Иллати як дам ба наълу як дам ба мехи Хуросонӣ чи буда метавонад?

Ё чаро Шрек «пасс» дод?!

Чи беқадр шуда дар зиндагӣ сухани мард?  Дар вақташ мардон сар медоданду сир не. Сар медоданду лафзи мардиро ду намекарданд. Ҳоло дидем, ки ин бор ба ҷои лашкари Мундуқбой Шрек аз «Ботлоқ»-аш дингуз зад. Оре. Ин Шрек дигар он Шреки қиссаи мо нест. Озод ҳам нест. Имрӯз мехурӯшаду пас аз чанд рӯзаш пӯзиш металабад. Аз кӣ ҳам пӯзиш мехоҳад? Аз ҷаноби қуди-қудон, пиёнискаи алтри раҷими қотили тоҷикон, яъне «ҳазрати ҷавоноб» Эмомалӣ Раҳмонов! Пиркоммунисти аҳмақи педофил!

Шояд бипурсед, ки чӣ шуд, ки Шрек аз роҳаш гашт? Ба гапи хари аблаҳаш карду пас гашт? Ё ҷаноби Мундуқбойи  соҳиби ломилахчадор барояш инъоме фиристод, ки аз «ҷиҳод» ҳаб барояш ъазизтар буд? Ё «ҷиҳод» ҳам фусси бод гашта дар забонҳо? Ё Шрекҳо ҳам бо хоҳиши худ дар «сари ломи лахчадор» баромада турник «один», турник «два» зада гаштаанду мои бехабар «Мундуқандоз»-ашон унвон додаем?

Ё ҳамон  ҳикмати аҷдодиро поси хотир бидорем: «Ба умеди Баҳовуддин нашаву буттара сахтта бқап».

Мо, ин бор ҳам нишон додем, ки бегона бегона асту парвои ғаму дарду мушкилоти мо – тоҷиконро надорад. Агарчӣ тоҷиктабор ҳам бошад, моро «онҳо» мехонад! Пас, ба по шавед, ки мо «мо»-ро бояд наҷот диҳем, на «онҳо», ки дар гардиши якум «кидатмон» карда, аз харбон Раҳмонамонов пӯзиш талабиданд!

Аз аҷаб ҳам аҷабтар шуда кори дунёву гапи мардон!

Ё шояд Мундуқбой барояш барқи тоҷикон дуздида ба фаровонӣ эҳдову инъом карда то дили Шрек дар ботлоқи бӯгинаш нарм шудаву кирму кухук зада (хӯрда), рӯи дилаш чарбӯ гирифта аст?

Мо намедонем.

Мо ончиро мебинем ба таҳлил меоварем. Ончиро мегӯянд,  ба инобат мегирем. Он чиро мекунанд, маҳак қарор медиҳем.

Пӯзаи пӯзишталабон, илоҳо хандаро аз ин рӯз ба пас набинад.

Хок бар сару ханда бар ришатон задаед?!

Доред чиҳо мегӯед? Мегӯед, ки бар шумо «маълумоти ғалат» расид?

Мегӯед аз ин варои Ому хабаратон нест чӣ гузашту чӣ мегузарад?

Нав, акнун, ба хотиратон зад, ки гузаштагони баруманди ин бариҳо, ки таърихан Эронвиҷаш хонанд, аҷдодони тоҷикон мебудаанд?

Ва вақте тоҷик мегӯӣ, гӯё худ бенажодӣ ё аз дигар нажод буда бошӣ ва моро «онҳо» мехонӣ? Чиҳо гуфӣ, худ медонӣ? Намедонӣ?!

Ба гуфти Озарахш:

Дилогоҳон, дилогоҳон дилам танг аст, медонед ?

Ҳадисам аз мақоли шишаву санг аст,  медонед ?

Нафасгирӣ чи душвор аст , ҳангоми нафасгирӣ ,

Ҳамин ҳангома бо ҷонам ҳамоҳанг аст, медонед ?

Гурӯҳе дар наистони замона ранг мерезанд ,

Най андар ранг чун омехт , найранг аст, медонед ?

Бисӯзад решаи он оштӣ, к-аз ҷанг бархезад !

Ҷаҳон бо ҷони ман дар оштӣ-ҷанг аст, медонед ?

Ба чашми танги чингизӣ само хунрез метобад ,

Ба пои ланги темурӣ замин «ланг» аст,  медонед ?

Чӣ ҷои осумони тираи таърихи инсонӣ ,

Замин як пора гӯристони фарҳанг аст, медонед ?

Садо ояд ба гушам Озарахш , аз зуҳраи чангӣ ,

Навои чангатон дар чанги харчанг аст, медонед?!

Аз куҷо медонед? Агар медонистед, ин гапҳоро намезадед. Ва-гар «намедонистед» огоҳатон мекардаме.

Чандин моҳҳо қабл ҷаноби «Хуросонӣ», ки куняташ даъвии бас буланде дорад: «Хуросон»-ӣ мегуфт: Ҷаноби Раҳмонуф як «муртад» асту сарашро буридан «фарз». Пасон мегуфт: маргу носазову айб бар шумо, ки то кунун «бардаи рус»-еду то ҳол бо хатти аҷдодиятон – форсӣ наменигореду бузургтарин пойгоҳи ҳарбии аҷнабӣ дар хокатон қарор додар, хок ту сару даҳанатон!

Ва имрӯз чӣ?

Ношармида, беҳаёна, ноҷавонмардона (гумон карда, ки мухолифини тоҷик ғулу ба гуфти мардуми онсӯйи Омӯ «лавда» бошанд, ки қобилияти таҳлили гуфтаҳои Шрек Алхуросониро дар худ надошта бошанд) моро «террорист» хонду ҷавононро аз пайвастан ба нерӯҳои озодихоҳи миллати тоҷик барҳазар дошт!

Худ дирӯз муллоҳои тоҷикро «беъурза» хонду имрӯз дар сафи «беъурзагон» ҷойгир шуд!

Ба гуфтӣ Рӯдакӣ, ки азаш дар гуфтовардаш ҷаноби Ал-«Хари Сонӣ» мисол аз арҷмандии мо (яъне мову шумо гуфта мову худро) оварда:

Дар торикии шаб ҳар ончӣ кардӣ – кардӣ

Дар рӯшании рӯз аммо натвонӣ кардан!

Гумон бурда, ки бо як тири дайду ду фохтаи «тоҷикӣ» мезанаду ҳам чалиштоҷик Раҳмоновро аз хеш ризоманду ҳам суханони дирӯз гуфтаашро ба ёди фаромӯшӣ хоҳад супурд. На, ҷаноби «муҷоҳид»!

Баъди гузидан, фоида надорад чорзону задан!

Ин хел намешвад.

Ба гуфти Фаридаддуни Аттор:

Қуввати некӣ надорӣ, бад макун

Бар вуҷуди худ ситам беҳад макун!

Ман, шахсан инсонҳои ҷоҳилро бад намебинам, чун суханро нодониста мегӯянду узрашон мақбул аст, валек инсонҳоеро, ки худро ба нодонамӣ мезананду айби гуфтору рафтори худро бори дигарон карда, «узри бадтар аз гуноҳ» пеш меоварандро чашми дидан надорам!

Ё ба гуфти Мавлонои Балхӣ, ки  ӯро ҳам «аз шумо» гуфтаву худро ҳамтабори ин мавлои овозадори Румӣ надонистаӣ:

Дар хатти аҷдодиямон:

هر که ز غوغا وز سر سودا

سر کشد این جا سر ببریدش

هر که ز صهبا آرد صفرا

کاسه سکبا پیش نهیدش

عام بیاید خاص کنیدش

خام بیاید هم بپزیدش

Ту, ки худро «хому хатил» хондаӣ, биё, ки «бипаземат» !

Акнун, худро, ки чанде пеш огоҳ аз аҳволи кишвари Тоҷикистон медонистию аз пойгоҳи русҳо дар инҷо огоҳ будӣ, аз риштарошони мақомоти муғулҳокимони ин варои Ому огоҳ будӣ, аз то 18-сола нарафтани ҷавонони тоҷик ба масоҷид огоҳ будӣ, аз бароварда шудани қонуни ахирин бар зидди сатру ҳиҷобу ҷарима барои пӯшиши «аврати занҳо» огоҳ будӣ, аз инки хатти форсӣ дар ин диёр табъиз мешавад огоҳ будию ҳатто барои «ҷиҳодат» Эмомалиро коммунисту бедину муртад «фатво» ҳам содир карда будӣ, магар чӣ шуд, ки дар тайи чанд шабу рӯз ин ҳама донистаниҳоро яксӯ гузоштаву худро ба «намедонистам»-ӯ «ғулу лавда» будан задӣ?!

Чӣ шуд ба шумо, ҷаноби Хуросонӣ?!

Магар имонатон бо ақлу забонатон дар набард афтода?

Ин ҳама дарди ба хайр. Агар намедонию ғӯли биёбонӣ, биё аз Абулмаъонӣ Бедил як насиҳатат кунем:

Инро ҳам дар хатти «мо» меорем, то нашавад бигӯӣ, ки намедонистам, ки коммунистҳои «муртад» хати ниёгони «мо»-ро ҳам баруфтондаанд!

بعد ازین از صحبت این دیو مردم رم کنم

غول چندی در بیابان پرورم آدم‌ کنم

در مزاج بدرگان جز فحش کم دارد اثر

زخم سگ را بی لعاب سگ چسان مرهم ‌کنم؟

عالمی رنج توقعهای بیجا می‌ کشد

کوس شهرت انتظاران بشکنم یا نم ‌کنم؟

چون خبیث افتاد طبع از طینت ناپاک او

خوک را حلواکشم در پیش تا ملزم ‌کنم

با فساد جوهر ذاتی چه پردازد صلاح؟

آدمیت کو اگر از خرس مویی کم کنم

هرزه‌ کاریها درین دل مردگان از حد گذشت

بعد ازین آن به که گر کاری کنم ماتم کنم

هیچم اما در طلسم قدرت نیرنگ دهر

چون عدم‌ کاری ‌که نتوان‌ کرد اگر خواهم‌ کنم

صنعتی دارد خیال من ‌که در یک دم زدن

عالمی را ذره سازم ذره را عالم ‌کنم

حکم تقدیر دگر در پردهٔ‌کلک منست

هر لئیمی راکه خواهم‌ بی‌ کرم حاتم‌ کنم

Нашавад, ки хитоби Бедил шумо бошед, ки чанде «ғӯли лавдаи биёбонӣ» буда бошеду на ақл дошта бошеду на фаросат, ки як рӯз бед гӯеду фардояш тут!

Гумон накун, ки ин вари Ому «девонахонаи муғулҳо» асту оқилони тоҷик ба парту палоҳот ҷавобе намедоранд!

«Террорист» кист?!

Агар ҳамин гуфторат намебуд, ки «мо»-ро «террорист» хондӣ, парвои «ҷиҳод»-у  «антиҷиҳод»-ат намедоштем.

Вале чун гуфтӣ, мегӯемат!

Ҷаноби Хуросонӣ, мо шуморо бо эҳтироми хос «Шрек» номида будем чун шабоҳати зоҳирӣ ба ин қаҳрамони филми тасвирӣ доштаед, вале имрӯз исбот кардед, ки ақлан ҳам ҳамтирози ҳам Шреку ҳам хараш мебудаед! Наранҷед. Тоҷикони «мо» мегӯянд:  пистаи бемағз агар лаб во кунад, расво шавад.

Ё

То мард сухан нагуфта бошад

Айбу ҳунараш нуҳуфта бошад.

Пас, ончӣ то имрӯз мегуфтед бар алайҳи Раҳмонов, ба иқрори худат, ки худро одилу ҳақиқатҷӯву «сарбози ислом» номидаед, «чаранде» беш набудаву тамоми ҳақоиқи фавқуззикратон то имрӯз «иштибоҳ» буда. Чи иштибоҳи фоҳише буда, ки на аз хираду фаҳму дарки ҷанобатон, балки аз даҳони ким – кадом даҳонфарози «маълумотиғалатрасон» ба самъи муборакатон расидаву ақли мунавваратон он додаҳоро насанҷида, дар расонаҳо расонаӣ карда! Вале имрӯз чанд мурғу шағолу гурги ҳукумати ин режими хуношом «ҳақиқат»-ро бароятон бармало сохтаанду ҷанобашон муътақид шудаед, ки на Раҳмонов, лобал мухолифинаш қотилу «террорист» мебудаанд! Ана, чаранд!

Худат худатро кавдан номидӣ, медонӣ? Худат барои гуфтани ҳақиқати ҳол пӯзиш талабидӣ! Ҳам аз «муртад» ҳам аз дастгоҳи тоҷиккушаш!

Хай, чӣ бигем? Худат ҳам як тоҷиккуше беш нестӣ. Касе ки дар кӯҳҳои Ҳиндукуш дар пайи тоҷик асту тоҷиккуш, чӣ дигар аз ин хари сонӣ талаб кунем адолату виждони инсонӣ?!

Гумон кардӣ, ки мо – тоҷикон бесангарему ба зиллат тан додаему ҳатман бо тарафгирият аз «ҳазрати ҳумоюният – яъне ҷаноби Раҳмони Раҷими маҳдуруддам»-и гуфтаат, моро «террорист» унвон додаву барои «баргашт» ба зиндонҳои Раҳмон-коммунист «фатво»-ву раҳнамоӣ кардӣ?!

Дар мақоли собиқ гуфта будем, ки агар Раҳмонов аз паштунтолибон ҳарос дорад, духтархондаш – яъне ҳамон санияи мазкура Шоҳрих бинти Кали Фаттоҳро ба ҳарими паштунтолибон фиристад, бошад, ки кораш нагиранд. Вале мебинем, ки Шумо,ҷаноби Шрек, мехоҳед аз ин «муъомила»-и муъомилагарон барои хеш ҳурру ғилмоне аз «Тоҷикистони ал-исломӣ» ба каф оред?

Рут сиёҳ, бо ин фаҳму дарку дироятат, эй ғӯли биёбонӣ!

Вақте касеро чанде пеш «муртад» фатво дода будию «буридани калла»-ашро супориш медодӣ, то ин ҳад кавдан мебудӣ, ки онро нашнохта чунин «ҳукми шаръӣ», ки баландтарин дараҷаи қазовати фиқҳист, барояш содир кардию имрӯз, омада душманони ин «муртади маҳдуруддам»-ро аз фатвои собиқат имрӯз «террорист» хондӣ?!

Паёмбармон (на паёмбари мову шумо) гуфта аст:

وأما قول النبي صلى الله عليه وسلم: أيما امرئ قال لأخيه يا كافر فقد باء بها أحدهما، إن كان كما قال وإلا رجعت عليه. متفق عليه، واللفظ لمسلم

Ҳар инсони мусулмоне ба бародари мусулмонаш бигӯяд: эй кофир, яке аз ин ду тан бояд кофир буда бошанд: агар мухотаб кофир бошад, хуб, вале агар кофир набошад, ин сухан ба гӯянда бармегардад.

Акнун, мо – тамоми мухолифини режими золиму ситамкору тоҷикозору бо зарби тиру туфанг чун шумо – Муллотолибон,  сари қудрат омадаву низоми мардумиро аз роҳи кудатои низомӣ барандохтаву солҳои мадид хуни садҳо ҳазор тоҷики бегуноҳро рехта буд, «террорист» шудему Эмомалӣ «ҳокими шаръӣ», акнун «коммунисти зиддидин»-и дирӯз имрӯз шуд «ҳокими биамриллоҳ»? Шумо куҷо дарс хондаед? Якбор ҳамун муллоҳои давру баратро пурс ончи ҳукм содир карда буди, имрӯз кӣ бароят собит кард,ки не Раҳмонов аз он амалҳояш баршашту калима арза карда пушаймон шудааст ?

Ё одат кардаед чун аҷнабиҳо «ғайримусулмон», ки чанде пеш гурӯҳҳое чун шуморо «террористони рақами 1» мехонданду имрӯз шуморо «амирони ислом» номидаанду бо шумо доду ситад доранд?

Ҳамин, ба ин осонӣ мухолифини мазлуми тоҷикро «террорист» хонданатон аз надоштани ақидаи солим, дидгоҳи салим, назари нофиз, шинохти кофӣ ва мардонагии кофиятон хабар медиҳад.

Хабар медиҳад, ки бе ҷиҳат Шрек ва хари-сонӣ наномидаематон!

Ба гуфти шоири дигар:

Ҳар ришдароз, бемаърифат мулло намешавад!

Акунун, ба хулосае расидаам, ки «ҷиҳод»-и ту алайҳи «ҷиҳод»-и писари Масъуд «гӯзи фалак»-е беш набуда аст!

Ту имрӯз аз золиме пӯзиш талабидӣ, ки то кунун бар «душмани ъақида»-ат, яъне Аҳмади Хурдӣ силоҳу пулу ёрӣ медод ва чун имрӯз ӯро сангҳои гаронарзишашро тороҷ кардаву дафтарашро басту худашонро радди марз кард, бароят «ҳазрати Ъолӣ» шуд?!

Ҳамин аст «ҷиҳод»?!

Ҳамин аст «ақида»?!

Ҳамин аст роҳи «сиротал мустақим»-атон?!

Ки дар як шабу рӯз «муртаде»-ро ҷаноби ъолӣ ва мухолифини мазлуми ҳиҷраткарда аз дасти ин Заҳҳоки морбардӯшро «террорист» мехонӣ? (Фаромӯш кардаам, ки аз Заҳҳоку Фаридун, ки «асотири қаблазисломӣ»-янд бароят мисол наоварам. Пӯзиш!)

 Баъд аз ин аз суҳбати ин девмардум рам кунам,

Ғӯл чанде дар биёбон парварам, одам кунам!

Ҳамин.

P.S Хонанда ва бинандаи боҳуши «Ислоҳ.нет»!Навори суҳбатҳои ахири Абдулҳамиди Хуросонӣ, ки яқинан на бо хоҳиши шахсиаш, балки зери фишору таҳдид таҳия ва паҳн шудааст, инсонҳои мусалмони бо имону бо иродаро ҷигархун кардаасту садҳо паёму садову навиштаҳо ба «Ислоҳ» расид,ки чаро чизе намегуед?

Имкон надорад, ки ин суҳбат бо хоҳишу майлу иродаи ҷаноби Хуросонӣ анҷом шуда бошад, ки шумо ҳам чунин эҳсосро албатта, ки доред.

Инки ҳоҷӣ Мирзо муллои кайҳо дарборишуда низ бо як суханронӣ аз ин суҳбатҳои Хуросонӣ истиқбол ва тамҷид кард, маълум аст. Чунки вай вазифааш ҳамин аст. Мисли аъзои тими фермаи ҷавоб. Вай бояд ҳамин тавр мекард.

Аммо Хуросонӣ. Ин як марди ба гуфтаи худаш мулло ва муҷоҳид, ки ҳолу ҳавои ислом дар Тоҷикистонро нек медонад, чи гуна  онро «давлати исломӣ» меномад? Бо  кадом ақлу бо кадом рӯ?

Магар ин дуруягӣ ва дукунагӣ ба хотири чӣ аст?

Муллое, ки дирӯз алайҳи Ҷумҳурии Исломии Эрон фатвои ҷиҳод содир карда ва Раҳмоновро кофиру муртадд эълон карда буд, чи шуд, ки якбора 180 дараҷа тоб хурду гапҳои гуфтаи худашро пас гирифту худашро дуруғгу бароврду шармандаву русвои олам кард?

Чи буда метавонад, ки ӯро дар фосилаи ҳамагӣ чанд рӯзе аз фикру ақидааш баргардонд?

Ба назари мо инҷо фақат ва фақат сиёсат, яъне зур ва қудрат ӯро аз фикру ақидааш баргардонидааст. Зур ва қудрат яъне чӣ? Зур ва қудрат метавонад симу зар-доллар бошад ва ё инки ҳукумати имрӯзаи Афғонистон. Ҳамин ду омил сабаб шудааст, ки Хуросонӣ «назад»  ё задни ход занад, худро худ инкор кунад, туфи худро бихурад, виҷдони худро  тиҷорат кунад, нангу эътибору мартабаи худро залил бисозад.

Хуросонӣ дар назди ҳамқавмони худ, ҳаммаслакони худ, масалан муллоҳои дигар ин тарзи кори худро чи гуна тавҷеҳ  мекунад? Як раҳмоноверо тамҷид ва ситоиш кард, ки зиддияташ бар ҳафт подшоҳи олам ҳувайдост ва боз шарм нокарда ин туда «давлати исломӣ» сохтаанд?

Тардид надошта бошем,ки иллати пузишхоҳии Хуросонӣ як рӯз не як рӯз бармало мешавад. Аммо, вай обруи худро худ рехтро дигар ислоҳ карда наметавонад. «Ислоҳ» дар садади пайдо кардани асрори ин баргашт ё тағйири 180 дараҷаии Хуросонӣ аст. Ҳатман онро низ пайдо мекунему тақдими хонанда ва бинандаи «Ислоҳ» хоҳем кард.

Сообщение А.Хуросонӣ чаро аз Раҳмонов бахшиш пурсид?             появились сначала на ISLOH.net.

 Ҳисор

 Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқбол! Ман номи номаамро чунин мондам: «Нома дохили нома»-яъне якум: «Нома аз Ҳисор, дуввум -Нома аз ҷигару қалби деҳаи Ҳисор».

   Бародар, умедворем хубед.

Шурӯъ мекунем аз номаи аввал:                           

 Ба ҳамагон маълум, ки Ҳисор таърихи бой дорад. Ва дар гузашта бо номҳои Шумон, Шодмон, Ҳисори Шодмон, водии Ҳисор ёд шудааст. Ва ҳатто байни мардум ривояте дар сайр аст, ки   «Хуҷаи Хизр дастархонашро дар ин минтақа  афшондааст, (албатта ин овоза аз ҳисоби серҳосил будани ин ҷост). Ва аз ҳисоби доштани заминҳои серҳосил ва ҷойгиршавии ҷуғрофӣ Ҳисори зарнисор ё водии зарнисор ҳам мегуянд. Дар ноҳия ҳама гуна намуди сабзавот ва мева руёнида мешавад. Чорводорӣ низ хуб ба роҳ монда шуда буд. Ҳозир ҳама чарогоҳҳо соҳибдор шуда монд. Дар гузашта ҳар деҳае ба худ 1-2 чарогоҳ дошт. Ва дар адиру пуштаҳояш пиставу бодом, хуч ва каврак (шираи камол) ҳам меруяд. Мардуми  деҳаҳои поён ва наздик ба адиру кӯҳ  аз ҳисоби ҳамон пиставу бодом ва каврак (шираи камол) зиндагии худро пеш мебурданд. Ҳол онки аз об танқисӣ мекашиданд. Ва «балое» омаду мардум аз ин даромад ва манбаъи пешбарандаи зиндагӣ маҳрум шуд. Ин бало «Фароз» ном дошт. Ва роҳи деҳаҳои Булбулчашма ва наздикии онро бастанд.

Ва бо тарафи дохили деҳаи Кончӣ-Заря Востока-Юбилейни равона карданд, ки ин роҳ ба он мардуми деҳа 2-3 баробар дур мебошад. Хулоса, роҳеро, ки бастанд гар хато накунам ба деҳаи Сурх (Қизилқишлоқ), ки деҳаи раҳматӣ домулло Шарифи ҳисорӣ низ мерафт. Давоми ин роҳ то Чуҷааливу назди сарҳадии Боботоғи Ӯзбекистон ҳам мерафт. Ва ин бало яъне Фароз (ин Фароз аз он Фароз-и марҳум Умаралӣ Қувватов фарқ дорад), сари мардум шуруъ кард ба ширамолӣ ва кулоҳгузорӣ. Агар он Фароз барои ободии кишвар ва ҷойҳои корӣ барои мардум буд, инаш бошад яъне Фароз-и Шамсулло Соҳибови домоди Эмомалӣ Раҳмонов баракси он-  ҷойҳои кории мардумро кашида гирифт. Ва ин Фароз омаду ин сарзамин аз он сарзамини серҳосил ва зарнисор  ба  «минтақаи заминҳои бекорхобида» мубаддал гашт ва  «худӣ» шуд. Ва мардуми ин деҳаҳо норозигӣ баён карданд. Чанде аз онҳоро бурда саркӯб ҳам карданд. Дар бораи он ҳодиса дар барномаи  «№127-и Номаҳо аз ноҳияҳо»  ба шумо расонида буданд ва шумо гуфта гузаштед. Пеш аз ине, ки Фароз ба ин ноҳия ояд, таърихи тулонӣ дорад. Сарчашма мегирад аз солҳои 1992. Яъне вақте Раҳмонов ва Сангак Сафарову дигарон ФХТ (Фронти халқии Тоҷикистон)-ро дар минтақаи Кӯлоб ташкил карданд, союзники худро дар водии Ҳисор ёфтанд: Турсунзода, Шаҳринав ва Ҳисор. Ва дар аввал мардони инҷоро ба фиреби худ дароварда истифода бурданд, баъд ба монанди Нуралии лолагӣ ва дигарон якояк несташон карданд.

   Мисоли дигар муфтии собиқи ҷумҳурӣ ҳоҷӣ Фатҳуллои ҳисориро ҳам ин Фронти халқӣ ба қатл расонд, ки шумо дар барномаҳои гузаштаатон гуфта будед. Баъд,  сарватмандони ин ноҳияро ба доми худ дароварданду ба мисоли гов ҷушидандашон. Ба мисоли Алимардонов М, Иззатулло Ҳаёев-собиқ сарвазир ва раиси ширкати ХИМА  «дарвоқеъ ширкати ХИМА ба ҳардуи онҳо тааллуқ дошт,яъне Х-Хаёев И-Изатулло,М-Муродалӣ А-Алимардонов.» Ҷамолиддин Мансуров- раиси пешини шаҳри Душанбе, Абдувоҳид Каримов ( собиқ раиси ноҳияи Ҳисор )Тухтеав ( собиқ раиси ноҳияи Ҳисор).

Дар солҳои наздик бошад сарватмандони деҳаи Белайдузи шаҳри Ҳисор ба монанди Устонабот ва бародаронаш, оилаи Саидовҳо, Рустам (Рустам- командир) Абдураандззоқ, Латиф  ва ҳатто муллоҳову олимони динро ба доми худ андохта буд. Ба мисоли махсуми Исмоил, қорӣ Сунатуллои ҳисорӣ              ( бародари марҳум ҳоҷӣ Фатҳуллои ҳисорӣ,) 4 бародар, ки яке аз  маъруфтарини онҳо  раҳматӣ Қорӣ  Баҳриддин буд. Шумо дар барномаи  «Номаҳо аз ноҳияҳои №127»  гуфта гузаштед. Хулоса ин «оила» ягон қишри аз  ин ноҳияро намонд, ки фиреб надода бошад. Ва баъдан сар карданд ба фиреб додани савдогарони ин ноҳия.  Соли 2011 бозори марказии ба номи Хонақоҳро (ба Тоҷикматлубот рабт дошт) ба монанди дигар ноҳияҳо бастанд. Ва дар яке аз базаи савдо, ки объекти стратегӣ-ҷумҳуриявӣ ба ҳисоб мерафт бозори шахсӣ ба номи бозори «Само»-ро кушоданд. Пеш аз сохтани ин бозори нав аз ин базаи савдо чи оҳану швеллер, уголокҳои оҳанӣ, ҳатто релси поездро, ки дар давраи СССР ба дохили ин база кашида шуда буд, канда бурданд. Гар хато накунам, ин кандану бурданҳо қариб 3 моҳ зиёд тӯл кашид. Ва гуфтанд, ки барои ГЭС-и Роғун мебарем. Лекин нафароне, ки онҷо кор мекарданд, нақл карданд, ки барои фоидаи худ ва қисми зиёдашро ба шаҳри Қурғонтеппа ба бозори ҳоҷӣ Шариф кашонданд. Албатта ба онҷо барои он, ки ин ба бозори Само рабт дорад, ба оилаи Соҳибовҳо. Ва аввалин директори ин бозор- Хайрулло шахсе буд аз ноҳияи Норак собиқ корманди амният. Бисёр шахси дағал ва даҳонаш гапашро намегирифт.

  Як фиреб ва писханд задани ин семейка нисбати мардуми Ҳисор инаст, ки: «да дига районо мо мардума маҷбуршон мекунем, намешуд, бозоршона алов мезадем, баъд ночор меомаданд, аввалда бе пул ҷошон медодем, ин ҳисориёра боша ҳам бозоршона махкам кнем. ата н бозори навда ҷора сумакӣ фурухтем, розиянд». (барои банда ин суханҳоро гуфтан ҳам шарм ҳаст ҳам вазнин, лекин «ҳақиқати талх аст «! Хулоса мардуми Ҳисор бедор шавед! Наход раиси милиса, БДА аз минтақаи  Кӯлоб ё хешутабори семейка бошад, раиси шуъбаи шиноснома диҳӣ ҳам аз дигар ноҳия. Мо то ин дараҷа бесаводем, ки худамон кадр надорем? Ҳисор ба монанди дигар минтақаҳои Тоҷикистон соҳиби мардони бошараф, шоиру  нависандагон паҳлавонони гуштину човандозони номдор, олимони дину  донишмандони соҳаи тиб ва дигар соҳаҳо мебошад. Бояд мо ба мисли Далери Имомалӣ, ки фарзанди сарсупурдаи Ҳисор ва тамоми ата наст, бошем. Ба монанди ноиби ҳизби сотсиал демократ Маҳмурод Одинаев ва дигарон бошем. Лекин афсус хомушем. Бародар, дуъои маро ҳам хонед дар барнома:

  Ё Аллоҳ олимону донишмандон, муллоҳову мардуми авом, хулоса ҳама мардуми мазлуми ватанро аз дасти ин ҳукумати номардумӣ озод бигардон.

  Ва ҳоло номаи дуввум:

 Нома аз ҷигару қалби деҳаи Ҳисор. Банда хостам то дигарон нависанд, вале ҳамагӣ ба даҳон об гирифтаву аз тарс нанавиштанд. Маҷбурам ба сину сол нигоҳ накарда нависам. Номаро шурӯъ мекунем.             

 Дар гузашта раиси ҷамоъат ва маҳаллаҳо бо супориши марказ яъне аз дастгоҳи ноҳия монда мешуданд. Ва як шахси баобруро мемонданд. Мисол собиқ муаллим, ё  бригадири колхоз, муллои масҷиди панҷвақта, ё ягон шахси пешқадам (албатта дорои савод бошад)-ро раиси маҳалла мемонданд. Ҳозир ба фикрам ҳатто раиси маҳалро «дигар» дастгоҳ  ба кор мемонад. Ба мисоли раиси маҳаллаи деҳаи  Қалъаи Ҳисор як нафар бо номи Камол Олимов бо лақаби Камол девона ё Камол ҷиндиш мегуфтанд, ба кор мондаанд. Соли таваллудаш 1980. Сокини ҳамин деҳа мебошад. Дар гузашта ӯ сабабгори қатли 2 нафар шудааст. Якеро дар ҳамин деҳа қариб наздикии 20 сол пеш бо чанд нафар зада буданд ва сабаби ҷанг, ҳамин раиси маҳалла, ки он вақт ҷавон буд ,шуда буд ва он нафар баъди 1-2 рӯз аз дунё даргузашт. Ва аз марди фавтида 7 кӯдак ятим монда буд. 4 моҳ шишту баромад. Албатта, худ фаҳмидед, ки дар ҳукумати имрӯза ҳама кор карда мешавад. Дар гузашта човандоз ҳам буд. Ин шахсро на фақат дар деҳаи Қалъаи Ҳисор, балки дар деҳаҳои гирду атроф ҳам «хуб» мешиносанд. Як бузи пеши пеш аст. Ба раиси маҳалла шуданаш ҳоло 1 моҳ нашудааст. Лекин дар солҳои ахир ӯро ҳам бо коргарони шӯъбаи милиса ва ҳам бо ходимони масҷиди ҷомеъ ва ҳам дар идораи ҷамоъат во мехӯрданд.

Дуюм шахс ҳам  аз дасти вай баъдан ба қатл расид. Ин ҳодиса дар Русия рӯй дод. Дар раҳу рӯ, дар туйҳову маъракаҳо худамон кардем мегуфтааст, ва мегуфтааст, ки номерҳои ҳама дастгоҳҳои ҳифзи ҳуқуқ ва дахлдорро дорам. Хайр акнун худатон фаҳмед, ки чи гуна шахс аст. Аммо вай саводи ҳатто синфи 1-ро ҳам надорад. Ҳам гиря ва ҳам хандаи кас меояд вақте мефаҳмад, ки ӯ раиси маҳалла шудааст. Хитоб ба дастгоҳ ё нафароне, ки ин шахсро ба ин масъулият таъин карданд. Шумо як бор аз гузаштаи Камол Олимов дарак ёбед. Охир характеристика ва  ахлоқе, ки ӯ дорост, барои ин масъулият комилан дуруст намегирад. Ба ҷомеъа бисёр  шахси  хатарнок аст! Ин Камол Олимов, ки ҳозир гуноҳашро ба гардан намегирам, пеш як нафари фосиқ ва зинокор буд. 1-2 сол пеш як оилаи ҷавон бо гуноҳи ӯ қариб буд аз ҳам ҷудо шаванд. Ба фикрам СС.Ятимов раиси КДАМ дар ҳолати эҳтизор ва қабзи руҳ қарор дорад ва дигар дар фикри наҷоти худ ва оилаву пулҳои бо зулм ҷамъовардааш аст. Дигар бахшҳои амният дар ҳолати гузариш қарор доранду дар фикри сокинони кишвар нестанд.

Спитамен

Салом бародар Муҳаммадиқбол! Ман аз ноҳияи Спитамен навишта истодаам. Ташаккур, ки навиштаи пешинаи маро чоп намудед. Ҳоло дар бораи як корманди милиса навишта истодаам. Ин корманди милиса зан аст. Гавҳар Ашурова ном дорад. Вай лейтенанти калон аст. Сахт маккора в муғамбир ва беҳад ҳаромхур аст. Мардуми содаву одиро фиреб карда пулҳои онҳоро мегирад. Масалан барои иваз кардани ному насаб 6 ҳазор сомонӣ гирифта мегуяд, ки 1 моҳ пас биё, тайёр мешавад. Он бечора баъди як моҳ меояд, аммо баҳона пеш меорад, ки дар ҳуҷҷатат камбуд ошкор шуд, боз ду ҳафта пас, биё. Ҳамин тавр се-чор моҳ кашол медиҳад, медавонад ва баъд медиҳад.

Боз як кори дигари ҳаромаш ин аст, ки ваъда медиҳад фаврӣ шиносномаи хориҷӣ сохта медиҳам гуфта 3 ҳазор сомонӣ мегирад. Пулро мегирад, чизеро, ки барои се руз омода мешавад, 15 то 20 ру6з кашол дода медавонад. Ин зан ду фарзанд дорад. Калониаш номаш Фаррух. Вай баригаи бангфуруш мебошад. Мошини БМВ, Х6 дорад. Писари дуввумаш дар ППС кор мекунад. Бо ҳамон бачааш ба қишлоқҳои дур рафта паспортний режим мекунад. Одами содаро паспорташро талаб карда вақте мебинад, ки иваз накардааст ҷаримааш будааст, ку гуфта ба камияш 200 сомонии вайро мегирад ва боз аз номи началники милиса гап мезанад. «Ман ҷаримаро ба началники милиса бурда медиҳам мегуяд».

Бародар Муҳаммадиқбол. Ман минбаъд аз Спитамен навишта меистам.

   Лахш

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқбол!

 Ман аз ноҳияи Лахш (Ҷиргатол) ба шума навишта истодаам. Мо қирғизҳои Ҷиргатол шикояти бисёр дорем. Моро одамони ҳукумат -амният ва милитсия қирғиз гуфта бе ҳад бисёр ғам медиҳанд. Лекин худашон лақай мебошанд. Боз моро қирғиз гуфта, як проблемаро дар гарданамон мемонанд ва пуламонро мегиранд. Агар ягон айб наёбад, ту хонаатро мефурухтаӣ гуфта суматро мегиранд. Мо безор шудем аз дасти одамони амният. Аз дасти ин амният гарантия,ки 30% қирғизҳо гурехта хонаашонро арзон ё ки партофта рафтанд ба Қирғизстон.   Чандин одамро зада сумҳояшро гирифтанд: 20 ҳазор, 15 ҳазор. Дигар ягон илоҷ нест. Даже Қирғизистон через интернет занг зада гап занӣ гӯш мекунанд. Чанд одамро қапиданд. Бисёр бачаҳо чанд сол пеш рафта граждани Кирғизистон шуданд. Ҳозир падару модари ҳамон бачаҳоро ба амният фарёд карда сум гирифтанд. Бисёриашонро заданд, бачаҳояшонро оварда шаҳрванди Тоҷикистон карда армия роҳӣ карданд. Ин ҳаромхурҳо чи хеле форад ҳамон хел кор мекунанд. Инҳо фақат сум ҷамъ мекунанду корашон фақат бевабозӣ.

  Аз тарафи шаҳр бо таксӣ омада аз Ҷиргатол Камри савор шуда мераванд. Бародар одамҳо безор шудаанд. Ҳама мефорад, ки ба шумо гӯянду гап зананд. Лекин телефонҳоро через интернет проверка мекунанд. Барои ҳамин ба шумо  гуфта наметавонанд. Одамонро амният ба зурӣ ба ҳукумат бурда дар вақте   прямой эфири шумо сар мешаванд маҷбур мекунанд, ки ба шумо занг зананду пешворо таъриф кунанд. Он бечораҳо, ки тоҷикиро ба зур гап мезананд дигар ноилоҷ монда ба шумо занг зада ончиро, ки инҳо ёд медиҳад, гуфтан мегиранд ва пешворо таъриф мекунанд.

Бародар мо қирғизҳои Ҷиргатол ба шумо бовар дорем. Ин номаи маро хонед, токи мардум бифаҳманд, ки тамоми корҳояшон дуруғ аст.

                                        Исфара

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин! Ман аз Исфара ҳастам. Феълан дар Русия қарор дорам. Чи гуфтанӣ ҳастам? Ман бо Аҳрор Каримов, ки чанд маротиба дар барноҳоятон аз вай ва кору кирдори вай гуфтаед даҳ сол дар тиҷорат якҷоя кор кардам. Ду сол шуд корро бас кардам. Бо Лайсиддин ва дигар калонҳои Чоркуҳ ҳам шиносам. То ҳоло онҳо телефон мекунанд, аммо ман телефон накардаам. Тоҷикистон рафта дидам, ки чи хел корҳо рафта истодааст. Бовар кунед, ки як даҳшат. Дар Чоркуҳ бениҳоят зулм бисёр шуда истодааст. Ҳар шаб чорто-чорто панҷто- панҷто одамро оварда маҳкам мекунанд. Руирост мегуянд, ки «лой»-яшро деҳ мо туро сар медиҳем. Аз чор нафари дастгиршуда яктоаш баромада аз қишлоқ пул ҷамъ карда соф мешавад. Се нафари дигар аз 5 сол то 12 ва аз ин ҳам боло ҳукм мегиранд. Одамҳоро бегуноҳ маҳкам карда истодаанд.     

Шумо дар барномаҳои пешинаатон дар бораи Муҳибхон ҳам чандин бор гуфта будед. Муҳибхон дар Краснодар раиси ҷамъият буд .Ман уро мешиносам. Вай дар   Краснодар ду шогирд дорад. Аз 2008 то 2012 бо онҳо будам. Ин одам зиёд зулму хиёнатҳо кардагӣ аст.

Вай тавассути ментҳои бо пул харидааш ба аэропорт медаромад мегуфт, ки нос, нон, гушт ва дигар чизҳоро, ки ҳамватанон меоварданд намонед, ки дароваранд ба ахлотдон парофта шаванд. Ин чизҳоро дар пакетҳо гирифта хонааш бурда бо бародаронаш мехурд. Муҳибхон одамҳоро ҳам фурухтагӣ аст, вай буз ҳаст. Ба аскарӣ ҳам ҷавонҳоро фурухтагӣ аст.

Феълан аз Русия депорт шудааст ва ҳоло ҳар рӯз дар куни милисаҳо ва амниятиҳо мегардад ва онҳоро аз ҳисоби мардум, аз ҳисоби бузиву хабаркашӣ хуронида истодааст… Дар бораи ин ноинсон рӯзҳои наздик муфассал менависам.

                                         Маскав

Ассалому алейкум бародар Муҳаммадиқбол!

Ман шуморо нав аз Ютуб дидам ва нав шинохтам. Чанд рӯз мешавад, ки видеоҳои шуморо тамошо дорам. Аз наворҳои дидаам дилам чунон ғамгин шуд, ки то бас гуфтан. Ман сокини ноҳияи Бобоҷон Ғафуров ҳастам. Чанд сол мешавад, ки дар Русияам, шаҳрвандии Русияро ҳам дорам. Ба шароити бародаронамон сахт дилам месузад, пулиси Русия сахт ғам дода истодааст. Шумо, албатта аз ин хабарҳо бохабаред, ман ба Тоҷикистон кам меравам чунки оилаам ҳам инҷо аст. Баъди ҳодисаи Крокус Сити ба Ютуб тез -тез медаромадагӣ шудам ва бо видеоҳои шумо вохурдам ва подписаться кардам, ки шуморо гум накунам. Дар Тоҷикистон ин хел дуздодуздӣ ва одамкушӣ будаасту ман бехабар. Бовар кунед, ки сахт ғамгин шудам. Агар дар ватан мебудам ман шояд бо инҳо ҳарруз дастугиребон мешудам. Аз рафтори кормандони давлат, аз имомхатибхо дилам монд. Беҳад бераҳм шудаанд, бузӣ болои бузӣ, руирост порахурӣ. Нав баромади ҳоҷӣ Мирзоро дидам. Аз у умеди калон доштам. Вале уро ҳам касофатии ин дунë задааст. Ман як вақтҳо ҳавас доштам ин одамро ба хонаам даъват кунам. Лекин ин не тот ҳоҷӣ Мирзо о, ком я знал. Ман аз ҳаëти худам ин хел розӣ нестам. Ман дар ҳаëтам бисёр корҳоро кардаам. Аммо ҳолу вазъи ин режими Раҳмоновро дида бисёр руҳафтода шудам. Барномаи шумо чашмамро кушод. Агар, ки муқобили Раҳмонов хестед, ман якум ҳамон одамам, ки мехезам барои роҳи ҳақ ва бо мардумам мепайвандам.

                                           Душанбе

    Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқбол! Айни замон ҳама противи Раҳмонованд. Манзури ман дар масъалаи геостратегӣ ва геополитикӣ аст. Русия таклифашро бо Толибон мушаххас кунад, аз феҳристи созмонҳои террористӣ бароварад, баъд ба масъалаи Раҳмонов ва ҲНИТ мерасад. Ҳамаи ин валвалаҳо аз тарафи Русия ташкил шуда истодааст. Масъалаи баҳси уламои кишварҳои порсизабон бо уламои тоҷик дар бораи сатру ришу ҳиҷоб аз сӯе бо ташвиқи Русия ҳам ҳаст. Омилони нуфузии Русия инҷо дастбакор шудаанд. Онҳо мехоҳанд, ки тавассути олимони тоҷики Афғонистон мардуми тоҷикро зидди Раҳмонов хезонднанд. Ман гумон мекунам, ки ин ҳама, «затея» ва трактовкаи Кремл аст. Аллакай Раҳмонов дар тарс афтодааст. Маҷбур шудааст, ки он уламо ва воизинеро, ки худашон аз экрану минбарҳо дур карда буданд, бароварда бар зиди уламо ҷанг андозад.

  Чи бозие ҳаст инҷо. Дар ҳама гушаҳои Тоҷикистон ҳукумат интизорӣ чизе аст. Хавотиранд. Ҳодисаҳои Конибодом-куштори занҷираии оилаҳои том ва боздоштҳои дастҷамъонаи ҷавонҳо дар Язгулом ва ҳолати охири таблиғотии уламои он тарафи руд оид ба сатру риш, конкретно Раҳмоновро ба хавотирӣ овардааст. Танҳо худи Раҳмоновро. Аммо ин герчики бачаашро не. И далбаёби Рустам нозукихои политикаро умуман намефаҳмад, « по*уяйша». Вале Раҳмонов бошад, дар 32 соли ҳукмрониаш бо ин хел ҳолат дучор нашудааст. Вай амалан дар муқобили Русия ва кишварҳои Осиёи марказӣ қарор гирифтааст. Қазоқистон Толибонро аз феҳристи созмонҳои террористӣ баровард. Ин бор авзоъ ҷиддӣ аст. Раҳмонов бо Бадахшон, бо Рашт, бо Суғд ва ҳатто бо Кулоб проблема дорад.

Ҳолатҳое ҳамчунонӣ пеш ҳам руй дода буд. Вале онҳоро худи мақомот бо ҳидояти Раҳмон ташкил мекард: Мулло Абдулло, Суҳроб Лангариев, Алии бедакӣ, Олег Захарченкову Мирзохуҷаи белгӣ ва ниҳоятан ҳаводиси қатлу куштори помириҳо, ки Раҳмонов иқрор ва эътироф кард, худаш супориш дод бикушанд. Аммо ин бор масъала фарқ дорад. Толибон расман эътироф мешаванд ва дар Имороти Исломии Афғонистон муборизини мусаллаҳи тоҷик амал мекунанд.

Рустам хиёл мекунад, ки ягон гап шавад, Шоҳруху Суҳроб Раупову, Хуршеди ОМОН мехезанду тинҷ мекунанд. Намефаҳмад, ки мардум хест, дигар як сели хурушон мешавад, ки ҳамаро «мешува мебара». Ҳозир дар боло тоб дода истодаанд, ки уламои Афғонистону Туркияву Эрон гуё бо диктовкаи ҲНИТ масъалаи сатру ҳиҷобро доғ карда истодаанд.

Як манбаъи дар боло гуфт, ки пиндорашон дар ҳукумат ин аст, ки Муҳаммадиқболи Садриддин ва Кабирӣ айни замон бо Толибон контактҳоро ба роҳ мондаанду «аз гуфтан ба кардан» яъне аз гап ба амал ру овардаанд. Гуё шумо барои ҳамин  имрӯзҳо барномаҳои мустақим ташкил накарда истодаед ва феълан бо роҳи таблиғ ва забони уламои Афғонистон мардумро ба хестан даъват карда истодаед:

  « Ай қуртақи Раҳмон ҳичӣ нагузаштетсай. Талхакафай,ки Россия Толибора расмӣ шинохтанияй. Бояд уже брорашон ай руйхати террористон».

  Аҷоиб он аст, ки чаро ба Язгулом СС.Ятимов ва Раҳим Рамазон нарафтанд. Раиси Суди Олӣ ва Юсуф Раҳмону Шералӣ Мирзо рафт.

  Ва чизи дигар. Мардум барнома оиди Убайдуллоевро зиёд тамошо кард

  Як нафар аз наздикони Юсуф Раҳмон гуфт, ки мақсад аз нафиристодани СС Ятимов ва Раҳим Рамазон дар ин гуруҳ, ки ба Язгулом рафт, ин аст, ки ҳоло ба СС.Ятимов сахт машкук шудаанд. Ҳамаи он нафаронеро, ки дар Язгулом дастгир карданд, КДАМ кардааст. Акнун Юсуф Раҳмон рафта ҳатман камбудиҳоро ёфта, оиди гуё ғайриқонунӣ дастгир кардани нафарон дар Язгулом ба Раҳмон мерасонад. Мавлави Абдулло Абдуллобековро боз се соли дигар ҳукмашро изофа карданд. Тибқи маълумотҳои расида феълан ҳудуди 50 нафар Язгуломӣ дар боздоштоҳи мақомт қарор доранд. Ин 50 нафар ҳамаашро аз худи Язгулом боздошт накардаанд. Аз Русия ҳам ба Душанбе оварданд. Вз қишлоқи Жамаги мавлави Абдуллоҳи Абдуллобек бештари боздоштшудагон мебошанд ва инчунин аз Андарбак ҳам ҷавонони бегуноҳи зиёд дар боздоштҳҳои мақомот қарор доранд. Ҳоло пас аз боздошт ҷавонони Язгуломиро ҳисобҳои бонкияшонро месанҷанд аз куҷо пул гирифтед ва чанд сум доред.

Ба ин маъно, ки СС.Ятомов ва КДАМ  ин корро барқасд кардааст, то мардум хезанд ва дар кишвар нооромӣ шавад. Дар назар бигиред, ки дар ягон маврид ва ҳолат, ягон бор Прокурори Генералӣ, Суди Олӣ ва вазири мудофиа баъди амалиётҳои КДАМ ё МВД ба маҳалли ҳодиса нарафта буданд..

Сообщение Номаҳо аз ноҳияҳо ба «Ислоҳ. нет»№151 появились сначала на ISLOH.net.

    «…..Шумо фарзандотона ба ин давлатҳое, ки ном гирифтем равон накунед, фарзандотона ба ин мулкҳое, ки ном гирифтем, равон накунед»…..

«…..«Имрӯз бачаҳакотона пеши худатон нигаҳ будорен, бачаҳакотона бародарои азиз, касб буомузонед, бачаҳакотона бугзор бухона, бачаҳотон бугзор забондон шаванд, бигзор бачаҳотон ихтироъкор шаванд,бигзор бачаҳакотон биёяд ана ҳаминҷа паҳлуи мардумда бистану барои мардум шароит, барои мардум имконият, мақсад, эҷод кунанд. Имрӯз ҷомеаи мо бародар ба нафарҳое ниёз дорад, ки мардума шикамша сер кунад, мардума танаша бупушонад, мардума насиҳат кунанд, ки ай фисқу фасоду фаҳшо нигаҳшон будора, мардума аз ҷудошавӣ, талоқу дигар, дигар нигоҳ будора. Имрӯз ниёзи ҷомеаи мо ба ана ҳамин аст.

Барои ҳамин ман ира, бародарвор ба ҳамаи мову шумо падаро модаро мерасонум,ки эҳтиёт кунед, фарзандора ба ягон берун, бародарои азиз, барои оне, ки инҳо мақсад ҳофизои Қуръону олимои дин мешаванд, равон накунед.»…..

Бале,хонандаи азиз, Шумо дуруст пай бурдед, ки ин пораҳо аз сӯҳбатҳои пучу бемояи ҳоҷӣ Мирзо аст, ки дар ин чанд гоҳи ахир баҳсу ҷидолҳои шадидеро дар шабакаҳои иҷтимоӣ ба бор овардааст. Ман, дар яке аз барномаҳои пешинаи «Минбари муҳоҷир» як каме фикру ақидаамро дар бораи ин даъвати дар воқеъ зидди исломии ҳоҷӣ Мирзо баён карда будам. Вале дархости ҳазорон тан аз ҳаводору мухлис водорам кард, ки роҷеъ ба «андешаҳо»-и ин як замон воизи дин вале ҳоло ба лектори ҳукуматӣ бадалгашта барномаи алоҳида таҳия ва пешниҳод намоям.

  Бародарони азиз! Аввалин чизе, ки маро сахт нороҳат кард ин аст ки чаро ин ҳарфҳо аз забони як руҳонии маъруф ва воизи шинохтаи тоҷик садо дод? Ҳоло на узбек, на туркман, на қирғизу на қазоқ маҳз як муллои тоҷик даъват ба амал оварда истодааст, ки бачаҳоятонро нагузоред, ки олими дин бишаванд, ҳофизи кулли Қуръон бишаванд. Ё тавба!! Чаро маҳз як руҳонии тоҷик ин ҳарфҳои зиддидинро паҳн мекунад?

 Дар тамоми кишварҳое, ки ба тоҷикӣ баладанд ва ин суҳбатҳоро шунавиданд, ангушти тааҷҷуб ва таассуф газиданд ва чуноне ҳам дидем аз муллову муллобачаҳои тоҷик, ҳатто аз шогирдони худи ҳоҷӣ Мирзо гирифта то уламои афғониву эрониву дигару дигар ба шиддат ибрози нигаронӣ ва нороҳатӣ карда баъзеашон ҳатто ҳоҷӣ Мирзоро ба алфози қабеҳ таъну лаън карданд.

Воқеан ҳам ин воизро чи шуда, магар ҷинаш асар карда, ки сӯҳбате мекунад, посухе медиҳад, ки хилофи ақидаву андеша роҳу сулуку тариқати интихобидаи худи уст. Худи ҳоҷӣ Мирзо, Сайидмукаррам Абдуқодирзода, муфтии Тоҷикистон, Сулаймон Давлатов, раиси Кумтаи дини Тоҷикистон фориғуттаҳсилини донишгоҳи Покистонанд. Дуруст аст ки ҳоҷӣ Мирзо таҳсилро ба субут нарасонидааст. Аммо бачааш, ки дар хориҷа хондааст ва дар хориҷа қории Қуръон шудааст. Хуб, ки чи шуд? Ин афрод, ки мо танҳо бо зикри ҳамин ду-се нафарашон иктифо мекунем, ҳоло масъулияту маъмурияти муҳофизати дину мазҳабро дар кишвар доранд. Магар инҳо мазҳаби нав оварданд? (Албатта, инҳо ҳам, ки кори хайре барои тарвиҷу тараққии дини мо накардаанд, вале коре,ки ҳоҷӣ Мирзо дар назар дорадро анҷом надодаанд)

  Ростӣ, ҳеҷ ақлам қад намедиҳад. Магар мешавад як воиз, ки аз дин, аз худову расул мегуяд, бихезаду бигуяд, ки на, дигар нахонед ва аз онки ҳифзи Қуръон мекунеду олими дин мешавед, беҳтар аст фулону фулон корҳоро анҷом диҳед.

   Мо инро хуб медонем, ки ҳоҷӣ Мирзо аз чанд сол аст ки гаравгону асир аст. Вале ин на ба он маъно бояд бошад, ки бихезаду алайҳи ақидаву имонаш ва динаш қиём ва исён бикунад.

 Бигзор, ки Раҳмону олу уруқи ӯро, кору рафтори ӯро тамҷиду тавсиф бикунад, вале на ба ин тарзу тариқу маъно, ки ин ташвиқу таблиғу тамҷид муқобили дини Худо ва китоби Худо нигаронида шуда бошад.

 Худоё тавба! Ошкоро ва руирост мегуяд, ки нафиристед, нагузоред, ки бачаҳоятон Қуръон биомузанд, олими дин бишаванд! Дар онҷо мазоҳибашон дигар аст:

   « Шумо медонед, ки мазҳабои унҳо мазҳаби Имом Шофеъияй, мазҳаби Имом Аҳмади Ҳанбалай, мазҳаби бигем, ки ана баъзеҳош мазҳаб надорад, ана, мамлакатои арабуш, дар ғайри арабам бо бемазҳабҳо ҳастанд, мадрасаҳо кушодагиянд, таҳзиби Қуръон кушодагиянд. Вале баъди панҷ сол бародари азиз, ту вақте меравӣ фарзандата олими дин мекунию олими мисол  ҳифзи Қуръон мегирӣ, дар баробаруш бифаҳм, ки ақидаи дини, мазҳаби Абуҳанифара ҳамроҳуш намеорад».

Оё шинохти ислом ва ё омузиши ислом аз нигоҳи мазҳаби Имом Шофеӣ, Имом Молик, Имом Аҳмади Ҳанбал нодуруст аст? Ин мазоҳиб ва пайравони онҳо ҳадису Қуръонро ба гунае мутолиа ва ҳифзу тафсиру тафсил мекунанд, ки хилофи дину оин, хилофи фармуди Аллоҳ ҷалла ҷалолаҳу ва аҳодиси ҳазрати Муҳаммад саллалоҳу алайҳи ва олиҳи ва асҳобиҳи вассалам аст? Магар тамоми олами ислом иборат аз ҳанафиҳо аст ва ин танҳо ҳанафиҳо дурустанду мусалмони воқеӣ ва ислом фақат ва фақат марбут ва мерос ва мансуб ба онҳост? Оё фақат ҳанафиҳо вориди ҷаннат мешаванд? Магар мо чаҳор мазҳаби бар ҳақ надорем? Магар касе мазоҳиби ҳанбалӣ, моликӣ, шофеъиро мансух кардааст?

   Бар фарзе як ҷавони тоҷик дар Алазҳар, дар Девбанд, дар Мадина бихонду донишманди ин ва ё он арсаи улуми динӣ шуд, ӯро набояд қабул бинмоем?

Магар роҳу равиши ибодати онҳо мусалмонӣ нест? Ин фақат, мо тоҷикҳо мусалмонем? Ин фақат, равишу роҳ ва тооту ибодоти мо исломӣ ва тибқи манҳаҷи Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи васаллам)  аст? Магар ислом маҳдуд фақат ба тоҷикҳо ва барои тоҷикҳост ва фақат ҳанафиҳост? Чаро уламои ҳамҷивори мо аз Узбакистону Қирғизистон ва ё Афғонистон ин гуна иддио надоранд ва ҷавононро аз рафтан ба суроғи улуми илоҳӣ боз намедоранд?

  Мамолики исломӣ бираванд ва дар пеши уламои бузург хонанд, чи бадӣ дорад?

Ҳоло бигзор, ки ҳарф ҳарфи шумо. Нараванд, дар Тоҷикистон истанд. Пас, дар куҷо бихонанд, пеши кӣ бихонанд? Пеши Сайдмукаррам? Сайдмукаррам худаш форуғуттаҳсили донишгоҳи Покистон аст. Пеши ҳоҷӣ Мирзо? Худаш, ки каме ҳам бошад дар Покистон хондааст.

 Боварам намешавад вақте мегӯяд, ки «Дар ҳақи фарзандотон, падарои азиз, модарои азиз ҷабр накунед. Шумо худоро шукр гуен, ки ана ҳамин мисли мо барин одамо барои шумо бо маслиҳат додестем».

Худоё паноҳ!

Ин даъвати ҳоҷӣ Мирзо ҳаммаънои «Ояҳои шайтонӣ»-и Салмон Рушдӣ, давоми карикатураи ҳазрати пайғамбар, мисли қуръонсузиҳо аст, ки ба умқи эҳсосоти мусалмонон зарбаи дардовар зад.

Магар як олим, як доъӣ ва як рушангари динӣ метавонад ҳамчунин даъвате бикунад, ки хилофи ақида, ормон ва аҳдофи вай бошад.

Аз ҷавонҳо даъват мекунад, ки қатъи таҳсилу тадрис кунанд ва баргарданд ба назди волидонашон ва шароит(?) фароҳам кунанд. Магар ин ҷавонҳо киҳоянд, ки оянду шароит фароҳам кунанд. Теъдоди онҳо чи қадар аст? Зарфияти онҳо то кадом миқёсу андозааст, ки амру наҳйи фармудаи шуморо, ки марбути онҳо намебошад, иҷро бикунанд?

«…Имруз ҷомеаи мо бародар ба нафарҳое ниёз дорад, ки мардума шикамша сер кунад, мардума танаша бупушонад, мардума насиҳат кунанд, ки ай фисқу фасоду фаҳшо нигаҳшон будора, мардума аз ҷудошавӣ, талоқу дигар, дигар нигоҳ будора. Имрӯз ниёзи ҷомеаи мо ба ана ҳамин аст.»

 Охир, ин ҷавонҳое, ки қасду нияти таҳсили улуми диниро доранд, чи қадаранд, ки биёянду баргарданду «мардума шикамша сер кунанд», «ай фисқу фаҳшо нигаҳшон будор»?  Магар рӯзу рӯзгори мардум ба ҳаминҳо мондааст?

Пас, ҳукумат, пас Раҳмонови тоғут бояд чи кор бикунад? Як ҷавоне, фарз кардем сад, фарз кардем ҳазору дуҳазор толиби илму омузишу таҳсил, набояд биравад ва орзуву омоли дилашро бароварда созад ва дар роҳи Худову ислом қадам бардорад, хидмат кунад? Як ҷавони 16-17-20 сола бо чи роҳе метавонад аз фаҳшо ҷилавгирӣ кунад, агарки бо донишҳои исломӣ мусаллаҳ набошад?

  Ҳоло, бигирем, ки ҳоҷӣ Мирзо дуруст аст. Дар берун, дар Чеченистон, Доғистон, Миср, кишварҳои арабӣ ҳамаро ғайримазҳаб мекунанд: ҳанбалӣ, моликӣ ва шофеъӣ мекунанд.

Вале, саволи ман аз ҳоҷӣ Мирзо ин аст ки дар ин ҳолат бачаҳои тоҷик, фарзандони тоҷик дар куҷо таҳсил ва тадриси ислом бикунанд? Омӯзиш дар куҷо бигиранд? Худи шумо ҳамин ҳақро доред, ҳақи омӯзонидани улуми диниро доред, мадрак ва муҷаввиз барои таълиму тадрис доред? Метавонед муҷаввизи худро нашр кунед, нишон диҳед? Шумо, агарки ҳамчунин муҷаввиз доред, онро аз куҷо ба даст овардед? Дар Тоҷикистон мешавад ҳамчунин муҷаввизе ба даст овард ва аз куҷо ба даст оварда мешавад?

   Тоҷикистон чанд донишгоҳу чанд мадрасаи миёна ва олии исломӣ дорад? Зарфияти онҳо кофӣ аст? Магар шумо ҳақиқати ҳоли муносибати ҳукумат бо исломро намедонед? Омӯхтани ислом дар Тоҷикистон имконпазир аст? То чи ҳад имконпазир аст?

   Ва, ҳамин тавр бо таъкиди тафовути тарзи гузоридани намоз мегуяд, ки инҳо ҳаргиз ба дин хизмат намекунанд ва онҷоҳо, ки мераванд, «мақсадноканд, ҳадафноканд». Хулоса, ҳамон ҳарфу ҳиҷое, ки Раҳмонов мегуяд ва солҳост, ки ҷавонҳоро аз кишварҳои мусалмонӣ ва аз беҳтарину бузургтарину бообрутарин донишгоҳҳо ва мадориси аълои исломӣ ба иҷбор оварда истодааст, то онҳо аз таҳаввулоти олами ислом, аз инки ислом танҳо аз салоту тооту ибодот иборат нест, муталеъ нашаванд ва аз онки онҳо дар ин донишгоҳҳо огоҳу бедору ҳушёр мешаванд, ҷилавгирӣ кунад. Тамоми ҳадафаш ҳамин. Ёдатон ҳаст чи гуфт?

Гуфт: -«масҷид меоӣ, намозта мехонӣ меравӣ. Дар кори давлат қуш шудӣ, дар сиёсат қуш шудӣ, ҷоят кунҷи зиндон?”

   Ана, ҳамин аст тамоми мазмуну моҳияти суҳбатҳои ҳоҷӣ Мирзо. Яъне вай ҳоло табдил ба сухангӯ ва ба лектори ҳукуматӣ шудааст ва ҳар нафире ва ҳар даъвате мекунад, бар мабнои ҳамин ҳадаф аст.  

    Ман ба ҳар аҳаде, ки бо мост, ихлосу самимият дорад, ошкоро ва бо сароҳат паём медиҳам, ки ҳоҷӣ Мирзо дигар мавриди эътимод нест. Албатта, аз хеле вақт пеш буд, ки мо ӯро радди эътимод карда будем.

Вале ин бор, ки вай ба шариати ислом, ба табиати ислом, ба қавоид ва қавонини ислом, ба аслу усули ислом тохтутозу зӯрӣ мекунад, вай дигар касе нест, ки бигӯемаш буд. Ҳоҷӣ Мирзо табдил ба арӯсаки Раҳмонов шудааст, пойи суҳбати вай нашинед, даъваташ накунед, эътино ва эътибор надиҳед.

   Афроде мисли ҳоҷӣ Мирзоро наметавон «лағжид» гуфт. Лағжидан як кори нохоста аст. Аммо ин даъвати зидиисломии ҳоҷӣ Мизо дидаву дониста, ҳисобшуда барномарезишуда аст. Вақте як воизе, ки аудитория ва шунаванда дорад, ҳамчунин суҳбатҳое мекунад, ки тӯли тамоми умраш назада буд, онро чи гуна метавон тафсиру таъвил кард?

Яъне аз роҳу равишаш баргашт? Мисли Мулло Абдураҳим? Чаро аз роҳу равишаш бармегардад?

« Мо (падару модаронро дар назар дорад) фақат дар фикри як чизем, бачаи ман ҳофизи кулли Қуръон мешавад, ё олими дин мешавад, оянда меояд мақсад, дар дину дар ҷомеа хизмат мекунад. Фақат андешаи мо да ҳаминай. Э,кош, э кош!! Ҳамин андешаҳои мо мақсад, мувофиқ бошад ба ҳамун ҷойҳое, ки шумо мебаред. Лекин мувофиқ нест бародарои азиз ва гиромӣ».

Магар ҳамингуна фикри доштани падару модари як ҷавони тоҷик бад аст? Худо аҷраш диҳад,худо хайраш диҳад,ки мехоҳад писараш ҳофиз ва қории Қуръон ва олими дин бишавад.Аллоҳ саф ва шумори ин гуна волидонро афзун бигардонад! Омин!

Ҳоҷӣ Мирзо кореро мекунад, ки Раҳмонов ва мақомоти вай иҷро карданд.Раҳмонов бо ҷаҳли мураккаб падаронро азият кард, ки фарзандони худро барбигардонад. Вале ҳоҷӣ Мирзо барои тавҷеҳ ва барои тасдиқи ин амали ғайриисломӣ ояҳои қуръониро барғалат ва воруна табсира ва тафсира мекунад. Худоё паноҳ! Ин чи воизу ин чи олиме аст?

Мегуяд бачаҳоятонро нагузоред, ки қории Қуръон шаванд, пешгирӣ кунед. Нагузоред, ки ҳофизи Қуръон шаванд. Дар ҷойи ин тавсия медиҳад, то бигуянд, ки шиками шумо ва шиками худу бақияро сер кунанд.

  Магар Имом Бухорӣ, Имом Тирмизӣ ва садҳову ҳазорҳо бузургони дини мо барои фаро гирифтани донишу улуми исломӣ ба ақсо нуқоти ҷаҳон сафар накарданд?

«Сентралний вуз», ки буду ҳоло ҳасту Оксфорду Кембриҷ, ки ҳасту филиалҳояшро дар Душанбе ифтитоҳ кардааст, он солҳову он асрҳо ҳам буданд ва имрӯз ҳам масалан Алазҳар ҳамин нақшу мақомро ифо мекунад? Пас, чаро бояд нараванд ва илмро аз сурайё ва аз Чин ба даст наоваранд?

Ҳоло бузургтарин донишмандону асотиди улуми исломӣ дар донишгоҳҳои муътабари Миср, Саудӣ, Ҳиндустон, Покистон, Туркия ва мамолики дигар ба донишомӯзон дарс медиҳанд. Чаро агар як ҷавони тоҷик дар Алазҳар ва ё дар донишгоҳи Мадина ё Риёз бихонад ҷоиз нест. Ин ҳукми Худост ва ё ҳукми Раҳмонов? Ва ҳоҷӣ Мирзо ҳукми киро таблиғу ташвиқ карда истодааст?

Шумо ҳадафатон ин ки Тоҷикистон ғайриисломӣ бишавад? Шумо ҳадафатон инки Тоҷикистонро як мамлакати холӣ ва дур аз ислом кунед?

Мамлакат бе олими исломӣ чи хоҳад шуд?

Бубинед, ҳоло ин паҳлуи масъаларо ҳам пеш биёварем, ки тадрису таълими ҷавонҳо ба тараф, дар Тоҷикистон таълиму тарбияти кудакону наврасон мамнуъ аст ва ҳеҷ дабистоневу мактабеву омузишгоҳе вуҷуд надорад, балки таълиму тадриси кудакону наврасони то синни18 ҷавобгарии ҷиноятӣ дорад. Барои ҳамин пурсиши дигари мо ҳам ин аст ки оё Ҳоҷӣ Мирзо метавонад ба кӯдакону наврасон таълими динӣ бидиҳад. Таълими динӣ барои мулло шудан не, таълими динӣ барои онки кӯдак бидонад, ки вай мусалмон ва бачаи мусалмон аст ва мусалмон будан чист ва мусалмонӣ чист ва калимаи шаҳодат чист ва бинои мусалмонӣ бар чанд навъ аст ва шаш калимаи динӣ чист ва “ашҳаду-ал-ло илоҳа иллалоҳ“ чи маъно дорад ва Муҳаммад(салаллоҳу алайҳи васаллам )кист? Тавҳид ва мабодиъи исломро дар куҷо биомузад, намозу таҳоратро чӣ? Ҳалол чист, ҳаром чист, маҳрам кист, номаҳрам кистро дар куҷо омӯзад?

Инҳоро аз кӣ биомузад?  Омухтани ин ҳама то 18 солагӣ манъ аст. Аммо фақат дар Тоҷикистон. Боқии2 миллиард мусалмони дунё аз омӯзишу тарбияти исломӣ маҳрум нашудааст. Масалан омӯхтани ин ҳама дар Узбекистон ва Қирғизистон мамнуъ нест, чаро дар Тоҷикистон манъ аст? Магар таълими бинои мусулмонӣ, обдасту намоз наврасро террорист мекунад?

Ҳоло, агар бад-ин минвол идома биёбад, дар ҳамин танҳо Донишгоҳи исломии Тоҷикистон касе наметавонад шомил бишавад. Чун ҳеҷ донише надорад, чун омӯзиш надидааст.  Онҳое, ки ба Донишгоҳи исломӣ санад месупоранд,дар куҷо хонда бошанд? Онҳо улуми аввалияи диниро дар куҷо аз бар кардаанд?

Ҳоло пурсиши дигар ин аст ки онҳо, ки донишгоҳи исломиро хатм мекунанд куҷо бираванд? Куҷо кор кунанд? Дипломи тадриси кӯдакон доранд, ҳақи тадрис доранд? Агар ҳақ ҳам доранд,мактаб, ки нест, тадрису таълими наврасу кудак қатаған аст, киро ва чи тавр дарс медиҳанд.

Чаро ҳоҷӣ Мирзо инҳоро намебинад? Чаро аз ин масоил дам намезанад?

    Манзурам ин аст ки вақте дар кишвар имконият ва шароит фароҳам нест ин ҷавонҳо иштиёқу алоқаи худро чи тавр бароварда созанд?

Чаро ҳоҷӣ Мирзо дар бораи ин ҳама мушкилоти дини ислом дар кишвар гап намезанад?

Ба ҳайси алтернатива чӣ пешниҳод дорад? Масалан Миср нарафтанд, кишварҳои арабӣ нарафтанд, Покистон нарафтанд, куҷо бираванд? Дар Тоҷикистон, ки шароит фароҳам карда нашудааст.Танҳо як донишгоҳи исломӣ дорад, ки табиист кофӣ нест. Инчунин донишомӯзони ин донишгоҳ менависанд,ки амният меояду ташвиқот мебарад,ки инҷо мехонед ҷой кор пайдо намекунед.Шумо фардоятонро андеша екунед? Агар хоста бошед, бе пул перевод ба донишгоҳи дигаре кунеду онҷо хонед. Мулло шуда чи кор мекунед? Ҳоло шумо ҷойи он амниятиҳоро гирифтеду ошкоро ба падару модарҳои онҳо хитоб доред, ин хиёнат ба ин дин нест ?

  Барои фаро гирифтани улуми динӣ Бухоро меомаданд, Балх,Басраву Бағдоду Димишқу Қоҳира мерафтанд, Истанбулу Қазону Самарқанду Ҳирот мерафтанд. Яъне омӯзиши улум аз замони қадим вуҷуд дошт. Пас, чаро ҳоло бояд наравнд?

Аз Худо битарс ҳоҷӣ Мирзо. Таҳти таъсири агитатсияву пропагандаи Раҳмонову СС.Ятимов мондаӣ, балки муздури даступобуси онҳо шудаӣ.

  Абдулло Роҳнамо донишманди мо як замон исломшиноси мо борҳову борҳо мегуфт, ки ин таъбиру таркибҳои «терроризми исломӣ», «бунёдгароёни исломӣ», «тундравони исломӣ»,«экстремистони исломӣ» ҳамааш продукти дар хӯрди ҷаҳон андохтаи душманони дини исломанд, исломро чашми дидан надоранд, вагарна дар ҷаҳон дарсадии амалҳои ифротӣ аз тарафи ғайримусалмонҳо бамаротиб зиёд аст.

Ҳоло бибин, ки мадорису маҳофили исломӣ, ки қуфлу бастааст вазъи криминогении кишвар дар чи сатҳе расидааст?

Сангинтарин ҷиноёт, гушношунидтарин ҷиноётро дидаву шунида истодаем, полковники милиса одамро мекушад, мебарад даруни рудхона мепартояд, нафаре, ки то чанд рӯзи пеш муовини раёсати мубориза бо ҷароими созмонёфти вазорати дохилӣ, яъне ниҳоди ҳифзу қонун ва ҳуқуқ буд.

Собиқ афсарони милисаву амнияту додситонӣ гурӯҳи муташаккили ҷиноӣ созмон медиҳанд ва муовини раиси бонк- як мақоми давлатиро мебаранду мекушанду ба дарё меафкананд?

Чаро аз ин ҳолатҳо ҳоҷӣ Мирзо бонги изтироб намезанад?

 Чаро инҳоро намегуӣ, чаро аз дискоклубу букмеккеру танес живота намегӯӣ,ки фаҳшову бангу нашъаро тарвиҷ дода истодаанд.Ман намегӯям,ки аз озмуни “Чакомаи гесу” бигӯ,ки маҳз ба хотири ҷалбу истифода ҷавондухтарон ба ҳарамсаройи пешвву бачаи пешвову мақомоти даври ӯ ташкил шудааст!!

  Худоё паноҳ мебарам бар ту, ки як воиз, як донандаи дин, як домуллои бообуру аз омӯхтани улуми исломӣ ҷавононро ҷилавгирӣ мекунад? Ин чи руҳонӣ, ин чи муллову инчи мусалмон аст? Танҳо ба ин баҳона, ки фардо агар омад поҳояшро паҳн мекунад.Чаро худат, чаро Сулаймон Давлатов, чаро Сайидмукаррам поҳоятонро паҳн намекунед, шими почааш боло аз буҷулакро намепушед? Яъне мусбил ҳастед ва асфал аз соқайн мепӯшед?

Шумо бояд тарафдори он бошед, ки мусалмонободӣ бишавад, ҷомеа дар адолату ҳақиқати ислом зиндагӣ кунад, магар не? Ё шумо ин тавр намехоҳед?

Шумо, як раҳ намеандешед, ки баъди 20-30 сол, ки касе таҳсилдида боқӣ намонад, кӣ мардумро насиҳату машварат медиҳад?

Аз ҳамин ҳоло дигар дар ноҳияҳо касе нест дар ҳолатҳои назъи равон калимаи шаҳодат талқин кунад. Мулло ҷойи худ ҳатто кумитаи амният қуръонхонҳоро ташхис ва ҷаримаву зиндонӣ дорад. Кудакони мардумро омада дар макотиб месанҷанд,ки кадомашон Қуръон хонда метавонанду падару модарони онҳоро ҷарима доранд. Акнун навбати ту шуд? Раҳмонов меравад ту ҳам хоҳӣ рафту манам ва ҳамаи мо меравем. Аммо медонед пурсиши ту ва ман ва огоҳоне мисли ману шумо ва Сайдмукарраму Сулаймон Давлатзодаҳо назди Аллоҳ аз Раҳмонови габр бештар аст ?

Ё шумо мехоҳед,ки фақат шумо аз ислом бигуед ва шумо посбону шумо монополист бошед, касе дигар олим нашавад,

 Шуморо ҳам дарди бузургманишии Раҳмонов задааст, ки ба ҷуз аз Шумо касе дигар набояд бошад. Аммо шуморо, ки барвақт дар ҷойи нарматон заданду аз минбару меҳроб ронданд. Ҳамин тавр не?

Ростӣ, мо бо таваҷҷуҳ ба зулму ситаме, ки ин режими тоғутӣ болои мусалмонони кишвар ва бахусус руҳониёну уламо ва алалхусус аъзои ҲНИТ овардаасту оварда истодааст, худро аз қабл қаноъат додем, ба ҷон харидем, ки барои ҳифзи ҷону амнияти худу хонаводаҳояшон, бигзор, ки алайҳи мо бигӯянд, бинвисанд, ҳатто агар зарурат пеш омад, таҳдид ва хатари воқеӣ ба ҷонашон пеш омад гувоҳӣ ҳам диҳанд, агарчи медонанд, сиҳат надорад.

    Аммо,аммо, ин на бад-он маъно аст ки дар ҳақи мо ва махсусан бузургони рафта туҳмат зананд. Ҳоҷӣ Мирзо метавонад дар як даст мусҳаф бигирад ва ё аҳаде аз бачаҳои дар ҳамон солҳои ҷангу ҳиҷрат дар донишгоҳҳои Покистонро ном бигирад, ки устоди марҳум мавлавӣ Муҳаммадшариф Ҳимматзода бурду доду бар ивазаш маблағ гирифт ва чи маблағе? 

Дар он донишгоҳҳо ба ҷуз аз тоҷикҳо садҳо тан аз тамоми олами ислом мехонданд. Агар ҳар яке аз онҳо 50 ҳазорӣ нарх дошт ин пулро аз куҷо меёфтанд? Магар ин донишгоҳ станоки чопи доллар дошт? Чаро онҳо бояд ин миқдор пул бидиҳад? Пули супорида худи ҳоҷӣ Мирзо, Сайидмукаррам ва Сулаймон Давлатовро кӣ гирифт? Худи ҳоҷӣ Мирзо чанд пул дод? Оне,ки ӯро бурду дохил намуд барои Ҳоҷӣ Мирзо 50 ҳазор доллар дод? Аз Аллоҳ тарсед ва медонед рӯзи ҷазо ҳаст!

 Худоро гувоҳ мегирам,ба иззату азаматаш ба ҷоҳу ҷалолу ҷабаруташ қасам мехурам, ки ин ҳарфҳо туҳмате беш нест. Ҳамин тавр алайҳи шаҳиди дигар эшони Сайид Қиёмиддин Ғозӣ ҳам ин ҳарфҳо ба ҳеҷ ваҷҳ сидқ намекунад ва туҳмати ногаҳон аст.

  Ҳамин ду нафар дар он солҳо барои зинда мондани муҳоҷирон ва аз таълиму тадрис бебаҳра намондани бачаҳои онҳо мисли соири масъулони ҲНИТ заҳамоти фаровон кашидаанд. Албатта метавонам номҳои бузургони зиёдеро,   ки барои ҷалби ҷавонони ташнаи омӯзиши улуми исломӣ заҳамоти фаровон кашида буданд, биоварам. Аммо ҳар ҷавоне таҳсил карда он бузургонро хуб мешиносанд.Бидуни шак пас аз рафтани Раҳмонови хабис як ба як ҳама хоҳанд гуфту навишт,ки Ҳоҷӣ Мирзо туҳмати бузурге кард ва он ҳам хело бузург.

   Вале дар охир чи гуфтаниям? Агар ин суҳбат «заказ» ва «дастурӣ» набуд, чи буд?  Мутаассифона ҳоҷӣ Мирзо дунё ва нафси ин дунё ва роҳати онро бар уқбо ва охираташ тарҷеҳ дод. Мо, ҳамин ҳоло ҳам розием, ки бар муқобили мо ва бузургони ҳаракати мо бигӯяд. Вале ба ҳеҷ ваҷҳу вақт иҷоза намедиҳем, ки туҳматамон кунад.Ҷавоби сазоворро хоҳем дод. То имрӯз бар алайҳи ҳеҷ олими дине чизе нагуфтаам ва нанавиштаам чун медонам ҳоли зор ва дар асорат қарор дорад. Медонам гушти уламо заҳрнок аст, аммо ин суханони шумо заҳри қотилтару ваҳшатноктар аст.Дар зидди ҳаракатҳо ва аҳзоби исломӣ гуфтанҳои шумо ва дигар уламоро ҷиддӣ намегирифтам ва намегирам,бигзор,гуфтан бигиред,чун корвон роҳи худро идома медиҳад,аммо ин “иқдом”-и нангини охири шумо Ҳоҷӣ Мирзо хело хатарнок ва теша бар реша задан аст,ки хомӯшии ман дар ин масъала гуноҳи азим аст  ва ҷавобгарӣ назди Аҳкамулҳокимин дорад.

Шумо бояд ошкоро бигуед, ки ин мавъизаи шумо заказ ва фармоишӣ буд. КДАМ ба шумо дастур дод, ки ҳамин масъаларо бардор ва обуранги динӣ бидеҳ ва шумо ҳам ин хидмати хирсонаро иҷро кардед.

Шумо дар пешгоҳи Худо чи ҷавоб медиҳед, ки ҷавонони ташнаи омӯзиши улуми исломиро мамнуъ мекунед?

   Ҳоҷӣ Мирзо беҳтар ин аст ва ҳоло ҳам дер нашудааст,аз мусалмонони тоҷик ва дунё маъзарат бихоҳед ва ошкоро дар маҳзари Худову халқи Худо бигӯед, ки суханронии  шумо барои наомӯхтани дин дар кишварҳои дигари мусалмонии дунё дастурӣ ва фармоишӣ буд ва дигар илоҷе надоштед, магар инки ҳамин гуна бигӯед. Ва таъкид кунед,ки илоҷи дигаре надоштед,зеро агар намегуфтед бо дигар домуллоҳое, ки дар зиндонҳои пешво қарор доранду аз ҳазор нафар кам нестанд,ҳамкамера мешудед.Бо таваҷҷуҳ ба мунсибати   режим бо дину мулло шуморо ҳама хуб мефаҳманд ва дар таърихи миллат амалҳои солеҳи то имрӯз анҷом додаи шумо мунаққаш боқӣ мемонанд.

Он уламо ва донишмандони улуми динӣ  хушбахтона роҳи паймудаи Имом Абуҳанифа(раҳ)- ро тай намуданду зиндонӣ шуданд ва даъвати зидди динии Раҳмоновро напазируфтанду роҳи имоми мазҳабашонро сарбаландона ихтиёр намуданд. Аммо  шумо роҳ ва равиши Балъами Боъуро ва дигар нагунбахтони бо фарҷоми суъро интихоб намудед.

Ҷаноби Ҳоҷӣ Мирзо ҳоло ҳам дарвозаи тавба ва бозгашт боз аст ва фурсат ҳам доред барои он. Барои ризои Раҳмонов Раҳмонро норозӣ насозед,ки воқеан он суъи мунқалаб ва “биъсал маъво ва биъсал масир” шуморо интизор аст ва онро хуб ҳам медонед! 

  Инро низ фаромӯш накунед ҷаноби Ҳоҷӣ Мирзо,ки савганд ба Аллоҳ хушнудсозии Раҳмонов ва СС.Ятимову дору дастаи ин худобехабарон эъломи бароат аз Аллоҳ ва паёмбар аст!

Сообщение Воизи дин ё лектори ҳукумат? появились сначала на ISLOH.net.