Эмомалӣ Раҳмонов, ин диктатори гандапир, ин зоғи бадмур, ки аз соли 1992 то ҳоло, сивусе сол аст халқи тоҷикро саворӣ кардаву зин задааст, дар ин чанд рӯзи ахир аз банди тарсу таҳлука раҳо намешавад. Наворҳои мунташира аз саҳнаҳои риққатангези Димишқ, ки тавассути ҷиҳодиёни тоҷик фазои маҷозиро гарму пурбинанда кардааст ин гандапирро дар руи тобае афгандааст, болояш табака мепухт. Сухта истодааст.

Вай ба вузуҳ дид, ки Русия, агар даркор шуд, дукаратду, дар як турфатулъайн мефурӯшадаш.

  29 сол падар-Ҳофиз ва 24 сол писар-Башшор қудрати Сурияро дар қабза доштанд. Агар аз оғози то расидан ба ҳукми Ҳофиз Асадро баршуморем мешавад ҳамон 55 соли тамом. Аммо ҳамчун расман раисҷумҳур падару писар 53 сол дар ҳукм қарор доштанд. Дар камтар аз ду ҳафта, яъне 11 рӯз ин ҳукумати нимасра суқут ва сарнагун карда шуд. Ва Башшор, ончунон осемасар дум хода карду дингуз зад, ки ҳатто фурсат барои хабар ба наздиконаш, минҷумла бародаронашро наёфт.

Кадом рӯзе ҳаст Раҳмонов ҳамин роҳро ин шҳо Аллоҳ тай хоҳад кард ва садҳо, балки миллиардҳо доллари амборкардааш дар бонкҳои урупоӣ спасаташ нахоҳад кард. Яқинан нохурда мемурад. Ин шо Аллоҳ ба буҷаи кишвар ва давлати навини Тоҷикистон ворез хоҳанд шуд.

Ҳоло бар фарзе Иморати Исломии Афғонистон ва ё «Ҷамоати Ансоруллоҳ» ба Русия ин шартро пеш бикашад, ки пойгоҳи ҳарбии 201 бар ивази сарнагунии Раҳмонов, ин тоғути зиддиислом дар Тоҷикистон меистад, фикр мекунед, ки Русия дар пушти Раҳмонов мехезад ва аз инқилобу хезишҳои мардумии омода ва дар роҳи Тоҷикистонро пешгирӣ мекунад?

Муҷоҳидони тоҷики дар Сурия ташобуҳоти зиёди миёни Башшор Асад ва Эмомалӣ Раҳмоновро дар ин чанд рӯзи ахир навор кардаву бо далелу мадрак пешкаши мардум карда истодаанд.

Раҳмонов то нуки нохун ва тори муи сар ва то банду мағзи устухон дар тарсу ҳарос афтодааст.

 Дар ин беш аз се даҳа вай шоҳиди сарнагунӣ, суқут, фирор, ба маҳкама кашӣ, ва ҳатто куштори даҳҳо нафар аз диктаторҳои мустабиде амсоли худаш шуд. Ҳалқаи дори гардани Саддом Ҳусайн, ранги ҳайвон хуншору хунчаконшавии ҷасади Муъаммар Қаззофӣ, ҳайкали дар гарданаш расани оҳании Нуруслтон Назарбоев ва ғайраҳоро дид, аммо ин аҳмақ сабақ нагирифт.

  Вақте Қурмонбек Боқиев, раиси ҷумҳури фирории Қирғизистон бо писараш «обнаглет» карда Максим писарашро дар мақоми давлатӣ овард, халқи қирғиз таҳаммул накард. Аз лингаш гирифту дар шотилингаш зад, ки ҳоло дар паноҳи Лукашенко, яке дигар аз диктаторҳои аблаҳ қарор дорад ва ин ҳам то он вақт ки худи ин диктатор то кай дошт, дода битавонад.

Диктаторҳои дар замони риёсати Раҳмонов сарнагун, куштаву зиндонишуда ва фирорӣ кам нестанд. Ва, табиист, ки замони русвоии онҳо, ва то чанд муддати баъди он, Э.Раҳмонов борбор мемураду борбор зинда мешавад. Аммо, ягон бор ин фикрро намекунад, ки хуб, дигар бас аст. Мардум аз ман, аз сурати ман, аз ҳарфи ман, аз афту андоми ман, хулоса аз ҳама кору бори ман хаста шуд, ман дилбазан шудам, бояд биравам.

   Раҳмонов фикраш ин аст, ки ин халқро то мурдан метавонад идора ва тохтутоз кунад. Вай фикраш ин аст, ки ҳамин диктаторҳо ғалат карданд ва вай ғалат нахоҳад кард. Гумонаш ин аст, ки ҳукумати Толибонро бо барқ, бар ивази бебарқии мардуми худаш хоҳад харид. Он қадар пофигист шудаасту тарсашро аз мардум дур кардааст,ки дар замистони қаҳротум ҳатто пойтахти кишвар дар шабонарӯз камтар аз 10 соат бо барқ таъмин аст. Аммо ба Толиб барқ медиҳад.

 Садҳо шояд ҳам ҳазорҳо аз тоҷикистонӣ, ки дар сарнагунии Башшор Асад сарбозу афсари гурӯҳҳои ҷиҳодӣ буданд, масалан дар ҳақиқат Раҳмоновро барои онки масоҷидро баст, барои онки сатру ҳиҷобро кашид, барои онки таълиму тадриси исломиро мамнуъ кард, рафтани то 18-солаҳо ба хонаи Худоро қатаған кард нахоҳанд бахшид. Ҷамоати Ансоруллоҳ аз Афғонистон  пирузии муҳоҷидин дар Сурияро табрик кард.

Раҳмонов хуб медонад, ки агар ин тоҷикҳо тавонистанд Идлибу Ҳалаб ва то ба Димишқ бираванд, чаро  дар Кобул ҷамъ нашаванд. На фақат Ансоруллоҳ аст ки суроғи Раҳмонов меоянд. Онгоҳ Раҳмонов хоҳад фаҳмид ки ҲНИТ-ро бастанаш чи паёмаде доштааст. Инки СС.Ятимовро ба пеши муллоҳои пурришу фаши Иморати Исломӣ мефиристад ва вай дузону даступойҳои онҳоро буса мезанад, судаш нахоҳад кард. Ҳазорҳо бор тоҷикро террорист бихонад ва хурсанд бишавад, ки тоҷикҳоро дар ҷаҳон ба унвони террорист бишносанд ва вай аз ин ҳолат бар суди худаш истифода кунад, як фиреби назар ва сробе беш нахоҳад буд. Чун, инро мехоҳад ё хайр, инро мепазирад ё хайр, дар Димишқ таҳти парчами «Лоилоҳа иллалоҳ» ворид шуданд ва неруҳое, ки Башшор Асадро сарнагун ва ба хоки сияҳаш кашониданд, исломианд. Неруҳои исломӣ, ки ҳоло Амрикову Аврупо ва ҳатто ҳамин Русия истиқболашон карданд. Чаро? Чунки Башшор Асад, беш аз ҳадду андоза ҳукуматро дар қабзааш гирифт ва дар қудрат истод. Бар муқобили тамоми меъёру қоидаву қонуни имрӯза. Вай ба демократия, вай ба қонуният пузханд зад. Вай мазоҳу масхара кард. Қонуни асосиро бар зери пойи худаш, мутобиқ кард.

  Ҳар коре кард, масалан, аҳзобро пароканда, шахсиятҳоро зиндонӣ, исломро кунҷакнишин, матбуотро баст, хуллас, Раҳмонов ҳам карда истодааст. Қонун ва Қонуни асосиро бароихудаш он тараф истад, барои писараш «туғрӣ» кард. Духтару домоду ҷияну келину ..хулоса, олу авлоди яъҷуҷу маъҷуҷашро оварда дар болои халқ савор кардааст.

Дуруст коре, ки Башшор Асад ҳам кард. Раҳмонову Асад монанди ва ташобуҳоти зиёд доранд, ки асоситарин он ҳамин солҳои тулонӣ худро дар сари қудрат нигоҳ доштан аст.

Онҳо худро дар сари қудрат на ба итихобот, бо зури силоҳу бо кумаки аҷнабиҳову бо хидмат ба онҳо нигоҳ доштанд. Дар ягон интихобот Раҳмонов овози мардумро нагирифтааст ва Асад ҳам ҳамин тавр.

 Шабоҳати дигари ин ду ин аст ки ҳардуяшон лухтак ва бозича ва сохтаи Русияанд.

Инки рақибони сиёсиашонро куштанду зиндонӣ карданд, инки аксу ҳайкалу суртаҳояшонро дар тамоми кишвар нашру пахш каранд, инки авлоду оилашон дар зарқу барқ аст, инки қонунҳоро дар таги пойи худу оилаи худ қарор доданд, инки мардумонашонро гуреза карданду саркубу зулум зургуиро аз ин рӯз то он рӯз бештар муравваҷ карданд, монандиҳо ва ваҷҳҳои ташобуҳи дигари Раҳмонов ва Асад аст.

 Башшор вақте панҷсола буд, ки падараш қудратро гирифт. Раҳмонов ҳам Рустам вақте панҷсола буд, сари ҳукумат омад.

Раҳмонов, агарчи ягон бор зоҳир накардааст, изҳор надоштааст, аммо яке аз улгуҳояш ҳамин Башшор Асад буд.

  Яке аз дигар ташобуҳоти миёни Асад ва Раҳмонов ин аст, ки тамоми сарвату дороии миллат ва давлатро ба хонаводаҳояшон доданд. Гузшата аз ин даст ба тиҷорату тавлидоте заданд, ки ҳатто хилофи қонунҳо аст. Дар як хабаре ин маълумот ҳам мунташир шуд:  

 Пас аз суқути режими Асад, шӯришгарон захираҳои бузурги маводи мухаддири Captagon-ро ошкор карданд, ки яке аз манбаъҳои асосии даромади режими Асад ба шумор мерафт. Captagon, ки соли 1961 барои табобати бемориҳо ба монанди нарколепсия ва ADHD ҳамчун дору истеҳсол шуда буд, дар минтақаҳои арабӣ ва Аврупо ба маводи таҳрикдиҳанда ва воситаи баланд бардоштани нерӯи ҷисмонӣ табдил ёфта, ба як тиҷорати миллиарддуллорӣ табдил ёфтааст. Тибқи ҳисобҳо, соли гузашта тиҷорати ҷаҳонии Captagon тақрибан 55 миллиард евро арзиш дошт, ки 80 фоизи он дар Сурия истеҳсол мешуд. Истеҳсол ва паҳнкунии ин мавод зери назорати бародари Башар Асад, Моҳир Асад, буд, ки нақши калидӣ дар ин саноат дошт.

Captagon дар ҷаҳони араб васеъ маъмул аст ва нисбат ба дигар маводи мухаддир, ба монанди спирт, каннабис ва кокаин, камтар маҳкум мешавад. Маъруфияти он бо қобилияти баланд бардоштани нерӯ ва тавоноии ҷисмонӣ вобаста аст, ки ҳатто гоҳо барои омодагӣ ба имтиҳонҳо ҳам истифода меёбад.

Ҳоло, бо таҳти назорати шӯришгарон гузаштани иншооти истеҳсолӣ ва роҳҳои паҳнкунӣ, интизор меравад, ки паҳно ва таъсири воқеии ин «тиҷорат» дар рӯзҳои наздик равшантар гардад».

Айни замон корхонаи фарматсевтии «Сифат –фарма»-и духтари  Раҳмонов ба ҳамин кор машғул аст ва ҷолиб инҷост метамфитамин, трамадол ва чанде дигар аз таблеткаҳои дорои маводди мухаддир, ки дар ин корхона тавлид мешавад ба Афғонистон мунтақил ва аз онҷо тавассути шабака ва гузаргоҳҳои марзии Эрон, Покистон ва Туркия ба Аврупову Амрикову Чин ва Русия мунтақил мешавад. Маблағи даромади ин бизнеси Раҳмонов аз миллионҳо доллар ҳам болотар аст.  Наркобизнес ба як бизнеси асосии оилаи худи Раҳмонов мубаддал шудааст. Ашраф Гулов, шавҳари Парвина Раҳмонова, раиси «Сифат- фарма» дар Дубай ҳоло барои ёфтани бозори нав барои ин доруҳои психотропӣ сахт машғул асту бозорёбӣ дорад. Вай дар вақти сафирӣ дар Туркия барои машғул шудан ба қочоққи духтарҳои тоҷик ва интиқоли метафитамин аз Туркия ба Тоҷикистон ба дасти мақомоти амниятии Туркия афтода буд. Аммо чи муомилае миёни Раҳмонов ва Урдуғон сурат гирифт ва Ашрафро раҳо карданд.

Раҳмонов солҳои ахир, бахусус пас аз мамнуъ эълон кардани ҲНИТ сиёсати зиддиниашро умдатан дар пайравӣ аз Асад ва аз Ҳуснӣ Муборак, яке дигар аз диктаторон вожгуншудаи Миср роҳандозӣ кард. Аммо ин ду ба кайфари аъмолашон расиданд.

Ин як воқеъияти ғайриқобли баҳс аст, ин аксиома аст, ки  ҳеҷ худкомае пуштибонии халқӣ надорад. Хоҳ худро пешвои муаззам эълон мекунад, хоҳ ҷаноби олӣ ё Фахомат-ур-раис аммо вай дар байни халқ эътибору эҳтироми як фарди одии ходим барои мардум, масалан, даҳмарда, ё осиёбонро надорад. Мардум аз онҳо мутанаффиранд. Имкон надорад, Раҳмонов надонад, ки мардум худи ӯро намехоҳанд, чи расад ба онки писарашро оварад. Аммо тавре вонамуд мекунад, ки гуё намедонад, балки бадтар аз ин тавре вонамуд мекунад, ки мардум ӯ ва бачаи ӯро мехоҳанд. Аммо, ба яқин хуб медонад, ки халқ аз вай ва аз олу авлоди вай ва аз афту башари хунуки вай кайҳо хаста ва безор шудааст.

 Акнун диққат диҳед ин ҳолати барқосои ҳатто , қабл аз фирори Башшор Асад ба назди Путинро дар Ноҳияи Айнӣ чи иттифоқе рух дод:

Пас аз инкилобеки дар Сурия гузашт хукумати Тоҷикистон бе сару сомонии худро дониставу он нафароне, ки дар қайди военкомат хастанд ë худ сарбозони эхтиëтиву шикорчиëнеки бо ҳуҷҷат милтиқи шикорӣ доранд даъват карда дарси ватандӯстиву (зиракии сиëсӣ) — ба кавли пешво гузарониданд.

«Рӯзи  3-уми декабри соли  2024 дар нохияи Айни  кариб  6-ҳазор нафарро ҷамъ карда дарс гузаронданд, ки дар ҳама ҳолат ҷонибдори «пешвои муаззам»и миллат бошанд.»

Мақсад аз ин кор ин буд,ки дар ҳолатҳои нохуши ë инки ягон инқилоб аз Эмомалӣ Раҳмонов тарафдори кунанд. Аммо ин ҳама ҷамъовардашудаҳо дар сангинтарин ҳолатҳои зиндагонӣ рӯз мегузаронанд. Барқ надоранд, хонаҳояшон сард, фарзандонашон дар муҳоҷирати меҳнатӣ, бе корӣ, қашоқӣ, гаронӣ ва… Бо кадом майл ва хоҳиши комил аз чунин «Пешво» ҳимоят мекунанд? Бовар кунед ин ҳама дар он рӯзи бузург милҳои силҳҳояшонро ҳаргиз тарафи озодкунандагонашон нахоҳанд гардонд.

Худкомаҳо, ки хушбахтона шуморашон дар рӯи замин камтару камтар мешавад, аз ин ҷиҳат ба давлатҳои хориҷӣ такя мекунанд. Башор Асад Эрону Русияро дар пушт дошт. Аммо ин хориҷиҳо вақту соати лозим ин худкомаҳоро муомила ва савдо мекунанд. Башор Асад ва Сурия истисно нестанд. Ҳоло дар пардаи ибҳому таваҳҳумот аст вале яқинан Украин, Сурия, Фаластин колои мавриди муомила шудаанд.

Раҳмонов, ки аслан дастгирии халқӣ ҳеҷ гоҳ надошт ва руи тонку тупи хориҷиҳо қудратро гирифта буд, агар худо карам кунад, аз паси Башшор Асад меравад. Вале агар саривақт натавонист ба самолёти 92 миллиондоллрӣ  бишинад, яқинан Саддом ё Қаззофӣ мешавад.

Русия барои Раҳмонов шуда бо Толибон, ки гуфтем масъалаи пойгоҳи 201-ро дар миён бигзорад, ҷангу даъво намекунад.

Ин худкомаи хундаҳан, ки чархи осиё дар нуги панҷааш мечархад, ҳоло мурғаки болканда дар пеши пойҳои Путин аст. Вале, Путин дигар бо Башшор дидори содиқона ва партнёрона нахоҳад кард. Чун Путин ӯро фурӯхт, чун дигар манофеи гаронтаре, боарзиштаре дар миён буд. Вай акнун дар Маскав, то поёни умр хоҳад истод ва ё инки Путин ӯро таслими Ҷулонӣ хоҳад кард, вақт ва идомаи муомилаҳои манофеи Русия дар Сурия онро нишон хоҳад дод.

  Ним аср меистӣ,меравӣ,беш аз ним аср меистӣ,меравӣ ва ё кам аз ним аср меистӣ,меравӣ,писаратро меовариву дар ҷоят мемонӣ ва ё то рузи мурдан аввал худат ва сипас бачаатро мемонӣ,меравӣ фоидаат надорад.Чунки ту на шоҳи ва монарх! Чунки инҷо ҷумҳурият аст,чунки инҷо интихобот аст,чунки ту инр дигар карда наметавонӣ.

Сарнавишти Асад,мисли соири диктаторҳои олам тамом шуд,Бояд сабақ бигирӣ.Тавре кунӣ,ки ҷамъкардаҳоятро бихурӣ,ақалн бачаҳоят ва дуухтарҳову домодҳои расмивву ғайрирасмият бихуранд.

Қабл аз Асад ҳам,баъди вай ҳам ҳамин минвол хоҳад буд.Диктатор ҳатман ба хуни худаш ғарқ мешавад.Тамоми хурдаҳояш аз почаҳои биниаш мебарояд.

Беҳтар ин аст ки ранги бачаи одам,мисли урфи пазируфта панҷ сол,ду панҷ сол,ду ҳафт сол,биистӣ ва биравӣ.Фиреб накунӣ.Қонуҳоро аспак уребча-подгузник ва памперс накунӣ.

Марду мардвор биравӣ,мисли занҳои қаҳба ва ҳарҷоӣ тоб надиҳӣ,тоб нахурӣ.

Қонун пешбинӣ ва таъйин карда буд:панҷ сол ё ҳафт сол.Иваз накун.Бирав.

Ҷаҳон аз рафтани Асад истиқбол кард.Инҷо чанд иқтибос меоварам.Бихон:

  Глава МИД ЕС Кая Каллас: «Позитивное и долгожданное событие. Наш приоритет — обеспечение безопасности в регионе. Я буду работать со всеми конструктивными партнерами в Сирии и в регионе».

Канцлер Германии Олаф Шольц: «Хорошие новости. Сейчас важно быстро восстановить в Сирии законность и порядок. Все религиозные общины, все меньшинства сейчас и в будущем должны быть под защитой».

Президент Франции Эмманюэль Макрон: «Наконец-то рухнуло варварское государство… Франция привержена всеобщей безопасности на Ближнем Востоке».

 Манзараи шинос.Сари ҳайкали Ҳофиз Асад зери пойи сарбозону халқ. Ҳайкали чапагардон,ҳайкали дар гарданаш расан андохтаи Нурсултон Назарбоев.Ҳеҷ мефаҳмӣ?

Ин гапҳо дуруғ,ки Раҳмонов сулҳ овард.Раҳмонов соли 1992 омад,чаро сулҳ наовард? Ҷанги шаҳрвандӣ баъди омадани Раҳмонов шуълавр шуд ва панҷ соли тамом идома кард.

 Раҳмонов гумонаш ин буд,ки исломиҳоро сиёҳ кунад, пуштибонӣ мебинад.Аммо дид ва рид,ки Амрико исломиҳоро сари кор овард.Русия Толибҳоро сафед мекунад.

Раҳмонов ба хотири давлату сарват дину исломашро фурухт вале ислом меояд.

Амрикову Русияву Чин Толибонро аз листи террористӣ берун оварданд.Амрико ба сари Ҷулонӣ 10 миллион доллар ҷоиза таъин карда буд,ҳоло ҳукумати Сурия дар дасти ҳамин Ҷулонӣ аст ва «Ҳайат-таҳрири Шом»-и вай аз ин феҳрист бароварда мешавад.

Раҳмонов мебинад,ин тавр нест,ки намебинад,вале мисли дарозгуш дар ҳузури шер чашмонашро бастааст,ингор шер набошад.Чашмонатро бикшо ва воқеиятҳоро бипазир.

  Мо,омада истодаем.Асад мешавӣ ё Қаззофӣ?

Сообщение Раҳмонов Асад мешавад ё Қаззофӣ? появились сначала на ISLOH.net.

Искандар омаду рафт – аҷдоди мо маҳв нагашт. Аъроб омаду рафт – аҷдодамону сарзаминамон ҳамон гунае буд, боқӣ монд. Чингиз омаду рафту дафъ шуд, аҷдодамон маҳв нагашт. Русҳо омаданду бедод карданду рафтанд бо Шӯравияшону мо ҳоло ҳам боқием!

Танҳо, имрӯз бояд ба ин бовармандӣ бирасем, ки миллати тоҷик он гуна ки Раҳмонов муаррифияш дорад, тарсуву чуркаву нотавону террорист нест, балки баръакс як миллати нерӯманду боиродаест, ки нерӯи зеҳниву иродаи сиёсию потенсиали мағзияшро морони Заҳҳок хӯрда истодаанд!

Ин морҳоро бояд саркӯб ва ин морбардӯшро зиндон кард! Ҳарчанде ин омаданҳову рафтанҳо бо худ пайомадҳои мусбату манфӣ доштанду ҷони миллионҳо танро ситонид, вале миллат, забон, фарҳанг ва мавҷудияти мо боқист, ки боқист!

Миллатҳо асир мешаванд, ба ғуломӣ гирифтор мешаванд, бо табъиз гирифтор мешаванд, ранҷу заҷр мекашанд, кушта мешаванд, вале ҳеч миллате ба пуррагӣ, аз дасти душманону ҷангандаҳо кушта нашуда аст!

На ҷуҳудонро ин қадар асоратҳои пай дар пайи тӯлонии торих маҳв кард.

На сурхпӯстони Амрикоиро колонистҳои ғарбӣ ба пуррагӣ нобуд карданд.

На тоҷиконро ин қадар тозишҳои паёпайи торих ба пуррагӣ нобуд кард.

Бале, шумори миллате кам, ҳувияташ масху коста ва озодияш то замоне  салб мешавад, вале миллате, ки имоне дорад, бовармандию иродаву ҳайсияту номусе дорад ва аз ҳама муҳим, қисмате аз онон дар даст силоҳу қаламу минбари мубориза мегиранд, нахоҳад мурд!

Миллати Чечен бо он қадар бомбборони шаҳри Грозний аз пеш бештар рушд кард.

Миллати фаластинӣ бо ин ҳама гулӯлаву рокетборон, дар зери хокрӯбаву оворҳо ҳоло ҳам зинда аст.

Миллати боснӣ бо вуҷуди валангории Сараево дар рӯи сараш ҳоло ободи ободу зиндаву саломат аст.

Миллати Укроин ҳоло ба пеш ҳаракат дорад. Ғалаба пайи ғалаба насибаш гашта аст.

Ҳарчанде оғози ҳар муборизае ё натиҷае надорад, ё ба нигари беамалон «бефоида» аст ё хатарбор асту ғайримантиқӣ, вале фарҷомаш ҳатман пирӯзист. Агарчи муборизон кушта ҳам шаванд, ғолибанд! Чунки мубориз мағлуб намешавад, балки миссияашро анҷом дода, аз олам бо сари буланду рӯи сурху номи наку ба назди Парвардигораш меравад, ки супориш ба муборизаву ситез бар ситамгоронро азаш хоста буд! – муборизи содиқу холис ҷояш ҷаннат аст, ҳам ҷаннати дунё ва ҳам ҷаннатул Фирдавс!

На мисли Абдуллои дупӯста «бо рӯи сурх барои бақои золиме ба Аврупо омада, бо рӯи сиёҳ назди хоҷаи базоташ бармегардад». Ҳа, Абдулло? Бандаи киӣ?!

Онон, ки сукути маргбору беамалӣ пеша мекунанд, то замоне зиндагӣ мекунанд, вале мубориза ҳам  мисли мавсими ҳаҷҷ, шояд дар тӯли умри одамӣ як бор «фарз» гардаду бо маҳву нобудии Раҳмонов дигар ҳасрат ҳам баред, ки чаро ман ҳам дар бадтарин ҳолат дар паҳлӯи миллатам наистодам, то бо ҳар василаву ҳунару тавоне, ки доштаам, дар ин раванд саҳме нагузоштаам, ба поён расаду дигар судатон надорад!

Ҳар як ҳазратону ришдарозону домуллову эшонҳову муштзанҳову шердилону ниқобпӯшону суханварону сурхзабонону ораторону амримаъруфгарону миллатдӯстону ёрмандони мустазъафону ҳавоидаҳонҳоеро медидам, ки имрӯз аз вуҷудашон асаре нест!!

Ҳамагӣ мавҷуди ғоиб гаштаанд!  — тухм гузоштаву сина зада чуҷаи тарси наҳс бароварда истода ё интизори фариштагони осмонҳо ва Маҳдии мавъуду мунтизаранд!

  Нуқашон шунида намешавад. Бозори динфурӯшию ваъзашон сокит аст. Худнамоӣ дигар барояшон тарснок шуда!

Хасакӣ буданд, рӯи обҳо обрӯҳояшон шуста шуд! Ҳоло дар катакҳои мурғие, ки Раҳмонколхозник барошон сохта, тухм «гузошта» гаштаанд!

Мегӯянд, ки рӯзе дидед, ки хурусҳо (петухҳо) тухм кунанду говҳо мияв гӯянду сагҳо ҳангас зананду мардҳо ҳайз бинанд, онгоҳ марду номарҳоро хоҳед шинохт.

Вале зарурате нест, ки ин ҳама «муъҷизоту хориқулъодот» ба вуқуъ пайвандад, то питухҳои миллататро шиносӣ!

Биё, Тоҷикистон, бубин ҳамаашро ошкоро хоҳӣ дид.

Ба ҷои говҳо Раҳмонов ҳангос заду ба ҷои харҳо Раҳимзода боъъаст карду ба ҷои хурусҳо Пингвингу  Шоҳрих зоиду ба ҷои сагҳо духтарони Раҳмонов мияв гуфтанду ба ҷои крисаҳо чоплусон «қув-қув» доранд!

Ва номардҳо сокитанд. Ва буздилон шутурмурғу мырғ шудаанд!

Биё, бубин ин халқи тарсуи Худоро, ки бо доштани Худои Тавонову Раҳмону Раҳимаш кунун аз Шайтони Раҷими Ҳаромзодаи бепадаре дар тарсанд!

Акнун, дидед, ки чаро Худо дигар аз мо рӯ тофта? Чаро золимеро бар мо мусаллат карда? Дуои моро намешнавад?

Ҳоло ҳам вақти андаке монда, то ҳамагӣ «тавбаи миллӣ» ва торихӣ намуда барпо шавему чун дигар миллатҳо мубориза бурданро оғоз кунем!

Ҷони ҳамагӣ дар ин олам ширин аст, вале укроинӣ имрӯз ҷон мекоҳонад, афғон ҷон медиҳад, араб шабу рӯз зери оворҳо — хурду бузург ҷон меканад, русҳо ҷон медиҳанд, вале танҳо дар ин васат мо – тоҷикон зери зулму ситаму азобу асорату зиндонҳову аз фақру оворагӣ ҷон медиҳему омода нестем, чанд шабе дар хиёбонҳои Душанбе ҷон бикоҳонем, даст ба дасти ҳамдигар дода наъра бизанем, мушт бихӯрему мушт бизанем! – аз ҳақи ҳалоли худу фарзанду зану пайвандонамон дифоъ кунему онро бо нерӯи мардонагиву бозуи рустамонаи хеш аз чанголи як оилаи кафтори тарсӯ бозпас бигирем!

Дигар роҳе нест. Дигар чора нест!

Ин хел дигар намешавад!!

Ягона роҳ —  муборизаи зану марду пиру барнову кӯдаконамон бар алайҳи диктатору тиран – Раҳмон   ва авлоди нодидаву бесаводу туппойи фоҳишаи бадахлоқу дузду номардумии бодовардааш асту бас!

33 сол аст, ки дар доираи Сарқонун ва дар ин марзубум ҳаққи фитрӣ ва ҳалоли моро на инки надоданд, балки охирин озодиҳои диниву фитриву инсониямонро бо як пуррӯии бешармонаву бешарафона салб доранд! – аз ғуломони асримиёнагӣ кам фарқ дорем! Аз номгузории фарзандонамон то ба деги оши худоиямон дар зери назорати чор хармағзи мактабнадидаи ғӯл қарор гирифта, ки ҳамаи қонунҳои бароварда ва тазйиқҳои амалишавандаашон дар ин диёр зидди Сарқонуну дигар қонунҳои байналмилалист, вале ҳеч гоҳ золимону пуштибононаш то вақте миллате барпо нашаваду ҳаққашро талаб накунад, парвои озодию ҳуқуқҳову зиндагияшро надоранд!

Ва инро ҳодисоти паёпайи ҷории олам нишон дод, ки танҳо муборизон ҳуқуқу озодиҳову хостаҳои худро бо зӯри бозуву силоҳу ҳаряк роҳ кашида мегиранд!

Ҳуқуқу истиқлолиятро ба даст меоварӣ, онро ба ту касе ҳадия намекунад! – хап шиштӣ, мегирандаш, садо баланд кардӣ – бозпасаш медиҳандат!

Вале поезд ушел… дарвозаҳои савоби мубориаз баста. Диктатура ба фарҷом. Миллат ба иззату озодӣ расид!

Ҳоло, тоҷикони арҷманду соҳибақлон, мавсими (сезони) мубориза ва фарзияти он дар кишварамон фаро расида аст, ки кас намедонад, кай барои ҳамеша ба поён мерасад!

Мубориза баред то аҷру номе бо худ баред!

Даст рӯи дасту ду даст дар патаки биннӣ то ба кай мешинӣ?

Фардо, туро, ки худро умре марду бономусу мусулмони озодидӯсту танҳо бандаи Аллоҳ мешуморӣ, дигарон омада аз аҳримани бедини бадкеши душмани дину фарҳангу миллатат – Эмомалӣ озод карданд, шарм намедорӣ, ки бо ин ҳама дағдағаи мардӣ худат ҳам бо мо якҷо коре накардӣ? Ё ба муборизон ба ҷои ташаккур духтаратро ба занӣ медиҳӣ?

На! Ин роҳи ғалат ва одати палиди манғитиён аст, ки духтарони миллатро тортуқ мегиранд!

Ва ҳадиси актуалии имрӯз ин аст:

عن أمير المؤمنين أبي حفصٍ عمرَ بن الخطاب رضي الله عنه قال: سمعتُ رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: ((إنما الأعمال بالنيات، وإنما لكل امرئ ما نوى، فمن كانت هجرته إلى الله ورسوله فهجرته إلى الله ورسوله، ومن كانت هجرته لدنيا يصيبها أو امرأةٍ ينكحها فهجرته إلى ما هاجر إليه( متفق عليه) ))

Ин ҳадис не, балки мазмуни тамоми муборизаву озодист, ки ту дар куҷои ин қиссаи раванди зиндагонӣ қарор дорӣ?

Ба суоли «барои чӣ мубориза дорӣ» ва «барои чӣ аз мубориза худро канор гирифтаӣ» ҷавоб медиҳад. Ҳеҷ китоби ҳадисеро намеёбӣ,ки дар оғози он ин ҳадисро дарнаёбӣ!

Ҳеч миллате дар тӯли торих вуҷуд надорад, ки замоне аз ҷониби дигар миллате ба асорату ғуломӣ наафтода, ё қисмате аз хокаш истило нагашта бошаду кушта нагашта бошад!!

Нест ин гуна миллату ин гуна давлату ин гуна сарнавишт!

Русҳо борҳо аз ҷониби аҷнабиён тороҷу қатлу қамъ шудаанд. Русҳоро чингизиёну темуриёну фаронсавиҳову тоторҳову олмониҳову хазариҳову дигарон тороҷу тозиш кардаанд

Олмониҳоро русҳову инглисҳову фаронсавиҳову викингҳо тохтаанд

Арабҳоро форсҳову визонтиҳову мақдуниҳову юнониҳову ҳабашҳову итолиёиҳову фаронсавиҳову португалиҳову ҳатто русҳову амрикоиҳову инглисҳову дигарон борҳо тохтаанд.

Форсҳоро румиҳову визонтиҳову мақдуну юнониҳову фаронсавиву инглисҳову амрикоиву русҳову арабҳову туркҳову муғулону узбакҳову ҳатто афғонҳо тохтаанд

Ҷуҳудонро тақрибан тамоми оламиён куштаву ба асорат бурдаанд.

Тоҷикон ҳам тақрибан ҳамтақдири ҷуҳудонанд!

Вале чӣ сир аст, ки ҳеч яке аз ин миллатҳои бостонӣ маҳв нагашта то кунун мавҷуданд?

Назарияи ин ки гӯё лашкаркашии бегонагон миллатеро пурра аз сафҳаи гетӣ мезудояд дурӯғе маҳз аст!

Миллате, ки мубориза мебарад нахоҳад мурд!

Мубориза чист?

Ба даст шамшер гирифтан

Ба даст қалам гирифтан

Ба рақсидан

Ба хандидан

Ба забони хеш сухан гуфтан

Ба санъати миллии хешро пос доштану ҳимоят кардан

Ба хондану нигоштану санъатгарӣ кардан

Ба либоси миллии хешро ҳифзу тараққӣ дода, ба талаботи замона мутобиқ кардан

Ба ҳимоя намудани ҳуввияти диннӣ, эътиқодӣ, миллии худии хеш арҷ гузоштан

Ба дигаргуна будан дар байни башарият худро аз дигарон фарқ кунондан, то турк нашавӣ, рус нашавӣ, араб нашавӣ, инглис нашавӣ. – масх нашавӣ!

Уқобӣ, ё палангӣ, ё шерӣ ё ҳатто рӯбаҳӣ пӯстатро дигар накунӣ, боз бошӣ, мурғ нашавӣ. Паланг бошӣ, уштурқуланг нашавӣ.

Тоҷикӣ, тоҷик бимонӣ

Ҷуҳудӣ ҷуҳудбозиятро идома диҳӣ

Узбакӣ узбак бимонӣ

Бо инки имрӯз дар Тоҷикистону Ӯзбакистон як мушт мурғонро уқобу мушти дигар уқобонро мурғ тарсим кардаву барошон ҳуҷҷатҳои зӯракӣ додаанд, бечораҳоро зулм кардаанд!

Бо ин роҳ намешавад миллатеро маҳву аз худ кард,  ё худро бо тоҷик гуфтан аз хонаи муғулият ба тоҷикият пурра интиқол дод! Метавонӣ бо ҳамон асли оригиналат ба давлате хидмат кунӣ, миллататро дар паспортат иваз кардан чӣ лозим?…

Бо паспорт намешавад миллату шахсияту шаклу шамоилу менталитету расму оину лаҳнатро дигар кард!

Ҳазор агар зоғеро рангу бор диҳанд то кабӯтар шавад, боз ҳам аз қар-қараш онро мешиносам!

Рангорангии миллатҳо дар олами Худо зебову писандида аст!

Вале, чаро имрӯз ба мо талаққӣ мекунанд ки гӯё тоҷикон дар ҳама ҷо «шикаст» хӯрдаву ассимилятсия шудаанд?

Чунки ин дурӯғи бефурӯғе аз ақалиятҳокимонест, ки бо заифсозии ақлу ҳувияту дирояти мо умри давлатравоӣ ва дуздии қабилавии заифи худро тамдид кардан мехоҳанд!

Эмомалӣ ҳам аз бозе сари давлат оварданаш, тоҷикро тарсуву террористу чуркаву ҷоҳилу гумроҳгаштагон муаррифӣ кард!

Миллате, ки мубориза мебарад ҳеч гоҳ шикаст намехӯрад. Маҳв намешавад. Барда намегардад.

Ҳеч ҷанге, ҳеч ситезае, ҳеч кушторе, ҳеч табъизе, ҳеч таъаддие, ҳеч зулму ситаме ва ҳеч тирану диктаторе дар ҳеч гӯшае аз олам то абад боқӣ намонда аст! Фарҷом дорад. Кирдорашро агар имрӯз худаш ҷавоб надода бимирад, ҳатмани ҳатман бастагони наҳсаш рӯзе ҷавоби сахташро хоҳанд дод!

Мушкил оғози кор аст. Оғозаш кунед!

Мубориза худ мисли об аст – рафтан мегирад! 

Чи инсонҳои беиродаву пешипобини дурнанигареанд диктаторон, ки гумон доранд дар пушти силоҳу танку тӯп худу бастагону дуздиҳояшонро барои ҷовидон пинҳон хоҳанд кард!

На, Эмомалӣ ин ба ту дахл дорад!

Хуб гӯш кун!

Агар ман ба ҷоят мебудам, ин қадар ки зулму куштор карда будаму дуздиву ситам кардаву тамоми миллатро бар худу оилаи азизам душману бадбину пуркин карда будам, асло намегузоштам, ки пас аз ман ин ҳама душманон фарзандони азизи маро хору залил кунанду он ҳама қасоси хешро аз кӯдакону наберагону духтарони ман биситонанд!! Дар он рӯзгорон ки дигар ман дар ин олам нестам!

Марди ҳаким ҳамонест, ки душманонашро то ҳадди имкон бо худ душман мекунад ва бо овардани тамоми фарзандону духтару зану домодҳояш ҳамагиро зери зарбаву ниқор қарор намедиҳад!

Ту хатои стратегӣ ва ҳаётӣ кардаӣ, Эмомалӣ, ки ҳамаро бо оилаат ба пуррагӣ ба набард андохтаӣ.

Падари оқилу дурнигар чунин намекунад, балки ҳар балову мусибату паёмади эҳтимолиро аввал ба худ мегираду пасон ба ҳамсафонаш вомегузорад, то оилааш лоақал дар маърази хатар набошад!

Ту тамоми авлодатро «под удар» қарор додаӣ!

Вазифа доштан, сари мансаб будан, сарват аз ин роҳ ғун доштан ҳанӯз маънои дар амон будан нест.

Вақте оилаи ту дар амон мебуд, ки аслан вазифае намедошт!

Чи гунае ба гунгписарат гуфта будӣ: ту гушна нестӣ!

Охир ҳама акнун медонад, ки ҳеч бастае аз бастагонат то 100 соли дигар гушна нахоҳад монд, вале аз онҷо ки марди сиёсату давлатмард нестӣ, гумон кардӣ, ва ғалат кардӣ, ки агар ҳама аҳромҳову фишангҳои давлатеро аз миллате гирифта танҳо ба авлоди худам биспорӣ, амнияти вуҷудиро барошон таъмин кардаӣ, вале ин амалат баракс фалокату бадбахтиро сареътар ба оилаат фурӯ хоҳад овард!

Ту миллати тоҷикро ҳеч гоҳ шикаст дода наметавонӣ, чунки ин миллат бо ҳар василае бошад, бо ҳар роҳе бошад, ҳар тариқае ҳам бошад, мебинам, ки рӯз ба рӯз бештару бештар мубориза мебарад.

Пас, тибқи ончи то инҷо гуфтам, ҳеч миллате ҳеч гоҳе дар торих аз касе шикаст намебинад – ба зону мезанад боз ба по мешаваду мехезад.

Ва дар фарҷом танҳо ин туӣ, ки шикаст хоҳӣ хӯрд.

Чунки  ҳеч овозе аз садои миллат баландтар нест. Ҳеч муште аз мушти миллат қавитар нест.

Ҳеч ҳақиқате аз ҳақиқати миллат азимтар нест.

Ҳеч нерӯе аз нерӯи миллат нерӯмандтар нест!

Эмомалӣ, дар авҷи беақлию оилагирдоварию дуздию чаповулат шикаст хурдаӣ. – миллат дигар бо ту нест!

Ҳамин…

Ва дар фарҷом ба мухолифин ҳушдор:

Ҳар шахсе гузашт дар баробари зулм аз ҳақи хеш мекунад, ҳатман бохта аст.

Гузашт кардан мисли як пилла поён шудан аз зинапоя аст. Ҳарчанде як қадам поён гузоштӣ, ҳамон қадар ба пастӣ наздиктар мешавӣ ва ҳарчанде баромадан аз фаромадан душвортар аст, вале мухолифе ки ҳамеша боло мебарояд, ҳар қадам ки ба зинаҳо боло мегузорад ба мақсад наздиктараш мешавад.

Касоне, ки дар баробари Раҳмонови тарсуи шикастхӯрда сари мӯе аз ҳақиқати худ гузашт кардаву по ақаб гузоштаанд, худ акнун огоҳанд, ки чи қадар дар чашми ҳам мақомотиёну ҳам ҳокимону ҳам миллат уфти даҳшатборе кардаанд.

Вақте як қадам аз ҳақат гузашт кардӣ, ин оғози гузаштҳои паёпайи бисёрат дар оянда аст. Ин нишона ва индикатори ақабрӯ рафтанат аст, ки оғоз шуд, дигар умре задний ход рафтан мегирӣ!

Ва Худои олам ба паёмбараш вақте мехост сари мӯеву миқдори нӯги ангуште, танҳо барои дили душманонашро ба каф офардану азияту озорашонро рӯи пайравонаш камтар кардан, гузашт кунад, дар ҳол нидои осмонӣ ба гӯшаш овард:

﴿ وَلَوْلَا أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا﴾

«Ва агар Мо туро устувор бар ҳақ намедоштем, наздик будӣ, ки (аз бисёр рағбат доштанат дар ҳидояти онҳо) ба сӯяшон андаке майл кунӣ». (Сураи Исро ,ояти 74 )

Дар ояти баъдӣ бубинед чи ҳушдоре Аллоҳ ба Паёмбараш медиҳад:

إِذًا لَّأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا (75)

«Он гоҳ туро дучандон дар дунё ва дучандон дар охират азоб мекардем ва барои худ дар баробари Мо ёридиҳандае намеёфтӣ». ( Сураи Исро, ояти 75)

 Воқеан, наздик буд, ки ба онон андакак гузашти ночизе кунӣ!

Ҳама дар лаҳзаҳои душвору ноумедию бебарорӣ кӯшиш мекунанд, ки «муҷукаке» бар душману рақибу хасми сарсахташон гузашт кунанд, вале як бор аз худат бипурс, ки ҳамин душманонат, — ҳамин Раҳмонову дору дастгоҳаш ягон бор сари мӯе, муҷукаке, зарраяке, чени чанге барот гузашт кардаанд?

На! Абадан! Танҳо дом барот гузоштаанд, ки барои ҳамеша азат халосӣ ёбанд!

Ту чаро ба касоне, ки душмани қасамхӯрдаи оштинопазиратанд гузашт мекунӣ?

Дар ин олам, мухолифин ҳар гурӯҳу миллату равияе душмани ошкорои оштинопазири муайяни худро дорад, ки бояд ҳамаи нерӯву тавону вақту ҳастии хешу пайравонашро барои саркӯбу маҳву нобудиву дасткӯтаҳ карданаш аз аҳрому фишангҳои қудраташ равона бояд кунад!

Ин доғ дар байни арману озарӣ сари Қарабоғ барои абад боқист.

Путину Зеленский дар ҳамин кулминатсияи ҳодиса қарор доранд!

Ва ману ту бо Раҳмонову пайравони содиқаш ана дар ҳамин марҳала қарор дорему роҳу чорае ҷуз сарнагунияш моро аз ин вартаи танидаи 30 солааш наҷот нахоҳад дод!

Агар шумо бо ҳазорон гузашту сулҳу оштию калимабозию мушугурбабозиҳои тӯлониятон бо ин хуги гарданшахи якрави дузду камъақли нофаҳми хукзӯр ба ҷое расидаеду мо ноогаҳему дастоварде дар озодии худу миллату бастагону ватанатон доред, ба мо ҳам дар миён гузоред!

Мо бошем ҷуз сарнагунияш бо ҳар василаи дастрасе чорае надорем!

Мухолифин, ба пеш! Миллат, ба пеш! Ватан, ба пеш!

Ба самти сарнагунсозии ситамгари хукзӯре, ки пӯсташ аз хуку хар ҳам ғафстару ақлаш аз гову хачир ҳам бадтар шуда!

Ғалаба мехоҳед? Пас аз имрӯзатон гузашт тамом!

 Ана ҳаминро мо дар телевизиону шабакаҳо вай карда мемонем, занг задан тамом.

Дурусттараш гузашт кардан тамом!

Ҳаминро ба миллат вай кунед —  фаҳмонед. 

Сарнагунӣ кай аст? Сарнагунӣ?!

Тӯй каяй тӯй??

Сообщение Мо ба ҷон додан омода ба ҷон коҳонидан не,миллате, ки мубориза мебарад, шикаст намехурад!! появились сначала на ISLOH.net.