Душанбе

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин! Рости гап дар бораи рӯзи таваллуди Раҳмонов хеле мақолаи ҷолиб ва хонданибоб навиштаед. Ба назарам худаш ҳам хонда кайф кард.

Ҳоло ин мафҳум, ки донишманд бошӣ, бовар кунед, ҳеҷ маънову мазмуни пешинашро надорад. Агар дониш китоб бошад, масалан фалон фалон китобҳо, ман як нафарро медонам, ки ҳатто як маротиба дар дасташ нагирифтааст. Аниқу дақиқ   медонам, ки на хондаст ва на медонад. Аммо вай 113 китоб навиштааст. Аз вай иқтибос меоранд, аз вай мегуянд. Ин шахс Раҳмонов аст. Дар идомаи навиштаи шумо бахшида ба рӯзи таваллудаш ман ҳам чанд ҷумла изофа карданиам.

Эмомалӣ Шарипович Раҳмонов соли 1952 дар оилаи қашшоқи камбағал таваллуд шудааст. Ягон вақт шикамаш сер набуд. Аз ин рӯз сар карда агар даҳ соли дигар ҳам ҷамъ кунад, дуздад бюҷети давлатро, заминҳои Тоҷикистонро боз фурӯшад, конҳои тиллоро ба хитойиҳо ба савдо занад, боз 50 миллиард доллари дигар ҳам ҷамъ карда ба бонкҳои оффшорӣ равон кунад, ҳеҷ гоҳ сер намешавад. Чунки аз хурдӣ гушна калон шудаасту ширро бо дуғ якҷоя карда мехурдааст. Аз зиндагии худамон ба ёд дорем, ки мо дуғро бо орди сеюм ва коҳ аралаш карда ба говҳоямон медодем. Ин барзагови Раҳмонов ҳамин дуғҳоро бошад худаш мехурдааст!

Раҳмонов агар сухан дар бораи курсии Президенти раваду барои мисол касе бигуяд, ки ин домодат (Ҷамолиддин )аз Рустам беҳтару боақлтар аст, уро ба ҷойи худат Президент бимон ба он нафар раҳм намекунад.

 Ин суханро Президенти Россия Путин дар як вохурии шахсӣ баъди бо Ҷамолиддини домоди Раҳмонов ҳамсуҳбат шудан гуфта буд. Акнун бубинед, бо домоди Президент, шавҳари Озода чи шуд? ӯро ҷосуси Амрико бароварданд, кадом гуноҳҳоеро ба сараш заданд, ба мисли командир Нур Фақиров. Уколи девонагӣ ё заҳр доданд, ки дигар аввалхо дар роҳҳо таҳти контрол Ҷамолиддинро  медиданд. Ҳозир бошад тамоман нест шуд. Дар куҷо ва чи аҳвол доштанашро ҳеҷ кас намедонад. Ба мисли бомж шуда буд, охирҳое, ки дар шаҳри Душанбе медиданд ӯро.

Чунин мисолҳо бисёранд. Раҳмонов бо генерал Маҳмадрузӣ Искандаров рафиқ шуда буд. Ҳамеша якҷоя ужин мекарданд. Дидед, ки бо вай чи кор кард? 23 сол зиндон дод. Бо Ёқуб Салимов, ки ҳаёти Раҳмоновро аз суиқасд наҷот дода буд, чи кор кард? 15 сол зиндонаш кард, шишту баромад. Бо Салихов Маҳмадназар, ки бе ӯ чой намехурд, гуё сахт рафиқ буд, чи кор кард?  Соли 2009 ум бо дастури бевоситаи Раҳмонов Бузмаков ё Аламшозода Абдурраҳмон  дар пеши чашми кудаконаш ӯро паронд.

  Бо Генпрокурори собиқ Бобохонов Бобоҷон чи кор кард? Аз вазифа пеш карду писараш Файзулло Бобохоновро бегуноҳ ба воситаи кали Фаттоҳи Раққоса ва Шерхон Салимзодаи «Нахалява» ӯро низ 10 сол зиндон кард. Аз Саъдӣ- командири хешаш, аз Суҳроб Қосимови ҳамшаҳриаш, аз командири Гвардияи президентӣ Ғаффор седойю аз дигарон Файзалӣ ва Сангак, ки ӯро ба сари қудрат оварда буданд, касе намонд. Ноҷавонмардона ҳамаи онҳоро кушт ва зиндон карду то ба имрӯз зиндон карда кушта гаштааст. Ин далелҳои раднашавандае ҳастанд, ки   касе рад карда наметавонад. Бо Саид Абдуллоҳи Нурӣ ҳам даст дод, сулҳ кард,аммо дар охир аҳдшиканӣ карда ӯро ҳам заҳр дода кушт. Раҳмонов маняк ва убийтса аст, киллер аст. Ба ӯ ҳеҷ вақт набояд бовар карду эътимод кард!

                                 Турсунзода

    Салом бародари азиз  Муҳаммадиқболи Садриддин. Ман аз соли 2006 то 2013 дар Кумитаи амнияти ноҳияи Турсунзода фаъолият кардаам. Мехоҳам дар бораи гаремҳои росткардаи Ҷамолиддин Нуралиев дар деҳаи Қаратоғи Турсунзода гап занам. Дар Турсунзода, дар деҳи Батош ҳоло Ҷовидон мегуянд Фируз  гуфтанӣ  марде зиндагӣ мекунад. Ӯро ҳозир ҳоҷӣ Фируз мегуянд. Ин мард ҳамкурси Ҷамолиддин Нуралиев  аст

  Бо воситаи ҳамин ҳоҷӣ Фируз Ҷамолиддин Нуралиев  заминҳои кишту кори деҳқонӣ мекардаи мардумро, ҳамаашро бо таври маҷбурӣ кашида гирифта гарем рост кард. Он гаремҳои росткарда дар деҳаи Қаратоғ дар дараи Куранро бо номи дачаҳои президент овоза андохта аммо худашон духтарҳои ҷавонро оварда  кайфу сафо мекунанд. Ин ҳоҷӣ Фируз, ки ҳамкурси Ҷамолиддин Нуралиев аст алҳол директори кони ангишти «Фон- Яғноб»-и Айнӣ мебошад.

  Аз дасти ин ҳоҷӣ Фируз мардуми деҳаю ноҳия ба дод омадаанд. Чунки корашон фақат захват кардани заминҳои мардуми камбизоат, кашида гирифтаву фурухтан аст. Хусусан додари  ҳоҷӣ Фируз номаш Суҳроб  Сайфулоев, ки мардуми деҳа аз дасташ ба дод омадагиянд. Корашон фақат маҷбурӣ кашида гирифтани заминҳои мардум ва сохтани документҳои қалбакӣ аст.

  Кадом замине, ки дар  ноҳия ё дар  деҳа  маъқул афтод барои таҳҷои магазин  кашида мегиранду документи қалбакӣ карда ба дигар одам бо пули гарон  мефурушанд. Он гаремҳое, ки барои Ҷамолиддин Нуралиев рост кардагианд дар деҳаи Қаратоғи Турсунзода  дар минтақаи Куран фақат духтарҳои ҷавонро аз шаҳри Душанбе оварда кайфу сафо ва ишқварзӣ мекунад. Хусусан рӯзҳои шанбе ва якшанбе.

  Як  рафиқам, ки коркуни амният аст, шоҳиди як ҳодисае шуда буд, ба ман нақл кард. Гуфт, ки рузи чоршанбе ва фасли тобистон буд. Духтари Ҷамолиддин Нуралиев бо ду духтар  ва  як марди қоматбаланде барои дамгирӣ ҳамин дача  омаданд. Яъне ба гареми Ҷамолиддини падараш.

  Рафиқам ба  ман нақл кард, ки вақте онҳо дам гирифтанӣ омаданд манро гуфтанд ки  ман  бояд  аз  инҷо  муддати  муайяне бароям. Ман бошам ҷавоби рад додам ва  ба  онҳо  фаҳмонидам, ки ман набояд аз инҷо муддати муайяне бароям,  чунки ман дар инҷо ҷавобгар ҳастам.

  Ва онҳо ба ҳуҷраи истироҳатӣ даромада  хело  набаромаданд. Қариб ду соат гузашт. Онҳо дар ошёнаи дуюм буданд ва муддате гузашт. Ҳамон марди қоматбаланде ва  духтари Ҷамолиддин Нуралиев бо дугонааш тани урён  баромада дар ҳавз -бассейн  оббозӣ карданд. Хело хушҳол буданд.

  Ва дар ҳамин ҳол як  марди дигаре  вориди  истироҳатгоҳ  шуд, бо мошини Ланд крузер 200, номерҳояш 0505 ВВ. Манро маҷбур кард, ки истироҳатгоҳро тарк  кунам.

  Набошад аз  корам дафъ мешавам  ва  ман  баромадам  ва дар беруни дарвоза  интизор истодам. Қариб 3 соат гузашт ва онҳо манро фарёд карда гуфтанд, ки  истироҳатгоҳро кабул кунам.

  Баъд ман фаҳмидам,ки ин мард ҳамон бойфренди  Озода бо номи Шаҳбоз будааст.

  Хулосаи гап ҳамин ҳоҷӣ Фируз, ки барои Ҷамолиддин Нуралиев гарем рост  кардааст, бисёр мардуми деҳа ва ноҳия аз дасти вай ба дод омада намедонанд, додашонро ба кӣ гуянд. Додари ҳоҷӣ Фируз Суҳроб Сайфулоев бисёр  борзи мебошад. Кадом замине, ки барои таҳҷои магазин аст аз  соҳибаш ба таври маҷбурӣ кашида мегирад ва онро ба дигар кас  мефурӯшад. Бисёр заминҳои мардумро  кашида  гирифта фурӯхтагианд. Кораш фақат мородёрство, катагӣ  аз пушти Ҷамолиддин Нуралиев аст.

  Бародари азиз Муҳаммадиқболи Садриддин хоҳиш мекунам, ки дар ягон  барномаатон ин навиштаи маро нашр ва навор кунед. Ман боз ҳаракат мекунам, ки маълумотҳои  навро нисбати  Ҷамолиддин Нуралиев ва ҳоҷӣ Фируз расонам.

   Раиси маҳаллаи Ҷовидон, деҳаи Батоши ноҳияи Турсунзода бисёр марди хабаркаш, мардумро мефурӯшад. Ному насабаш Азимов Абдусалим. Ҷавонон вақте аз мусофират аз Русия меоянд, ҳатман ба милитсия хабар медиҳад, то аз он ҷавон пулкананд.

                                         Хуҷанд

 Ассалому алайкум бародар Мухаммадиқбол. Номаи ман аз Хуҷанд. Ахиран дар шабакаҳои иҷтимоӣ дар бораи норизоятии сокинони шаҳр аз амали мафияи сохтмонӣ хабарҳо ба нашр расид. Махсусан, дар атрофи «Хонаи Қайроққум», ки дар   маркази шаҳри Хуҷанд воқеъ аст, ғавғо ва эътирози зиёде ба амал омад. Ин «хона» ба  он  ҷиҳат машҳур аст ки дар он бисёр роҳбарони имрӯзу дирӯзи вилояту республика зиндагӣ мекарданд. Дар он ҷо то чанде қабл сарвазири собиқ Яҳё Азимов, модару хоҳар ва бародараш ҳамроҳи хонаводаашон зиндагӣ мекарданд. Аммо ӯ ҳоло дар Дубай, дар як қасри боҳашамат бо хидматгорони хориҷӣ зиндагӣ мекунад. Ҳамчунин дар Дубай як иморат барои ҳамсари нахуствазири феълӣ ва ҳамчунин як иморат барои Зафар, писари Яҳё ва ҳамсараш (ҳарчанд мегӯянд, ки ӯ дар хонааш дар Лондон зиндагӣ мекунад) вуҷуд дорад.

   Дар шаҳри мо барои ҳама маълум аст ва ҳама медонад, ки Яҳё Азимов бародари хурдиашро фиреб карда, молу пулашро дуздидааст. Мегӯянд, борҳо ваъда дода буд, ки маблағи қарзи ҷиянҳяшро бармегардонад, аммо то ҳол ҳатто як сомонӣ надодааст. Онҳое, ки аз корҳои хонаводагии ӯ огоҳанд, мутмаинанд, ки дар паси ин тамаъ ва ин гуноҳ аз рӯи ислом (молу мулк ва маблағҳои фарзандон) ҳамсари тавонояш Дилбар  истодааст. Барои он ки вай шавҳарашро комилан назорат мекунад, вай тасмим мегирад, ки бо кӣ муошират кунад, бо кӣ сӯҳбат кунад. Аммо ин дуруст нест, ин як найранг аст. Ӯ ҳамчун сарвазири собиқ орзу дорад, ки ба қудрати олӣ бирасад ва ҳатто писараш Зафарро ҳадди ақал раиси ҳукумат кунад.  Вай барои ин бисёр корҳо кардаистодааст. Вай ин корро пинҳонй ва доимй амал кардаистодааст. Илова бар ин, ӯ то ҳол нисбат ба Раҳмонов барои аз кор ронданаш нафрати сахт дорад. Ҳарчанд Яҳё  Азимов бояд барои ҷиноятҳои худ дар зиндон мебуд. Масалан, корхонаи қолинбофии оилавии ӯ замоне аз Олмон қарздор буд ва қарзро напардохт. Ҷолиб он аст, ки ӯ аз немисҳо ба маблағи ним миллион евро мукофотпулӣ (откат) гирифтааст. Аммо то имрӯз қарзҳои шахсии ӯ аз ҳисоби буҷети давлатии Тоҷикистон пардохт мешаванд. Дар Дубай метавонист мустақар гардад ва хуб зиндагӣ кунад, аммо Яҳё Азимов хело шахси кинагир ва мумсик аст.  Вай аз тамоми масъалахои сиёсӣ ва идтисодӣ бохабар аст. Бо шахсони теневой дар мамлакатҳои хориҷӣ алоқаи доимии махфӣ дорад. Ҳар моҳ дар Дубай ҳуҷҷатҳои для служебного ползованияи вазорати иқтисодро аз Душанбе мегирад. Чаро ба нафакахур ин аълумотҳо лозим аст?

  Зани фармонравои ӯ -Дилбар ҳамчун прораб шахсан ба зудтар вайрон кардани хона мусоидат карда, шахсан ба сокинон фишор меорад, ки манзилҳои худро зуд холй кунанд. Чаро ба вай ин лозим аст, вай дар он ҷо зиндагӣ намекунад? Ҷавоб оддӣ аст — Яҳё Азимов барои бунёди як бинои баландошёна бо маркази савдо ва офисҳо миллионҳо доллар сармоягузорӣ кардааст. Барои он ки дар оянда дар маркази шаҳр манбаи даромад дошта бошад. Ва ҳадафи дигар аз тариқи фишор болои сокинон эҷоди норозигӣ аз мақомоти маҳаллӣ ва раисиҷумҳур аст. Бале, бинокорони кироя бо намояндагии ширкати қаблан номаълуми шаҳри Душанбе «Қудрат 2010» бар хилофи қонун, дағалона ҳаёти онҳоро вайрон мекунанд, шантаж мекунанд, таҳдид мекунанд.

  Ва заминфурӯши маъруфи Хуҷанд Раҷаббой Аҳмадзода(Қофлонбой), раиси вилояти Суғд тамоми талоши худро мекунад, ки аз ин кор чашм пӯшад ва намегузорад, ки дигар ниҳодҳои давлатӣ ба ин бесарусомонии қонунӣ вокуниш нишон диҳанд. Дар Хуҷанд, дар сохтмон аз иштиҳои раиси вилоят дар ҳама ҷо қонуншиканӣ ва поймол кардани ҳуқуқи шаҳрвандон мушоҳида мешавад, аммо барои ӯ хуб аст – пулҳо мустақим ба ҷайбаш мераванд. Тибқи маълумоти ахиран расида, таҳиягарон барои дахолат накардани мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ба раиси вилояти Суғд Раҷаббой Аҳмадзода маблағи назаррасе супурдаанд, то ба шикояти шаҳрвандон дар бораи нақзи қонун посух надиҳанду тамоман расидагие накунанд. Ба маблағи 500 ҳазор доллар. Ва ҳамчун тӯҳфаи шахсӣ — соҳиби даромадгоҳи алоҳида дар бинои баландошёна, ки онҳо ният доранд, созанд барои фарзандон ва хешу табораш. Дар ин миён Яҳё Азимови пири маккор мехоҳад зуд пул кор кунад ва пинҳонӣ дар Хуҷанд тухми бесуботӣ ва нооромӣ корад.

Ва минбаъд, нақшаҳои ин нақшакаши ботаҷриба ҷумҳуриявӣ мебошанд. Дар шаҳр мегӯянд, ки танҳо Яҳё Азимов, нанги Хуҷанд метавонад дар назди хешу табор ва ҳамсояҳои собиқаш ба чунин пастӣ даст занад.  Мо минбаъд низ дар бораи кирдорҳои нопоки ӯ ва Раҷҷаббойи заминфурӯш (Қофлонбой) хабар медиҳем. Ҳар қадаре, ки чунин ашхоси тасодуфӣ дар ин ҷодда кам шаванд, зиндагии мардум ҳамон қадар осонтар мешавад.

                                       Қубодиён

    Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқбол! Ҳазор раҳмат ба шумо, ки ба доду шикоятҳои мо -мардуми мазлуми тоҷик мерасед. Ман як сокини Қубодиёнам. Як нома дорам ба Эмомалӣ Раҳмонов. Ман сахт дар хашму ғазабу ва норозиям.

Бас будагист. Зулму золимӣ ҳам ҳаду ҳудуд дорад, ба ин андоза на будагист. Падарам як коргари давлатӣ аст. 40 -45 сол шуд, ки ба миллат ва ватан хизмат мекунад. Охир чаро ин военкомат ӯро бурда махкам кардааст? То писарат ба хизмат наравад ҷавобат намедиҳем, гуфтаанд. Охир канӣ ҳамон қонун, канӣ ҳамон адолат? Дар Тоҷикистон кадом писарони кормандони давлатӣ хизмат кардагианд? Қонун барои одамҳои бетағаи камбағал аст. Бойҳо қонунро задагӣ якҷо бо қонунбарор. Мардум гов нестанд, мебинанд вазъият дар хизматро. Ҳар сол чанд солдатро мекушед, чандтоаш маъюбу маслуқ бармегардад. Мардум девона аст, ки фарзандашро калон карда ба қассобхона мефиристад? Ҳар моҳ меоянду пул-доляашонро аз военкомат мегиранд. Боз меоянду дуғ мезананд, ки «бачата бгу бия хизмат брава».

Охир қонун барои ҳама як бошад барои чи Сомони Эмомалӣ хизмат намеравад? Чаро Исмоили пингвин хизмат намекунад. Фаридуни бачаи Озода? Бачаи Парвина ва Ашраф? Бачаи Ҳасан ва.. Ба мисли Сомониву Исмоилу Фаридуну… ҳамин хеле пур аст, қонуну қонунбарорро задагиянд инҳо.

Чор танга сум роҳӣ мекунанд аз Русия военкомат, заҳри танааш шавад, хунобаи баданашон шавад, мараз бишавад дар танаашон, ин ҳарохурҳоро. Ҳозир ҳамон сумро роҳӣ карда намешавад. Русия аз як лаб ҳамаро депорт карда истодааст. Фақат фишор болои мардум. Барои беҳбуди авзоъ ягон коре намекунанд, то ки сатҳи зиндагии мардум ақалан хуб шавад. Охир боигарии миллат, боигарии давлат аст. Як Раҳими ғармӣ, агар хато накунам 20 нафарро соҳиби хонаву манзил кард, ин пешравӣ нест? Ин хуб нест?

 Ба мисли Раҳим агар 100 кас бошад чи?

Тоҷикистон аз ҷиҳати хурду кучак буданаш дар харитаи ҷаҳон қриб,ки номаълум аст. Боз ин Раҳмонови гушначашм як қисмашро ба хитоиҳо фурӯхт, як қисмашро аз он су Узбакистон гирифт, аз тарафи дигар қирғизҳо даъво карда истодаанд. Ба худи Тоҷикистон замин дар фосилаи пойҳои Азизмоҳи газетхонак намонд.

Русия бо ин қадар паҳновариву калонӣ роҳбаронаш вазифаҳояшонро ба хубӣ иҷро мекунанд. Як нафар шикоят кунад, дарҳол он одамро меёбанд, ҷазояш медиҳанд. Як нафар бародари тоҷики худамон дар Русия кондуктор буд дар автобус. Як рубли кампири русро здачӣ намедиҳад. Кампир шикоят мекунад, «ай кор срш мекнан, ки ту як рубли кампира хурдӣ». Дар ҳоле, ки он бача гуфт даруни автобус пури одам буд. Ман фаромуш кардам, ки баргардонам. Аммо он кампири дағалгуфтор дарҳол ҷангро бардошт. Вале дар Тоҷикистон агар одамхуриву одамкушӣ шавад Раҳмонов аслан  парво надорад, мезанад арақро алкаши худозада хоб мекунад кай парво дорад.

Раҳмонов хоб мераваду парвои миллату мардумаш надорад. Бо тамоми вуҷудам ба Раҳмонови алайҳи лаънат нафрат дорам. Илтимос устод ин дашномҳои маро қайчӣ накун то Раҳмонви алайҳи лаънат бидононад, ки мардум аз ӯ безор шудагианд, тамоми мардуми тоҷик ба ӯ нафрат доранд.

Медонам, ки Раҳмонов барномаҳои «Номаҳо…» ро мебинад. Бинаду фаҳмад, ки ман дашномаш кардам. Аммо дар ғоибаш тамоми миллат чунин дашномҳоро ба ӯ мекунад. Аз уҳдаи вазифа намебароӣ, истеъфо деҳ, пур аст шермардони тоҷик. Тоҷикистонро аз Дубай хубтару беҳтар мекунанд. Мардум нависед, натарсед. 

Бе ғайр аз «Ислоҳ» дигар ҷои арзу шикоят надоред, пас нависед чи ҳодисаву ноадолатиҳоро мебинед, сурат ва навор гиред партоед, ҳатман нашр мешавад. Дер ҳам шавад, ҳатман нашраш мекунанд.

                 Сино

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқбол! Ман сокини шаҳри Душанбе, аз ноҳияи Сино ҳастам.

Дар ноҳияи Синои шаҳри Душанбе, дар шабакаҳои барқиаш, мардумро ба 40 миллион сомонӣ зиёд қарздор кардаанд. Гуё аз счётчикҳои пештара қарз боқӣ мондааст. Аммо дар асл сумҳоро дуздидану акнун ба гардани мардум зада истодаанд. Вақте  счётчикҳоро электронӣ карданд, ҳамаи мардум қарзҳояшро пурра супорида буданд ,баъд часпонданд. Ҳозир бошад светҳои мардумро кушта, қарздоред, биспоред гуфта як хел одамҳоро то 5000 сомонӣ қарздор карданд. Мардум дар шабакахои барқии Сино ранги мурча доду вой доранд. Касе ба доди мо намерасад. Ман худам шахсан ягон дирам қарздор нестам. Аммо ҳоло маро сесаду 46 сомонӣ қарздор карда чароғи хонаамро куштанд. Ман рафтам ба сари светавои ноҳия. Гуфт квитансияатро биёр. Ман аз хона омада бурдам. Диду гуфт, ки дуруст навиштаанд, шумо қарздор. Ман иҷно навиштаанд, ки бақия сесаду 46 сомонӣ. Ман гуфтам, ки ин бақия ба ман дахл надорад. Ва контролери пулҷамъкунак ҳам гуфта буд, ки ин қарзи шумо нест. Ин гуна бақияпулӣ ба сари ҳар кас навишта шудааст. Инро аз шумо намегиранд.

Аммо ҳоло моро маҷбур карда истодаанд, ки қарзи набударо пардозем. Охир, ин чи давлату давлатдорӣ аст, ки ниҳоди давлатӣ бо туҳмат аз мо пул мегирад? Рустами Эмомалӣ акнун сардиҳо саршудаистодаанду барқхомӯшкунӣ ва ҳелаҳои нави қарздоркунии аҳолӣ сар шуд. Охир агар давлатдори кардан наметонед истеъфо карда равед ягон инсони метавонистагӣ корро сар кунад!

Сообщение Номаҳо аз ноҳияҳо ба «Ислоҳ.нет» №179 появились сначала на ISLOH.net.

(Бахши дуввум, давраи чаҳорум)

 Фаъолияти расмии ҲНИТ ва ширкат дар корзорҳои сиёсӣ

      «Дар робита ба ҲНИТ метавон гуфт, роҳбарияти давлати мо ҳеҷ гоҳ ба фаъолияти ҲНИТ мухолифат надорад. Раиси ҷумҳури Тоҷикистон Э.Ш.Раҳмонов дар як вохӯрӣ гуфтанд:

«Фаъолияти ҲНИТ дар асоси Конститутсияи Тоҷикистон аст ва Сарқонун моли мардуми Тоҷикистон мебошад, мақомоти давлатии кишвар ва мақомоти кишварҳои хориҷӣ ҳақ надоранд ин чизро мухолифат кунанд. Шумо дар чаҳорчӯбае, ки қонун муайян кардааст, фаъолият кунед, мо зери фишори каси дигаре сиёсатамонро нисбати ҲНИТ тағйир намедиҳем».  Сайид Абдуллоҳи Нурӣ: «30 сол.ҲНИТ зодаи ормони мардум». Душанбе -2013

 Баҳси фаъолияти расмии ҲНИТ баъди бозгашт аз ҳиҷрат ҳанӯз дар замони музокирот ҳам бисёр доғу гарм шуда буд. Ҳукумат бо тамоми якравӣ ва гарданшахӣ талош меварзид, ки ҲНИТ ҳарчи дер ва дуртар ба саҳнаи сиёсӣ биёяд. Албатта, ин сабабҳои зиёде дошт. Аммо муҳимтарин сабаби эҷоди мамониат ва ҳарчи ба ақиб андохтани замони фаъолияти ҲНИТ дар кишвар он буд, ки Раҳмонов дар  симои он рақиби воқеӣ ва ҷиддии худро медид, чун аз ҳар лиҳоз  ва аз ҳар боис Раҳмонов наметавонист дар маъракаҳои сиёсӣ-интихоботи раёсати ҷумҳурӣ ва парлумонӣ пуштибонии халқро ба даст оварад. Аз ин ҷиҳат буд, ки пайваста пофишорӣ мекард, ки ҲНИТ ҳарчи дертар ва агар тавонист муваффақ бишавад, умуман ба майдон ва ҳаёти сиёсии кишвар барнагардад.

 «Ислоҳ», қаблан ҳам дар яке аз матолиби таҳлилиаш навишта буд, ки баҳси гирифтани иҷозаи фаъолияти ҲНИТ дар кишвар ҳанӯз дар  яке аз давраҳои музокирот гарму доғ шуда буд. Роҳбарияти ИНОТ пешниҳод ва назараш ин буд, ки ба муҷарради вориди кишвар шудани КОМ аҳзоби сиёсии оппозитсион ба фаъолияти расмӣ шуруъ кунад. Аммо Раҳмонов ва ҳайати музокиротии вай қатъиян муқобили ин пешниҳод буд.

 Устоди марҳум Муҳаммадшариф Ҳимматзода, нахустин раиси расмии ҲНИТ ва аз масъулони ҳайати музокиротии ҷониби ИНОТ дар як суҳбати расонаияш дар ин робита чунин ёдоварӣ кардааст:

  «Ҳангоме, ки дар шаҳри Бишкек Протоколи сиёсӣ дар бораи ба фаъолият шурӯъ кардани ҳизбу ҳаракатҳои сиёсии ИНОТ имзо мешуд, ҷониби Ҳукумати Тоҷикистон талаб мекард, ки ин кор бояд баъд аз татбиқи марҳалаи дуввуми протоколи низомӣ сурат бигирад, аммо ҷониби мо тақозо дошт, ки бояд бо муҷарради имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳу оштии миллӣ ва бозгашти роҳбарияти ИНОТ ба кишвар, монеъият аз болои фаъолияти ҳизбу ҳаракатҳои ИНОТ бардошта шавад. Чанд рӯз музокирот бо миёнҷигии Раиси ҷумҳури вақти Қирғизистон, ҷаноби Аскар Акаев ва ширкати бевоситаи Президенти Тоҷикистон, ҷаноби Эмомалӣ Раҳмонов ва роҳбари ИНОТ устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ(р) идома меёфт, вале он натиҷае намедод. Ҳарду ҷониб дар мавқеъҳои худ пойфишорӣ мекарданд. Вақте устод Нурӣ(р) дид, ки ҳам ҳукумат ва ҳам мо дар мавқеи худ пофишорӣ дорем, гузашт кард, то ин ки протоколи сиёсӣ ба имзо расид ва ончи ҳукумат талаб мекард, тибқи ҳамон шуд. Бисёриҳо марҳум устод Нурӣ(р)-ро барои анҷоми ин амал мавриди маломат қарор доданд. Вале баъди гузашти замон мо ба ин хулоса расидем ва дарк намудем, ки мо саҳв карда будем ва мавқеъеро, ки устоди шодравон(р) гирифт, дониставу огоҳона анҷом дод». «Муҷаддиди аср».Душанбе. «Деваштич»,2007

Ин суҳбати устоди равоншод, дар он солҳое, ки дар ҳаёт буд, сидқ мекарду дуруст буд. Вале, мову шумо дидем, ки оқибат «зангӣ ба шустан сафед нашуд» ва «гургзода оқибат гург шуд» ва гургиашро карду дигарбора ҲНИТ-ро баст. Бале, дуруст пай бурдед, ки манзури мо Раҳмонов аст, ки гуфтем усулан розӣ набуд, ки ҲНИТ дигарбора мақоми расмӣ касб кунад.

Дар ҳамин қисмати ин бахш боз аз як ҳодисаи дигаре мутазаккир мешавем, ки чи гуна Раҳмонов талош мекард, ки ҲНИТ-ро сабти ном накунад ва тамоми солҳои муқовимату ҷиҳодӣ, пайрав ва аъзои ин ташаккули сиёсиро беарзиш кунад ва ба сифр табдил диҳад.

Иброҳим Усмонов, доктори улуми таърих ва аз ширкатдорони тамоми раванди музокироти сулҳ, ки китобҳои зиёде дар бораи ин марҳалаи таърихи давлати Тоҷикистон навиштааст, аз як ҳолати бисёр ҳам ногуворе ёдовар мешавад:

  «Дар моҳи май ду воқеаи муҳим ба амал омад, ки он дар раванди сулҳ таъсири равшане дошт. Тавре қаблан зикр намудем КОМ дар қатори соири вазифаҳое, ки дошт дар моҳҳои ноябр-март лоиҳаи қонунро «Дар бораи ҳизбҳои сиёсӣ» баррасӣ карда ба Маҷлиси Олӣ фиристод. Ин лоиҳа аввал дар зеркомиссияи сиёсӣ тайёр шуд. Онро сипас зеркомиссияи сиёсӣ ва ҳуқуқӣ якҷоя дида пурра карданд. Ниҳоят ба маҷлиси умумии КОМ манзур шуда моҳи март дастгирӣ ёфт ва ба Маҷлиси Олӣ фиристода шуд. Бо назардошти онки тарафи ҳукуматӣ ҳамчун ҷониби оппозитсион ҳамаи амали худро бо роҳбарият дар айни ҳол бо Президент ҳамоҳанг мекунад, бояд проблемае пеш намеомад. Ин лоиҳа ба лоиҳаи Маҷлиси Олӣ мувофиқат мекард. Аммо ҳангоми баррасии он дар Маҷлиси Олӣ бо ташаббуси иддае аз вакилон моддаҳои сеюм ва чоруми он тағйир дода шуданд ва чунин маъно ба миён омад, ки таъсиси ҳизбҳои равияи динидошта дар Тоҷикистон манъ аст. Дар маҷлисҳои минтақавии вакилон ва дар худи сессияи депутатҳо –аъзои КОМ мавқеи КОМ-ро дар ин мавзуъ ҳимоя карданӣ мешуданд. Аммо гапашон нагузашт. Депутатҳо бо назардошти онки Тоҷикистон давлати дунявӣ аст, қатъан зидди рухсат ба фаъолияти ҳизбҳои динӣ буданд. Ва моҳияти созишномаи умумиро дар ин маврид эътироф кардан намехостанд. Ин буд, ки қарори иҷлосияи Маҷлиси Олӣ ИНОТ-ро қонеъ накард. Онҳо ба СММ, ба Президент нома навишта ҳукумати Тоҷикистонро ба он гунаҳкор намуданд, ки Созишномаи умумиро вайрон мекунад ва бо ин ҳукумат ҳамкорӣ кардан  мумкин нест». Иброҳим Усмон. «Сулҳнома». Душанбе-2001,Матбуот.

 Аммо, бо вуҷуди ин ҳама мухолифат ва бархурди хасмона Раҳмонов ночор буд, ки ба фаъолияти расмии ҲНИТ тан дарниҳад. Ва Додгоҳи Олии Тоҷикистон 11 августи соли 1999 қарор дар бораи манъи фаъолияти ҲНИТ ва бақия ҳизбу созмонҳои шомили Иттиҳоди неруҳои оппозитсиони тоҷикро лағв кард ва ҲНИТ  ба фаъолияти худ дар кишвар оғоз кард. Албатта, чуноне мутазаккир шудем, бо вуҷуди аҳду қавлу паймон ва дар асноди Созишномаи умумии сулҳ изофа кардани Протоколи алоҳида барои ҲНИТ ҷониби оппозитсион аз муносибати душманонаи Раҳмонов барои оянда ҳам бим дошт. Аз инҷо буд, ки «ҷиҳати тазмин ва кафолати ҳуқуқии фаъолияти Ҳизби Наҳзат дар Қонуни Асосии Тоҷикистон моддаи махсусеро таҳти рақми 28 ворид гардид, ки ин модда барои аҳзоби характери динӣ дошта иҷозаи амал медод ва ин модда дар натиҷаи мувофақаи ҳукумат ва оппозитсион дар шумори дигар аз тағйироти ворида ба ин санад дар раъйпурсии мардумӣ ҷиҳати ислоҳи Қонуни асосӣ дар соли 1999 аз ҷонибдории мардум бархурдор шуд».

Дар мавриди моддаи 28-и Қонуни асосӣ, ки онро моддаи Наҳзат ҳам номида буданд, метавон тулонӣ навишт. Чунки он дар ҷаласаҳои хеле зиёди КОМ мавриди мубоҳисаҳои ҷонибҳо гардида буд. Аммо дар ниҳоят, хулоса он шуд, ки пешниҳоди ҷониби оппозитсион пазируфта бишавад ва таъбири «ҳизби характери динӣ ва атеистӣ» дошта дар матни Қонуни Асосӣ ба таври хосу алоҳида мусаббат бишавад ва мақоми конститутсионӣ касб кунад, яъне ҲНИТ гарантияи конститусионии фаъолият бигирад. Ва,ҳамин тавр баъди бозгашт аз ҳиҷрат 18 сентябри соли 1999 Анҷумани ҲНИТ дар Душанбе доир шуд ва устод ва бунёдгузори он Сайид Абдуллоҳи Нурӣ, раиси он интихоб гардид.

Устоди худобиёмурз Сайид Абдуллоҳи Нурӣ,ки акнун як сиёсатмадори сатҳи ҷаҳонӣ шуда буд, солҳо баъд раванди баргузории Анҷумани нахустини баъд аз ҳиҷратро чунин ба қалам додааст: «Пеш аз барпо гардидани Анҷумани навбатии ҷаласаи Раёсати олии ҲНИТ ва кумитаи тадорукотӣ доир гашт ва дар он тасмим гирифта шуд, ки банда раисии ҳизбро гирифта ба уҳда бигирам. Воқеан, афроде пайдо шуд, ки ақида доштанд, ки камина ба мисли пешина дар ақибгоҳ дар фаъолияти пасипардагӣ бошам. Шахсан банда ба ин фикр розӣ нашудам. Чаро? Барои онки вақте мехостанд маро ба раисии КОМ интихоб кунанд ҳамин нафарон маслиҳат доданд, ки ба ин кор розӣ нашавам. Онҳо мавқеи пасипардагии манро ба манфиати кор меҳисобиданд. Вале камина ба ин розӣ нашудам ва роҳбарии КОМ-ро қабул кардам. Зеро медонистам, ки аксари мутлақи роҳбарони сиёсӣ ва фармондеҳони саҳроӣ ба сухани банда гӯш медиҳанд ва итоат мекунанд. Фикр кардам, ки агар раисии КОМ-ро ба ӯҳда нагирам барқарор гардидани сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Тоҷикистон амри маҳол аст. Ҳамин корро кардаму шукри худованд ба сулҳу салоҳ муваффақ шудем. Аммо вақте хостанд маро раиси ҲНИТ интихоб кунанд мавқеи ҳизб дар ҷомеаи Тоҷикистон хеле ногувор буд, яъне обрӯву эътибор ва ҷойгоҳи онро баланд бардоштан лозим буд. Камина дар вазифаҳои раиси ИНОТ ва КОМ обрӯи зиёди байналмилалӣ пайдо карда будам ва дар сурати раиси ҲНИТ интихоб шуданам престижи сиёсиам то андозае коста мегардид. Аммо ман инро зарур медонистам, ки бояд бо ҳамон обрӯи сиёсие, ки дорам дар сурати раиси ҲНИТ интихоб гардиданам мақом ва манзалаи ҳизбро баланд бардорам. Ҳамин тавр ҳам шуд. Феълан намояндагони созмонҳои байналмилалӣ, сафоратҳои мамолики гуногуни ҷаҳон худашон барои мулоқот ба қароргоҳи ҲНИТ меоянд, ки ин аз баланд гардидани обрӯю эътибори ҳизби мо шаҳодат медиҳад. Имрӯз ҳизби мо ба эътибори таҳлилгарони сиёсии ҷаҳон яке аз ҳизбҳои бисёр обрӯманд ва зиндаи ҷомеаи кишварамон ба шумор меравад. Аз ҳаминҷост, ки намояндагони ҳизби моро ба нишастҳои байналмилалӣ, семинару симпозиумҳо тез-тез даъват мекунанд.

  Моҳи ноябри соли гузашта камина ҳамроҳи ҷонишини раиси ҲНИТ Муҳиддин  Кабирӣ ба кишвари Таиланд барои ширкат дар конфронси ҳизбҳои сиёсии қитъаи Осиё рафта будем. Дар онҷо Тоҷикистонро танҳо ҳизби мо намояндагӣ мекард. Вақте аз масъулини конфронс пурсидем, ки чаро аз дигар ҳизбу ҳаракатҳои ҷумҳурии мо даъват ба амал наомад. Дар ҷавоб гуфтанд, ки мо ҲНИТ-ро ягона созмони фаъолу тавонои сиёсӣ дар кишваратон мешиносем. Бинобар ин шуморо барои иштирок дар ин чорабинӣ даъват кардему халос.

   Хайр, дигар чи гӯям? Чун раиси ҲНИТ ба фаъолият шурӯъ кардам. Ба як қатор комёбиҳо низ ноил гардидам. Мо аз соли 1999 то ин дам се марҳаларо аз сар гузаронидем. Соли аввал масъалаи ташкилию таъмирии шикасту рехти ҳизб буд, соли дуввум марҳалаи барқароркунӣ буд, соли сеюм марҳилаи сиёсикунонӣ эълон шуда буд. Имсол бошад соли ислоҳот барои ҳизб ба шумор меравад. Мо кӯшиш ба харҷ медиҳем, ки ҳар як узви ҳизб аз шахси қаторӣ сар карда то раиси ҳизб бояд ба кору фаъолияти худ ба назари танқидӣ бинигарад ва ҳатман бозсозиву навсозӣ ҷорӣ созад, камбудиву норасоиҳоро бартараф кунад». «30 сол. ҲНИТ зодаи ормони мардум». Душанбе-2013

   Ин суҳбатҳое аст ки дар соли 2003, яъне дувоздаҳ соли қабл аз бастани дубораи ҲНИТ тавассути Раҳмонов ва дору дастаи вай, яъне ба муносибати сисолагии таъсисёбии ҲНИТ аз ҷониби муассиси он ироа шудааст.Аммо, он сол, яъне дар соли 1999, ки моҳи август ба ҲНИТ расман иҷозаи фаъолият дода шуд ва Анҷумани он ҳам, ки дар моҳи аввали фасли поиз баргузор гардид,ҲНИТ намедонист, ки то чанд ҳафтаи пас, яъне моҳи ноябр, замони баргузории интихоботи раёсати ҷумҳурӣ бо чи зарба ва ҳамалоти ҷонкоҳе мувоҷеҳ мешавад.

  Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон баъд аз онки Додгоҳи Олии Тоҷикистон қарори манъи ӯро лағв кард,шуруъ ба фаъолияти расмӣ кард ва вориди маъракаҳои сиёсӣ шуд.  Дар интихоботи раёсати ҷумҳурӣ ва парлумонӣ ширкат варзид.Аммо ширкати ҲНИТ дар интихоботи раёсати ҷумҳурӣ дар ноябри соли 1999 боиси ҷудоӣ на танҳо дар ҳайати эътилофи ҳизбу ҳаракатҳои оппозитсионӣ-ИНОТ гардид, ҳамчунин дар раёсати худи ҳизб низ ҷудоӣ ба амал омад ва мусаббиби тарки бархе аз шахсиятҳои калидӣ аз суфуфи он шуд.

  Амалан ин нахустин ва ҳамин тавр охирин мавриди ширкати мустақим ва бо номзади худи ин ҳизби динии сиёсӣ дар интихоботи раёсати ҷумҳурии Тоҷикистон ба шумор меояд.

   Ҳузур ва ширкати ҲНИТ дар ин интихоботи раёсати ҷумҳурӣ аз тарафи мардум бисёр ҳам гарму хуш  истиқбол гардид. Чунки аз бедоду ғорату зургуии «фронтовикҳо» ва ҳукумати руикоровардаи вай ба шиддат безор шуда чашми умед ба ҲНИТ духта буданд ва бовар доштанд, ки аз ин мусибат ва фоҷиа наҷоташон медиҳад.

Вале ҲНИТ дар оғози ин маърака дучори дудастаӣ шуд ва маълум гардид, ки барои бароварда кардани таваққуъоти мардум аз зери истисмору юғи фронтихалқичиён зарфияти кофӣ надорад.

  Давлати Усмон, муовини раиси ҲНИТ, ки тибқи саҳми 30дар100-ии оппозитсион вазири савдо ва рушди иқтисод шуда буд, ба ҳайси номзади ҲНИТ дар интихоботи 6 ноябри соли 1999 бо Эмомалӣ Раҳмонов вориди корзори интихоботӣ шуд. Аммо худи ҷаноби оқои Усмон дар як суҳбати расонаияш ёдовар мешавад,ки ҳануз дар даврони ҳиҷрат машварат ва қарор шуда буд, ки номзади ҲНИТ устод Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода хоҳад буд.Вале оқои Тураҷонзода бо сароҳат ва қатъан дар муқобили Раҳмонов қарор гирифтани ҲНИТ ва  номзади онро қабул намекард. Давлати Усмон мегӯяд,ки ҷаноби Тураҷонзода, ки он замон бар тибқи саҳмияи 30% муовини аввали сарвазири Тоҷикистон буд, барои ширкат нанамудан далелҳои худро дошт ва далелҳояш асоснок буданд.

Маврид ба тазаккур аст ки на танҳо устод ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода, ҳамчунин бархе аз дигар шахсиятҳои шинохтаи оппозитсион, аз ҷумла Муҳаммадрузӣ Искандаров, раиси ҲДТ, ки раиси «Тоҷикгаз» ва Ҳабиб Сангинов, ки тибқи саҳми мухолифин муовини аввали вазири дохила таъин шуда буданд, эълон карданд, ки аз номзадии Эмомалӣ Раҳмонов ҷонибдорӣ хоҳанд кард ва ҳамин тавр шикофи васати роҳбарияти ҲНИТ ва ИНОТ бузург ва эълони ҷомеа шуд.

Худи устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ низ дар ҳамон суҳбаташ бо Салими Аюбзод мегуяд, ки ширкат дар интихоботи раёсати ҷумҳурӣ дар ноябри соли 1999 аз рӯи иҷбор ва ночорӣ ва  ба хотири дифоъ аз сулҳ буд: «….мушкилоте ки дар сабти номи номзади мо Давлати Усмон ба миён омада буд, низ наметавонист, вазъиятро комилан тағйир диҳад ва муносибати ҳукумату оппозисюни собиқро тахриб кунад, чунки асли мушкил дар дохили худи мо буд. Шарте гузошта буданд, ки агар он шартҳо намешуданд, дигар ба комиссия ҳам рафта намешуд. Ва фаъолияти комиссия бо ҳамин қатъ мешуд. Дар он сурат раванди сулҳ ҳам агар аз байн намерафт, заъиф мешуд. Роҳи баромадан аз он бӯҳронро надоштем. Хуб, воқеъан дигар дар бораи Давлат Усмон, мо натавонистем ҳамон миқдори зарурии имзоҳоро ҷамъоварӣ кунем. Ин воқеъият буд. Вале онҳо ӯро ғайриқонунӣ, бидуни ҳамоҳангӣ бо мо, бо вуҷуди он ки мо шифоҳан ва хаттиву расман эълон кардем, ки омода шуда натавонистем, онҳо номзадии Давлат Усмонро ба қайд гирифтанд, яъне кореро карданд, ки мо розӣ набудем. Як рӯз пешаш мо ҷаласа доштем дар ситоди оқои Давлат Усмон. Ҷаласаи мо ҳудуди панҷ то ҳашт соат давом кард. Ҳама чизҳои марбут ҳам Кумиссюни оштии миллӣ, ҳам интихобот ва ҳам номзадии Давлат Усмон баррасӣ мешуд ва аммо онҳо барои он ки мабодо мо интихоботро таҳрим кунем, бойкот эълон кунем, барои пешгирӣ аз чунин қадам мақомоти ҳукумат моро ба гуфтушунид даъват карданд. Мо дар ситод сӯҳбат кардем ва ба ҳамин хулоса омадем, талаб кунем, он чизе ки мебоист, ба мо дар Кумиссюни оштии миллӣ дода мешуд ва дода нашудааст, ба мо бидиҳанд ва дар он сурат мо аз таҳдиди таҳрими интихобот мегузарем. Дар як ҷаласаи васеъи панҷ-ҳаштсоата мо талабҳои батаъхирафтодаи Кумисюни оштии миллиро муфассал навиштем ва аз оқои Давлат Усмон хостем, ки худашон бираванд барои сӯҳбат кардан, аммо он кас нарафтанд, мо ҳамроҳ бо устод Ҳимматзода рафтем ва ҳамон шаб аз соати даҳ то соати дувоздаҳ нишастем, он чизе ки дар протоколи Кумисюни оштии миллӣ гӯё мо, ҳамчун кормандони ситоди оқои Давлат Усмон, пешниҳод кардем, президент ҳамаи онҳоро қабул кард, роҳи фаъолияти комисия боз шуд, дархостҳое ки мо доштем, то як андоза мавриди иҷро қарор гирифтанд ва мувофиқи қароре, ки дар ситод гирифта шуда буд ва дар ҷавоб ба пазириши талабҳои Кумисюни оштии миллӣ оқои Давлат Усмон ҳақ надошт, ки бойкот эълон кунад. Ва ҳама розӣ буданд, ки агар ин протокол имзо шавад, мо фардо меравем ва дар интихобот ширкат мекунем. Протокол ҳамон шаб имзо шуд, мо рафтем ва агарчи соат аз як ҳам гузашта буд, эълон кардем, ки дар интихобот ширкат мекунем. Яъне ҳар кас ки хост, овоз медиҳад, нахост — кори ӯ. Ман ҳам рӯзи дигараш, дар поёни рӯз рафтам ва раъй додам ва ин ҷо дигар чизи бузургу фитнаангез ҳам вуҷуд надошт ва масъалаҳо бо тафоҳуми ҳамдигарӣ ҳал шуданд».

 Дар қисмати дигари ҳамин суҳбаташ устод Нурӣ (р) иқрор мекунад, ки дар асл мансабу талоши мансаб, яъне ҳамин саҳмияи 30 фоиза оғози тафриқа ва азҳампошиҳо дар миёни мухолифин шуда буд:

   «Саҳмия боиси эҷоди сабқату нафрату фишороварию тафриқа шуда, нобовариҳоеро миёни раҳбар ва пайравон ба вуҷуд овард. Баъд дигар вақте шуд, ки агар ман дар оғоз барои гирифтани ҷойҳо озод будам, акнун талаб пайдо шуд, ки бояд кадом ҷойро бигирам ва барои кӣ. Ва мебоист як вазифаро дар байни чаҳор гурӯҳ тақсим мекардам, ба шакле ки ҳамаи онҳо розӣ боқӣ монанд. Дар ин байн гирифтани ин ё он мақом аз тарафи ҳукумат низ мушкил шуд. Ин ду мушкил бо ҳам тамоми раванди гирифтани саҳм ва пур кардани онро ба омили ҷудоиву таҳдиду тафриқа табдил дод. Ҳукумат ин ҷо боз як кори дигаре кард. Дар номгӯи ибтидоии саҳмияи сидарсада, вазорати дифоъ низ мебоист ба оппозитсия дода мешуд, аммо дертар дар як номаи нави ҳукумат ин вазорат ҳазф шуд. Ҳукумат розӣ нашуд ин мақом ба намояндаи мухолифин дода шавад. Вақте ки ин ҳолат пеш омад, онҳое, ки ин вазоратро мехостанд, пеш аз ҳама аз ман норозӣ шуданд ва ҳолатҳое шуд, ки ҳатто ин афрод Душанберо тарк карданд, ба кӯҳистон баргаштанд ва ҷабҳагирӣ карданд, таҳдидҳо садо дод. Инҳо таҳдид ба сулҳ буданд».

Вале марҳум Ҷалолиддини Маҳмуд,яке аз собиқадорони огоҳи ҲНИТ, ки бо мақомоти раҳбарии он алоқаи қавӣ дошт дар як мусоҳиба бо «Озодӣ» гуфтааст, ки ихтилофи назар миёни устодон Нурӣ ва Тураҷонзода, ду раҳбари аввали Наҳзати исломӣ ҳануз дар марҳалаи музокироти ҷонибҳо вуҷуд дошт:

 «Агар аҳамият дода бошед, дар худи музокираҳо ҳам мавқеи устод Тӯраҷонзода як зарра дигар буд. Вақте дар бораи афв миёни тарафҳо музокира шурӯъ шуд ва гӯиё, ки ба як натиҷа расиданд, устод Тӯраҷонзода мегуфт, ки «ман ҷавоби қонеъкунанда нагирифтам аз ҳукумат. Онҳо метавонанд, ҳамаи моро зери он моддаҳои ҷиноӣ биоваранд. Дар ҳоле ки ду тарафи ҷанг аст ва аз ду тараф сулҳ мешавад, пас, барои чӣ бахшиш яктарафа мешавад. Мо тарафи ҳукуматро на дар кадом сатҳ, балки комилан бахшидем ва мо нагуфтем, ки моддаҳое дорем, ки ин нафаронро намебахшем. Пас, бояд тарафи дигар ҳам чунин кунад».

Устод Тӯраҷонзода ба тақсими сифоизаи ҳукумат низ бовар надошт ва мегуфт, ҳоло механизми ташкил ва иҷрои он тартиб дода нашудааст. Ваъда шуда буд, ки механизми онро Кумиссюни оштии миллӣ рӯшан мекунад. Ҳочӣ Акбар Тӯраҷонзода мегуфт, ки то ин Комиссия (КОМ) корро шурӯъ мекунаду мустақар мешавад, умри ҳукумати сифоизаи мо, ки ҳамагӣ як солу нӯҳ моҳ — ду сол аст, ба охир мерасад. Фурсат тамом мешавад. Мегуфт, ки “биёед ин тақсимотро дар хориҷи кишвар ва қабл аз ворид шудан ба ватан анҷом диҳем. Яъне, ҳамин гуна нигарониҳо дошт устод Тӯраҷонзода».

Давлати Усмон, яке аз собиқадорони ҲНИТ, ки ҳам дар даврони муборизаҳои пинҳонӣ дар даврони шуравӣ ва ҳам дар даврони фаъолияти расмии ҲНИТ дар Ҳукумати мусолаҳаи Миллӣ ва махсусан барои сабти номи расмии он бо ин ташаккулӣ сиёсӣ буд ва низ дар даврони муборизаҳои мусаллаҳона сардори Ситоди кулли ҲНИТ буд, солҳо баъд дар мусоҳиба бо ҳафтаномаи «Нигоҳ» мегуяд, ки роҳбарияти ҲНИТ баъд аз бозгашт ба иштибоҳҳо роҳ дод, ва ин иштибоҳҳо боиси аз ҳам пошидани он шуданд:

«Оппозитсион баъди бозгашт пушти ҳам иштибоҳҳо кард. Дар тақсими вазифаҳо(манзур саҳмияи сӣ дар садӣ) дар дохили худаш ихтилоф пайдо шуд. Луқмае, ки доданаш, дуруст ҳазм карда натавонист. Шояд, панҷ дар садаш анҷом шуд, аммо онро ҳам пурра ҳазм карда натавонист. Баъдан оппозитсиони сиёсӣ (роҳбарият) аз ҳам пошид. Неруҳои низомияш тибқи қарордод ба сохторҳои қудративу ҳифзи ҳуқуқи ҳукумат ворид шуд, аммо таъсирро болои онҳо аз даст дод, аз онҳо дур шуд, тарафдории маънавӣ ҳам накард. Шумо фикр мекунед, ки ба ҳамаи ин ҳукумат айбдор аст? Оппозитсион худаш худашро ба ин ҳол овард. Ҳатто аз дохили наҳзати исломии Тоҷикистон афроди саршиносаш берун рафтанд. Онҳо бармало диданд, ки бо он мушкилоте, ки пеши рӯ омад, оппозитсион заиф мешавад, Наҳзат заиф мешавад. Он қудрати сиёсӣ, он киштии бузург оҳиста, оҳиста хурду реза ва дар саҳна камранг мешавад. Шояд, баъзеашон ба ин хотир, баъзеи дигар бо шароити дигар рафтанд. Яъне ноумед шуданд, чун диданд, ки натиҷаи талошҳояшон ҳадар рафта истодааст». Давлати Усмон. «Нигоҳ»№17(345) 17.07.2013 «Наҳзатиҳо худро рақиби ҷиддӣ ҳисоб намекунанд».

Устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ солҳо баъд дар як суҳбаташ бо радиои «Озодӣ» ба ин суол, ки чаро онҳое, ки дар оғози мубориза ҳамроҳи Шумо буданд, аз ҷумла Давлати Усмон ва Ҳоҷӣ Акбари Тӯраҷонзода, имрӯз ҳамроҳи Шумо нестанд. Чӣ боис шуд, ки онҳо аз Шумо ҷудо шуданд:  ақидаҳо тағйир ёфтанд ва ё муносибати байни ҳамдигарии роҳбарияти ҳизб сабаб гардид, ки ин ҷудоӣ ба миён ояд,чунин посух додааст:

 « Ман тарафдори ин назар ҳастам, ки ҳизб бояд марбут ба шахсият набошад. Масалан, ҷаноби Тӯраҷонзода ва Давлати Усмон, ки рафтанд ва ҳоло бо мо кор намекунанд, аз ин ба Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон ҳеҷ зиён ва зарар ворид нагаштааст. Ман шахсан аз ин чиз хеле хурсандам. Агар худи ман хаста шавам ва ё натавонам, ки кор бикунам ва ё биравам, чун системма ҳаст, ҳар каси дигар биёяд, метавонад кор кунад. Мехоҳам посухи ин суолро бипурсам, чаро ҳизбҳои ғайриисломӣ, ки ҳамеша афродашон тағйир меёбад ва ё дар давлатҳои ғайри низоми исломӣ як нафар президент мешавад аз мақом мераванд, ё вазир истеъфо медиҳад ҷояшро каси дигар мегирад, чизи ғайритабиие иттифоқ намеафтад, баръакс, ҳама хурсанд мешаванд. Вале чаро дар кишварҳои исломӣ аз ин амри оддӣ ва падидаи табиӣ проблема месозанд, ки чаро ва барои чӣ фалонӣ рафт ва даҳҳо суоли дигар ба миён мегузоранд. Ин шахсиятҳое, ки Шумо ёдовар шудед, ба ақидаи банда, аз лиҳози фаъолияти ҳизбӣ мутаваққиф шуданд, аммо ҳамчун фарди мӯъмину мусалмон барои нафъи ислом кор мекунанд. Модоме, ки онҳо дар ҳар куҷое, ки ҳастанд ва ба манфиати ислому имони хеш фаъолият мекунанд, ҳеҷ вақт аз чаҳорчӯбаи аҳдоф ва сиёсати ҳизби мо берун нестанд».

 Поёни бахши дуввуми давраи чаҳорум, идома дорад ин давра бо Ислоҳ бошед!

Сообщение ҲНИТ, ним қарни пурталотум №4\2 появились сначала на ISLOH.net.