ки инҷо гуфтем ин фақат ду манбаи даромади ин оила мебошад! Агар ин чор миллиард доллари амрикоро (1000) ҳазор бемористон месохтем маблағ кифоя буд. Ва даҳҳо фабрикаи дорубарорӣ месохтем вазъияти кишвар тамоман дигар хел мешуд.

Инҷо фақат аз як ҳиссаи даромадҳои «Фароз» гуфтем. Тамоми домодҳои Раҳмонов аз Зоир бигир, Шамсулло, Зарифбек, Ҷамолиддин, Рамз, Ашраф ҳар кадоме ҳамингуна даромадҳои миллиардӣ доранд ва мо беҷиҳат ин оилаи касифро «Семейкаи мултимиллиардерҳо» нагуфтем, ки ин шо Аллоҳ ба охири хати худ расидаанд.

                  Раҳмонов бо Пизишкиён чиҳо гуфт?

  Чанд рӯзи қабл, Масъуди Пизишкиён, раиси ҷумҳури Эрон ба Душанбе омад. Раҳмонов аз дидору мулоқот ба раиси ҷумҳурии Эрон хурсанд ба назар мерасид. Ин сафар, ки баъди ҳодисаҳои Сурия ва сарнагунии як диктатори рӯ ба Эрон сурат гирифта буд, барои Раҳмонов боарзиш ба ҳисоб меояд. Бахусус Башор Асад, ин диктатори мисли Раҳмонов алайҳилаънаи зиддислом, ки аз дасти муҷоҳидин сарнагун ва фирорӣ шуд, дидору мулоқот бо раиси як давлати исломӣ гуё барои Раҳмонов подзаҳр шуд.

Яке аз масъалаҳое, ки Раҳмонов бо Пизишкиён ба миён гузоштааст, ин он будааст, ки Ҷумҳурии Исломии Эрон набояд аз ҲНИТ дар ягон маврид ва мавқеъ дастгирӣ ва пуштибонӣ накунад.

Масъалаи дигар Эрон бояд дар ҳама ҳолат, аз ҷумла дар пеш омадани хавфу хатар аз тарафи Афғонистон ва Ансоруллоҳу Таҳрики Толибони Тоҷикистон ва Вилояти Хуросон дар бари Раҳмонов биистад

Саввум хоҳишу илтимосе, ки Раҳмонов аз Пизишкиён кардааст, ин буда, ки бо истифода аз нуфуз ва ҷойгоҳи Эрон бар болои Ҳизбуллоҳ ва Ҳамос нафароне, ки аз Тоҷикистон дар суфуфи муҷоҳидини Ҳайати таҳрири Шом дар Сурия ҳастанд, фишор оварад ва ҳатто онҳоро безарар гардонад ва Раҳмоновро аз шарри онҳо эмин дорад.

Манбаъе, ки ин хабарро ба мо расонд гуфт, ки Раҳмонов тамоми шаб, ҳатто баъди зиёфат бо Пизишкиён тоқа зиёд суҳбат кардааст. Ду маротиба Рустамро фарёд кардаву се каса роҷеъ ба кадом масъалаҳое гуфтугу кардаанд ва сипас Рустамро ҷавоб додаанд. 

Ин манбаъи мо гуфт, ки ҳодисаҳои Башор Асад Раҳмоновро талхакаф кардааст. Рангу руяш пуркидагӣ аст. Кадом беморие дорад, ки баъди ин ҳодисаҳо хуруҷ кардаву авҷ гирифтааст.

Мардуми Кулоб, гуфт ин манбаъ, наздикони Аҳмади Иброҳим, ки даҳ сол доданаш митинг карданӣ буданд. Аммо онҳоро фиреб карда гуфтаанд, ки «равен шикояти касатционӣ нависед, ҳукмша тағйир метан, Ҷаноб бехбар буд и корҳои Юсуф Раҳмон буд».  Аммо маълум ва мушаххас аст ки ин фиреб аст ва гуё, ки Раҳмонов аз чунин ҳукм додан ба Аҳмади Иброҳим бехабар будааст, воқеият надорад. Чунки аз ҳамагуна ҳодисаи монанд ба ин ҳатман Раҳмонов бохабар аст ва бахусус вазъият дар Кулобро барояш ҳамеша гузориш медиҳанд.

Ин сенарияро фақат бо наздикони норозии ин ё он нафари номдор мекунанд. Баъде, ки вақт гузашт, алангаи тасфи мардум паст мешавад. Агар не мардуми Кулоб мехест ва як рӯзи дигар наздикони Аҳмади Иброҳим ба кучаҳо мебаромаданд.

Ва, дар инҷо як маълумоти ҷолиби дигар. Баъди ҷаласаи ахири ниҳодҳои амниятии СНГ Александр Бортников, директори ФСБ ва Нарышкин Сергей директори СВР-и Русия ҳушдор додаанд, ки Амрико ва Аврупо бо такя ба гурӯҳҳои исломӣ, дар давлатҳои СНГ инқилобҳо барпо карданианд. Роҷеъ ба Тоҷикистон, ҲНИТ-ро зикр намудаанд, ки қасди инқилоб ва сарнагунии Раҳмоновро дорад. 

                     Як ҳикояти ҷолиби дигар аз Раҳмонов
Шахсе, ки ин ҳикоятро нақл кард, номашро намегирам, то ба оилаи вай зараре нарасад.

  «Солҳои баъди ҷанги шаҳрвандӣ 1994-1996 буд, ки бо раиси ноҳияи Колхозобод ба хонаи Эмомалӣ Раҳмонов ба Данғара рафтем. Он рӯз Шералӣ Сабзов ҳам ҳамон ҷо, дар назди дарвозаи Эмомалӣ Раҳмонов навбат меистод. Гуфт, ки назди Эмомалӣ  даромадем, корамонро буд накард. Ҳануз ҳамон вақт Эмомалӣ дар ҳамон ҷо гуфта буд, ки ин боевикҳоро бояд аз байн бурд.

  Он вақтҳо части Маҳмуд Худойбердиев дар Чапаев қарор дошт.  Маҳмуд Худойбердиев инро дарк карда буд, ки Эмомалӣ Раҳмонов дар қасди нобуд, кардани уст. Ҳатто ба назди Хуҷа -командир омада ҳолати корро фаҳмонид. Хуҷа аллакай ҳамон вақт гуреза буд. Ҳамон шабу рӯз одамҳои Хуҷа -командир дар назди ҳукумати Хатлон ҷамъ омада талаби  сафед кардани ӯро доштанд. Маҳмуд Худойбердиев аз фурсат истифода бурда ба Хуҷа -командир вохурда барои переворот власт пешниҳод карда буд, ки «чи қадар яроқ даркор аст медиҳам, ту мардуми Хуросони ҳозираро ба пой хезон». Аммо Хуҷа- командир отказ кард. Чунки медонист ин дафъа яроқ ба дасти мардуми Хуросони ҳозира расад, якум худи Хуҷа -командирро онҳо аз байн мебаранд, зеро Хуҷа хело ваҳшониятҳои зиёде карда буд. 

   Маҳмуд Худойбердиев одами наздики Ислом Каримов буд. Маҳмуд ба хотири он Тоҷикистонро тарк кард, ки русҳо ба Эмомалӣ Раҳмонов ëрӣ мекарданд. Барои ҳамин Тоҷикистонро тарк кард. Эмомалӣ Раҳмонов вақте бо русҳо нағз шуд, Ислом Каримовро кидат кард. Чунки намехост бо гапи Ислом Каримов гардад. Эмомалӣ Раҳмонов канали нав бо русҳо кушод. Барои ҳамин Махмуд Худойбердиевро аз Тоҷикистон ронд. Душмани №1-и Эмомалӣ Раҳмонов Махмуд Худойбердиев шуда буд. Чунки ба Маҳмуд Худойбердиев аз тарафи Ислом Каримов бо яроқу тупу танк таъмин карда шуда буд. Мусаллаҳ буд, зураш намерасид. Вақте Маҳмуд фаҳмид, ки русҳо ба ӯ ҳуҷум мекунанд, бе задухурд, аз Тоҷикистон баромаду рафт. Агар дар ёдатон бошад ҳамон солҳои баргашти ҲНИТ ва имзои созишнома. Э.Раҳмонов дар як баромадаш дар назди вакилони порлумон як ҳушдоре ба Ислом Каримов карда буд,ки агар ту Маҳмуд Худойбердиро дошта боши мо Ҷумъаи Намангониро дорем. Метавонем ӯро бар зидди ту такмил ва муҷаҳҳаз карда фиристем. Яъне чунин ҳолатҳоро ҳам дар хотир дорем.

   Нақшаи шуми Раҳмонов,ки инқилобро хоҳад тезонд

   Дар аввали ин барнома мутазаккир шудем, ки Аллоҳ ҳеҷ бандаи солеҳашро ноумед намекунад. Чуноне Сайфиддин Тоҷибоев ва ҳамроҳони вайро оқибат ба умеду орзуҳояшон расонд. Аммо нафароне амсоли Раҳмонов оқибат шармандаву расвову русияҳу ва рондаи дорайн хоҳанд шуд.

 Бинобар маълумоте, ки ба дасти мо омад.

 Раҳмонов қасд дошт як бозии ваҳшатнокеро ба роҳ андозад. Аммо баъди ҳодисаи Сурия ва сарнагун шудани Башор Асад як каме тарсидааст.

Дар минтақаи Ғарм нақшаи боз гуё нафаре ё нафароне бояд бар зиди ҳукумат хезандро кашида буд. Аз рӯйи баъзе маълумотхо мақомот ба воситаи агентҳояш дар гушҳои Малиши шогирди Ҷага парида истодаанд,ки «ҷамъ кун одаму хезен бар зиди ҳукумат. Аз тараф муҷоҳиддини Арсалон ба ёрӣ меоянд». Бояд Малиш дар ин кор Сайриддинро, ки ӯ гуё бо гурӯҳи Алии бедакӣ ҳамроҳ буд ва барои кирдорҳояш адои ҷазо карда баромад, ҷалб кунад. Ин Малиш намефаҳмад, ки мақомот истифодааш хоҳанд кард ва дар охир мекушандаш.

 Малишро гуфта истодаанд, ки ту одамҳоро тайёр кун, бигзор хезанд, оҳиста худат аз бозӣ баро.

 Мардуми Рашт ҳилла рӯз гузаронда истодааст. Ин ҳаромҳо намемонанд мардуми оддӣ ором бошанд. Ин нақшаро барои он амалӣ карданианд, то ба мардум нишон диҳанд, ки ҲНИТ то ҳол ором нест.

 Аммо, кош Раҳмонов ин нақшаашро ба амал бароварад. Агар як ҷамоат ва ҳатто як деҳа дар ин минтақа бархезад, дигар пеши хезиши мардумиро дар саросари водӣ ва дар саросари Тоҷикистон гирифта наметавонанд.

Тамоми минтақаҳо мехезанд. Данғараву Кулобу дигар минтақаҳо мехезанд бар зиди ин авлоди ҳаром. Мардум ҳар кадомашро чен кардагианд.

Исмоили Пингвинро ҷудо, Озодара ҷудо, Тахминаро ҷудо, Рустамро ку агар қапанд эҳҳеее, Раҳмоновро бо духтаронаш медонед чикор  мекананд.

Инҳо хит намекунанд, аммо то устоҳое, ки хонаҳо, дачаҳо, бустонсароҳо ва умуман то кабинетҳои Раҳмоновро таъмир кардаанд, ҳамаи нақшаҳои дар куҷо чи ҷойгир ва дар куҷо кӣ астро додагианд.

Раҳмонов пеш аз ҳодисаи Сурия мехост ин нақшаи шумашро лар Ғарм ба иҷро дароварад ва бо ин баҳона як бори дигар хуни мардуми Ғармаро бирезад ва боз мардуми кишварро дар ҳолати тарсу ваҳшат қарор диҳад.

Аммо ин ҳодиса ӯро аз раъяш гардонд, чунки вай хуб медонад, ки мардум худашон як оташак ва як пуштибонии беруниро нигоҳ доранд. Ва ҳоло ин пуштибониро аз Сурия ва Афғонистон дида истодаанд.

Раҳмонов медонад, ки камтар ҷунбиши мардумӣ ба вуқуъ пайвандад, пушти вайро касе намегирад.

Сообщение Семейка news №13 появились сначала на ISLOH.net.

Дар ҳукумати Эмомалӣ Раҳмонов қабл аз Юсуф Раҳмон танҳо Бобоҷон Бобохонов, Додситони кулли пешини кишвар буд, ки низ ду панҷсола дар ин мақом дошт додааст. Боқии нафароне, ки дар ин мақом кор кардаанд, Маҳмадназар Солеҳов, Амирқул Азимов, Саломиддин Шаропов ва Шерхон Салимзода пеш аз анҷоми муҳлат ва ё як давраи панҷсола дар ин мақом кор карда буданду тамом.

Аммо, ҳадсу гумонҳо зада мешуд, ки Юсуф Раҳмон дар давраи саввум ҳам курисро ҳифз хоҳад кард, ҳамчуноне СС.Ятимов, раиси КДАМ ва Рамазон Раҳимзода, вазири дохилӣ, Нусратулло Давлатов, раиси Кумитаи андоз ва Бег Сабур, сардори Хадамоти алоқа мақому мансаби худро барои беш аз ду панҷсола тавонистанд, ки ҳифз намоянд. Чунки Юсуф Раҳмон ба ҷуз аз онки содиқона ва ба мисоли саги вафодор хидмати Раҳмоновро адо мекард, бо келин кардани Фарзона духтари хурдии Эмомалӣ Раҳмонов, ҳадди ақал то ба расидан ба синни нафақа пояҳои курсии худро мустаҳкам карда буд. Ҳамчуноне, ки Бег Сабур, раиси Хадамоти алоқа танҳо ва фақат барои онки қудо шуд, се навбати панҷсолӣ дар мақомаш, агарчи ин соҳаро ба қафо бурд, то инки пенсионер нашавад дар мақомаш боқӣ монд. Вале дурусту дақиқ Юсуф Раҳмон дар шароите аз мақом барканор шуд, ки байни оилаи вай ва оилаи раиси ҷумҳур ба иллати ҷудоии Сафари писараш аз Фарзона, духтури хурдии Эмомалӣ Раҳмонов сардии шадид пеш омад. Вагарна ҷойгоҳ ва ҳузури Юсуф Раҳмон, беш аз ҳар «силовик»-ҳои дигар дар ҳукумати Раҳмонов тақвият меёфт ва дар дарбор, оилаи Раҳмонов ва худи Раҳмонов тақарруб пайдо мекард.

   Эмомалӣ Раҳмонов, ончуноне ҳаводиси чанд соли ахир маълум мекунад ба Юсуф Раҳмон сахт эътимод баста ва ӯро нафари аввали мавриди эътимоди худаш медонист ва он ихтиёроту имтиёзҳоеро, ки пештар ба СС.Ятимов дода буд, ба тадриҷ ба ӯ дод ва дар ҳар ҳарфу сухани вай бовар мекард.

    Воқеият ин аст ки  Юсуф Раҳмон ва Бобоҷон Бобохонов, ду нафар аз Прокурорҳои генералие буданд, ки сари даҳҳо тан аз шахсиятҳои муътабар, сиёсатмадорон ва рушанфикронро хурданд ва ин нафарон, ба вижа Юсуф Раҳмон ончунон ҷоннисори Эмомалӣ Раҳмонов шуда буд, ки ба ҷуз аз касби ризои Раҳмонов, фикри дигаре намекард ва сари муе бар адолат, ҳуқуқ ва бар қонун муроот ва тараҳҳум накард.

Инки ин ду тан ҳамин гуна бераҳму ноинсофиро бар адлу дод ва бар рисолат ва масъулиятҳои худ тарҷеҳ доданд, иллат ва сабаби асосии ба ду панҷсола дар сари кор истодани онҳо шуд.

Инҷо, ки ҷои зикраш омад бояд алоҳида ва махсус тазаккур бидиҳем, ки ҳиҷ яке аз Додситонҳои кулли Тоҷикистони ҳукумати сивусесолаи Раҳмонов бо обру аз кор нарафтанд. Агарчи Бобоҷон Бобохоновро ба ҳангоми аз мақом барканор кардан Раҳмонов изҳори сипосаш кард, вале вай, ки то расидан ба сини нафақа ҳамагӣ се моҳаш боқӣ монда буд, дошт дода натавонист ва нафаре, ки пеш аз вай заҳра ва ҷуръат намекард, вориди толори ҷалсаи ҳукумат бишавад, ҳамагӣ чанд моҳи баъд мавриди ҳамлаҳои шадиди «круг»-и Раҳмонов қарор гирифт ва ҳатто писари ӯ Файзуллоро, ки додситони Ҳисор буд, ба зиндон кашиданд.

Бобохонов, то онҷо дардаш карду дард кашид, ки худро дошта натавонист ва дар расонаҳо изҳор кард, ки пушти барканории вай Шерхон Салимзода, ки дар ҷойи вай таъйин шуд ва Нусратулло Абдуллоев, раиси Суди Олии онрӯзҳои ҳукумати Раҳмонов меистанд ва ошкоро ба худи Эмомалӣ Раҳмонов намёк дод, ки ту ҳам баччаатро дар мансаби таҳти итоатат овардӣ ва руку рост гуфт, ки писараш бегуноҳ ва қурбонии интиқом шудааст:

«Агарчи ҳозир роҳбарияти Суди Олӣ, Прокуратураи генералӣ барои ошкор кардани ҳақиқат монеа эҷод кунанд, аммо оқибати ин кор ошкор мешавад ва ҳақиқат болои об мебарояд, адолат ғалаба мекунад…..

  Ин масъаларо метавонед, рафта аз Прокурори генералии ҳозира Шерхон Салимзода пурсед. Чӣ сабаб шуд? Мумкин онҳо хубтар донанд, ки ин ҷо ҳарфи қасду қасос аст ё чӣ? Худашон мумкин медонанд. Ҳар кас фарзанди худро дӯст медорад. Мумкин богуноҳ бошад, ҳамеша бегуноҳии ӯро дастгирӣ кунад. Лекин ба ин дараҷа қасосгирӣ ба касе даркор набуд….

  Агар қонунро гирем, онҳоро тағйир ҳам доданд, дигаргуниҳо дароварданд. Коррупсия дар он ҳолат мешавад, ки падару писар, акаву додар, шавҳару зан дар он корҳое кор мекунанд, ки ба ҳам тобеъ ҳастанд ва аз ҷиҳати моливу пулӣ аз ҳамдигар вобастагӣ доранд. Агар ки ман хато карда бошам, имрӯзҳо ин хатоҳо намешаванд? Онҳоро ҳам дидан даркор».

 Нахустин Прокурори генералии давраи ҳукумати Эмомалӣ Раҳмонов Маҳмадназар Солеҳов буд, ки солҳо баъд ёғӣ ва мардуд шуд ва ниҳоят дар даруни манзили зисташ ва дар пеши писарбаччаи хурдсолаш ва дар рӯзи равшан бо тири туфанг аз тарафи Абдураҳмон Бузмаков, ҳоло Аламшозода, ки он вақт сардори милисаи Душанбе буд, кушта гардид. Вай, раиси Додгоҳи Қонуни асосӣ, роҳбари Дастгоҳи иҷроя Президент (ду бори се солӣ) ва вазири дохилӣ таъин шуда ва аз мансабдорони зинуфуз ва наздики Раҳмонов ва оилаи вай ба ҳисоб мерафт. Аммо ӯро дар талоши анҷоми табаддулот бо пуштибонии Узбакистони даврони Ислом Каримов, иттиҳоме, ки эълон нашуда буд, муттаҳам карда ва дастури «безарар» гардониашро содир кард. Ва ҳамин тавр ҳам шуд.

Генпрокурорҳои дигари баъди вай Амирқул Азимов ва Саломиддин Шаропов, ду нафар аз ғайрикулобиҳо низ, агарчи дар хидмати Раҳмонов ҳамеша чухт, пушт дуто ва дастҳо пеши бар буданд, оқибат бо таҳқиру беэҳтиромӣ ва тард аз дарбор мувоҷеҳ шуданд.

 Бачаи Амирқул Азимов барои автоавария ва домодаш бозраси аршади Оҷонси мубориза бо фасод  зиндонӣ карда шуданд. Кореро, ки барои мисол Раҳмонов ба қарибону ҳаммаҳалони худаш ҳиҷ гоҳ накардааст ва раво намебинад. Масалан бачаи Давлаталӣ Саид ва ё Нусратулло Абдуллоев ва ё Амнулло Ҳукумов ва инчунин Фаридуни писари Озода Раҳмонова ва Ҷамолиддин Нуралиев низ бо мошин одам куштанд, аммо ба онҳо чизе нашуд.

 Ва ниҳоят худи Амирқул Азимовро ҳам, ончуноне маълумотҳо паҳн гуша буд, бо як шакли безеб аз Шурои амният (дабири он буд) аз кор гирифт ва дигар ҳиҷ гоҳ ба суроғаш нарафт.

 Амирқул Азимове, ки дар солҳои сахти ҷанги шаҳрвандӣ Прокурори Генералӣ ва дар хидмати Раҳмонов камар баста буд, ҳамроҳ бо Сафаралӣ Кенҷаев аз бунёдгузорони Фронти халқӣ буд, ки Раҳмоновро сари кор овард ва дар амалиётҳо бар зидди Абдулло Раҳимов, (Муло Абдулло), Мирзо Зиё ва нобуд кардани онҳо ширкати мустақим дошт ва ба унвони яке аз роҳбарони ин амалиётҳо барои Раҳмонов ҷон дар кафи даст гирифта ва дар ҷанги дохилӣ тир хурдаву пояш ланг ҳам шуда буд.

Саломидин Шаропов ҳам, чуноне дар расонаҳо навишта буданд, ҳатто маҷбур шуда буд, ки қотилони писарашро, ки ошкор, боздошт ва муайян шуда буданд аз «сарвайронҳо» ва боевикҳои вобаста ба Раҳмонов буданд аз ҷавобгарӣ озод кунад. Агарчи он вақт ва то ба имрӯз ҳиҷ коре инчунонӣ бе «о,кей»-и худи Раҳмонов амалӣ намешавад, Раҳмонов марҳум Саломиддин Шароповро ба бепринсипӣ ва пулпарастӣ муттаҳам карда- «бар ивази пули калон қотилони писари худро ҷавоб дод» аз мақомаш ронд.

  Шерхон Салимзодаро, ки Бобоҷон Бобохонов сабабгори аз мақомравии худ ва бадбахтиҳои писараш медонад низ тавре аз кор гирифт, ки нафас дар гулуяш печид ва дасту пояш карахт шуд.

 Агарчи Раҳмонов хуб медонист, ки Шерхон Салимзода як порахури гузаро аст ва қабл аз онки Прокурори Генералӣ бишавад ба ҳангоми прокурори пойтахт буданаш алайҳаш парванда боз карда буданд вале бурду аввал дар ниҳоди навтаъсиси Оҷонси мубориза бо коррупсия раис таъин кард ва аз онҷо боз гирифту Прокурори генералӣ монд.

Вақте фармони аз кор барканории Шерхон Салимзодаро содир кард, Салимзода дар Маҷлиси Миллӣ аз аъзо хост, ки дар матни он илова кунанд, ки «ба иллати анҷоми муҳлати ваколат» аз кор гирифта шуд, чун ҳатто дар матни фармон иллати аз коргирӣ зикр нашуда буд.

 Маҳмадсаид Убайдуллов, раиси Маҷлиси Миллӣ хеле ҳам дурушту дағал посухаш дод, ки «президент ба маслиҳати ту намекунад».

Ончуноне мебинед, ҳеҷ яке аз Прокурорҳои генералии ҳукумати Раҳмонов, агарки сала мегуфт, кала меоварданд, на бообру аз кор гирифта шуданд ва на баъди рафтан рӯзи хуш доштанд.

  Ба фарқ аз Шерхон Салимзода дар матни фармони аз корравӣ ё барканории Юсуф Раҳмонов «ба сабаби ба кори дигар гузаштан» зикр шудааст, аммо шарти асосӣ, ки «бояд Сафари бачаат бо Фарзона зиндагиро идома диҳад» албатта, ки сабт нашудааст ва хоҳем дид, ки бо вай чи хоҳад кард ва барои мисол то ба синни нафақа расидани Юсуф Раҳмон ҳоло чаҳор соли дигар боқист ва Юсуф Раҳмон барои мисол 59 сола асту прокурори нави таъиншуда Ҳабибулло Воҳидзода 60 сола мебошад.

 Раҳмонов тули беш аз се даҳаи ҳукуматаш фақат худаш ва оилааш ва хешу табори худашро дидааст.

Инро бори дигар дар тимсоли сарнавишти ин Генпрокурорҳо шоҳид шудед. Барои мисол ҳамин Бобоҷон Бобохонов буд, ки Ёқуб Салимро шинонд, Муҳаммадрузӣ Искандаровро аз Маска оварду шинонд, Ғаффор Мирзоевро шинонд, Абдуҷалил Ҳомидовро шинонд ва  матбуоти мустақили кишвар масалан Рӯзи нав, Неруи сухан, Оламу одамро басту арзу шикояти соҳибони ин расонаҳоро тамоман ншунид. Чун закази Раҳмоновро иҷро кард, на ҳарфи қонунро.

Бобоҷон Бобохонов аз давраи ҳодисаи куштори Сангак Сафаров, ки прокурори Қурғонтеппа буд корҳоро мепечонд, дар ташкилу сохтани «сфабрикований» делоҳо устод буд. Масалан хуб медонист, ки Ғаффор Седой дар ҳеҷ ҷое яроқҳои баҷоӣ надорад ва он яроқҳо ҳамааш аз они худи Раҳмонов буд, аммо тавре кард, ки ӯро дар табаддулот муҷрим шинохт ва бо дастури шахси Раҳмонов ҳукми умрбод дод. Чунки ба гуши Раҳмонов расонида буданд, ки Ғаффор бо Таҳмина «роман» дорад.

 Аммо ҷиноят ва хиёнатҳое, ки Юсуф Раҳмон дар мақоми Прокурори генералӣ алайҳи миллат ва мардуми Тоҷикистон содир кард, ба ҳеҷ ваҷҳ ҳақ намедиҳад, ки бо прокурорҳои пешин муқоиса кард. Юсуф Раҳмонов дар сагигарӣ ба Раҳмонов аз ҳам гузаронд. Бо вуҷуди онки сарнавишту қисмати пешиниёни худро, масалан ҳамин Бобоҷон Бобохоновро ,ки устодаш аст ва Файзуллои писари ӯро, ки рафиқи наздикаш буд, бо чашмони сар дида буд, фақат ва фақат барои қонеъ кунонидан ва розӣ нигоҳ доштани Эмомалӣ Раҳмонов қонунро на инки муроат накард, балки таҷовуз кард, адолатро аз байн бурд.

Аввалин ҷинояти мудҳиш ва ғайри қобили бахшиши вай ин буд, ки алайҳи ҲНИТ парванда боз кард ва бо талаби маҳз ҳамин Юсуф Раҳмон ин ташаккули сиёсӣ террористӣ ва мамнуъ эълон гардид ва роҳбарияти олии он ба зиндон кашонида шуданд. Юсуф Раҳмон, ба унвони Прокурори генералӣ мебоист ин туҳмати бастаи Эмомалӣ Раҳмоновро, ки ҲНИТ-ро дар кудетои дуруғии Ҳоҷӣ Ҳалим шарик донист, намепазируфт. Чунки вай, нозири риояти қонун аст ва ин ҳақро Қонуни асосии кишвар ба ӯ додааст.

Бубинед, ки имрӯз дар Амрико қонун ва прокурору судя ба чи корҳо даст мезананд. Ҳоло, ки Трамп як ҳафта ҳам тул накашид, ки судяҳои чанде аз иёлатҳои болои як фармони вай дар бораи ҳуқуқи шаҳрвандӣ касб накардани бачаи муҳоҷир эътироз карданд ва ин фармон муаллақ шуд. Албатта, мо воқеъбин ҳастем, чунинашро талаб надорем.

 Вале бояд ҳифзи мақому мартаба ва каромат, шаҳомат бошад, арзише барои худ ва курсии худ ва шахсияти худ қоил шуд. Прокурори генералӣ ниҳоди назораткунанда аст ва иҷрои қонун ва қонунмандӣ дар кишвар аз ӯ сахт вобаста аст. Муҳим аз ин ҳама ин вазифа ва масъулияти давлатӣ аст на аз они шахс ва аз они Президент. Чоплусӣ, хушомадгуӣ ҳам бояд дар доираи қонун сурат бигирад, на бо нақзу поймол кардани қонун.

 Дар давраи ҳеҷ додситони дигаре беҳуқуқӣ, беназоратӣ, қонуншиканӣ дар Тоҷикистон ривоҷ ва равнақ наёфта буд, ки дар давраи Юсуф Раҳмонов сурат гирифт.

Бо туҳмату буҳтон чандин нафарҳоро аз хориҷа ба Тоҷикистон овард, токи табъи Раҳмоновро хуш бисозад. Масалан вақте Суҳроби Зафар, раиси Гуруҳи 24-ро аз Туркия оварду  СС.Ятимов давдав фурудгоҳ рафту аз трап ӯро бардошту СИЗо бурд. Юсуф Раҳмон ба Раҳмонов гуфт, ки «кори СС аз трап то СИЗо аст. Суҳробро ӯ овардааст».

Ҳамин тавр худаш эълон кард, ки бо дастури шахсии вай Абдухалил Холиқзода, нависанда ва раиси бемористони Сино ва нависандаи хушном Абдуқодири Рустам бе ягон асосу далел боздошт ва зиндонӣ шуданд. Ҳамин тавр дар давоми ду-се соли ахири прокурории Юсуф Раҳмонов наздик ба даҳ нафар рузноманигори тоҷик Абдулло Ғурбатӣ, Завқибек Саидаминӣ, Далери Имомалӣ, Абдусаттор Пирмуҳаммадзода, Хуршед Фозилов, Хушом Ғулом, Улфатхоним Мамадшоева, Муҳаммади Султон ва Аҳмади Иброҳим – аз 7 то 20 сол зиндонӣ шуданд. Мисли онки як навъ ба журналистҳо бадбинии ботинӣ дорад.

Ҳақиқат, чуноне мебинем, дер ё зуд ошкор мешавад. Барои ҳамин бояд адолат ва қонунро ҷаноби Ҳабибулло Воҳидзода дар ҷойи аввал бигзорад ва дар ҷойи аввал бипазирад, тем более, ки барои Раҳмонов ва ҳукумати вай фурсат кам мондааст. Аммо зиндагӣ идома дорад.

 Ба хотир касби ризо ва ширин кардани худ ба Раҳмонов корҳоеро, дурусттараш ҷиноётеро, ки Юсуф Раҳмон алайҳи миллат содир кард, муртакиб шуд муртакиб нашавад, иҷтиноб варзад, бо як роҳу шевае бифаҳмонад, ки оқибати вазнин дорад ва Раҳмоновро мунҳариф созад. Ҷаноби Воҳидзода бубинад, ки Раҳмонов дигар на Бобоҷон Бобохоновро на Шерхон Салимзодаву на Юсуф Раҳмонро суроғашон мекунад. Ин тақдиру қисматҳо бояд сабақ шавад. Фардо дигар дер хоҳад шуд

Ҷаноби Ҳабибулло Воҳидзода инро бидонад, ки Раҳмонов рафтанаш қариб омадаст. Ҳиҷ кас намондааст, ки Раҳмонов монаду то охири дунё бошад. Умрбодии вай бо умри худаш аст, умри дунё нест.

 Виҷдону инсоф дошта бошед. Худо ва рӯзи ҷазоро ҳам фаромӯш накунед. Ба буи Раҳмонов худ, хонаводаи худ, ояндаи бачаву фарзандони худро ба хатар нагузоред. Ин ҳиҷ таҳдид нест, ин ёдоварӣ аст ки акнун баъид аст касе аз давру бариҳоятон ва тем более Эмомалӣ Раҳмонов ин гапҳоро бароятон  гушзад кунад.

 Ба хотири курсӣ ва мансаби Раҳмонову духтару бачаҳову домодҳои расмиву ғайрирасмияш худро дар муқобил ва зидди халқи Худо ва Худо қарор надиҳед.

 Мо таваққуъамон аз Ҳабибулло Воҳидов ин аст ки сабақ бигирад. Сабақ бигирад ва бар асоси қонун кор кунад на закази Раҳмону Рустаму Озодаро бигираду инсонҳои бегуноҳро ба зиндон афканад.

 Ҳабибулло Воҳидзода хуб медонад, ки ҳарчи дар Тоҷикистон Прокурор гуяд, ҳамон мешавад ва судҳои мо ҷуръат ва ҷасорати радди ҳарфи прокурорр надоранд. Аз ин ҷиҳат ҳам бояд сахт инсофро нигоҳ дорад. Масъулияти вазнин аст, ҳам дар ин дунё ва ҳам дар он дунё. Ҳамин тавр буд, ки имоми мо, Абуҳанифа (раҳ) зиндонро, зиндони ин дунёро аз дасти ҳоким қабул кард, аммо ба хотири растагорӣ дар он дунё, ки абадист, мақоми қозигиро аз  Шоҳ напазируфт. Иллаташ ин буд,ки мабодо ман шахсе хасми подшоҳ бошад ва барои ризояти халифа ман ҳукми онро тибқи хоҳиши ӯ содир кунам ва ҳукми одилона содир накунаму Холиқро норозӣ созаму охиратамро хароб намоям.

Юсуф Раҳмон мижааш хам намехурд. Ҳукмро дувойнову севайно медод ба ҳазорон бегуноҳони ин миллат.

Агарчи Юсуф Раҳмоновро ба сабаби ба кори дигар гузаштан барканор кард вале ҳиҷ изҳори ташаккур накард. Ба Бобоҷон Бобохонов барои хидматҳояш изҳори ташаккур карда буд.

Вале Юсуф Раҳмонро гирифту дураш андохт. Акнун он пуштдарониҳои Юсуф Раҳмон ,ки ҲНИТро парвандаи пур аз туҳмат сохта аз ақсои олам хост, террористияш бишиносанд, чи шуд? ҲНИТ, ки ба роҳ баромадаасту Юсуф Раҳмон барканор шуд.

Барканории Юсуф Раҳмон, Додситони кулли Тоҷикистон, қудои последнийи Раҳмонов аз барканории Бег Сабур, сардори Хадамати алоқа, қудои передпоследнийи Раҳмонов фарқ дорад. Бег Сабур 14 сол дар мақомаш истод. Аммо қудои ахираш ин лутфу марҳаматро мушарраф нашуд ва ҳамин тафовут, ки қудои послединияшро шонси сеюм надод, бори дигар тасдиқ мекунад, ки «ҷудо шудӣ,ҷазир шудӣ».

Ҳарфу ҳиҷои ҷудоии Сафари бачаи Юсуф Раҳмон ва Фарзонаи духтари Эмомалӣ Раҳмонов аз чанд вақт ба ин су дар расона ва нашрияҳои электронӣ чарх мезанад ва мо гуфта будем, ки «эра»-и Юсуф Раҳмон ба интиҳои худ расид, аммо фақат ба хотири онки бадзабонҳо ва бахусус мухолифин мазоҳу масхараашон накунанд, Раҳмонов то вақти интихобот, ки кам монда буд, тоқат мекунад. Аммо Раҳмонов, агарчи тоқат накард, заҳрашро чаконд ва ҳатто Юсуф Раҳмонро маҷол надод, ки ба унвони Прокурори генералӣ гузориши солонаашро дар Маҷлиси Миллӣ ироа бидорад ва ӯро то чанд рузаке ҳам таҳаммул накард ва атояшро ба лиқояш бахшид ва кафшҳояшро пеши пояш гузошт, балки агар ошкортар ҳарф бизанем «як шатта дар пушташ зад»-у Хурюшовгираш карду аз давру бараш сур кард.

Кори худоро бинед, ки Раҳмонов Юсуф Раҳмоновро мисли як ошғол, ки вуҷудаш ҳукумати Раҳмоновро олуда ва бадбу карда бошад, аз кашталаш гирифту дафъаш кард. Вагарна метавонист ранги Бег Сабур, ранги СС.Ятимов, ранги Рамазон Раҳимзода барои навбати саввум ҳам таъйинаш  кунад. Накард.

Ончики маълумотҳо ба мо мерасад, яке аз далоили барканории Юсуф Раҳмон «бадбахту бевашавӣ»-и Фарзонаи духтари кучули бокирааш бошад, далели дигар ин буда, ки «парвандаи табаддулот»-и Акбаршо Искандаров ва Ҳамрохон Зарифӣ маҳсули фантазияи худи Юсуф Раҳмон будааст. Дар амал кадом табаддулоте даркор набудааст. Хуб бубинем, ки поёни ин моҷаро бо чӣ меанҷомад ва Ҳабибулло Воҳидзода, Прокурори нави генералӣ дар ин парванда дигаргунӣ хоҳад кард ё не?

 Аммо, агар ки Воҳидзода ҳам ба ҳамин масир роҳ гирифт, вою сад вой ба ҳолаш!

Сообщение Сарнавишти Генпрокурорҳои собиқ ба Генпрокурори нав сабақ мешавад ё хайр? появились сначала на ISLOH.net.

Психологияи ҳаромкорӣ ба  фаҳмиши «тоҷикиш»

Ростӣ, то дербоз ба ин назар будам, ки бо фурӯпошии Шӯравиии оҳанинпанҷа ва қонунмеҳвару ба ҷанги шаҳрвандӣ кашидани тоҷикистониён дар мо, гӯё, ахлоқу рафтору кирдору амалкарду ҳаромкорию дуздию тағабозию ҷурму ҷиноятҳои дорои хусусиятҳои иқтисодӣ, сиёсӣ ва дигар «психологияи ҳаромкорӣ» (тоҷикиш кн) падид омада бошад, вале пас аз таҳлилҳои амиқу тулонӣ ва баррасию пажӯшиши осори аҳди Шӯравии тоҷикизабон ба ин хулоасаи ниҳонӣ расидам, ки ин миллат, ин менталитет, ин психологияи ҳаромкорӣ, ин тағабозӣ, ин тортуқгарӣ, ин хиштакҳаромӣ, ин дӯздии давлатӣ, ин изофанависӣ, ин ҳама бадбахтию беэмонию бадкирдорӣ, натанҳо сарчашмааш дар «фасоди идории Шӯроҳо», балки, ба ақабтар, ба аҳди давлатдории беқонунию сарҳӯйии манғитиён рафта мерасида аст. Ақаби ақаб равем, ин ҳама касофатҳову касофаткориҳо дар лашкари чингизиён ба соли 1220 вориди ҷаҳони поки тоҷикон шуд, ки имрӯз, пас аз гузашти 800 сол, дигар аз он покии тоҷикӣ чизе намонда, балки «тоҷикӣ кардан», эквиваленти «ҳаромкорӣ» карданро мефаҳмонад!

Ва имрӯз, ки як мушт зуррияи наҳси чингизтабор худро «тоҷик» номидаву бо амалкардии пасту палиди муғулонаи худ чеҳраи тоҷикро дар оинаи торихи навин нангину хадшадор кардаанд, чӣ бад кардаанд?!

Вале, аминам, ки ин ҳама рӯсияҳсозии мо – тоҷиконро ин нотоҷикони «тоҷикшумурдагон» қасдан доранд анҷом медиҳанд, то тоҷик баробари  «дузд», «қотил», «чумо», «тарсӯ», «камақл», «нотавон», «нотавон дар кишвардорӣ», «нотавон дар ҳизбу ҳарактдорӣ» «ақабмонда», «ҳероинфурӯш», «беимон», «танфурӯш» ва «террорист» бошанд.

Ин корро солҳост, ки русҳову узбекҳои Узбекистон амалан доранд анҷом медиҳанд: русҳо бо филми «Бригада», ки аксаран ин филмро дидаед намоиш медоданд, ки тоҷик як шеърро аз тоҷикӣ ба русӣ баргардонда наметавонад!

Ҳероинфурӯш аст!

Мафиоз аст!

Дузд аст!

Бадкора аст!

Вале дар фарҷом ҳамагияшон сагмур кунонида мешаванд!

Ва миллати ҳувиятбохти тоҷик то ҳол мелофад, ки урусҳо дар филмашон мо – тоҷиконро «таъриф» кардаву шеъри Тӯрсунзодаамонро бозхонӣ кардаанд.

На, ҷанобон! Шуморо русҳо бо ин филм таҳқир кардаанд!!! Худ хабар надоред!

Аммо ҳеҷ зиёии ин миллат эътирозе накарданду онро пазирӯфтанд,ки чунонем.

Баргашт ба мавзӯъ…

Барои идомаи ин муъзали ахлоқӣ ва мушкилоти равонию психологияи ҳаромкории ин миллат-ҳо (ӯзбеку тоҷик дар нигар аст, чун ба аҳди манғитиён сар занем) -ро решаёбӣ кардан, боз ҳам ба осори парокандаи мунавварфикрони охиири асри 19-у аввали асри 20, ки саромадашон Аҳмад Маҳдуми Дониш аст, руҷуъ кардааму боз ҳам аз аъмоқи ин осор нидои ҷонгудози мунавварфикрони ислоҳотхоҳи тоҷикро шунидаам, ки ба як садо нидо медиҳанд: ин Аморати Бухоро, ки «шариф»-аш мехонанд, «Шаҳристони Лут» асту ин миллат, ки «миллати баргузида»-аш мехонанд, миллати «ҳаромкор» гашта аст. Аз амиру вазир то тоҷиру ҳокиму беку понсадбошию амлокдору миршабу ҷаллоду харбонаш, ҳамагӣ расми «корчалонӣ»-ю» «даллолӣ»-ю «миёнҷигарӣ»-ро рушд додаанд, ки вабои ин кишвардорист.

Оне кораш хоҳад саришта ёбад, ба «восита», «миёнрав», «корчалон», «ҷаллобу даллол» бояд ришват диҳаду он бадбахт, ки худро чун  «воситаи байни Амиру кабиру вазиру надим»-у «коруфтодагону арзудодхоҳону ҳақиқатталабон» — бо мардумон, фуқароёни амир, карда аст, кори ӯро сомон диҳаду мушкили ӯро, агарчи ҷиноят ҳам карда бошад, осон созад. Барои ин ҳама «миёнаравӣ» албатта ришва, пул, маблағ, тангаву тилло додан зарурат буд.

Ба гуфти Садриддин Айнӣ ин шахсияти шумрӯро тоҷикон, дар он замон, «Ҷабраили дурӯғин» меномиданд. Дар ҳоле Ҷаброили амин асту Аллоҳ ӯро амин гуфтааст. Ин туда яъне гӯё расонандагон ё воситаҳои дурӯғин будаанд.

 Гову бузу гуспанди гирддунба «ширинкорона» тақдим кардан зарурат буд, агар толиби вазифаву ҷоҳу ҷалолу зиндагии мураффаҳу обруву ҷойгоҳу маконату зиндагии волотаре мебудаанд, бар замми тангаву тиллову гову аспу хару гуспандон, мебоист як-ду гулдухтари дӯшизаи худ, ё дигаронро ба расми «тортуқ» бо «туқуз-туқуз» (туқуз ё тоқуз,ки мегуянд ин рақами 9 аст, ки назди ҳокимони муғултабор хосияти асроромезе дошт, ки ҳар ҳадияи олиеро бояд 9-то, 9-тоӣ мепазируфтанд. Масалан, амири девонаавзоъи Бухоро, Музаффархон аз таззори рус талаб карда буд, ки барош аз духтарони «ғаниматгирифтаи словянӣ» 9-то фиристаду ин талаби аҳмақонааш радд гашта буд), амволу матоъу ҷомаву «сару тан» фиристанд, онгоҳ кордашон рӯи равғани миллати фақир мечархид; як додаашонро аз фарқи сари ин миллати ҷафокашидаи торих, ҳазор карда мегирифтанд!

Аз ҳамин рӯ буда, ки миллати тоҷик аз нониқоқхӯрӣ қоқу як идда тайлоқи духтарфурӯши бешараф  шуда буданд – чоқ !

Ин бадбахтӣ, мутаассифона, бо барҳам хӯрдани Аморати Бухоро барҳам нахӯрду чун дигар «психологияи ҳаромкорӣ» аз Аморат ба Шӯравӣ, ки ядрои асосии ғуломонашон ҳамоно Осиёи Марказӣ буду аз ин кишварҳои 5-гонаи мусулмонкеш тамоми ашёи хом, сарватҳои нодири табии, пахтаву гандуму боигариҳои табиии лозимаро  — аз сурма то урану алюмин мекашиданду мебурданд, сироят кард.

Русҳои болшевик ҳам, ба ҷои ин «миллатҳои ваҳшисифат»-ро чун худ «бомаданият»-у аврупоӣ кунанд, омаданду дар «чайхана»- чай заданду дар «ашхана»- аш.

Пасон, диданд, ки бо он ҳама принсипҳои сахтгиронаи Марксию Энгелсӣ рӯзашон хуб намегузарад, аз осиёиҳо, ки мо ҳастем, дасти пир гирифта, «психологияи ҳаромкорӣ»-ро кам-кам, тадриҷан аз худ карданд – аз ғуломонашон омӯхтанд! Чун ин ғуломон 700 сол қабл аз хоҷагони чингизияшон ин ҳама ҳаромкорию ҳашарро омӯхта буданду ин русҳо, боз, ба ғуломонашон «колхозникӣ»-ро омӯзониданд!

Русҳо омада буданд, ки ин «ваҳшиҳо»-ро «одам» кунанд, вале ба нигар омад, ки ин «ваҳшиҳо» он қадар ҳам ваҳшиҳои тупой нестанду шиорҳои пухтаи торихие чун: «Пора санги хораро об мекунад»-ро хуб дарк мекунанд.

Ва ин ҳама «тортуқбозӣ» дар аҳди Шӯравии «адолатпарвар» чун заҳри мори манғитӣ дар баданаи ин давлатдории «русӣ» низ сироят карду ин кишвари «принсипнок»-и душмани «ҳаромдастӣ»-ро дар муддати кӯтаҳи торих, ба як кишвари саросар «ҳаромкор», ришвахор, тағабоз, ҷӯраву ҷаҳмандбоз, миёнаравбоз ва гуспандҳадягиру асптӯҳфагиру вазифафурӯшу рӯйхотирбину изофанавису дурӯғгӯву миллатфиребгар;  дар фарҷом ба як катаклизмаи иқтисодӣ, иҷтимоӣ, молӣ, эътиборӣ, ахлоқӣ, сиёсӣ, принсипнокии фурӯҳишта, обрӯрехта, нотавон, худбохта, ношоиста, ноӯҳдабаро, ноқодир, ва варшикаставу муфлис оварда расонид!

Оре, ман имрӯз бо он ҳама далоиле, ки аз аҳди Аморат, Империяи Таззорӣ, аҳди Шӯроӣ ва пасошӯравӣ дар даст дорам, иддао мекунам, ки ҳам Таззорҳоро, ҳам амирони Манғитро, ҳам Болшевикону Шӯроҳоро ва ҳам рӯзе ҳокимони кунунии Осиёвиро ҳамон вабои торихие сарашонро хӯрду мехӯрад, ки номаш гузоштаем: «Психологияи ҳаромкорӣ», «рӯҳияи ҳаромхӯрӣ», «ришва», «пора», «миёнарвӣ», «корчалонию даллолию ҷаллобӣ»-и дар ҳама сатҳҳои кишвардорӣ!

Ҳамин гумонро Таззорону Амирони тортуқгир доштанд, ки гирифтани тӯҳфаву ҳадяву «тоқуз-туқӯзҳо» чӣ таъсир ҳам дар раванди кишвардорияшон, ки сахт «мустаҳкам»-у «мардумию» пойбарҷосту бар рӯи найзаву шамшеру пулемётҳои Максимаву карабинҳову қарамилтиқҳо сари ҷост,  доштан метавонад? – ҳеч!

Вале, ҳамин «ҳеч» ин ду кишвару ҳазорон «ходимони баруманди давлатӣ»-яшонро шармандаву рӯсиёҳи торих карду ҳамин «ҳаромкории иқтисодии ҳечу пӯч» хунашонро барҳадар дод!

Ҳамагӣ маҳву нобуду қир шуданд. Инҳоро штикножҳои калтакдорони сурх на, балки ҳамин «психологияи ҳаромкорӣ»-яшон дар фарҷом ба хоки зиллат кашонид.

Вале ин мори заҳрогини манғитӣ, ки аз Бухорои Шариф, ё ба таъбири аллома Аҳмади Дониш «Шаҳристони Лӯт» сар бароварду пас аз шикасти Аморати Бухоро дар соли 1868 ба пас, ва вассали Русияи Таззорӣ шудан, ба кохи Император, дар остину домани «ҳайати сафорати амирони Манғит» ба Петербург ворид гашту хонадони дарозумри Романовҳоро, саранҷом, заҳролуди фасоди молӣ карда, ба дасти В. И. Ленин барандохт.

Пасон худи ин «кишвари беқонунӣ» ҳам зеру забар гашта маҳву нобуд гашт.

Вале ин мори заҳрогини «ришваву порадиҳӣ», танҳо рангу пӯст иваз карда, аз зери харобаҳои Бухоро, дубора сар бардошту ин дафъа дар домани Ҷавонбухориёну Ҷадидони шӯроишуда, вориди ҳам Тошканду ҳам Душанбеву ҳам Кремлину ҳам Остонаву ҳам ҳамагӣ 15 кишвари Шӯроӣ шуд!

Дар остини Босмачиҳо бошад то ба ақсо нуқоти олам рафта сироят кард.

Амири тортуқгири  Бухоро – Олимхон бошад то дами марг бо ин муфтхӯрии одатӣ зисту мурд! Дар ғурбату дарбадарӣ ҳам ҳамин ифлоскориҳоро мекарду мекард!!

Бизнес мекарду «соҳибкори ватанӣ»-и рақами як дар Афғонистон шуда буд, дар пӯсти қарақулфурӯшӣ!

Ҳамеша босмачиҳоро фиреб медоду гӯл мезад, ки ҳаминак «кумаки фарангиҳо» мерасаду мо Московро рафта фатҳ мекунем!

Ҳамон ваъдаҳои дурӯғу шайтанатеро мекард, ки имрӯз Раҳмоналӣ-хони навманғити дашти Олимтой бо ману шумо мекунад!

Дар воқеъ бошад, на парвои миллат, давлат, ободӣ, шукуҳ, пешрафту тараққиёти Бухорои Ғарбию ҳаминак Шарқиро Олимхону Эмомалӣ-хону Рустам-хон доштанду доранд!!

33 сола аст, ки аз «фаровонию серию пурию барқи доимию ҷои кору болоравии маошу некӯаҳволию осудагию амнияту боигариҳои табиӣ»-ю ҳазору як балову батар парту палохонӣ дорад, вале ба ҷуз сирқату дуздию пулшӯию ҳаромкорию хиштакҳаромию хиёнату зулму бедоду ситаму ҳаққимардумхорию оворасозию кинхоҳию қасосгирию ҷанг бо мо, кореро аз пеш набурд!!  Ҳамаро бо шиори «ба пеш» ба гӯри падари номаълумаш, ба нокучо бурдан дорад!!

Олим-хони манғит ҳам 10 сол дар Бухоро ва  24 сол дар ҳиҷрат ё ғурбат ё фирор (ҳарчи биномедаш), миллату пайравонашро гӯл заду каллаи хар кард, ки имсол ислоҳот мекунам, соли дигар маъорифу мактабҳои замонавӣ месозам, имрӯз рӯзномаҳоро бозкушоӣ мекунаму фардо ғами миллату раъиятро мехӯрам. Вале, дар асл ҷуз ғами шаҳвати худу шиками бастагону тамаллуқкоронаш дар фикри касею чизею ватану миллате набуд! Ва ақлаш ҳам ба ин чизҳо намегирафт, ҳамон гуна ки имрӯз ақлонияти Шарипчақури говбон ба ин масоили ҳаётан муҳими давлатдорӣ намерасад. Расад ҳам ба нафъи худу хукзодаҳои гирду бараш, ки нест, аз он сарфи назар карда, бо он душманӣ ҳам дорад!

Тамоми осори муҳаққиқони ин аҳди 70-сола, хусусан аврупоиҳо ба ҳамин самт ишора мекунанд, ки Шӯравиро низоми молии фасодгаштааш дарҳам кӯбид, вагарна аз ҷиҳати низомӣ ҳамто надошт.

Вале ҳамин мори заҳрогини тоҷикӣ-ӯзбакӣ, «порадиҳӣ» ва амсолаш, дар гиребони аскарҳои шӯроӣ, рӯи БТР-у БМП-ву тонку ҳавопаймоҳошон, вориди Кобулу Қандаҳору кулли Афғонистон ҳам шуд.

Аскарҳо, «духҳо», «душманҳо»-и шӯравӣ, ки аксаран, боз ҳам аз табори ҳамон тоҷику ӯзбаку дигар «Осиёиҳо» — аз насли ҳамон амирону фуқароёни Бухорову Хеваю Хӯканд буданд, боз ҳам ба ҳамон «хуни ҷазир»-у «психологияи ҳаромкорӣ»-яшон, албатта бо ҳамдастии русҳо, тамоми заминаҳоро барои «шикасти худ дар хоки Хуросон» анҷом доданд: пора доданд, аз афғонҳо афюну бангу чарс дар ивази тиру силоҳ  гирифта, чун манғитиён – аҷдодонашон, чилим заданду зино карданду таҷовуз карданду тороҷ карданду ҳамдигарфурӯшӣ карданду миллионҳо рублро барбод доданду ҳамагӣ ба ҷои ҷанг, мағоза  ба мағоза пайи «ҷинс», «кожинка», «радиои ҷопонӣ», «матоъҳои ҳиндӣ» ва ҳарчики дар Шӯравӣ мамнуъулфурӯш буд, мегаштанду бо ҳар қиммате чун аскарҳои амирони манғит «тоҷирӣ» мекарданд. Бартер мекарданд – силоҳу тӯфангу гулӯлаву норинҷак дода, либосу хуроку ҳашиш мегирфитанд!

Кореро мекарданд, ки тӯли 33 сол аст, афсарону гейнералҳои тоҷики ҷангнадида бо хӯроку сарутани (экипировка)-и аскарҳо раво мебинанд: медузданд!

Садақаҳоро «гум-помош» номида «гум» мекунанду ҳаққи гадову камбизоатонро аз ин садақаҳои хориҷӣ чун Олимхону дигар оқипадарон медузданд. Чун «духҳо»—и шӯравии вориди Афғонистоншуда обулой мекунанд!

Боз ҳам ҳамин мор дар гиребонашон, сархам аз дарёи Омӯ баргаштанд – фирор карданд!

Ин мореро, ки муғултаборон ба соли 1220 ба пас вориди ин минтақа карданд, то кунун касе ёрои саркӯб карданашро надорад. Баръакс, ҳамагӣ тӯъмаи он гаштаанд!

Ҳар ҳукқмату давлату режиме, ки дар ин 800 соли охир вориди ин марзу бум шуд, дар фарҷом аз заҳри қаттоли ин афъӣ ба фано рафт, ки рафт!

Агар ба танзи машҳӯри Майсам Мутиъӣ, ки сербинандатарини танзҳост, як каме тағйирот дароварем мешавад:

20, 30 чист? Ҳамон «мор», ки дар остини мост!

Ҳаромкор, хоктусар холӣ мебандад чапу рост!

Ин ҳама Таззорию амирию шӯравӣ ҳам, рафт, ки рааафт…

Навбати Эмомалист, ин харандом ҳам сарнагун хоҳад рафт, ки раааафт!

Ва кунун ин мор дар қасри Раҳмон Хон лона гузоштаву тухмаи наҳсаш бор оварда аст.

Режими Раҳмоновон рӯи ин се гӯшаи наҳс бино шуда:

1. Шиносбозӣ (воситабозӣ, тағагароӣ)
2. Сохтакорӣ (гузоришҳои бардарӯғу ҳисоботу статистикаи бардурӯғу паёмҳои дилбазани тӯлонии бемаънову пӯчу фачу мардумфиребӣ, будҷети касрӣ )
3. Бепарвоӣ (бхр, бдзд, бчар, бпар, бгард – пока фурсатай)

(Оид ба зарару зиёну торихи пайдоишу густариши ин 3 ҳолату падидаи нангини кишвардории тоҷикон, дар гуфторҳои баъдӣ маълумоти муфассал хоҳем дод).

Кунун, ба фарҷоми таҳқиқи хеш наздиктар мешавем, вале барои шинохти ин қазияи «сархури кишварҳо»-е, ки замоне дар ин маҳдуда барпо шуда буданд, ё чун Таззорҳову Болшевикҳо вориди он шуда буданд, ё бо Афғонистон бо ин «психологияи ҳаромкорӣ» юриш бурда буданд, ҳамагӣ маҳву нобуд гаштанд, аз неши ин «ҳаюлои бадкеши қаттоли сархор», ҳаминро илова карданием, ки ин «балои сархӯр» ҳатман сари Раҳмонову дуздони гирду бар ва миллати тоҷикро хоҳад хӯрд!

Агар огоҳона саркӯб ё ислоҳ нашавад

Ин тарзи давлатдориро, ки чингиззода Эмомалӣ аз «отамиз»-аш И. Каримов, ҳангоми иштирокаш дар «дарсҳои давлатдорӣ» сабақ гирифтаву гумон карда, ки Каримов барояш роҳи дурусти «давлатдорӣ»-ро, ки нусхабардор кардани низоми фартуту фатаротрафтаву корношоями манғитиён будро нишон дода буд! Дар ҳоле ки худи И. Каримов ва инак Мирзиёев асло ба услубу тарзи кишвардории пӯсидаи манғитиёнашон барнагашта, балки ҳамеша рӯ ба сӯи беҳбуду ислоҳоти ҳамаҷонибаи кишвардорӣ майл медоштаанд.

Вале ба ин архари дастнишондааш таълим додаанд, ки ҳо, Шарипович, роҳи дурусти давлатдорӣ ҳамоно ҳамон Бухорои пӯсида аст.

Далелам ҳамон сухани Каримов ба намояндаи Амрикост, ки вақте «Ҷаноби олӣ»-яш хитоб мекунад, мегӯяд: ин унвонҳои манғитиро ба Шарипчақур гӯед, ба ман ин алқоб писанд нест. Чун Каримов ин «шогирд»-и духони харақлашро хуб медонист!

Чаро? – чунки ин оркестрони пуртаҷрибаи султахоҳ ҳеч гоҳ розӣ нестанд, ки тоҷиконон кишвари пешрафта ва воқеан озоди демократӣ ва рафоҳияту некрӯзӣ дошта бошанд, чунки орзуи дар оянда «якҷо» кардани Бухорои Ғарбӣ бо Бухорои Шарқиро дар сар доранд!

Ин олами сиёсат аст;  ҳар миллати зарангу огоҳу пухта кӯшиш мекунад, то дигар миллатҳо ва кишварҳои аз худ заифтарро тобеи иродаи сиёсию иқтисодаш қарор диҳад, вале ин ландаҳӯри говбони колхозник ин фаросатро надорад, ки ин «сабақҳои отамиз»-аш аслан бар зарари худу бастагону миллату кишвараш рӯзе анҷом меёбад!

О, ту падарсаг чун Олимхону Кӯри Шермат аз ин маҳдуда мегурезед, вале ин 10 миллион  тоҷику тоҷикистонӣ дигар ҷое барои фирор надоранд.

Эй мардум, нашавад, ки дер шаваду пасон ҳасад баред, ки чаро фурсат аз каф нарафта буд, ин хармағзи арусаку худшефтаи бемағзу дузди ватанфурӯшу беаслу таборро сарнагун накардем!?

Ин гови рӯи курсиро ба зер бояд афканд!

Ҳама мусибати мо аз дасти ҳамин хари тавқилаънатдор бар гардан асту бас!

Барои тадқиқи ин қазия, лутфан, асари таҳлилии пурбаҳои устод Урӯн Кӯҳзодро зери унвони «Ахлоқи воло, дафъи бало» бо диққат мутолиа кунед, бошад, ки ин мори даруни остинамонро, ки асрҳои мадид аст моро неш мезанад, раҳову саркӯб кунему аз ин «психологияи ҳаромкорӣ» ва «ҳаромхорӣ», зимнан, раҳо ёбему ҳампои кишварҳои аврупоию Осиёи Шимолӣ-Шарқӣ шавем.

Лаънат ба Чингизу Чағатою Угатою Ҳолекуву дигаронашон, ки ин наҳсиро вориди маҳдудаи мо кардаанд!

Вале онон —  ку мурданду рафтанд, аммо чаро мо, ҳукуматдорон, мансабдорони порахӯру ришвагир, пешвои мансабфурӯшу барқфурӯшу кунфурӯш, низомиёни муғулнажоди дорои ҳамин рӯҳияи чингизӣ, ки худро «тоҷик» меноманд, ҳоло ҳам, дар асри 21, пас аз гузашти 8 аср, 800 соли расо, аз ин «мор», аз ин «вабо», аз ин «шармандагии торихӣ» дасту дил канданӣ, чун миллатҳои шарофатманду покдилу ҳалолхор, бидуни тортуқу ришваву пораву тағобозию воситагариву руйхотирбинию авлодгароию маҳалгароӣ , давлатравоӣ кардан намехоҳанд! Ё наметавонанд?!

Омода нестанд, ки кишварро аз печиши ин мори сиёҳи пири 800 — солаи чингизӣ наҷот дода, бо принсипҳои мардумсолорӣ, инсонгароӣ, ахлоқи идорӣ, шарофати кормандӣ ва бидуни ягон намуд «тиҷорати мансаб», кори давлатро пеш баранд!

Дидем, ки ин навъ давлатдорӣ моро то ба куҷо оварда расонид, минбаъд ҳам ҳол аз ин табоҳтар хоҳад шуд. Аз ин рӯ, эй мардум, бархезеду ин давлатамонро худамон соҳибӣ карда, ин мори фасодро барандохта, дар ин марзубум Демократия, Ҳуқуқбунёдӣ, Адолати Иҷтимоиро бароҳ меандозему ҳама гуна мансабфурӯшӣ, хокиватанфурушӣ, қарзгирию гадоӣ аз хориҷиёнро барҳам дода, маблағҳои дар оффшорҳо анбоштаи ин дуздони худозадаро ба кишвар баргардонида, тортуқу пешкашу тӯҳфаву ҳарромкориву коррупсияву авлодбозию авлоддавлатдориро решакан карда, зимоми давлатро ба дасти хеш гирифта, ҳама гуна табъизи нажодӣ, динӣ ва ҳама гуна ҳошияронии инсонҳои фарҳехтаву огоҳи ин миллатро ба поён расонида, зиндониҳои сиёсии бегуноҳро озод намуда, иқтисодро аз зери инҳисори авлоди гадозодаи дузд раҳо бахшида, дар тамоми идораву ниҳоду вазоратхонаву дастгоҳҳо ислоҳоти саросарии озмудашуда ба роҳ мемонем.

Ҳар киро дар ҷои худаш ҷобаҷо кунем: харбонро – харбон, сагбонро – сагбон ва дуздро – зиндон интизор аст!

Бошад, ки мо ҳам рӯзи хушу хотири ҷамъу дили беғаму сари буландро бинем!

Роҳи наҷот яктост : ҳамин роҳ аст. Дигар роҳҳо ҳама бероҳаанд!

Сообщение Психологияи ҳаромкории 800 соларо чи гӯна  решакан намоем? появились сначала на ISLOH.net.

                       Душанбе

 Ассалому алайкум устод. Як рафиқи хубам дар охраннаи Раҳмонов солҳои зиёде аст ки кор мекунад. Тасодуфан дар назди чойхонаи «Роҳат» вохурдем. Гап-гап карда то «Медгородок» омадем. Пурсидам, ки Калон дар ин гурезогурези Башор Асад чи ҳол дорад? Гуфт, ки Раҳмонов баъди хабари фирори Асад, ки ин гуна хабарҳоро дарҳол ба Раҳмонов мерасонанд, конкретно дар фикр рафт. Аз руи баъзе маълумотҳо ба Лукашенко занг зада худро бо таҳаюр ва тааҷҷуб  пурсидааст, ки Александр Григоревич,как же так? Почему так?…

Баъде, ки гапҳоро заданду телефонро мондааст Раҳмонов ба тарафи ёрдамчи (як кал аст, пеш тарҷумонш буд, ҳозир ёрдамчиаш шудааст) ва мушовираш, гуфтааст, ки « ма медонистм, ки Русҳо фақат интересҳои хыдшона якум мемонан… Лукошенко мега: «ничего страшного, Асад в Москве, все хорошо… ма гуфтамша о Эрон чида ёрдам накад, Россия чиба накад… 

… мега Лукошенко, ки эх друг мой, это началос давно… сперва убрали Раиси, (Президенти Эронро мегуяд) , потом все началось… ну Израиль убедил и переиграл всех… ну конечно показали мир в Сирии и начали Израилскую войну, чтоб перегрупировать Хизболлу в Ливан, а там и начали её бомбить… Турция, конечно с первых дней была против Асада, поэтому поддержала Израиль.

Иран хотел помочь  но Россия убедила Иран не вмешиваться… Путин принял Асада, чтоб потом, через некоторое время через агентуру возобновить волнение в Сирии и привести Асада снова к власти. А до тех пор он побудет в России…»

Акну Афғонистонро доданд, Сурияро доданд, ту медонӣ, ки дар ҳамин ҳарду ҷо чи қадар тоҷики ҷанговар аст? Ҳамаи онҳоро ҳоло мебинӣ, ки Тоҷикистон роҳӣ мекунанд, ягон гап мешавад.

 Дар Сурия Россия база дошт, аммо ба Асад фоида накард, ку. Чапааш карданд ку. Ин Россия ҳоло мебинӣ, ба мо ҳам ягон чи мекунад. Боз 201-ро мегуяд, ки «қуш» нашавед, ором истед. Путин ба боварӣ нест. Асадро қурбони Украина кард.

Раҳмонов гуфтааст, ки агар ин наҳзатиҳо ҳозир барои базаи 201-и Русия розӣ шаванд, аҷаб нест, ки Путин онҳоро оварад гуфтааст, Раҳмонов. Тақрибан 10 рӯз аст,ки «Козарменное  положение» дар ҳама ҷузъу томҳои қувваҳои мусаллаҳи кишвар эълон кардааст. Ин худаш алакай аз тарсу ваҳшати зиёд ва ба таҳлука афтодани Раҳмонов шаҳодат медиҳад.  

                                          Кулоб

  Ассалому алайкум устод. Ман чандн сол буд, ки дар ҳукумати Душанбе кор мекардам. Аз давраи Ҷамолиддин Мансуров. Чанд вақт пештар ба нафақа баромадам. Аммо ҳоло шогирдони ман онҷо ҳастанд. Ман чи гуфтаниам.

  Дар 33- соли Истиқлолият Раҳмонов тавонист, ки пурра ифтихори тоҷик, номи тоҷик, нанги тоҷик, мардии тоҷик, обуруи тоҷикро аз байн барад. 

 Аз рӯзҳои аввал то имрӯзҳо, кадом нафаре дар бараш буд, ӯро конкретно кор фармуду истифода бурд ва дар охир ё бо ягон заҳру дору аз байн бурд, ё ин ки зиндонӣ карду шикаст. Яке аз наздикони Раҳмонов боре гуфта буд, ки рӯзе бо Эмомалӣ шишта будем, зад маст шуд. Баъд қисса кард, ки медонӣ, вақте маро Русия ва Узбекистон дастгирӣ карданд, ҳар кадомаш мақсади худшро дошт.

«… ма медонистм ай ҳаму рӯзҳои аввал, ки Русияаш даркорай, неки Ислом Каримови к@зан ниятош бисер бад бд… …хай ма тонистм Ислом Карима дур кнм….»

 Мақсад аз ин гуфтаҳо он аст, ки Раҳмонов аз аввал нақшаи единомышленникӣ бо хориҷиҳоро бар зидди мардуми бедори тоҷик  дошт. Баъди ба кудрат омаданаш, инро шумо хуб медонед. Якта-якта онҳоеро, ки бо ӯ буданд, кушт ва дур кард. Раҳмонов аз ду категория одамҳо метарсад. Якум авторитет, ки метавонад мардуми зиёдро дар гирдаш ҷамъ кунад ва дигаре шахси мутахассис. Афсус, ки Раҳмонов намефаҳмад, ки ин ду категория, категорияи пешбарандаи ҷомеъаанд. Раҳмонов фақат худам мегуяд. Раҳмонов то имрӯз тавонист ҳамаро дар назди худаш таслим кунад ва он чи ки Раҳмонов мегуфту мегуяд, онро тарафдор бошанд. Танҳо нафаре, ки аз аввал ва то замоне, ки дар мансабҳо буд ва бар хилофи Раҳмонов мебаромад, ин Убайдуллоев Маҳмадсаид буд. Убайдуллоев ҳақиқатро мегуфт ва намехост, ки баъзе корҳо шаванд. Раҳмонов Убайдуллоевро мегуфт, ки Маҳмадсаид Убайдуллоев мекунем баъд вай мешавад. Убайдуллоев бошад мегуфт не Эмомали Шарипович, аввал бояд омузем баъд кунем…  

 Ҳамаи корҳои Раҳмоновро борҳо гуфтаед ва ба гуфтан тамом намешаванд.

 Инҷо мехоҳем онро гуем, ки чи тавре ки русҳо мегуянд, «поменял шыло на мыло»…

 Раҳмонов замоне, ки Рустамро таъин кард,дар назди тамоми миллат як спектакль нишон дод, ки онро ҳама дар телевизор тамошо карданду дар интернет ҳам. Рустам дар вазифа омаду худро сахт тарафдори ҳақиқату тағирот нишон дод.  Яке аз қарорҳое, ки аввал баровард он буд, ки чи заводу корхонае, ки дар ҳудуди шаҳри Душанбе қарор доранд, ба кор дароварда шаванд, вагарна давлат онҳоро гирифта ба ҳолати аввалаашон бармегардонад. Мардум хурсанд шуданд, ки ҳамаи заводҳо ва корхонаҳои пойтахт, ки зиёданд, ба кор медароянд ва ҷойҳои корӣ мешавад. Ба болои столи кории Рустам руйхати ҳамаи заводу корхонаҳоро оварда монданд. Рустам гирифту сиёсатро сар кард. Аз текстили Анвар сар кард. Текстили Анвари кала қариб дар 52 гектар замин ҷойгир аст, ки қариб 75%Анвар аренда додагӣ аст: склад, заводчаҳои гуногуни майда, мағозаҳои гуногун ташкил мекунанд. Рустам 20 гектарашро кашида гирифт. Аз руи баъзе маълумотҳо, додари Анвар, ки домоди Нуриддини акаи Президент аст, бо хотири ҳамон Анварро ҳиҷчи нагуфтанду  дар сохтумонҳои шаҳр қуш карданд. Он вақт архитектори шаҳр Қосимчон буд. Вай худро кошелёки Рустам мегуфт. Рустам ба воситаи Қосимҷон суми калон ҷамъ кард. Иҷозатномаҳое, ки Рустам дар ду- се сол барои сохтмонҳои гуногун дод, Убайдуллоев дар тамоми тули раисиаш надода буд. Рустам миллионҳоро дид, ..д. Рустамро ҳушёр намеефтӣ. Ҳамаи корро Зувайдзода Маҳмадсаид, ки муовини аввали Рустам буд, иҷро мекард. Зувайдзода бошад через Саидхони шогирдаш ва Бобоев Манучеҳр ҳамаи доду гирифтҳои калонро иҷро мекард.

   Мегуянд, ки хун мекашад, рост аст. Рустам ҳам чун Раҳмонов умуман мардӣ надорад. Кораш, ки буд шуд, тамом, убрат. Дар куҷое, ки Рустам кор кард, баъди рафтанаш як бар бара чистка карданд. Ҳол он ки ҳамаи кор бо имзову фармони Рустам буду ҳаст. Баъд, вақте гуё гап ба Президент расид, ки Рустам шаҳра ҷазир карду ҳамаро фурухт, зуд Раҳмонов нақшаҳои ҳаромашро ба кор даровард. Аввал Зувайдзодаро гирифту дар архитектураи ҷумҳурӣ Раис монд. Дуюм Қосимҷони архитектори шаҳри Душанберо фармон дод, ки тагашро кованд ва баъдан аз кор гирифтанд. Қосимҷон гарени молу мулки зиёду маблағҳои калон ҷамъ кард. Ним зиёдашро дод, ки ҷонашро харад. Ҳамин тавр Зувайдзода дар охир дар чанд ҷо маст мешуд, мегуфт,ки ҳамаи корҳоро ман ба фармони Рустам мекардам, боз имрӯз маро мегуянд, ки ту кардӣ, ту бояд нигоҳ мекардӣ, ҷавоб мегуӣ: «Чӣ, ма кида мегуфтм, Президентда? Президентда мегуфтм бачаш қаврма меканд, нагуфтм Президент қаврма кандестай». Дар охир М.Зувайдзодаро бо дору куштанд.

   Бисёри соҳибони корхонаҳо ва заводҳо, вақте диданд, ки Анвари текстилро душняк доранд дарав фурӯхтанду дур шуданд.

  Эмом Хуяк гуфт, ки навбати ман аст:. «И авлоли ҳаром мара руз наметан. Додарома бо туҳматҳо махкам кардан. Бачама хыдшон дар бизнеси наркотик дровардану бад бо махкам кадан».

Хуласи гап, ки заводра пурра ба савдо заду дар номи хушдоманҳову   қайсингилҳояш хонаву моликияти зиёд ҳам дар Тоҷикистон ва ҳам дар берун харидорӣ кард. 

 Рустам чун падараш ҷазир карда истодааст шаҳрро. Раҳмонов ҷумҳуриро ҷазир кард, бачааш шаҳрро.

  Аллоҳ шоҳид, Норак пури об, ягон камбудӣ нест, аммо …зан светро намедиҳад, «Қочмаган номард» гуфта фурӯхта истодааст.

   Раҳмонов ку боз дар аввали омаданаш ба мансаб ва то охир худаш ҳамаи решенияҳоро қабул мекард,аммо ин гунгаки гомики бачааш ҳамроҳ бо ҷураҳояш ҳамаро ҷазир кард. Тамоми корҳоеро, ки мекунанд аз бюҷети миллат аст. Ҳамаи корҳоеро,ки бояд аз бюҷет кунанд, Раҳмонов боз соҳибкорҳоро бо мардуми одӣ фиреб карда, карда истодааст. Бюҷет бошад барои оилаи Раҳмонов. 

 Ин ша Аллоҳ чун Башор Асад рузи рафтани Раҳмонов қариб омад. Нафароне, ки бо Рустамед донед,ки оқибати ҳамаат несту нобуд шудан аст.

Раҳмонов бачаҳои тоҷикро дар қасри Асади сарнагуншуда дид, тамоми тамом кард. Гуфтааст, ки ҳар бало карда инҳоро қапида биёред, ки агар инҳо гашта оянд ҳама ҷазир мешавад.

                                              Ғарм

   Ассалому алайкум ва раҳматулоҳи ва баракотуҳу бародар Муҳаммадиқбол! Нома аз ноҳияи Рашт, ҷамоати Боқӣ Раҳимзода. Раиси ҷамоати мо як инсони ҳаромхур аст, Ҳасан ном дорад. Ҳамаро ба дод овардааст. Мардуми камбағалро ғам медиҳад. Вақте аз ҳисоби соҳибкорони Рашт барои обод намудани бинои ҷамоат пул ҷудо шуд, Ҳасан соҳиби мошини нав гардид. Ва як каме бинои ҷамоатро рангу бор карду тамом. Аз ҳисоби ин пулҳо ҳатто бо занаш Узбекистон дамгирӣ рафт. Баъд дигар касро монданд. Ду ҳафта гузашт, боз омад, боз раисаш монданд. Беҳад мардумро ғам медиҳад. Вақти рост кардани роҳи деҳаи Шулмак буд. Заминҳои мардумро канду  ҷазир кард. Обид гуфт, ки ман роҳро соз мекунам. Бале, Обиди раиси кони Камароб. Хонасухта як тонна кумурро 1700 сомонӣ боло мефурӯшад, мардумро ба чӣ руз овардааст. Вақте роҳ соз карданд, мардум гуфтнад, ки як моҳ давом мекунад. Лекин бадбахтона дар се рӯз тамомаш карданд. Роҳро соз карданд, заминҳои мардумро канданд, аммо мошин бо он раҳ намеравад. Сабаби сохтани роҳ ин даромад ба Обид буд, ки 100 дулан реги дарёӣ аз лаби дарёи Шулмак  бурд. Мардум меҳнат карда сум ҷамъ карда 2 сол дамба соз карданд, ки оби дарё хонаҳояшонро нашуяд. Обиди хонасӯхта ҳамаро ҷазир кард ва гуфт раҳро аз тирамоҳ соз мекунам, аммо ҳеҷ чӣ накард.

Ва Ҳасани буз бошад Обидро гуфт, ки раис ду симхода биёр дар ҳамин раҳ бизанем сими свет дар дулано мерасад.

 Обид гашт тарафи Ҳасан гуфт:  «инаи сетаҳара биёрм  намешава». Ҳасан сурх шуд, хап кард ва боз тарафи раиси қишлоқ Авҷак гуфт «да решаи тъ фалон кнм тъ чхели раиси қшлоқӣ мардма ҳашар нагуфтай? Ҳасан бошад гуфт созай, и бзи созай мешава».

Дар ҳақиқат ин Ҳасан Ҳасанов сахт мошеник аст. Аз деҳаи Шулмак 6 солдат фурӯхт. Як портер ба бачааш гирифту 80 оила занбур. 

Бовар кун марумро беҳад ғам медиҳад. Талабаҳои мактабро алафдаравӣ, побел картошкашинонӣ хонааш мебарад. Бачааш муаллими мактаби№7.Зимистон кадом талабае алафмайдакунӣ хонааш биравад баҳои 5 мемонам мегуяд ва ҳамаро девона карда гаштаанд. Баъди чанд вақт, дар ҳамин моҳи декабр Узбакистон дамгирӣ рафт. Аз раисӣ гирифтанаш ва дар ҷои вай Қурбоналӣ гуфтанӣ шахсро монданд. Одами хеле басавод. Агар суми ҳаром таъсираш накунад, ранги Ҳасан нашавад. Вале дар ин ҳолат долго  намеравад. Барои инки Ҳасан биёяд боз худаш мешавад.

  Мо як раисаи гов дорем. Хоҳиш мкунам ӯро иваз кунанд. Зарина ном дорад. Ягон одами созро монанд. Бовар кунед, занҳоро дар роҳ мебинад, калонсол аст, майда аст, фарқ надорад, ҳар гап мегуяд: «мега нмолта бги ай сарт тез»   

  Ва ҳоло оиди участкавий  ва масъули шуъбаи  ноболиғон гап заданиам. Бовар кунед, участкавой беасос мардуми дараи Камаробро азоб медиҳад. Телефони мардумро мегирад ва мегуяд, ки «ҷошда 100 сум бти бги тилфонта, агар ба адела биёй 3 -4 ҳазорт мепара. Агар ай адел нагрифтиш ай амният 15 ҳазор сомон ё мешинӣ, барои ки ҳатман меёван ягон чи»

 Чанд сола лайкҳора мемонам аз тани ту гуфта мардумро метарсонад.  Сардори шуъбаи кор бо ноболиғҳо ҳам ҳамин хел. Мактаб омада ҳамаро азият мекунад барои 3, 4  НБ. Як акаи дигарро 20 ҳазор сомонашро канданд: «мошинаш дар бораги мондагӣ будай қафонои рафтай чормағзда задай. Раиси қшлоқ Авҷак бзӣ кард. У бечораро 20 ҳазор спорид паставитш кардан, ки бачат мошина ҳай кардай, дуруғара.

  Авлоди Ҳасан ҳама ҷойи Камаробро гирифтаанд. Бачаи бародараш Ҳусейн мойка дорад. Дар бари мойкааш як мағоза дорад. Ба кудакони ноболиғ сигарет мефурӯшад.

  Авҷаборш (Абдуҷаббор Самиев), ин авлодаш як акаашон дар пеши ҳазрати Домулло Ҳикматулло мехонд. Вақте ки ҳазрат аз дунё даргузашт, ӯро ҳаромхуриашро фаҳмиданду ҳайяш карданд.

Як бой омада  чанд ҳазор доллар маблағе додааст, ки ба ҳазрат бирасон ин сумро. Ин бошад гирифта хонаву мошин харид. Ба ҳазрати домулло Ҳикматулло камтарашро  дод. Вале  ҳазрати домулло шармандааш накарду раҳмашро хурд. 

 Ҳозир бошад дар ҳамон Камароб устоӣ карда истодааст. Бачаи Ҳусейн дар академия 5 сол хонд. Бачаи холааш дар Маскав як бачаро зад, Тоҷикистон омад. Бачаи холаашро мафия кард, гирифт ва ба хонаашон овард, занг зад. Пагоҳаш бачаи холаашро рост бурданд зиндон. Валлоҳ қасам, ҳоло набаромадааст, 13 сол бе гуноҳ доданаш. Подставиташ карданд, ки Сурия рафтагиӣ ту. Вай дар Туркия аз гранитса гузаштаст аз Русия ба ҳамон бачаи Ҳасанов Ҳусейнакро 6 моҳ қариб дар зиндон шинониданд, баромад. Дигар вазифаашро гирифта натавонист, Баъд боз сум дод, охранааш монданд. Ҳозир бошад як бузи калон аст. Мегуяд сум медиҳам вазифа мехарам.(Номаро бо ҳамон лаҳҷаи гӯйиши Ғарм гузоштем бидуни тасарруф.Ислоҳ)

                                 Ашт

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқбол!

Ин палиди ватанфурӯши бачаи Марями гурсухтаро чи балое задааст. Аз худаш ва курсиаш тарсида пагоҳ тамоми сокинони ноҳияро аз 18 то 55-солаи Аштро ба варзишгоҳ даъват намудааст. Боз, мабодо Тоҷикистонро ҳам ранги Сурия накунанд, мардум нахезад гуфта пагоҳ (14 декабр) ҳамаро дар варзишгоҳи марказии ноҳия, шаҳраки Шайдон даъват намудааст. Ҳоло бошад муаллимон хона ба хона даромада ҳамаро хабар карда истодаанд, ки пагоҳ ба варзишгоҳ равед. Даже микроавтобусҳо аз ҳисоби давлат мардумро аз қишлоқҳо ба маркази ноҳия бепул бурда меоранд.

  Чанд вақт боз бо шумо натавонистам ба алоқа бароям, акнун ин ҳама хабарҳоро хоҳам расонд.

   Дар граница писарбачаҳои аз Русия депортшуда ва ба ватан омадаро рост барои хизматӣ ҳарбӣ қапида истоданд, ё ки 500 ҳазор рубл талаб карда истодаанд. Дар границаи Мастчоҳ аз тарафи Тошкент меояд, ҳама облава дар ҳамон ҷой рух дода истодааст.

   Надонам инҳо аз чи сахт тарсиданд. Яке аз омӯзгорон ҳаминро гуфт, ки боз дар  Тоҷикистон ранги Сурия мардум нахезад гуфта тарсида истодаанд. Барои ҳамин пагоҳ ҳамаро дар варзишгоҳи шаҳраки Шайдон ҷамъ оварда ягон чизе гуфтанианд. Мардуми шарафманди ноҳияи Ашт  ба гапи ин чоплусон гуш надиҳанд. 

  Касеро мепурсӣ аз ин оила ва командааш безоранд. Мегӯянд, қариб мондааст. Аз ин мебарояд, ки ҳама барномаҳои шуморо тамошо доранд.

  Дар варзишгоҳи шаҳраки Шайдон чи мешавад, чи барнома мекунанд фаҳмида хабарашро медиҳам.

   Ман аз ҳамон замони ковид бо шумо сӯҳбат карданам аз муҳоҷирӣ ба ватан баргаштам то ҳол нарафтаам ба муҳоҷират.

  Маблағи овардаам таи ин 4 сол ба охир расид. Акнун маҷбур, бояд ба муҳоҷирӣ равам. Хеле қарздор ҳам шудам дар ин низоми ғуломдории ташкил намудаи бачаи Марями гурсухта.

                                     Турсунзода 

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқбол! Нома аз ноҳияи Турсунзода фиристода мешавад.
Соли 2022 фасли баҳор буд ман дар бозори марказии Турсунзода барои чи коре рафта будам, ки як рафиқамро дидам. Вай бо як дӯсташ ҳамроҳ буд. Онҳо маро таклиф карданд, ки ба Қаратоғ равем.

 Аммо онҳо настаиват карданд ва ҳамроҳашон рафтам. Аввал аз бозор ба 3000 сомонӣ тамоми нозу неъматро харид кардем.

Сипас рафтем Қаратоғ ва дар лаби дарё ҷо гирифтем. Шишта будем, ки як мошин омад ва як гуспанди фарбеҳи 5000 сомониро фароварда ба дасти он шахсе, ки ҳамроҳи рафиқи ман буд, дод. Гуфт, ки ба худо қасам акаи Фарҳод ин гуспанд 5000 сомонӣ аст ва боз ба дасташ бо 2000 сомонӣ дод. Аммо боз ин Фарҳод норозӣ буд. Хуллас гуспандро ҳамин ҷо кушта бирён кард. Баъд ман рафиқамро пурсидам, ки ин кӣ, ки тамоми харидро карду боз барояш гуспанд оварданд. Фаҳмидам, ки ин шахс Раҳимов Фарҳод будааст, корманди военкомат, военкомати ҷамоати деҳоти Равот. Баъдан 4 рафиқи дигараш омада шиштанд ва ба нушидан даромаданд. Дар лаби дарё шишта будем. 6то каравотҳои калон калон буд.

Рафиқонаш тарафи Фарҳод Раҳимов гуфтанд, ки «хай ҳамая кади канӣ дору? Фарҳод Раҳимов гуфт, ки ман додарма гуфтагиям, ҳози мебиёд». Баъд бо телефон гуфт: «канӣ ту Суҳбат, тез биё. куҷо шудӣ» Баъд аз 20 минут додараш омад. Баъд аз кисааш бароварда ба чени қурут як чизи сиёҳро дод, ки клёнкапеч буд. Суҳбат гуфт: « аз Илҳоми қассоб гирифтам, бо нархи 2500 сомонӣ». Ин Фарҳод гирифт. Ба як моҳ мерасад гуфт. Баъд майда карда дар махоркаи сигарет омехта кард. Ҳамон лаҳза додари Фарҳод Суҳбат гуфт: «Ака ман аз ина зурша дорам, прямой аз Афғонистон омадагӣ» гуфту рафта аз мошин оварда майда карда бо сигарет омехта карда кашиданд.

Ман ҳам дар даруни инҳо будам. Ба ман ҳам дароз карданд. Не, гуфтам фоида накард. Вақте ки ҳамроҳашон бошӣ, бояд кашӣ. Қонунаш ҳамин будааст. Ман, ки ягон бор сигарет накашида будам, дар ҳаёти худам ду бор кашидам. Диданд, ки наметавонам,дигар накашидам. Ҳамин хел ҳам ба ман таъсир кард. Асабҳоро карахт карда ба хаёл мебурдааст, баъд иштиҳо хуб мешудааст. Ду сигаретро кашиданд. Баъд додари Фарҳод Раҳимов рафт. Соатҳои 11 буд, ки ду бача омад назди Фарҳод. Бо Фарҳод савдо мекарданд. Баъд фаҳмам инҳо бачаҳои сини хизмати аскарӣ будаанд. 6000 сомон доданду гуфтанд, ки акаи Фарҳод моро як сол ғам надеҳ гуфтанд. Аммо Фарҳод Раҳимов розӣ не. 10 ҳазор биёред, баъд як сол озод гардед, гуфт. 6000 сомониро гирифту 4000 сомонӣ қарздор кард ва то 2 рӯз муҳлат дод ба онҳо.

Ман гуфтам ако ба шумо фарқаш чи? 6000 сомонӣ гирифтӣ, бас нест? Гуфт : «аз куҷо мерасад ин 6000 сомонӣ? Дар даруни қасри Миллат мерасад, апаи Озода аз ҳар яктаи мо суми худаша мегирад, вақти сезон бояд ман 70 ҳазор сомонӣ дар калони военкомат тиям, гуфт 50 ҳазор сум пули апаи Озода 20 ҳазор дигаш …».  Вай боз гуфт «ғайр аз инҳо пули коррупсия, пули амният, аз боло то поён пул те гуфта безор мекунанд, баъд ман маҷбурам,ки халқи оддия қапам. Бо мегуяд, ки яхели инҳо аз банк қарз гирифтан барои аз хизмат озод шудан.

Фарҳод Раҳимов ранги помидор супсурх шудагӣ буд, механдид. Ман ҳам, ки ягуар таъсир кардагӣ буд, бисёр хандидам. Гуфт, ки як хел бачаҳои камбағалро дар даруни ҷогаҳашон меқапем бисёр зораву тавалло мекунанд. Як хелашро даъват ба таҷовуз мекунам. Дар ниспи роҳ бурда дар ҷое хилват таҷовуз мекардааст. Бо Фарҳод Раҳимов чунин ҳолат бисёр руй дода будааст. Вай ин гапҳоро хело ҳам бо ғуруру мутакаббирона мегуфт. Сипас ин бачаҳоро бузи худаш мекардааст. Боз тарафи мо гашту гуфт, ки

  ки мехоҳад ин хелин бачаҳоя? Ин нафарон хандидан вабаъзеяш гуфт, ки  ҳеҷ кас. Аммо худаш боз гуфт, ки ин гуноҳи сахт аст. Ва боз гуфт, ки ҳозир бачабозҳо   бисёранд. Ва, тарафи як рафиқаш гашту гуфт, ки чи бовар намекунӣ? Он рафиқаш ҳам гуфт, ки ҳозир «да лубойҷо ҳаст». Ин Фарҳод боз гуфт дар ҳокимият  генерали амният, дар отдели шаҳри Турсунзода ҳастанд. Ингуна милисаҳои савзибадасти бачабоз пуранд гуфта чунонон механдад ин гапа гуфтан пас. Хаёл кардам, ки ҳама ҷо назармба торик шуд.  
Боз гуфт, ки ба қарибӣ ба «боло» як туҳфаи беҳтарин роҳӣ кардем, то даруни қасри миллат рафт. Бачаҳо пурсиданд, ки чи роҳӣ кардед? Хело хандид Фарҳод Раҳимов . Боз пурсиданаш, ки чӣ роҳӣ кардед? Баъд вай гуфт, ки «ман ройӣ накадам аз номи вайнкамати ноҳияи Турсунзода рои кардем. Шеф рои кард, дурустараш аз ҷамоати ман як солдати зур. Гуфтем чи хели зур? Гуфт, ки ин салдат 2 сол роҳат мекунад. Гуфтем чихел? Гуфт, ки узви мардияш калон будааст 30см. Ин хелин солдатҳо заказноянд барои қасри миллат ва баъзе аз …. Бачаҳо боз пурсиданд, ки ба кӣ роҳӣ кардед? Гуфт аниқашро намедонам, лекин точна барои қасри Миллат мебаранд, гуё охраннаи қасри Миллат, «пеши, ки меран инша намедонам, шеф медона аниқша».
 Бачаҳо гуфтанд, ки ягон арус биёрем. Дар ин территория арусҳо бисёранд, яктоӣ биёрем, дам гирем. Фарҳод гуфт,ки ман бо арусҳои сумакӣ хоб намеравам.

Опасниянд. Ва худаш бо телефон ба як духтар гап зад.«ҳа занакҷон, гуҷо шудӣ, биё пеши ман, ёдат кадам гуфта меҳрубонӣ мекард.  Духтарро розӣ кард. Хонаи духтар дар Қурғонтеппа будааст. Кадом бача фиреб карда расидагӣ будааст. Баъд ӯро Фарҳод аз куҷое ёфтагӣ будаст. Соатҳои 3 ин духтар омад. Фарҳод ба такси шашсад сомонӣ дод. Духтар омада дар болои каравот дар паҳлуи Фарҳод нишаст. Бачаҳо дуруға янгаҷон хуш омадед гуфта боз ҳамин тавр дуруғ-дуруғ туйҳо кай гуфта Фарҳодро мепурсиданд.

Хуласи гап ин духтарро фиреб карда нушониданд. Дар дасташ коктейли ягуар доданд. Ширинак гуфта дуторо нушонид. Баъд дору дода карда кашониданд.

Дар ин ҳолат ман ҳам маҷбур кашидам 2 бор. Ин духтар тахминан баъди ним соат мадҳуш шуд.

  Фарҳод Раҳимов бардошта каравоти таги дарахтҳо бурда урён карда расид. 30 дақиқа алокаи ҷинсӣ кард. Одам ин доруро кашад соатҳо тул мекашидааст. 8 кас 2 бори як хелаш 3 бор. Ин бечора бе ёду бе мадор. Дар хунукӣ урён хоб буд. Соати 3 шаб хест. Фарҳодро бедор карда мегирист. Мегуфт,ки «чокаден мана ливосома расво каден», ду қада шуда ишкамаша меқапид. Базур мегашт, то саҳар гиря кард.
Фарҳодро зорӣ мекард, ки «духтур баред мана чокадӣ, либосома ҷазир кадӣ» гуфт ва то саҳар гиря кард. Соати 6 саҳар рафта як такси ёфт то Шаҳринав ва дар дасташ пул дод: «рав хонатон соз мешӣ» гуфта ройӣ кард .

Соати 8 саҳар ҳама хест. Боз гуштбирён хурданд. Баромадем.  Ман Шаҳринав фаромадам, кор доштам. Дидам он духтар назди таксиҳои Душанбе буд ва шишта гиря дорад. Маро диду шинохт, пешам омад. Гуфт, ки ака чи шуд? Ман гуфтам намедонам. Гуфт маро маъюб карданд, чи хелӣ хона равам, дардам сахт аст. Баъд фаҳмидам, ки дар ақибаш ҳам расидаанд.

 Бародар агар дар бораи ин Фарҳод Раҳимов гап занам гап хело зиёд. Ман дар бораи як рӯза ончи бо чашмони худам дидам ба «Ислоҳ» навиштам. Агар хатогие бошад ислоҳ кунед, медонам ин ҳақиқатҳо танҳо дар «Ислоҳ» нашр мешаванд барои он ҳам ба шумо навиштам.  

Сообщение Номаҳо аз ноҳияҳо ба «Ислоҳ.нет» №203 появились сначала на ISLOH.net.

Идомаи муқовимату музокирот, имзои Созишномаи умумии сулҳ ва таъсиси Комиссияи оштии миллӣ

   Яке аз бахшҳои умдаи фаъолияти Ҳаракати наҳзати исломии Тоҷикистон дар таркиби Иттиҳоди неруҳои оппозитсион дар даврони муқовимат ва музокирот таъсису роҳандозаи расонаҳои савтӣ ва катбӣ ба шумор меравад. Ҳаракати Наҳзат дар ин маврид ҳам таҷрибаи кофӣ дошт. Нахустин расонае, ки Наҳзати Исломӣ дар Толиқони Афғонистон фаъол кард, радиои «Тоҷикистони озод» буд, ки дастгоҳи онро, бинобар ҳикояти эшони Қиёмиддини Ғозӣ аз дасти яке аз қумандонҳои узбактабори таҳти итоати Аҳмадшоҳи Масъуд аз Буркаи вилояти Бағлон дарёфт карданд. Бинобар ин ҳикояти эшони Қиёмиддин ин дастгоҳи бузурги радиоӣ, ки садҳо ҳазор доллар арзиш дошт ба ихтиёри Ҳаракати наҳзати исломии Тоҷикистон ройгон дода шуд. Беш аз ин қумандон тамоми масорифи интиқоли ин дастгоҳро, ки дар чанд Камаз бор карда ва аз Бағлон то Толиқон оварданд, худаш пардохт кардааст. Амвоҷи «Садои Тоҷикистон»-и озод то ба шунавандаи Тоҷикистон ҳам мерасид ва дар ватан шунавандаҳои худро пайдо карда буд. Таъсису роҳандозии ин радио дар ҳақиқат аз дастовардҳои беназири “Ҳаракати наҳзати исломии Тоҷикистон” дар даврони ҳиҷрат ба шумор мерафт. Ҳаракати Наҳзати исломии Тоҷикистон дар ин давра ҳамчунин нашрияи “Садои муҷоҳид” бо ҳуруфи кириллӣ дар чопхонаи ноҳияи Ғарм чоп ва паҳн мекард.  Ҳамчунин нашрияҳову гоҳномаҳои “Пайки пирӯзӣ” ,“Ҷайҳун”, ”Паёми муҳоҷир”—ро чоп ва ба дасти тарафдорони худ мерасонд. Ин расонаҳо дар таблиғи афкору ақидаи “Ҳаракати наҳзати исломӣ” ва сиёсати сулҳӯёнаи он нақши босазо гузоштаанд. «Садои муҷоҳид» органи чопии Артиши Наҳзати исломии Тоҷикистон буд ва дар он бар замми навгониҳо аз ҷабҳаҳои ҷиҳодӣ ҳамчунин аз иттифоқоти онрӯза хабарҳо ба нашр расонида мешуданд. Султони Ҳамад хабарнигори тоҷик дар он даврон дар қатори муҳоҷирон дар ҳиҷрат қарор дошт. Вай роҷеъ ба ин нашрия маълумоти ҷолиберо ба нашр расонидааст, ба ин зайл:

«……ҳайат чопи рӯзномаи АНИТ (Артиши наҳзати исломии Тоҷикистон) «Садои муҷоҳид»-ро дар чопхонаи шаҳраки Ғарм ошкоро ба роҳ монд. То ин муддат «Садои муҷоҳид» ба таври махфӣ ба нашр мерасид ва он дар манотиқи таҳти нуфузи размандагони ИНОТ дар Тоҷикистон ва ҳамчунин дар Афғонистон, дар урдугоҳҳои муҳоҷирин тавзеъ мегардид. Нахустин шумораи он моҳи октябри соли 1993 дар яке аз ноҳияҳои кӯҳистонии Тоҷикистон ба таври хеле махфӣ дар чопхонаи яке аз рӯзномаҳои ноҳиявӣ ба нашр расида буд. Вале барои дур бурдани шубҳа аз болои рӯзноманигороне, ки дар дохили кишвар бо мухолифини тоҷик ҳамкорӣ мекарданд, дар худи рӯзнома нишонии он вилояти Тахори Давлати Исломии Афғонистон нишон дода шуда буд. Нахустин шумораи «Садои муҷоҳид» ба теъдоди 500 нусха дар чаҳор саҳифаи ҳаҷми рӯзномаҳои ноҳиявӣ ба табъ расида буд. Рӯзнома бидуни акс чоп шуда буд, ба истиснои расми офтоби аз паси кӯҳ тулуъкунанда, ки дар паспорти рӯзнома ҷой дода шуда буд. Дар ҳамин паспорт рӯзномаро «Нашрияи маркази фарҳангии Наҳзати Исломии Тоҷикистон» ном бурда буданд. Каломи зерини Худовандӣ шиори газета буд: «Онон, ки ҷиҳод карданд дар роҳи мо, албатта ҳидоят мекунем онҳоро ба роҳи худ».

Дар шумораи нахустини «Садои муҷоҳид» ба ҷои сармақола «Паёми раҳбари маҳбуб устод Саид Абдуллоҳ Нурӣ ба муҳоҷирин ва муҷоҳиддини тоҷик» ба табъ расонда шуд. Паёми устод Нурӣ қариб се саҳифаи рӯзномаро дарбар мегирифт. Дар ин шумора инчунин  хабару шеърҳои сиёсӣ дарҷ гардида буд. Бахши аъзами шумораи нахустини «Садои муҷоҳид»-ро пинҳонӣ ба Афғонистон интиқол доданд ва он дар байни муҳоҷирин паҳн гардид.

Шумораи дуввуми «Садои муҷоҳид» як моҳ пас, моҳи ноябри соли 1993, аз чоп баромад.  Он пурра ба яксолагии воқеаҳои хунбори як сол қабли ҷумҳурӣ (соли 1992) бахшида шуда буд. Моҳи январи соли 1994 шумораи нахустини «Садои муҷоҳид» бо ҳуруфи ниёгон дар Толиқон ба нашр расид. Ҷолиб он аст, ки дар ин шумора раҳбарияти мухолифин тарҳи пешниҳодии сулҳ ба мақсади хатми бӯҳрони ҳарбиву сиёсӣ дар Тоҷикистонро нашр кард.

Бо ибораи дигар бигӯем раҳбарияти мухолифин дар рӯзномаи муҷоҳиддини хеш роҳҳои мусолиматомези қазияи Тоҷикистонро аз дидгоҳи худ пешниҳод карданд ва ин расо чор моҳ қабл аз оғози музокироти сулҳи байни тоҷикон дар шаҳри Маскав буд. Хулоса то апрели соли 1997 шонздаҳ шумораи нашрияи «Садои муҷоҳид» чоп шуда буд ва миёни муҷоҳиддин ва муҳоҷирини дар Афғонистон буда аз даст ба даст мегашт. Баъди омӯхтани вазъият дар байни муҷоҳиддин ва арзёбии имкониятҳои мавҷуда ҳайати баландпояи низомиву сиёсии мухолифин зарур донист, ки ба хотири таъсири барои раванди сулҳ муфид гузоштан болои муҷоҳиддин нашрияи «Садои муҷоҳид» аз ин ба баъд дар ҳамин шаҳраки Ғарм бо истифода аз имконоти чопхонаи рӯзномаи шаҳрӣ ошкор ба табъ бирасад ва ошкоро дар байни муҷоҳиддини дохили Тоҷикистон паҳн шавад. Шумораи нахустини «Садои муҷоҳид» ба таври ошкоро рӯзи Иди Қурбони соли 1997 (18-уми апрел) аз чоп баромад. Он дар ҳаҷми як варақ ё худ ду саҳифаи газетаи ноҳиявӣ ба теъдоди 500 нусха чоп шуд. Акнун дар паспорти он ишора мешуд, ки нашрияи Артиши наҳзати исломии Тоҷикистон аст. Вокуниши ҳукуматдорон баъди ошкор ба чоп расидани нашрия дар дохил, бархилофи интизороти ҳайат, хеле ором ва таҳаммулпазирона буд. Дар шумораи нахустини «Садои муҷоҳид»-и ошкоро ба нашррасида дар саҳифаи аввал номаи табрикии устод Нурӣ ба муҳоҷирину муҷоҳиддин ба ифтихори фарорасии Иди Қурбон, табрикоти фармондеҳон Мирзо Зиё, Маҳмадрӯзӣ Искандар ва Мирзохӯҷа Низомов ба ин муносибат, нуқтаназарҳои эшон оиди раванди сулҳ ба нашр расиданд. Дар саҳифаи дуввум таҳти рубрикаи «Дарси ахлоқ», «Насиҳатномаи устод Саид Абдуллоҳи Нурӣ ба муҷоҳиддини тоҷик» ба нашр расид, ки дар он аз размандагони мухолифини ҳукумат даъват ба амал оварда мешуд, ки дар чаҳорчӯбаи талаботи ахлоқи исломиву инсонӣ фаъолият карда бо мардум ва мақомоти расмӣ муносибати хуб намоянд ва ҳамеша аз фармондеҳони худ итоат кунанд. Чор шумораи аввали нашрия дар ҳаҷми 1 варақ ё худ ду саҳифаи рӯзномаи ноҳиявӣ ба нашр расид. Шумораҳои минбаъда дар ҳаҷми чаҳор саҳифа чоп мешуданд. Тақрибан моҳе ду маротиба ба нашр мерасид. Ҳамин тариқ соли 1997 чаҳордаҳ шумора ва соли 1998 нӯҳ шумораи «Садои муҷоҳид» нашр ва асосан дар минтақаи кӯҳистонии кишвар, яъне водии Қаротегину Вахё, Бадахшон ва шаҳри Душанбе паҳн карда шуд. «Садои муҷоҳид» дар баробари воситаи ахбори умум будан, яъне иттилоъ паҳн кардан, инчунин ба ҳайси як василае, ки тавассути он болои фармондеҳону размандагони АНИТ таъсири барои раванди сулҳ мусбате гузошта мешуд, хизмат кард. Баъдҳо, яъне пас аз дар моҳи сентябри соли 1997 дар Душанбе ба фаъолият шурӯъ кардани Комиссияи Оштии Миллӣ, нашрияи «Садои муҷоҳид» ҳамчун як навъ минбари сиёсии ин ниҳод, ба хусус, зеркомиссияи низомии КОМ, корҳои муфидеро дар тарбияи муҷоҳиддин анҷом дод. Ҳар коре, ки дар ин самт анҷом дода мешуд, дар ин нашрия инъикоси худро тақрибан пайдо мекард. Раванди истиқрори сулҳу оштӣ пасту баландиҳое дошт.

  Сайидиброҳими Назар, масъули чопи нашрияи «Пайки пирузӣ» дар сӯҳбате бо сомонаи «Рӯзгор.тҷ» яке аз дигар нашрияҳои Ҳаракати наҳзати исломии Тоҷикистон дар даврони ҳиҷрат дар бораи ҳадафи нашри он чунин мегӯяд:

   «Соли 1995 мо ҳамроҳ бо Устод ва чанде аз бародарон аз Теҳрон як сафаре доштем ба Кобул ва дар ҳамин сафар масъалаи таъсиси маҷалла ба вуҷуд омад. Зеро эҳсос мешуд, ки мо ниёз ба маҷаллае дорем, ки ахборро ба муҳоҷироне, ки дар дигар манотиқ мисли Эрон, Русия ва дигар кишварҳо зиндагӣ мекунанд, бирасонад. Баъди он ки тасмими таъсиси ин маҷалла гирифта шуд, Устод ин масъулиятро ба дӯши банда гузошт. Ба мо дар Теҳрон дафтари корӣ доданд ва ҳамроҳи Аҳмадшоҳи Комил, дар ин маҷалла кору фаъолият намудем. Ин маҷалла ба муҳоҷирони тоҷик, ки берун аз Афғонистон ба сар мебурданд, дастрас мешуд».

    Муҳаммадалӣ Ҳайит, муовини зиндонии раиси ҲНИТ,ки он солҳо дар радиои «Тоҷикистони озод» кор кардааст дар як сӯҳбати расонаияш мегуяд: «Банда замоне ба он ҷо омадам, ки радиои «Тоҷикистони озод» фаъолият дошт. Фикр мекунам, ки он бо кӯшишу заҳмати беандозаи устоди равоншод Нурӣ ва ёрони эшон роҳандозӣ шуд ва он як қисмате аз кишварро фаро мегирифт ва барномаҳои ҷолибе дошт. Радио як ҷузъе аз ҳукумати мардуми мусалмони тоҷик дар хориҷ буд».

   Тавассути ин расонаҳо ва бахусус радиои «Тоҷикистони озод» роҳбарони Ҳаракати наҳзати исломӣ устодон Нурӣ, Ҳимматзода ва Тураҷонзода суханронӣ ва суҳбатҳо карда барои муҳоҷирони дар ғарибӣ уфтода сабру тоқат ва барои муҷоҳидон пирӯзӣ дар сангарҳоро таманно мекарданд.

  Аммо идомаи ҷанг дар ҷабҳаҳо ва раванди музокироти тарафҳо дар шаҳрҳои мухталиф аз он дарак медод, ки то расидан ба марҳилаи сулҳу созиш ва қатъи ҷанги бародаркуш ҳоло фурсат ҳаст. Ҷабҳа ва сангарҳои ҷанг рӯзторӯз барои ҷонибдорони ҳукумати рӯ ба Кремлини Тоҷикистон маҳдудтар мешуд. Размандагони Артиши наҳзати исломии Тоҷикистон то остонаҳои Душанбе пешрафт доштанд. Муборизаи мусаллаҳонаи муҷоҳидини Артиши Наҳзати исломӣ бақои ҳукумати Раҳмоновро зери савол гузошта буд. Аммо Раҳмонов талош мекард, ки мизони талафоти ҷонӣ ва аз даст додани назорат дар ВМКБ, водии Қаротегин ва бархе аз навоҳии тобеи марказро аз назари ҷомеа пушида дорад. Пешравиҳои муҷоҳидинро ночизу бетаъсир нишон бидиҳад. Талош мекард, ки ахбор дар расонаҳо дарз накунад. Вале расонаҳо одитарин ҳодиса дар ҷабҳа ва сангарҳоро муфассал инъикос мекарданд. Метавон гуфт, ки тамоми матбуоти байналмилалӣ ва ҳатто Русия тамоюл ба оппозитсион доштанд. Ва оппозисиюнро қурбонии сиёсатҳои султаталабонаи Русия тасвир мекарданд.

  Нуктаи ҷолиби дигар дар даврони ҳиҷрат ва муқовимату музокирот барои “Ҳаракати наҳзати исломӣ” ин буд, ки роҳбарони он дар сатҳ ва мақоми роҳбарони як ҳукумат аз тарафи созмонҳои байналмилалӣ, давлатҳо ва шахсиятҳои маъруфи оам истиқбол ва бадрақа мешуданд. Устодон Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода ва Муҳаммадшариф Ҳимматзода дар Созмони Амният ва ҳамкорӣ дар Урупо, Созмони милали муттаҳид, созмони конфаронси исломӣ борҳо дар робита ба вазъи Тоҷикистон ва муҳоҷирин суханронӣ кардаанд.

  Ислом Каримов, раиси ҷумҳурии Узбакистон, Нурсултон Назарбоев, раиси ҷумҳури Қазоқистон ва ҳамин тавр Сафармурод Ниёзов президенти Туркманистон, Аскар Акаев, раиси ҷумҳурии Қирғизистон бо онҳо дидору мулоқотҳо анҷом медоданд. Ба ин тартиб ҳукумати дар табъиди устоди равоншод Нурӣ ва Ҳаракати наҳзати исломии вай дар воқеъ дар даврони ҳиҷрат ва муқовимат оламгир шуд.

  Ислом Каримов, раиси ҷумҳурии Узбакистон, ки дар ба қудрат овардани Эмомалӣ Раҳмонов нақши тамом дорад, чанде баъд аз ин кораш ба шиддат пушаймон шуда ва шахсан аз роҳбарони ин Ҳаракат даъват мекунад, ки ба Тошканд ташриф фармоянд. Вай дар як суҳбаташ бо Аркадий Дубнов, ки он солҳо дар бахши русии радиои «Озодӣ» мегуяд Раҳмонов чорае надорад, ки бо мухолифинаш забон ёбад:

   И. Каримов: Не, Аркадий, ман аз ибтидо мувофиқат карда будам, ки ба ҳамаи саволҳои Шумо ҷавоб хоҳам дод ва ҷавоб медиҳам. Вақти суҳбат ман инро дар назар доштам, ки аз нигоҳи расмӣ ба опозитсюн киҳо шомиланд. Онҳое, ки таҳти сарварии ҷаноби Нурӣ ва ҷаноби Тураҷонзода, ки мо бо он кас мулоқот доштем ва он бахши опозисюн, ки худро ба ҳайси ба ном гурӯҳи ҳамоҳангсозии нерӯҳои демократӣ, таҳти сарварии ҷаноби Отахон Латифӣ муаррифӣ мекард. Ба ақидаи ман, опозисюни муттаҳидаи тоҷик аз ҳамин ду гурӯҳ иборат аст.  Имрӯз шумо аз Абдуллоҷонов суҳбат мекунед, дар воқеъ оё худи Абдумалик Абдуллоҷонов худашро опозисионер мешуморад ё на? Ӯ дар бораи қувваи сеюм сухан мегӯяд, вале ман фикр намекунам ин нерӯи сеюм дар эътилофи иттиҳоди мухолифони тоҷик бошад.

  Озодӣ: Не, ман инро тасдиқ намекунам. Ман гуфтам — агар ин нерӯи сеюм чунин бишуморад, ки имкониятҳои ӯ бо ёфтани таъсири воқеӣ дар сурати эътилофи он ба опозисюни муттаҳида беҳбуд хоҳад ёфт. То ҷое, ки ман медонам, ин нерӯи сеюмро дар Душанбе ҳам чандон хуш надоранд. Вақте ки ҳеҷ кадоме аз ду нерӯ сеюмро мақбул намешуморад, он маҷбур мегардад бо яке аз онҳо бипайвандад.

   И. Каримов: Бале. Вақте ки ду тарафи даргир ва хасми якдигар ба созиш намерасанд, нерӯи сеюм ба саҳна мебарояд. Ин комилан мантиқист. Вале ба таври куллӣ ман бар инам, ки Раҳмоновро зарур аст бо ҷаноби Нурӣ созиш ёбад. Дар бораи ягон қувваи сеюм ростӣ, ман мавод ва маълумоти кофӣ надорам, ки сухан гӯям. Ман масалан, чунин мешуморам, ки агар гуфтушунидҳои сиёсие, ки байни ҷанобон: Нурӣ ва Раҳмонов баргузор мешаванд, натиҷаи хуб диҳанд, агар онҳо ба гузаштҳои дуҷониба иқдом кунанд, ба такрор мегӯям, гузаштҳои дуҷониба, он гоҳ нерӯи сеюм ҳам маҷбур мешавад ин созишро ба эътибор гирад. Созишеро дар байни ду тарафи даргир, ки аз дер боз ҳама интизор доранд. Як тарафро, ман медонам, ҷаноби Нурӣ сардорӣ мекунад ва тарафи дигар ҳукумати расмӣ, ки ба он ҷаноби Раҳмонов сарварӣ мекунад. Ман имрӯз намехоҳам ва далел надорам бигӯям, ки дар ин гуфтушунидҳо ё дар саҳна қувваи сеюм пайдо шудааст ва бояд онро ба назар гирифт. Ман чунин далел надорам».  «Роҳи душвори сулҳ» Мусоҳиб Аркадий Дубнов, 18 сентябри соли 1996, Тошканд.

    Саидиброҳим Назар, собиқ мушовири раиси Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон низ дар яке ду навбати музокирот ширкат карда будааст. Вай дар робита ба он давраҳои музокирот чунин суҳбат кардааст:

  «Ман ба ҳайси ёвари Устод дар музокирот ширкат менамудам ва фазои музокирот якранг набуд, ҳар замон тағйир меёфт. Барои мисол дар охири соли 1995 дар музокироти Исломобод фазо он қадар муташанниҷ буд, ки ҳатто тарафайн бо ҳам саломи дуруст накарданд. Ёд дорам, чун Устод ворид шуд вазири фарҳанг барои эҳтиром аз ҷояш бархоста бо Устод салом кард. Фардо тамоми расонаҳо гуфтанд, ки гӯё миёни Устод ва вазир суҳбати пинҳонӣ доир шуда бошад. Вале оҳиста оҳиста фазои нобоварӣ аз миён рафт».

 Гердт Дитрих Меррем, намояндаи махсуси Дабири кулли Созмони Милал дар Тоҷикистон, ки бо имзояш санади Созишномаи умумии сулҳ ва ризоияти миллиро мақоми байналмилалӣ бахшидааст, нақши ду кишвари таъсиргузор дар қатъи ҷанг дар Тоҷикистон ва ба сулҳу оштӣ омадани тарафҳоро чунин тавсиф кардааст:

«Ҳама кишварҳои нозир, махсусан – Федератсиони Русия ва Ҷумҳурии Исломии Эрон барои ба натиҷа расидан дар музокирот саҳми барозанда дошта, ба ақидаи ман, ҳамкории нағз байни Русия ва Эрон ошкоро ба ҳар ду тарафи тоҷик кӯмак кард, ки дарк кунанд, ҳадафи ниҳоӣ дар хатми буҳрон бояд ин бошад, ки онҳо ба рақобати солим ва сулҳомези сиёсӣ баргарданд, то оромӣ дар кишвар ва сар то сари минтақаи Осиёи Марказӣ таъмин шавад, иқтисодро ба беҳбуд гузорад ва робитаҳои минтақавию байналмилалии солим эҷод шавад. Расидан ба чунин аҳдоф аз ҳама бештар ба фазои сулҳомез ниёз дорад»

  Ҳукумат бо ин вуҷуд, ки сари мизи музокирот омаду нишаст, дар ибтидо талош мекард, тавре ҷилва диҳад, ки ин музокирот чизи муҳимме нест. Авзоъ дар кишварро комилан таҳти контрол гирифтааст. Барои ҳамин афродеро барои пеш бурдани музокирот мансуб кард, ки нуфуз надоштанд ва чизеро ҳал карда наметавонистанд. Дар ҳайати ҳукумат Шукурҷон Зуҳуров –раис, Саид Салимов, Иброҳим Усмонов- муовинони раис, Баҳодур Абдуллоев, Амирқул Азимов, Раҳим Ҳошимов, Усмон Холдоров, Толиб Юнусов, Ш. Мирзоев, Э. Ғоибов, Ш. Шарифов аъзои ҳайати музокиракунанда буданд.

   Раҳбарияти мухолифин дар аввал Ҳоҷӣ Акбари Тӯраҷонзода, муовини аввали раҳбари ИНОТ-ро раиси ҳайат ва Муҳаммадшариф Ҳимматзода муовини дигари раҳбари ИНОТ-ро муовини раиси ҳайати музокиракунанда интихоб кард. Вале баъдан далел пеш овард, ки чун дар раъси ҳайати ҳукумат нафарҳои аввалу дуввум нестанд, онҳо низ аз ширкат дар гуфтушунидҳо дар ин сатҳ худдорӣ мекунанд ва расман Отахон Латифиро раҳбари ҳайати мухолифин дар ин гуфтушунид таъйин карданд.

Дар ҳайати мухолифин дар даври нахустини гуфтушунидҳо Абдунабӣ Сатторзода, Зайд Саидов, Худойбердӣ Холиқназаров, Ҳабиб Сангинов ва Бозоралӣ Сафаров ба ҳайси аъзо ширкат доштанд. Бояд гуфт, ки Ҳоҷӣ Акбари Тӯраҷонзода ва Муҳаммадшарифи Ҳимматзода ҳамон шабу рӯз ба Маскав омада буданд ва ғайрирасмӣ ба кори ҳайати мухолифин раҳбарӣ мекарданд. Даври аввали музокирот дар Маскав ду ҳафта идома дошт. Дар ин байн се гуруҳ масоил мавриди муҳокима ва баррасӣ қарор гирифт. Масоили паноҳандагон, низомӣ ва сиёсӣ. Дар баёнияи муштараке, ки дар хатми ин даври музокирот мунташир шуд, ҷонибҳо иброз доштанд, ки дар оянда гуфтушунидҳоро баҳри ҳаллу фасли ин се масъалаи мушаххас идома хоҳанд дод.

   Ҳамин тариқ музокироти Сулҳи байни тоҷикон то рӯзи ба имзо расидани Созишномаи умумии сулҳ, яъне 27 – июни соли 1997 иборат аз 5 давр идома кард. Бо ибораи дигар бигӯем гуфтушуниди сулҳи байни тоҷикон 3 солу 3 моҳу 3 рӯз ё худ 1180 шабонрӯз давом кардааст.

    Давраҳои гуногуни музокироти тарафҳо дар Маскав, Теҳрон, Исломобод, Алмаато, Бишкек  ва Ишқобод баргузор шуданд. Бо вуҷуди ҷангу даъвоҳо мавқеи тарафҳо ба тадриҷ наздик мешуд. Ҳайати музокиротии ИНОТ-ро Отахон Латифӣ ва Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода, муовини раҳбари “Ҳаракати Наҳзати исломӣ” ва ҷониби режими Душанберо Шукурҷон Зуҳуров, Абумаҷид Достиев, Маҳмадсаид Убайдуллоев ва Талбак Назаров роҳбарӣ мекарданд. Музокироти тарафҳо то замони имзои Созишномаи умумии сулҳ ва ризоияти миллӣ идома пайдо кард, ки беш аз се солро дар бар гирифт

    Бояд гуфт, ки ҳайатҳои музокиракунада ҳангоми гуфтушунидҳо ҳар боре, ки ба бунбаст мерасиданд, барои во кардани гиреҳи мушкилот роҳбарони ду ҷониби даргир вориди майдони амал мешуданд. Президенти ҷумҳурӣ Эмомалӣ Раҳмон ва раҳбари ИНОТ Сайид Абдуллоҳи Нурӣ то ба имзо расидани Созишномаи умумии сулҳ 7 маротиба берун аз кишвар дар шаҳрҳои Кобул (май 1995), Теҳрон (июли 1995), қаряи Хустдеҳи Афғонистон (декабри 1996), шаҳрҳои Маскав (декабри 1996), Машҳад (феврали 1997), Бишкек (майи 1997), Маскав (июни 1997) бо ҳам вохӯрданду мулоқот карданд, ки дар натиҷаи ин гуфтушунидҳо роҳи сулҳ ҳамвор мешуд.

   Устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ, ки бо як иштиёқу алоқа ва бовару эътимод ба кори сулҳу оштӣ машғул шуда буд дар як суҳбат ба пурсиши журналист дар бораи мулоқоти аввалинаш бо Эмомалӣ Раҳмонов чунин мегуяд:  

  «Ба фикрам, мулоқоти аввалини мо дар Кобул иттифоқ афтода буд. Вақте мо бо якдигар вохӯрдем, намедонам бархӯрду чеҳраи ман чигуна буд. Инро бояд аз президент Раҳмонов пурсид, зеро фикр мекунам, ӯ ин ҳолатро дар хотир дорад, вале чеҳраи ӯ хеле кушода ва хандон буд. Аз ҷояш бархест ва ба истиқболи ман омад ва ҳарду гарм ба сӯи якдигар оғӯш кушодем ва мисли касоне, ки гӯиё аслан ҷанг надошта бошем, аз кору зиндагии хеш пурсон шудем».

     Яке аз дидору мулоқотҳои устоди марҳум Сайид Абдуллоҳи Нурӣ бо Эмомалӣ Раҳмонов дар Хусдеҳи Афғонистон бо тақозоҳо ва дархости мукаррари Раҳмонов дар 10уми ноябри соли 1996 доир шуд. Дар ин дидор тарафҳо ба хеле аз масоили мубрам аз ҷумла таъсиси Комиссиюни оштии миллӣ тавофуқ ба даст оварданд.

      Ба ин тартиб 27 июни соли 1997 дар Президент отели Маскав маросими  имзои Созишномаи умуми сулҳ ва ризоияти миллӣ баргузор шуд, ки дар кори он раиси ҷумҳурии Русия Борис Елсин, устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ, раиси ИНОТ, Эмомалӣ Раҳмонов,раиси ҷумҳурӣ Герд Дитрих Меррим, намояндаи вижаи СММ дар умури Тоҷикистон, намояндаи Созмони Амният ва Ҳамкорӣ дар Аврупо, ва вузарои хориҷии кишварҳои кафил, намояндаи махсуси Департаменти давлатии Амрико ширкат карданд.

  Комиссияи оштии миллӣ чи гуна таъсис ёфт ва чи корҳоро ба сомон расонд?

  Комиссияи Оштии Миллӣ, органи муштараке, ки вазифадор буд тамоми асноди Созишномаи Умумии Сулҳро ба ҳаёт татбиқ намояд, расман аз 7- июли соли 1997 дар Маскав оғоз ба кор кардааст. Кори онро Герд Дитрих Меррим, намояндаи вижаи СММ ва Евгенний Примаков, вазири хориҷии Русия ифтитоҳ карданд. Сипас раёсати он бар ӯҳдаи раиси он Сайид Абдуллоҳи Нурӣ, муассиси ҲНИТ гузошта шуд. Ин комиссиюн як ниҳоди муштараки оппозитсион ва неруҳои мухолифин буд, ки 13 нафари аз ҳарду ҷониб аъзо дошт. Таъсиси ин ниҳодро дар оғози раванди музокирот ҷониби мухолифин пешниҳод карда буд, аммо ба он эътино нашуд. Баъдан устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ дар як баёнияи худ, ки 21 январи соли 1995 пахш шуд, бори дигар бар зарурати таъсиси Шӯрои оштии миллӣ таъкид кардааст. Султони Ҳамад, яке аз муҳаққиқони раванди оштии миллӣ менависад, ки монанд ба ин комиссиюн аз тарафи Ислом Каримов, раиси ҷумҳури Узбакистон пешниҳод шуда буд: «Дар ин миён Ҳоҷӣ Акбари Тӯраҷонзода, муовини аввали раҳбари Иттиҳоди нерӯҳои мухолифини тоҷик, авоили моҳи апрели соли 1995 мулоқоте бо Ислом Каримов, раиси ҷумҳурии Узбакистон, дар Тошканд анҷом дод. Оқои Каримов он замон пешниҳод кардааст, ки як Анҷумани машваратии халқҳои Тоҷикистон баргузор шавад, ки дар он намояндаҳои тамоми ақшори ҷомеа, ҷамъиятҳои миллӣ, аҳзоби сиёсӣ, иттиҳодияҳои ҷамъиятиву динӣ ширкат варзанд ва ба он Форум ё Конгресс барои ҳалли масоили мавҷудаи раванди Сулҳи тоҷикон салоҳиятҳои муайяне дода мешуд.”

Баргузории чунин як Форум – Конгресси машваратии халқҳои Тоҷикистон бо як омодагии ҳамаҷониба, бешубҳа, метавонист дар раванди Сулҳи тоҷикон нақши мусбате бозад. Аз ин рӯ ин пешниҳод аз тарафи мухолифин қобили қабул дониста шуд ва раҳбари Иттиҳоди нерӯҳои мухолифин онро дар мулоқоти худ бо Эмомалӣ Раҳмонов, раиси ҷумҳурии Тоҷикистон, ки 19 июли соли 1995 дар Теҳрон доир шуд, матраҳ кардааст. Моҳи августи соли 1995 аз ҷониби Сайид Абуллоҳи Нурӣ, раҳбари Иттиҳоди нерӯҳои мухолифин ва Эмомалӣ Раҳмон, раиси ҷумҳурии Тоҷикистон, протокол «Дар бораи усули барқарори сулҳ ва ризояти миллӣ дар Тоҷикистон» ба имзо расид, ки он аз ҳалли масъалаи Форуми машваратии халқҳои Тоҷикистон низ ёдовар шудааст. Ин санад ҳамчунин таъсиси «Кумисиюн оид ба мушоҳида ва назорати аз ҳарду тараф риъоя шудани созишномаи умумӣ»-ро дар назар дошт. Дар даври панҷуми музокирот ҷониби мухолифин дар баробари таъсиси Форуми машваратии халқҳои Тоҷикистон зарурати ташкили Шӯрои Оштии Миллиро бо қотеъият ба миён гузошт. Зеро ба қавли ҷониби иттиҳоди нерӯҳои мухолифин агарчи Форуми машваратӣ доираи васеъе аз аҳли ҷомеъаро ба таҳкими раванди сулҳ ҷалб намояд ҳам, вале тибқи тарҳҳои пешниҳодии ҳарду ҷониб, тасмимоти он ҷанбаи машваратӣ доштанд ва наметавонистанд ҳукми қонунро бигиранд ва бечуну чаро иҷро шаванд. Бино бар ин дар пешниҳодоти иттиҳоди нерӯҳои мухолифин дар бораи ҳалли масоили сиёсӣ омада буд, ки Шӯрои Оштии Миллии доимоамалкунандае иборат аз 60 нафар ташкил карда шавад: 25 нафарӣ аз ҳарду ҷониби даргир ва 10 нафари дигар аз ҳисоби ҷамъиятҳои миллӣ. Тибқи ин пешниҳод раёсати Шӯроро бояд намояндаи ИНОТ ба ӯҳда мегирифт ва дар давраи гузариш, яъне давраи татбиқи Созишноми умумии Сулҳ, Президент ва ин Шӯрои Оштии Миллӣ ҳокимияти олии  ҳам қонунбарор ва ҳам иҷроия ба ҳисоб мерафт. Маҷлиси Олии Тоҷикистон бояд мунҳал мешуд. Вале ҷониби ҳукумат ба ҳеҷ ваҷҳ ба таъсиси Шӯрои Оштии Миллӣ дар кадом шакле, ки набошад, розӣ набуд. Маҳз барои ҳамин ҳам даври панҷуми музокирот яке аз даврҳои хеле ҳам мушкил, пурбаҳсу мунозира ва хеле ҳам тӯлонӣ буд. Он дар се марҳила гузашт ва дар маҷмӯъ 63 рӯз идома дошт. Баъди анҷоми марҳилаи дуюми даври панҷуми музокирот, ки дар масъалаи таъсиси Шӯрои Оштии Миллӣ ба ягон пешрафте ноил нашуд, дар Душанбе иҷлосияи махсуси Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон баргузор шуд. Дар иҷлосия гузориши ҳайати ҳукуматӣ дар гуфтушуниди байни тоҷикон шунида шуд. Аз ҷумла, пешниҳоди мухолифин дар бораи таъсиси як Шӯрои Оштии Миллӣ баҳри аз буҳрони сиёсиву низомӣ баровардани кишвар матраҳ гардид. Вакилони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон мавқеи ишғолкардаи ҳайати ҳукуматиро дар музокироти байни тоҷикон оиди ин масъала дастгирӣ намуданд.

Ин масъала бори дигар ба таври мушаххас танҳо дар мулоқоти севуми раиси ҷумҳурӣ ва раҳбари мухолифон дар моҳи декабри соли 1996 дар шимоли Афғонистон матраҳ шуд. Дар изҳороти муштараки хеш ин ду раҳбар аввалин бор эълон доштанд, ки дар мулоқоти навбатии қарибулвуқӯъи худ дар шаҳри Маскав аз таъсиси Кумисиюни Оштии Миллӣ дарак хоҳанд дод. Ба ин тартиб, дар ҷараёни музокирот нахустин бор аз истилоҳи «Кумисиюни Оштии Миллӣ» ба ҷои «Форуми машваратии халқҳои Тоҷикистон», «Шӯрои оштии миллӣ» дар асноди тасвибшуда дар Хустдеҳи Афғонистон истифода шудааст. Дере нагузашт, ки 23 декабри соли 1996 дар мулоқоти навбатии худ роҳбарони ду ҷониб Созишномаеро ба тасвиб расонданд, ки дар он аз ҷумла омада буд: «Бо дарназардошти он ки бо имзои ҳамин Созишнома дар роҳи Сулҳ ва ризоияти миллӣ марҳилаи сифатан наве фаро мерасад, қарори сиёсӣ қабул карданд, ки барои ҳамин давраи гузариш Комисияи Оштии Миллӣ таъсис намоянд. Раиси ин кумисиюн намояндаи Иттиҳоди мухолифини тоҷик таъйин мешавад».

 Комиссияи оштии миллии Тоҷикистон нахустин ҷаласаи худ дар Тоҷикистонро дар  15 сентябри соли 1997 бо ҳузури раиси ҷумуҳурӣ ва намояндаи вижаи Дабири кулли СММ баргузор кард. Донишманди тоҷик Рашид Абдулло дар як навиштааш мегуяд яке аз хидматҳои шоистаи устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ ин буд, ки дар раъси ин комиссиюн сулҳро дар кишвар татбиқ кард:

«Хизмати басо шоистаи Сайид Абдуллоҳ Нурӣ дар назди Тоҷикистони мустақил – ба ҳайси сарвари Комиссияи оштии миллӣ таъмин намудани татбиқи амалии бахши аксари созишҳои сулҳ буд. Дуруст аст, ки на ҳамаи созишҳо пурра амалӣ гаштанд. Вале он ҳам дуруст аст, ки ба шарофати ҳатто нопурра амалӣ гаштани созишҳои сулҳ якпорчагии Тоҷикистон барқарор ёфт ва хатари аз байн рафтани ҷумҳурӣ ҳамчун як давлати мустақил бартараф карда шуд. Ин чунин маъно дорад, ки Тоҷикистони имрӯза, аз ҷумла, самараи кӯшишу талошҳои Сайид Абдуллоҳи Нурӣ низ мебошад. Яке аз хидматҳои асосии Сайид Абдуллоҳи Нуриро барои Тоҷикистони мустақил равост ба ҷумҳурӣ ва ҷомеъаи он ба мерос мондани худи “Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон” донист. Бояд гуфт, ки гарчанде ҳизб ҳоло тирамоҳи соли 1991 таъсис ёфта бошад ҳам, маҳз аз бозе, ки худи Сайид Абдуллоҳи Нурӣ сарвари расмии он интихоб гашт, раванди табдил ёфтани он ба як муассисаи сиёсии шаҳрвандие, ки дар шароити нави дур аз муқовимати мусаллаҳона амал карда метавониста бошад, такони тавоно гирифт».

Аммо бо ин ҳама назарҳо дар мавриди фаъолияти Комиссиюни оштии миллии Тоҷикистон дар ҷомеаи кишвар мутафовит аст..

  Барои онки роҷеъ ба фаъолияти КОМ маълумоти бештар дар ихтиёратон қарор бигирад ду назареро аз як гузориши радиои «Озодӣ» дар солҳои пеш инҷо айнан меоварем:

  Иброҳими Усмон, устоди донишгоҳ ва узви КОМ, бар ин назар аст ки Комиссиюни оштии милли аз нуқтаи назари ислоҳоти ҳукумат ва татбиқи ҳамдигарбахшӣ рисолати худро пурра иҷро кард: «рисолати он ба вуҷуд овардани шароити мусоид барои гузаронидани интихобот буд. Интихоботе, ки тарафҳо дар он иштирок кунанд. Ва ба ин мақсад имкон фароҳам кардан барои иштироки мухолифон дар ҳукумат, яъне ислоҳоти ҳукумат ва таҳияи қонунҳои интихобот ва Қонуни асосӣ ва татбиқи ҳамдигарбахшӣ. Агар аз ҳамин нуқтаи назар наздик шавем, КОМ рисолати худро пурра иҷро кард. Зеро қонунҳо таҳия ва қабул ва интихобот баргузор шуд ва ислоҳоти сифоиза ҳам ба шакле баргузор шуд. Аммо агар манзур баргузор кардани ислоҳот дар ҳамаи бахшҳои Тоҷикистон бошад, чунин нашуд».

Аммо Ҷалолиддин Маҳмудов, ҳамраиси Комиссиюни муштараки назорат бар оташбас аз сӯи мухолифин, ки баъдан ба гурӯҳи кори КОМ табдил шуд, мегӯяд, фикр намекунад ҳамаи таваққуъоте, ки аз ин комиссиюн вуҷуд дошт, бароварда шуда бошад.

 «аъзои КОМ аз тарафи ҳукумат бо кӯмаки ҳукумат, талош кардан ҳама мавзуъҳои мавриди назари худро ҳал карданд, вале он чӣ ки орзуву омоли мухолифон буд, ҳамааш ҷомаи амал напӯшид. Сифоиза татбиқ нашуд, вазоратҳои қаблан ваъдагӣ дода нашуд, агар якнафар пешниҳод мешуд ва ба ҳукумат маъқул намеомад, мегуфтанд каси мавриди назари ҳукуматро пешниҳод кунед. Мухолифон медонистанд, ки агар пофишорӣ кунанд, ҳукумат тан хоҳад дод, аммо фурсат аз даст мерафт ва ин ба нафъи кор набуд. Вале аз ҳама муҳим сулҳ таъмин шуд».

  11 сентябри соли 1997 ҳайати баландпояи Иттиҳоди нерӯҳои оппозитсиони тоҷик дар раъси Сайид Абдуллоҳи Нурӣ баъди ҳиҷрати панҷсола аз Теҳрон ба Душанбе бозгашт. Яке аз тавофуқоти ба даст омада дар ин сулҳ таъсиси “Комиссиюни оштии миллии Тоҷикистон” -ниҳоди муштараки давлат ва мухолифин барои татбиқ ва назорати иҷрои раванди сулҳ дар марҳала гузариш, ки барои ду сол пешбинӣ шуда буд. Ин кор аз тарафи устод Нурӣ ва муовини ӯ Абдумаҷид Достиев, муовини аввали раиси Маҷлиси намояндагони Тоҷикистон ва аъзои ин комиссиюн ба хубӣ ба иҷро расид. Ва, ҳукумат ва мухолифин ба шумули ҲНИТ дигар дар мудирияти кишвар муштарак фаъолият пеш мебурданд.

Поёни бахши севвуми Давраи севвум ва ин давра ба охир расид мегузарем ба давраи чаҳорум, бо “Ислоҳ” бошед ва аз он давраҳо низ ба хубӣ огоҳи пайдо намоед!

Сообщение ҲНИТ, ним қарни пурталотум №3\3   появились сначала на ISLOH.net.