Дар урфият мегӯянд, ки ҳақиқат дер ё зуд маълум мешаваду онро пинҳон карда намешавад. Мо, ҳамеша дар пайи ошкор кардани ҳақиқатем ва аз гуфтани ҳарфи ҳақ ҳиҷ гоҳ мунсариф намешавем. Ин номаи дуввуми нависандаи ин матлаб аст. Дар нашри номаи аввал як каме таъхир шуд, ки муаллиф безобита шуд ва ба мо шак кард. Вале мо, ҳам он навишта ва ҳам ин навиштаро чоп карда дурустӣ ва сиҳатии муҳтавои онро ба виҷдону имони муаллиф ҳавола мекунем. Ва ба он нафарон, ки исму насабашон дар ин навишта зикр шудааст, шароити посух доданро фароҳам мекунем. Метавонанд бо далелу мадрак ҷавоб нависанд ва мо ҳатман чоп хоҳем кард. Ва, инак номаи дуввум:

  Рашт: ҳақиқат аз дохили мақомот садо медиҳад

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин.
 Ман ҳамон корманди мақомотам, ки дар бораи Маҳмадҷонзода Сайдаҳмад Одинамаҳмад, Мирзохуҷаи Белгӣ, Шоҳ Искандаров, Раҷабалиев Ҳусен Сафаралиевич, нома навишта будам. Худо шоҳид аст ки ҳеҷ ягон туҳмату буҳтон дар ҳақи ин нафарон накардаам ва нахоҳам кард. Ҳама чиз ҳақиқат аст ва аз ҳазорон айбу гуноҳу ҷурму ҷиноятҳояшон ҳамонро гуфтам ва ин бор ҳам мегӯям, ки инҳо қотилон ва нафароне ҳастанд, ки хиёнат ба давлату миллат кардаанд ва карда истодаанд.
Агар давлат айни замон он қадар беҷуръате аст, ки нисбати ин ҷинояткорони ашаддӣ ва барои ҷомеа хатарнок чизе гуфта натавонад, бигзор мардум ҳама огоҳ бишаванд, ки инҳо кӣ ҳастанду чи корномаҳое доранд.
Вақташ, ки расад умедворам, ки ҳатман назди қонун ҷавоб хоҳанд дод.
Аммо ман ҳайрон аз он ҳастам, ки чаро мақомоти ҳифзи ҳуқуқ дидаву дониста ҳамин ҷинояткорони қотилро маҳбас, ку яктараф боз вазифаҳои калидиро дар дасташон додаанд.
Магар инҳо аз осмон чакидагӣ ҳастанд?
Ман боварии комил дорам, ки аз ҳама ин фитнаву ҳилаву найрангҳои паси пардагии мақомоти ҳифзи ҳуқуқ президенти кишвар хабар надорад хабар ҳам намедиҳандашон. Умед аст ки ба воситаи ҳамин барномаи «Номаҳо аз ноҳияҳо» ё «Номаи маро алоҳида нашр кунед» ба самъи роҳбари кишвар ҳатман расонида мешаваду ҳатман чораи ин ҷинояткорон ва ин вазиру вузарои паси парда кормекардаашро мебинад.
Дар ин матлаб дигар дар бораи шарҳи ҳоли ин ҷинояткорон ва қотилон суҳбат намекунем. Чунки ҳама инҳоро медонанд, ки ин нафарон киҳо ҳастанд.
Дар матлаби пешин дар бораи кушторҳои Сайдаҳмад Маҳмадҷонзода гуфтем, ки аз деҳаи худашон раҳм накарда ду зану як духтару як ҷавони камбағалро бераҳмона кушт. Ин бор ҳам дар бораи кушторҳои дастаҷамъонаи ин гурӯҳи муташакили ҷиноии хунхор сухан хоҳем кард ва Худо шоҳид, ки туҳмат нестанд. Ҳарчи ҳақиқат аст бояд мардум донанд.
Куштори навбатии Сайдаҳмад Маҳмадҷонзода аз деҳаи Кочон, ҷамоати деҳоти Навдӣ яъне ҳамсоя деҳаашон буд. Шахсеро бо кличкаи Гравлик, ки ба ҳайси корманди ҳифзи ҳуқуқ дар ҳамон давраҳо кор мекард бо як бераҳмӣ даромада дар назди ҳамсару фарзандонаш мекушад. Агар тасдиқи ин гуфтаҳоро хоҳед, марҳамат, мақомотҳо метавонед аз Шоҳ Искандару Мирзохуҷаи Белгӣ бипурсед. Чунки инҳо ҳам дар ин куштор қуш ҳастанд. Сабаби куштани ин бечора ҳамин аст ки ту дар давлат кор мекунӣ. Ва мераванду даромада мепаронанд ва баромада мераванд. Ин қотилон, фикр намекарданд, ки рӯзаш меояд назди қонун ҷавоб хоҳанд дод.
Айни замон барои куштори ҳамин шахс ва дигар нафарони кушта шуда ду нафар- Шарифи Немис ва Шарифи калабур, ки дар матлаби пешин гуфта гузаштаем боздошт шудаанду тафтишот идома дорад.
Аз президенти кишвар ман ҳамчун як шаҳрванд ва ҳамчун як корманди дар мақомотҳои гуногуни ҳифзи ҳуқуқ кор кардаву айни замон дар нафақа, эҳтиромона хоҳиш менамоям, ки ба асли ҳамин парвандаҳои сохтаву бофтаи мақомотҳои ҳифзи ҳуқуқ аз ҷумла Прокуратураи генералӣ, ВКД, КДАМ ва зерсохторҳои ин ниҳодҳои номбаршуда, ки ба майдони сипари ҷинояткорон табдилашон додаанд, талаб менамоям, ки зери назари қатъии худ гиранду ин ҷинояткорони асосиро ба паси панҷараи маҳбас баранд.
Чунки парвандаҳоро сохтаву бофта мекунанд ва баъдан як нафари камбағали бе касу танҳоро ҳамчун ҷинояткор муаррифӣ карда мебаранду солҳои дароз зиндониаш мекунанду боз ин қотилону ҷинояткорони асосӣ дар озодӣ корашонро давом дода гаштан мегиранд.
Мегузарем ба куштори дастаҷамъонаи ин гурӯҳи муташаккили ҷиноӣ дар ноҳияи Рашт.
Куштори бераҳмонаи раиси ноҳияи Рашт Давлатов Сироҷиддин дар соли 1999-2000, баъди имзои сулҳ.
Сабаби куштори ин раиси он вақтаи ноҳияи Рашт дар он буд, ки Президент кишвар ба раҳматӣ эҳтироми хоса дошт. Вале ин раиси марҳум ҳеҷ гоҳ барои онки як нафар тарафи оппозитсион ё тарафи давлат буд, кор намегирифт. Тамоман холис буд.  
Ва ин гурӯҳи ба худ мусулмонҳои асил аммо вале дар асл бедину оин, рашкашон омада сари маслиҳат меоянд, ки ин нафаро бояд бикушем ва аз гурӯҳи худамон ягон нафарро ба раиси ноҳия пешниҳод кунем.
Аммо тирашон ба хок хурду ҳеҷ нафари аз ин гурӯҳ ба мақоми ин курсӣ нарасиданд.
Дар маслиҳати куштори ин раиси ноҳия инҳо иштирок доштанд:
 Мирзохуҷаи Белгӣ;
Шоҳ Искандаров;
Маҳмадҷонзода Сайдаҳмад ва дигар ҳамаслаконашон.
Номзади ба курсии раиси ноҳия буданд аз ҷумла;
Мирзохуҷа Аҳмадов ва боз як ду нафар аз ҳамин аҳли гурӯҳ, ки худашон баробари хондани ин нома рангу рӯяшон мепараду ман мебинамашон. Боз ҳатман кадомешаро давлени мазанаду кадомаш инфаркт мешавад.
Хулосаи калом маслиҳат барои куштани ин раис хеле дароз мекашад. Раис ҳамон сол барои кадом коре Душанбе меравад, барои иштирок дар маҷлиси ҳукумат. Дар вақти бозгашт ин гурӯҳи ҷинояткор рафта дар Лаби ҷари Комсомолобод ҳозира ноҳияи Нуробод камин мегиранд дар сари роҳаш. Ва вақти омадаш баромада тирпаронӣ мекунанд. Мошин меистад. Ронандаашро ҳамроҳи худаш мепаронанд. Дар мошин ду писараш ҳамроҳаш буд, ки айни замон дар ҳаётанд. Кушандаҳои падарашро мешиносанд. Марҳамат, агар ҳақиқатро мехоҳед, пурсед.
Аммо медонед вақте мақомот тафтишот ва парванда-дело карданду гуё қотилони раиси ноҳияро мекобанд, ба номи як марҳуми дигар Каримов Иброҳим ва одамони он, ки қумандони мард ва аз деҳаи Ҷафр буд заданду парвандаро маҳкам карданд. Боз ҳам қотилони асосӣ дар озодӣ кору фаъолият карда гаштаанд.
Ҳодисаи куштори раиси совхози Дӯстӣ Ваҷиддин, аз деҳаи Ялдамич.
Бо иштироки бе воситаи Мирзохуҷаи Аҳмад кушта шудааст, аммо парванда дар номи як нафар аз одамони наздики Мирзохуҷаи Белгӣ бо номи Аҳмад аз деҳаи Ҷафр маҳкам карда шуду соли гузашта ин Аҳмадро зиндонӣ карданд, боз ҳам қотилони асоси аз ҷумла Мирзохуҷа дар озодист.
Ҳодисаи куштори Каримов Иброҳим, қумандон аз деҳаи Ҷафр, ки беҳтарин инсон буд. Ин ҳамон нафаре аст, ки парвандаи раиси кушташудаи ноҳияи Раштро ба гардани ҳамин заданд. Ҳеҷ гоҳ ба ин гурӯҳи муташаккили ҷиноӣ сар хам намекард. Гирифтанд бо фиребу найранг оварданд бо ҳамроҳии 4 бародараш куштанду бурда дар ҷангалҳои Навобод таги хокашон карданд. Баъди муддатҳои дароз ҷасадҳои онҳоро пайдо карданд.
Кушторро рӯирост Мирзохуҷа, Шоҳ, Сайдаҳмад ва дигар ҳамаслаконаш карданд. Шоҳидони зинда ҳастанд, марҳамат, парвандаро варақ занед. Агар рафту маҳкамашон карда бошед ва ё ба  номи ягон одами камбағал списат карда бошед, марҳамат, мақомоти бори дигар аз нав тафтишотро шурӯъ карда қотилони асосиро дастгир намоед.
Аз мақомотҳо хоҳиш мекунам натарсед, ҳақро ба ҳақдор расонед, модоме, ки дар курси нишастаед. Вале агар он қадар бе ҷуръат ҳастед, курсиҳоро холӣ кунед. Ҳастанд нафароне, ки ба миллату давлати хеш содиқанд, ки корро дар доираи қонун ва адолат бинанд.
Сабаби куштани Иброҳим- қумандон аз деҳаи Ҷафр дар он аст ки вай ба ин гурӯҳи ҷинояткор сар фуруд намеовард ва одами ростқавлу поквиҷдон буд. Ҳар кори ифлосро намемонд, инҳо иҷро бикунанд, барои ҳамин аз байн бурданаш.
Сабаби дуюми куштанаш ин буд, ки ҳамон вақтҳо бояд аз ҷониби мухолифин ба ҳукумат ҳамин шахс музокира мегузаронид. Аммо ин таассуб ва рашк инҳоро намонд, ва инҳо мегуфтанд, ки мо бояд пешсаф бошем. Аммо ҳамон вақтҳо ҳукумат мехост ба ин шахс музокираҳо гузаронад оид ба сулуҳ.
Аввал як бор Мирзохуҷаи Белгӣ ва Шоҳу ҳамаслаконаш ба ин қумандон Иброҳим як ҳуҷум карданд. Хостанд дар даромадгоҳи деҳаашон Ҷафр ӯро кушанд, натавонистанд. Вале он вақт чандин нафарро куштанд, аз ҷумла як модари солрафтаро бо наберааш, ки аз ҳамсоядеҳа ба деҳаи Ҷафр мерафтанд. Вақти омадани Иброҳим аз маркази ноҳия ба деҳаашон инҳо дар даромадгоҳи деҳаашон камин гирифтанд, хело ҷанг давом мекунад аммо одамони Мирзохуҷа шикаст мехуранд. Ҳамаашонро барои маслиҳат даъват мекунад ва мегӯяд, ки ин корро дигар накунед, ки вазъиятатон безеб мешавад.
Яке аз нафарони Мирзохуҷа, ки бар зидди Иброҳим ҷангид ҳамдеҳаи худи Иброҳим, ҳамин Аҳмаде, ки айни замон дар маҳбас аст, мебошад. Соли гузашта маҳбасаш карданд. Марҳамат мақомоте, ки парвандаи Аҳмадро баррасӣ кардаед рафта дар маҳбас бипурседаш ҳамин гапро. Агар заррае инсофу виҷдон дошта бошад мегӯяд дуруст аст. Чунки ҳолати мурдани кампиру набераи хурдсолашро Аҳмад хуб медонад, ки ин кушторҳо бо фармони кӣ буд- Мирзохуҷаи Белгӣ, Шоҳ Искандар, Сайдаҳмаду ҳаммаслаконаш. Аммо ин қотилон боз ҳам дар озодӣ ҳастанд.
  Маҳмадов Акбар Маҳмадович аз деҳаи Ялдамич бевосита бо супориши худи Мирзохуҷа кушта шудааст. Ҳайратоварии кор ин аст ки қотилон додарони худаш Сайхуҷа ва Маъруф буданд. Вале се нафар одамони ғайр, ки шояд то қадри имкон қуш бошанд ба солҳои тулонӣ равонаи зиндон шудаанд, ҳамдеҳагони Мирзохуҷаанд, аммо қотилони асосӣ дар озодӣ. Мирзохуҷа, Сайхуҷа ва Маъруфи додаронаш.
Парвандаи ин шахсро назар кунед, ки Шумо киҳоро ҳамчун ҷинояткор муаррифӣ кардеду ба солҳои тулон зиндон кардед.
Аммо ин дафъа ҳам қотилон дар озодӣ монданд.
Сабаби кӯшта шудани Маҳмадов Акбарро медонед дар чӣ аст? Вай мудири фермаи совхози Дӯстӣ будааст. Ҳамон вақтҳо ҳамаи гову моли совхозро Мирзохуҷа бо ҳаммаслаконаш мехурад. Ин бечора мегӯяд, ки «пага давлат барқарор мешавад, ҳамаи ин ҳисобу китоб дорад, назди қонунда ҷавоб метиед». Барои ана ҳамин суханаш, шабона рафта дар дохили хонааш дар назди зану фарзандонаш мепаронанд ва баромада мераванд.
Фарзандонаш ҳаётанд, рафта пурседу парвандаро бозбинӣ кунед ва одамони қотилро баред маҳбас кунед.
Як чизи дигарро дар кори мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Рашт ҳайронам. Додари ҳамин қотили рақами 1 -ро бе ҳуҷҷати тасдиқкунандаи дорои тахассус, яъне бе диплом кораш гирифтаанд.
Номаш Фақеров Эшон, ки ҳоло масъули шӯъбаи танзими ҷамоати шаҳраки Ғарм аст. Агар шахс бе диплом кор даромада тавонад хондани донишгоҳу донишкадаҳо чи лозим!? Ҳеҷ ҳоҷат ба хондан нест, мешудааст, ку.
Ҳодисаи куштори бераҳмонаи Нуриддин, раиси кони ангишти Назарайлоқ.
Бевосита худи Шоҳ ва Мирзохуҷа куштанд ин раисро. Шоҳиди айнӣ Сайдаҳмад Маҳмадҷонзода буд. Чунки дар мақомоти милиса кор мекард ва ҳамон шабе ин нафаро куштанд Сайдаҳмад ба ҷои воқеъа ҳозир шуд барои дастгирии ҳаммасалконаш.
Аммо парвандаи куштори Нуриддинро тафтиш накарда қатли яқин ва ошкорро пинҳонкорӣ карда бори сари кадом як гурӯҳи номаълуми роҳзан карданд.

Ҳодисаи куштори фоҷиабори Али Бедакӣ, одами наздики Мирзохуҷаи Белгӣ. Ин нафаро худашон ташкил карданд. Ин гурӯҳи ҷиноятии муташаккил мехостанд соли 2010 бо фармони Мирзохуҷа табаддулот кунанд. Аммо диданд, ки зурашон нарасид ҳамин нафаро ба куҳ равон карданду бо фиребу ваъдаҳои бардурӯғ чанд вақт дар куҳу пуштаҳо нигоҳаш доштанд, аммо ҳамеша аз қафояш буданд. Баъдан даъваташ карда ба раёсати милисаи ноҳияи Рашт оварданд. Шоҳу Мирзохуҷа пурсишаш гузаронданд. Ин бечораи содаи дар балои ин золимон ғалтида мегуядашон, ки охир ин маслиҳати Шумо буд, ки бояд табаддулот кунем, боз чӣ аз суханатон гаштед? Хулоса, сухан кутоҳ сабтҳои пурсишашон дар баъзе бачаҳои мақомот буд. Боварӣ дорам, ки то ҳозир маҳфузанд. Баъдан лату қинаш мекунанд дасту пойҳояшро мешикананд .Агар дар ёдатон бошад дар дохили мошин Алӣ Бедакиро чанд нафар дохили мошин мепурсанд ва дашном мекунанд мо аз Балҷувонем ва туро фалон мекунем. Ин пас аз он ҳодисаи задану шикастанҳо буд. Инҷо инхел нест,ки фақад Шоҳу Аҳмади белгӣ гунаҳгор бошад дар қатлӣ Алӣ вале ин ҳама сенаряҳо буд. Сипас бурда дар деҳаи Руноби ҷамоати шаҳраки Ғарм, дар оғилхонаи як нафар бо номи Раҳматулло мемонанду баромада аз муқобил бо гранатамиёту силоҳҳои ҳархела мезананд мекушандаш. Ва мегӯянд, ки ин мо террористоро куштем. Дар асл террористҳои асосӣ худи ҳаминҳо ва ҳамон ба ном Балҷувониҳои омада ба Ғарм ҳастанд, ки то ҳозир кор карда гаштаанд ва дар озодӣ ба сар мебаранд.

  Аз ин ҳодиса ҳамаи саркардаҳои сохторҳои ҳифзи ҳуқуқ огоҳанд, аз асли воқеъа пурра бохабарнд. Аз ҷумла Рамазон Раҳимзода, Саймумин Сатторович Ятимов, раиси КДАМ-и ҷумҳурӣ, Амирқул Азимов, собиқ котиби Шӯрои амнияти Тоҷикистон ва дигаронашон.
Кушторҳои ин гурӯҳи муташаккили ҷиноӣ беҳад бисёр аст, аз мӯи сарашон зиёд.
Ин гурӯҳ давлат дохили давлат сохтаанд бо ҳамроҳии Рамазон Раҳимзодаву Саймумин Сатторовичу дигаронаш.
Аммо президенти кишвар, боварӣ дорам, ки аз ҳақиқати кор бехабар асту маълумотҳои бардурӯғро пешниҳодаш мекунанд.
Ба боварии комил гуфта метавонам бигӯям, ки мардуми одӣ ҳеҷ гоҳ тарафдори ҷангу хунрезӣ набуданд, нестанд ва нахоҳанд буд.
Ҳар нооромие, ки дар мамлакат буду гузашту шуда истодааст аз дасти ҳамин гурӯҳҳо аст. Агар ҳамин нафарон ба ҷои одамони бегуноҳ зиндон шуда ба маҳбас раванд, бовар дорам Тоҷикистон орому озоду осуда мешавад.
Барои чӣ ман шахсан номи ҳамин нафаронро овардаам? Чунки ба парвандаҳои ҳамин нафарон шинос будаму ҳастам.
Лекин афсус, ки мақомотҳои бе ҷуръати мо ҳимоятгари қотилону ҷабркунандаи ҷабрдидагон шудаанд. Ин мақомот бо дасти ҳаминҳо нафарони шоистаро сарбанест карда мардумро тарсониданд. Бовар кунед, ки ин нафарон оппозитсия ҳам набуданд ва фақат то ба имрӯз дар фикри зиндагии худанд. Аммо боварии комил дорам, ки ҳақиқат дер ё зуд аст, ки ҷои худашро мегирад.
Ва ин ҷинояткорон дар назди қонун бо ҷазои сахттарин муҷозот хоҳанд шуд.

 Ҷиноятҳои ҷинояткори паси пардагии Раҷабалиев Ҳусен Сафаралиевич.Ин нафар баъде ронандаи шахсии хонадони генерал Рамазон Раҳимзода, вазири корҳои дохилии Тоҷикистон шуд, зулмро болои мардум сар кард.
Як маротиба дар канали Парвиз. ТВ рафтори аҳмақонаи ин шахсро нишон доданду муроҷиат ба Рамазон Раҳимзода намуданд, ки бинед ин ронандаатро, ки чигуна рафтори ноҷавонмардона мекунад. Ҳодисаи он навор дар яке аз нуқтаҳои фуруши сузишворӣ дар ноҳияи Рашт сабт шуда буд, ки фурушандаро чигуна таҳқир мекунаду мезанад.
Ҷинояти дигарашр, ки гуфта будам мамарозагӣ мекарду духтарони хонаи ғармиро пешпарон медохт, бигзор махфи монанд номашон.
Ҷинояти дигараш ин аст ки бубинед як ронандаи шахсии хонадони вазир чи қадар маош мегирад, ки се зану чанд фарзандро мехуронаду ҳар кадом зану фарзандонаш боз ронандаҳои шахсӣи доранд ва онҳо маош мегиранд. Савол ба миён меояд, ки кӣ онҳоро ва аз кадом ҳисоб маош медиҳад, магар аз маоше, ки худаш мегирад аз ронандагиаш сум ҷудо карда мешавад?
Дар инҷо танҳо барои зиндагие, ки ин нафар дорад ё бояд наркоконтрабанда бошад ё шантажисту дузд, ки хонаҳои воҳима, котеҷи чандошёна ва он ҳам якто не якчандто. Боз дар балдошёнаҳо, сексияҳо бе ҳисоб хона дорад.
Аз рӯи маълумотҳо баъзе вақтҳо бо роҳи зур ва шантаж аз мардум пул мегирад ва гоҳо посредникӣ ҳам мекунад ҳамчун нафари боварии вазир, хуллас пораи калон мегирад, чунки бисёрии вақт аз номи вазир гап мезанад.

Аз мақомотҳои ҳифзи ҳуқуқ ман ҳамчун як шаҳрванд мепурсам, ки то ба кай ин спектаклҳоро давом медиҳед?
Чаро ба ҷои адлу инсоф зулму ситамро пеша кардаед. Магар Шумо инсон нестед? Магар шири инсон хурдагӣ нестед? Магар волидайни Шумо мусулмон нестанд? Чаро Шумо худ ҷиноятро болои ҷиноят меафзоед? Агар аз худову рӯзи қиёмат наметарсед ҳади ақал ҳамчун инсон дар пеши виҷдонатон як бор ҳамин саволҳоро диҳед, ки чаро чунинем, ки мегуяндамон.
Ба маълумоти ҳамаи мақомдороне, ки дар ҳамин парвандаҳо корҳои сохтаву бофтаатонро пеш бурдеду қотилони аслиро аз тарсатон ё аз нафси бадатон хатто, ҳукум намудед, ҳатман ҳам дар ин дунё ва ҳам дар охират ҷазои аъмолатонро мегиред. Ман дар ин ҳеҷ шаку шубҳа надорам. Чунки ин қадар зулме, ки Шумо кардед ҳатман дуъои як мазлум мегирадатон.

Дар охир аз муҳтарам Рустами Эмомалӣ хоҳиш менамоям, ки як бор назар ба ҳамин гуфтаҳо кунед. Одамони содиқ ба давлату миллатро, шахсони вафодоратонро бипурсед, аз асли воқеъа хабардоратон мекунанд.
Худо шоҳид аст ки ягон суханам туҳмат нест. Ҳарчи ҳаст аз парвандаҳои сохтаву бофтаи мақомотҳо дидаму хондаму ба худ хулоса кардам, ки бояд ҳақиқати ҳол ба Шумо расонида шавад, ки мардум дар зери зулми ин мақомдорони мақомотҳои ҳифзи ҳуқуқ қарор доранд.
  Боварии комил дорам, ки баробари расидани ин нома ба чораҳои зарурӣ ва қатъӣ меандешеду ҳақро ба ҳақ дор мерасонед.
Ман шахсан аз фаъолияти худам дар тули солҳои кориам хурсандам ва Худоро шукр мегӯям, зулму ситам ва ҷабру ҷафоро ба ягон кас раво надидам ва агар рафтаву касеро ранҷонида бошам аз ҳамашон узри бисёр мепурсам ва умедворам, ки маро мавриди бахшиши хеш қарор медиҳанд.
 Бовар кунед, ин нафарон ҳазорон маротиба аз Раҳмонов зулм болои мардум кардаанду карда истодаанд.   
 Ман қасам ба Худо мехурам ягон вақт чоплус набудам ва намешавам.  

Пасгуфтори «Ислоҳ»

Номаи боло дигар танҳо як муроҷиати оддӣ нест. Ин иттиҳоми рӯирост аст; бо ном, бо ҷой, бо шахсиятҳои мушаххас. Ва ҳоло суоли асосӣ пеши мақомот аст. Прокурори генералӣ Ҳабибулло Воҳидзода, чаро мебинед, мехонед, мешунавед, ки дар ин номаҳо ҷиноятҳои сангин ошкоро гуфта мешаванд, аммо то ҳол ягон иқдоми ҷиддӣ дида намешавад? Агар ин ҳама туҳмат аст, бароед ба мардум гӯед, рад кунед, таҳқиқ кунед ва ҳақиқатро ошкор созед. Аммо агар ин гуфтаҳо асос доранд, пас чаро сукутро ихтиёр кардаед?

Чаро мардум бояд фарёд зананду прокуратура хомӯш бимонад? То кай? Магар шумо ҳам метарсед? Агар воқеан тарс пеши роҳи тасмиматонро гирифтааст, пас вазифаи прокурори генералӣ бояд ба касе дода шавад, ки ҷуръати адолат кардан дошта бошад. Курсии прокуратура ҷойи хомӯш нишастан нест, ҷойи ҳимояи қонун аст.

Рамазон Раҳимзода, ин суол бевосита ба шумо ҳам ҳаст. Наход вазорати корҳои дохилӣ барои шумо дигар масъулияти давлат не, балки як имидж ва кори маъмулӣ шуда бошад? Наход ронандаи шахсии шумо дар чунин иттиҳомҳо зикр шавад, аммо касе чизе напурсад? Наход раиси таҳқиқи вазорат Сайдаҳмад Маҳмадҷонзода бо чунин айбдоркуниҳои вазнин номбар шавад ва шумо ҳамоно бо ӯ кор кунед, гӯё ҳеҷ чиз нашудааст? Ин чӣ ҳолат аст? Ин мардумро ба чӣ гирифтаед? Давлатдорӣ ҳамин аст? Ё вазифа ба ҳадде оддӣ шудааст, ки дигар ҷиноят ҳам ба чашматон дида намешавад?

Дар мавриди раиси КДАМ СС. Ятимов мардум аллакай ҳама чизро мебинанд. Феълан ӯ чунон гирифтори кори худ ва гиреҳҳои дохилии сохтори худаш аст, ки ба назар мерасад дигар касе нест ба доди ӯ бирасад. Ҳар тараф масъала, ҳар тараф буҳрон. Дастгоҳе, ки бояд амниятро таъмин кунад, имрӯз бештар аз ҳар вақт даргири масъалаҳои худ шудааст. Ва ин ҳам барои мардум пӯшида нест.

Рустами Эмомалӣ бошад, зоҳиран саргарми корҳои дигар аст. Мардуми одӣ аз худ мепурсанд: дар миёни ин ҳама шикояту номаҳо ва иддаоҳои вазнин, оё барои дарди мардум ҳам вақт мемонад? Ё ҳамаи таваҷҷӯҳ дар гирди фурӯши заминҳо, тиҷоратҳои миллионӣ ва ҳалқаи ҳамешагии наздикон мечархад? Ин суолҳо дигар дар як маҳфил ё пушти дари баста не, ошкоро байни мардум садо медиҳанд.

«Ислоҳ» бори дигар равшан мегӯяд: агар дар ин номаҳо ҳарфе бардурӯғ бошад, бароед ҷавоб диҳед. Бо далел, бо санад, бо мавқеи расмӣ. Аммо агар сукутро идома диҳед, мардум ҳақ доранд хулосаи худро бароранд. Хомӯшӣ дар баробари чунин иддаоҳои сангин дигар танҳо хомӯшӣ нест. Ва Тоҷикистон имрӯз беш аз ҳар вақти дигар ба ҷавоби рӯирост ниёз дорад.

Сообщение Рашт: номае бо иттиҳомот аз даруни режим бо саволҳои беҷавоб появились сначала на ISLOH.net.

Нафаре, ки аз Душанбе дар бораи масъалаи «свиданка» дар маҳбаси Душанбе навиштааст, мегӯяд, ки ин мардум худашон дар азобу мусибатанд, аммо барои як свиданка 1500 сомонӣ таллаб кардани зиндониро наметавон кори инсон номид. Ҳайвон бо ҳайвон ба чунин тарзу тариқ муомила ва муносибат намекунад, ки кормандони СИРҶи Вазорати адлияи ҶТ мекунанд.

 Номаи омада аз Рашт ҳамовозии муаллиф ба як матлаби Ислоҳ аст. Муаллиф бо сипосу ташаккури зиёд аз нашри он нома изҳор доштааст, ки дар бораи ин корманди бааландмақоми ВКД, ки барои ҳифзи курсиаш хоҳарашро ба вазири дохилӣ ҳадя кардааст, хоҳад навишт.

Номаи аз Вахшро бародари қиёматии мо навиштааст. Вай дар оғоз аз хоби дидааш ҳикоят карда ва дар идома дар бораи дастгир шудани як раиси деҳа ва моҷарои он ҳикоят кардааст. Гуфтааст, ки дар ин бора дар шумораи пешинаи барнома ҳам навишта буд, аммо инҷо маълумотҳои нав овардааст.

Аз Варшава дар бораи мушкилоти фазояндаи муҳоҷират ва рӯзторӯз хору залил гардидани ҷавонҳои миллат шикоят шудааст. Муаллиф бо баршуморидани зиёну зарари раванди муҳоҷират ба Раҳмонов рӯ оварда гуфтааст, ки дар ин беш аз сӣ соли кориат коре барои коҳиши ин раванд накардӣ, баракс ин муҳоҷират беш аз пеш афзуда истодааст, барои онки натавонистӣ ва наметавонӣ ҳарчи зудтар истеъфо деҳ!

                                 Душанбе

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин. Номаро аз Душанбе менависам. Як бародар бо гуноҳи дуздӣ дар шишт. Даҳ сол дар шабакаи Барқи тоҷик кор карда буд.

  Як ҳамсинфаш аз зиндони Русия ҷавоб мешаваду меояд ба ватан. Ин ҳамсинфаш дуздӣ мекунаду ин бародар бо вай соучастник будааст. Хулосаи гап, ки ҳоло дар зиндон аст.

Ин ҳодиса порина сурат гирифта буд. Вай10 уми март уже дар ИВС буд.

Вақтҳое дар Душанбе будам дачкааш мекардам.Тибқ қонун се моҳ пас, ё ду ҳафта пас  барои свиданка иҷозат аст. Албатта, сум медодем ба адвокаташ ва вай иҷозати свиданка гирифта медод. 6-7 кас медаромадем медидему мебаромадем.

Чанд рӯз пеш бо модараш  гап задаму аз аҳволаш пурсидам. Гуфтанд, ки ҳозир барои як комнатаи дусоата ё якунимсоата барои свиданка якунимҳазор сомонӣ бояд бидиҳанд. Яъне аз паси шиша неву алоҳида. Барои чунин свиданк комнатаро снимат мекунӣ дар дохили зиндон, ки ҳоло нархашро якуним ҳазор сомонӣ кардаанд.

Ман мехостам бифаҳмам, ки ҳамин нарх қонунӣ аст ё инки худашон муқаррар кардаанд. Хонагиҳои он бародар дар Душанбеву модараш дар Қабодиён. Аз Қабодиён меояд тюрма барои мулоқоти писараш. Тюрма худаш Душанбе- сити доштааст. Ба ҳамон ҳамёни ин бонк ин пулро мегузаронидаанд. Ё инки агар ба он бародар сум лозим шавад, ба хонагиҳо, хешу табораш мегуфтаст, ки ба ҳамин ҳамён кашелок сум парто, ки барои мисол ман бо  телефон гап занам.

Рости гап намедонам ҳамаи ин корҳо легалний, қонунианд ё чӣ?

Вале аз Мансур Умаров, сардори зиндонҳои Тоҷикистон пурсиданиам, ки ин нархи якунимҳазор сомонӣ барои як свиданкаро аз куҷо ёфтӣ? Инсофу имон дорӣ? Наход барои ду соати сӯҳбат якуним ҳазор бигирӣ?

                                 Рашт 

Ассалому алейкум устод Муҳаммадиқбол! Худо кунад, ки ҳама вақт сиҳату саломат бошед.
Дар бораи Сайидаҳмад Маҳмадҷонов дар барномаи              «Номаи маро алоҳида нашр кунед»№24 ҳар чизе гуфтед ростанд. Вале мутмаинам ҳоло аз 100%, 1%-ро гуфтед. Ин бадбахти беимонро баҳузур таҳқиқу кофтукоб кунед, хеле ҷиноятҳои ваҳшиёнаи зиёд содир кардагӣ аст. Ин дар вақташ ҳамроҳ бо Шарифи калабур буданд. Вай ҳам аз Навдии Ғарм буд. Дар кӯҳу пушта буданд. Духтарҳои хонаро мерафтанд меоварданд,таҷовуз мекарданд ҳамроҳ бо Шарифи калабур ва калаҳояшонро мебуриданд. Инҳо як ҷинояткори қотилу даҳшатафкани беномуси беимонанд. Ин дар ҳамон вақташ ҳам аз тарафи ҳукумат буд, ҳамроҳ бо Шоҳ. Инҳо марионетка буданд. Ҳаминҳо Алии бедакиро фанд карда куштанд, чандин ҷавонмардҳоро бе гуноҳ зиндон карданд. Барномаатон беҳтарин буд дилам тар шуд аз ошкор шудани ин чеҳраҳои даҳшатафкан.

Ва ҳоло як маълумот мувассақ аз як бародар. Ба гуфтаи он бародар як сарбоз аз қисми ҳарбиии Камаров баромадааст. Бояд хонаашон мерафтааст. Дар ҳамии Ғарм ин тарафтар Сари пул мегӯянд, донишгоҳ. Дар пеши донишгоҳ дискотека ҳаст. Дар главний дорога. Дискотека «Субҳи Рашт» ном дорад. Ин қисми ҳарбӣ дар ҳамонҷо аст. Хуллас ин сарбоз меояд ҷавоб мегирад аз дискотека пиён мебарояд. Бачаи Саидаҳмад Маҳмадҷонов бо мошин бо суръати баланд омада истода будаасту, мезанадаш. Сарбоз дар ҷойи садама якмарг мешавад, мемурад. Аммо ҳамаро ором карданд. Сарбозро хапу хомуш роҳӣ мекунанд ба хонаашон. Аммо бачаи Саидаҳмад Маҳмадҷонов дар озодӣ зада гаштааст.

Устод, агар як кам таҳқиқ намоӣ дар бораи ин Саидаҳмад Маҳмадҷонов хеле гапҳо мебарояд. Ин ҷинояти зиёд содир кардагӣ аст. Мардони калонсоли Ғарм медонанд, бояд бинависанд. Худо кунад шоҳидони ҳодиса маълумотҳои ҷиноятии ин даҳшатафканонро менависанду бо худ ба гур намебаранд.

                                  Бохтар

 Ассалому алейкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳу бародари қиёматиам Муҳаммадиқболи Садриддин. Ин боз ҳам ман ҳамон бародари қиёматии шумо ҳастам аз Бохтар.

  Салом ба модари азизу меҳрубонам. Модарҷон ба номи худои покам дар дилам як орузу дорам. Чуноне, ки ҳар бор аз ғарибӣ меомадам дастони модарамро  бусида бо руям мемолидам, ҳамин орузуро дорам аз худованди таъоло, ки дастони шуморо ҳам бибӯсам. Баъд ҷонамро бигирад, дигар ҳеҷ орузу надорам, модарҷон.  Дуъогу бош дар ҳақи фарзанди беморат.

   Бародари азиз меравем сари масъала. Рӯзи 13 уми май намози хуфтанро хондам. Валлоҳӣ ин дурӯғ нест, дар ҳақат аз сидқи дил дуъо кардам. Аз Худованд талаб кардам, ки ин бародари маро пируз гардон ва хоб кардам. Хоб дидам, ки дар хона дар сари дастархон бо модарам, падарам ва бародаронам, ки шумо аз дар даромадӣ. Якҷоя шишта ҳамроҳ чой мехурдем. Модарам шуморо пурсид, ки чи хел? Пируз шудӣ, ки омадӣ? Шумо гуфтед, ки ин шайтони лаъинро зиндон кардам ва баъд омадам.

  Худоё, ин хоби ман таҳаққуқ пайдо кунад ва ин золим зиндон шавад, омин.

Хулосаи гап бародар, ман такси кор мекардам, маро заказ доданд аз Вахш то бозори ҳоҷӣ Шариф дар Қурғонтеппа. Як муйсафед бо занаш. Ин мӯсафед ҳоҷӣ будааст. Ба роҳ баромадем. Муйсафед гапро сар карда гуфт, ки дар ҳамсоя қишлоқи мо як раиси қишлоқро қапиданд.

Ман телефонро бароварда запс кардам, ки аз ёдам набарояд. Пурсидам чи ном дорад? Гуфт номаш Илёс. Гуфтам, ки ному насабашро пурра гуед. Гуфт, ки вай раиси қишлақи Сабзавот, аз бригадаи 2 Раупов Илёс, падараш Имод ном дорад.Муддати 6 сол мешавад,ки раиси қишлоқ аст.Аз мардум пул мегирад. Мегуяд,ки документи хона мекунам. Пулро гирифта бо кормандони ҷамоатҳо кайф карда хӯрда мегардад. Ба камияш 20 нафарро фанду фиреб карда мегаштааст. Чор сол пеш дар деҳаашон помош додаанд: равған, биринҷ, нахуд. Хулоса ҳар намуд маводи ғизоӣ. Аммо ин ҳама ҳақи мардуми камбағалро  фурухта хурда гаштааст. Аз байн чанд моҳ мегузарад. Аз амният фарёдаш мекунанду мегуянд,ки ҳақи мо куҷо шуд? Ҳақи моро бидеҳ. 50 ба 50 буд.

  бародар дуздро қарақчӣ зад мегуянд. Ин ҷавоб мегӯяд, ки пулро ман хурдам. Пул надорам. Қариб 50 ҳазор сомонӣ мешудааст, ки 25 ҳазораш доляи амниятиҳо будааст.

Хулоса пулро надодааст ва ӯро бурда мурданак заданд. Бародари ин Илёси ҳаромхур пеш аз ҷанг раис будааст. Ин муйсафед беҳад таърифаш кард. Гуфт инсони беҳтарин буд. Ӯро дар ҷанг куштанд. Вале мурдаи ӯро наёфтанд, куҷо шуд, касе намедонад.

Падарашро ҳам кушта бо баданаш санг баста ба дарё партофтанд, ки болои об нахезад. Як додари  хуб дошт, ки ҳамон вақтҳо аз аскарӣ меояд. Вайро дар вақти ҷанг бо пулемёт зада баданашро тика тика карда буданд.

Вақте ин Илёси ҳаромхур дар моҳи шарифи рамазон ба даст меафтад, коррупсия инро меқапад ва делояшро бурда ба суд медиҳанд, суд вайро 27 ҳазор сомонӣ ҷарима мекунад. Вай имрӯзу пагоҳ карда пули ҷаримаро намедиҳад. 

Аз байн 2 ҳафта мегузарад. Ин раиси ҳақи мардумхурро дар моҳи шарифи рамазон бурда маҳкам мекунанд.

Хулоса аз ҷамоатҳо масҷид ба масҷид гашта пул ҷамъ карда доданд ва баъд аз як моҳ вайро бароварданд.Касоне,ки пул дод барои раҳоии ин харомхур занашро, духтарашро ҳақорат карда гуфтанд,ки ҳақи равғану биринҷи моро хурдӣ, ин 100 сомони дигарам заҳри танат шавад.

 Ин муйсафед як чизи аҷиб гуфт. Падараш Имод ном доштааст, ҳамоне, ки кушта сангро бо сим дар миёнаш баста дар дарё партофтанд. Замини совхоз дар поёни замини хонааш будааст. Ҳар шаб як метр аз замини совхоз медаровардааст.  Шишашро тарафи замини совхоз тела мекардааст ва ба ҳамин усул қариб 30 сотихи замини совхозро аз худ кард. Баъд фаҳмиданд, ки ин бобои Имод замини совхозро тарафи хонаш медаровардааст. Сипас нишона монданд. Дигар натавонист, ки дуздӣ кунад. Ҳамон замине, ки падари Илёс аз совхоз дуздида буд, ин муйсафед қасам хурд, ки қариб 70 ё ки 80 сотиҳ ҳаст. Баъдтар Илёс нимашро ба мардум фурухт. 

 Падар дузди совхоз, писар порахури давлат. (Ин қисмати қиссаи муйсафед дар «Номаҳо аз ноҳияҳо №353» омада буд чун намехонанд танҳо навор мебинанд фикр кардааст ин навиштаашонро нашр накардаем.)

Бародар чи гуфтанӣ ҳастам? Иззат Амонро барои 280 сомонӣ тӯҳмат карда бераҳмона чанд сол доданд. Аммо ана ин хел ҳаромхурҳо як моҳ мешишанд, боз дар озодӣ мегарданд.

Ба бародари азизам Муҳаммад Тағоев гуфтаниам, ки хабари реҳлати модари азизатро шунидам, бисёр зиқ шудам. Аллоҳ дар боғҳои биҳишт макону манзилаш бидиҳад барои як чунин шермардро ба дунё овардан. Он модар модари шумо тоқа набуд, модари ҳамаи мо муборизон буд. Ин шо Аллоҳ барои як тори муи модари ману шумо ҷавоб хоҳанд дод. Бародар дар ҳақи модар дуъо кардам,аз дилу ҷон хатми Қуръон бахшидам.

  Чароғи зулми золим то дами маҳшар намесузад, 

  Агар сузад шабе сузад,шаби дигар намесузад.

Ҳатман, ки дар қафои Раҳмонов  месузад.   

Дар охир гуфтаниам бародар, ки валлоҳӣ ягон гапи ман бофта нест. Чизе гуфтам ҳақиқат буд. Худованд шуморо нигаҳбон бошад, бародари азизам.

                                  Варшава

Ассалому алейкум бародар Муҳаммадиқбол. Умедворам сиҳату саломат ҳастед.  Аз яке аз шаҳрҳои Аврупо ба Шумо навишта истодаам. Ростӣ, худи ҳозир шумораи  навбатии «Номаи маро алоҳида нашр кунед»-№48- ро дар Ютюб дидам, дар бораи «Зери таҷовуз қарор додани ноболиғи 13 солаи рус аз ҷониби ҷавонони тоҷик». Хостам фикру ақидаи хешро оиди ҳамин масъала каме ҳам бошад, иброз намоям.

Чи хеле ба ҳамагон маълум аст Эмомалӣ Раҳмонов 34 сол аст дар сари қудрат ҳаст ва ӯ барои некуаҳволии мардум коре ҳам намекунад. Кори ӯ ва аҳлу байташ ғундории молу сарват ва ғорати ошкорои халқи мазлуми тоҷик ҳаст. Яке аз масъалаҳои доғи рӯзе, ки давлату ҳукумати моро бояд ба ташвиш ораду аз пайи ҳалли он гардад албатта, ки муҳоҷират ҳаст.

Падару модари ҳар яке мо мардуми тоҷик бо таваллуди фарзанд аввал хурсанд гашта, баъдан зиқ мешаванд. Барои чи ғамгин? Барои он ки намедонанд, ки ояндаи насли онҳо чи мешавад. Писарашон пас аз хатми мактаби миёна маҷбур ё ба хондан рӯ меорад ё ба муҳоҷират. Барои чӣ иҷборӣ ба таҳсил? Чунки каме ҳам бошад аз сафарбар шудан ба артиш раҳо мегардад.

Ғамгин барои духтаронашон барои он мешаванд, ки пас аз ба шавҳар доданашон, домодашон маҷбур мешавад пас аз муддате хонаашро тарк кунаду аз пайи ризқу рӯзӣ боз ба муҳоҷират рӯ орад.

Муҳоҷират аз рӯи сатҳи зиндагии паст ва набуди ҷойи кор. Шахсан худам бо як орзуи калон ба таҳсил рӯ овадам ва ба умеди ояндаи нек соҳибмаълумот ва соҳибдиплом гаштам. Аммо сад афсӯс, ки ҳамаи ин солҳои таҳсилам бефоида шуд. Чунки баъди хатми мактаби олӣ соҳиби ҷойи кор нашудам. Ба ҳар куҷое мерафтам аввал макони таваллуд ва ба ҷайбам нигоҳ мекарданд.  

Яке аз хиёнатҳои бузурге, ки Эмомалӣ Раҳмонов ба халқи тоҷик кард,ин таъмин накардани зиндагии арзанда ба ҳар як шаҳрванди кишвар аст. Ҳоло онки  мувофиқи Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон масъалаи зиндагии арзанда дар моддаи 1 ва боби дуюм, махсусан моддаи 31, инъикос ёфтааст.

Моддаи 1: Тоҷикистон давлати иҷтимоӣ буда, барои ҳар як инсон шароити зиндагии арзанда ва инкишофи озодонаро фароҳам меорад.

Моддаи 31: Ҳар як шахс ҳуқуқ дорад, ки барои худ ва оилааш сатҳи зиндагии арзанда ва инкишофи озодонаро дошта бошад. Ин моддаҳо асоси ҳуқуқии кафолати зиндагии шоиста ва шароити иҷтимоиро дар кишвар ташкил медиҳанд.

Дар асл муҳоҷирати кунунии халқи тоҷикро наметавон муҳоҷират номид. Чунки ҳангоми дар муҳоҷират будан  ҳукуқ ва озодиҳои шаҳрвандони тоҷик дар берун аз кишвар қисман ё ин ки умуман риоя карда намешавад.

 Мувофиқи Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон, ҳимояи шаҳрвандони бурунмарзӣ дар моддаи 16 муқаррар карда шудааст.

Дар ин модда омадааст:

 Моддаи 16: «Шаҳрванди Тоҷикистон дар берун аз марзи кишвар таҳти ҳимояи давлат мебошад. Ҳеҷ як шаҳрванди ҷумҳуриро ба давлати хориҷӣ супурдан мумкин нест.»

Инчунин, мувофиқи Қонуни конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи шаҳрвандии Ҷумҳурии Тоҷикистон» (моддаи 11), мақомоти давлатӣ, намояндагиҳои дипломатӣ ва консулӣ вазифадоранд, ки ҳуқуқ ва манфиатҳои қонунии шаҳрвандони Тоҷикистонро дар хориҷа ҳимоя кунанд.

Ба иззати нафси касе намехоҳам расам, аммо мо ба муҳоҷират не ба ғуломӣ меравем.

 Муҳоҷирати меҳнатӣ ин худ пурра мусибат аст, чунки он дар бештари маврид мушкилоти нав ба навро ба бор меорад. Аз ҷумла:

— Дур шудани волидон чи падар чи модар аз фарзандон.

— Тарбияи нодуруст гирифтани фарзандон

— бероҳа гаштани фарзандон аз ҳисоби муҳоҷирати волидонашон

— аз байн рафтани қувваи кории волидон ва хастагии равонӣ.

— вайроншавии оилаҳо.

   Аксар маврид мардон ба муҳоҷирати меҳнатӣ рафта, қисме  занон ба набуди мардонашон тоқат накарда, ба хиёнат даст мезананд. Бо ин гуфтаҳо аксар мардум шояд розӣ нашаванд, вале ин ҳақиқати талх аст.

 Инҳо танҳо аз шумори каме аз зиёнҳои муҳоҷират ба ҳисоб мераванд.

   Дар аксар маврид падару модарон( на ҳама ) ба писарони худ таъкид мекунанд, ки то маблағи калон кор накунӣ бар нагард. Албатта, онҳоро фаҳмидан мумкин, лекин дар ин маврид ҷавонон, хусусан мардон аз ҳисоби дер оиладор шудан, дар муҳоҷират даст ба амалҳои номатлуб, алалхусус ба зинокорӣ мезананд. Медонам ин суханони ман сахт аст, вале ҳақиқати талхи имрӯза ҳамин аст.

Бар мегардем ба моддаи 1.

   Дар ин шароите, ки ту эй калаварами Эмомалӣ  бо ҳукумати худкомаи хеш фароҳам овардаӣ чӣ гуна мо инкишофи озодона карда метавонем? Мисоли оддӣ. Ҳангоми як тиҷорати хурд кушодан аз чанд тараф омада соҳибкори бечораро нафастанг мекунед.

 Ту ва оилаи касифат ҷавонони ин миллати бузургро ҳамчун гови ҷушо кардаӣ.  То он даме, ки қувва дар ҷисму ҷонамон ҳаст водор месозӣ, ки ба ғуломӣ рафта, ба мисли хар кор кунем. Ҳатто аз ҳисоби интиқоли маблағҳои бо арақи ҷабинамон ту фоизи хешро мегирӣ.

Бовар кунед бародар Муҳаммадиқбол, аз дурии падару модар, аз ҳамин муҳоҷират хаста шудам. Мехоҳам ба ватан баргардаму ба мисли инсон зиндагӣ кунам.

Муроҷиати ман ба ин беимони беинсофи каладам. Бирав аз сари қудрат, 99%  мардум аз ту ва аз ҳаромзодаҳоят хаста шудем. То ба кай мо барои шумоҳо кор кунем, то ба кай мо дар ғуломӣ умр ба сар барем, ҳам руҳан ҳам ҷисман хаста шудем. Бинобар ин ба диктатураи хеш хотима бахш.

Сообщение Номаҳо аз ноҳияҳо ба «Ислоҳ.нет»№ 359 появились сначала на ISLOH.net.

Ассалому алайкум бародари арҷманд Муҳаммадиқболи Садриддин. Ман як нафар аз кормандони пешини Вазорати корҳои дохилии Тоҷикистон ҳастам, ки айни замон ба нафақа баромадаам, ба истилоҳ «давлати пирӣ» меронам ва дар яке аз деҳаҳои ҷамоати Навдии Рашт зиндагӣ мекунам. 

 Филми ҷолиби «Леди фром из Гарма»-и «Ислоҳ.ТВ»-ро тамошо кардам. Бовар кунед, ки онро 99% мардуми Ғарм тамошо карданд ва бинобар маъулмоте, ки ба дасти мо расид, шахсан худи Ледӣ-Зарина Идизода, раиси ноҳияи Рашт онро дар экрани калонҳаҷми хонааш тамошо кардааст.

 Аксарияти мо сахт дар тааҷҷубем, ки Шумо ин ҳама факту рақамҳои воқеъиро  аз куҷо дастрас карда бошед?

  Масалан дар бораи раиси ҷамоат, ки гуфтед, дар ҳақиқат 100% зинокор аст. Ҳамон корҳоеро, ки дар ин филм гуфтед, кардааст. Вақте ӯро аз кор мегиранд, мақомот боздошташ мекунад. Дар шаҳри Ваҳдат бародари Обиди фиръавн, (Обид Шарипов, раиси кони ангишт), ки Абубакр ном дорад ва Мансур ҳамсинфаш аст, пораи калон дода озодаш мекунад.
Чизи дигар ин аст ки дар ҳақиқат Шоҳ Искандаров ва Маҳмадҷонзода Сайдаҳмад мухолифин дар байни мухолифин шуда буданд. Инҳо ду нафар хуни мардуми бегуноҳро бисёр резонидаанд. Барои ҳамин аст ки то имрӯз дар мақомот кор мекунанд.

Бародарони Обиди Фиръавн 7 ё 8 нафар аз як падару модаранд, ки калониашон Шарифов Давлатхуҷа Мирзохуҷаевич. Соҳибкитоб ҳам ҳаст. Як китобаш бо номи «Дунё фонӣ ва уқбои боқӣ» чоп шуда буд. Худованд раҳматаш кунад, ки гузашта шудааст.

   Ҳоло як каме дар бораи Маҳмадҷонзода Сайдаҳмад Одинамаҳмад маълумот медиҳам, ки бо вуҷуди ин ҳама ҷиноятҳои содиркардааш тавонистааст то ҳозир дар мансабҳои калидӣ кор кунад.
Ин нафар зода ва истиқоматкунандаи ноҳияи Рашт, ҷамоати деҳоти Навдӣ, деҳаи Навдӣ аст.
Маълумоти аввалинаш аз омӯзишгоҳи тиббии Рашт –медучилиш аст. Соли 2006 аз як донишгоҳ дар Душанбе ғоибона хондам гуфта, ҳуҷҷат харидааст. Аз Донишкадаи андоз ва ҳуқуқ.

 Ин нафар дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ ба сафи  ба қавли худашон гурӯҳҳои муҷоҳидин мепайвандад ва то солҳои 2000 бо онҳо ҳамроҳ буд. Баъдан раиси онвақти ноҳия Толибов Маҳмадшариф  ӯро ба ҳайси муҳофизи шахсӣ ба кор мегирад.Сабаби ин одами хунхорро дар бараш гирифтани раиси ноҳия он буд, ки ҳамон вақтҳо сиёсати давлат суст буду  ин гуруҳҳои роҳзану дузду ғоратгарнамемонданд, раисони ноҳия ба осонӣ кор кунанд. Сайдаҳмад, он вақтҳо яке аз командирони бе раҳмтарину беинсофтарин буд, ки бо лақаби Сайдаҳмади калабур ном бароварда буд. Сайдаҳмад як ҳамдеҳаи худашонро бо номи Зуҳуруддин калаашро мегирад ва дар қади ғор  мепартояд, намемонад, ки гиранд гураш кунанд.
Толибов ин нобакорро ба хотири ҳимояи худаш аз дигарони монанди худаш ба кор қабул мекунад.
Ин командири бераҳмтарин дар деҳаашон буд. Танҳо дар деҳаи худашон чор куштор дорад, ки ҳамаи мардуми Навдӣ аз хурд то калон, аз пир то ҷавон, аз зан то мард ҳама  медонанд.Аммо сокит ҳастанд. Онҳо мегуянд, ки Худованд рӯзашро меорад ва ҷазояшонро медиҳад. Номҳои нафароне, ки Сайдаҳмад  аз он деҳа ба қатл расонд:

1) Мавлуда — духтур
2) Модари Мавлуда
3) Духтари Мавлуда, 7сола,
4) Зуҳуриддин.
Ин чор нафаре мебошанд, ки ошкоро кушта шудаанд ва ҳамаи мардуми деҳаашон ин ҳодисаи ваҳшатнокро медонанд.
Агар мехоҳед, ки ин кушторҳоро аниқ кунед, аз собиқ муовини Прокурори генералии Тоҷикистон Ваҳобов Абдувалӣ пурсед. Чунки ин фоҷиаро хуб медонад. Аммо сабаби чаро пинҳон нигоҳ доштанашро намедонам. Фикр мекунам бе восита дар ин кушторҳо шарик аст ё ҳамон вақтҳо чи тарсе додааст, ки то ҳозира хомуш аст. Лекин ин хомушии ҷаноби Ваҳобов аз ҷавобгарӣ озодаш намекунад. Айни замон Абдувалӣ Ваҳобов дар Прокуратураи генералӣ дар кадом як раёсат кор мекунад.

Инро ҳам бояд тазаккур дод, ки Абдувалӣ Ваҳобов (Ваҳобов Валӣ Манонович) моҳи марти соли 2015  ба ҳайси муовини Додситон таъин шудааст. Вай соли 1963 дар Ҳисор таваллуд шудааст. Ҳудуди чиҳил сол мешавад, ки дар додситонӣ кор мекунад ва дар тайи ин муддат умдатан дар бахшҳои назорати вобаста мақомоти қудратӣ кор кардааст. Масалан:-прокурори  шуъбаи назорати риояи қонунҳо дар мақомоти амният ва муносибатҳои байналмиллалии прокуратураи РСС Тоҷикистон, муфаттиши калони прокуратураи ҳарбии гарнизони Душанбе, ёрдамчии калони прокурори ҳарбии гарнизони Душанбе, муовини сардори Раёсати назорати иҷрои қонунҳо дар Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон, муовини Сарпрокурори ҳарбии Ҷумҳурии Тоҷикистон – сардори Раёсати прокуратураи Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба назорати иҷрои қонунҳо дар Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон, муовини аввали Сарпрокурори ҳарбии Ҷумҳурии Тоҷикистон, прокурори ҳарбии гарнизони Душанбе, прокурори калони ҳарбии шуъбаи назорати қонунӣ будани қарорҳои судҳо оид ба парвандаҳои ҷиноятӣ, гражданӣ ва иқтисодии Сарпрокуратураи ҳарбии Ҷумҳурии Тоҷикистон кор кардааст….
 Аммо сардори ҳамаи ин ба ном муҷоҳидин Мирзохуҷаи Аҳмад бо лақаби Белгӣ мебошад.
Сайдаҳмад баъдан аз корманди шуъбаи муҳофиза, ки ба кумаки Толибов омада буд, ба раёсати он вақтаи ВКД дар Рашт мегузарад. 
Дар ин вақтҳо буд, ки генерал Маҳмадназар Салихов вазири корҳои дохилӣ таъйин мешавад. Сайдаҳмад бо воситаи як хешаш Маҳмаднаим Наимов аз деҳаи Қалъаи Шайх бо вай шинос шуда апаашро бароварда ба Солиҳов медиҳад. Баъди язна шудани Салихов дигар корди Сайдаҳмад дар болои равған мешавад. Лекин ин хурсандиаш дер давом намекунад, чунки Салиховро аз кор мегиранду дар ҷойи вай Абдураҳим Қаҳҳоровро мемонанд. Абдураҳим Қаҳоров хело шахси маккор ва оғози мубориза бо исломро маҳз ӯ дар кишвар оғоз мекунад ҳамчун вазири дохилӣ. Хулоса корро давом медиҳад.

  Дар он вақтҳо Рамазон Раҳимзода муовини аввали Вазир буд, ки яке ҷанг бар зидди Мирзохуҷа Аҳмад дар Ғарм сар шуд. Дар ин ҷанги зидди Мирзохуҷа Рамазон Раҳимзода, сардори штаби ҳамин ҷанг буд.
Дар он сол Сайдаҳмад ва Раҷабалиев Ҳусейн Сафаралиевич ҷанг мондагӣ як сӯву  рӯз то бегаҳ, бегаҳ то саҳар корашон фақат лесидани мояҳои Раҳимзода буду халос. Дар ин бора, ки ин ду нафар духтарони хонаи ғармиро ба Рамазон Раҳимзода меоварданду пешпарон мекарданд, маълумот ҷамъоварӣ шудааст ва барои мо ному насаб ва аз кадом ҷамоату деҳа будани ин духтарҳо маълум аст.

Ҳусейн худаш одами бад нест. Худаш борҳо ҳикоят кардааст, ки духтари ҳамсояашро чи хел оварду ба Рамазон пешпарон андохт. Фикр намекунам, ки ин ду даюси беномуси номарди ноодам фаромуш карда бошанд ин корҳои номардонаашонро.
Мақсад инҷо танҳо Сайдаҳмад аст. Ҳоло барои Ҳусейн  вақташ меояд, ки пурра маълумот диҳем. Ҳамон қадарашро мегуям, ки ин Ҳусейн се зан дораду чанд фарзанд. Ҳусейн ронандаи шахсии хонадони Рамазон Раҳимзода аст. Вақташ, ки ояд ҳамаш рушан мешавад.
  Баъдҳо Рамазон Раҳимзода вазири дохилӣ таъин шуд ва ин ду нафарро барои лесиданҳояшон ба вазорат бурд. Айни замон низ  ин ду беномуси моялес  дар вазорат мебошанд.
Вақте Сайдаҳмад дар ноҳияи Ленин ба кор пардохт ҷони мардуми ноҳияро ба лаб оварда буд. Шикояти зиёд ба гӯши роҳбарияти кишвар мерасад ва дастур дода мешавад, ки гиред нобудаш кунед: «вай кӣ аст ки мардум ин қадар шикоят доранд». Аз кор мегирандаш.Чанд вақт мегузарад ва боз Рамазон Раҳимзода ӯро меоварад ва роҳбари Дастгоҳи вазорати дохилӣ таъйин мекунад.

  Аҷоибаш ин аст ки Сайдаҳдам дар вақти роҳбарии Маҳмадназар Солиҳов апаашро ба вай дода буд, ба Рамазон Раҳимзода бошад хоҳарашро додагӣ аст ва барои ҳамин ин нобакор кор карда гаштааст.
Ин ягон савод надорад, танҳо саводи чи хел одамро куштан, кала задан, дуздӣ, ғорат, туҳмат, шантаж ва моялеси дораду халос. Азбаски Раҳимзода язнааш шудааст, аз пушти хоҳараш дар вазорат кор карда гаштааст. Ягон нафар дар вазорат бо ин сарбасар шуда наметавонад. Агар ягон гапи нороҳаткунандааш зананд, дарав пеши Рамазон медавад. Ҳамаи кормандонро сиёҳ мекунад, туҳмат ва буҳтон мезанад
Хуни садҳо одами бегуноҳро резондааст, садҳо нафарро ба туҳмату буҳтон маҳбас кардааст, садҳо нафарро хонавайрон кардааст, ҳазорон нафарро аз ватан бе ватан кардааст.

Бародар Муҳаммадиқбол! Инҷо сухан бисёр аст. Чи гуна Рамазон Раҳимзода ба мақоми вазирӣ омад ва барои чӣ ҷанги бардуруғ бар зидди Мирзохуҷа Аҳмад ташкил карданд, маълумотҳо дар бораи ҳамаи ин корҳояшон ҳаст. Аммо ифшои ҳама чиз вақту соат дорад. Феълан ҳаминаш кифоя аст.
Сайдаҳмад падару модараш ҳастанд ва дар деҳаи Навдӣ зиндагӣ мекунанд.
Як додараш Маҳмадҷонов Ҳайдар Одинамаҳмадович соли тавалудаш 1988, сардори шуъбаи шиносномадиҳӣ дар раёсати корҳои дохилии ноҳияи Рашт мебошад, ки ягон нафарро ҳато сардори Раёсатро гуш  ва писанд намекунад.
Додари дигараш Маҳмадҷонов Алимаҳмад Одинамаҳмадович, таваллудаш1985, бекор вале кораш бузиву хабаркашӣ  карда гаштан аст. Чи хеле гуфтам ба ду вазири дохилӣ ду хоҳарашро бароварда дод. Ҳардуи ин хоҳаронаш, маълум нест, ки зани чандуми ин вазирон шуда бошанд.

 Полковник Маҳмадҷонзода Сайдаҳмад Одинамаҳмад кист?

  Сардори Раёсати таҳқиқоти вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон.

2 июли соли1973 таваллуд шудааст. Тоҷик. Маълумоташ олӣ. Соли 2006 Донишгоҳи андоз ва ҳуқуқ ва соли 2010 факултети №1-Академияи ВКД барои ҳайати раҳбариро хатм кардааст. Аз 14 апрели соли 2000  хидмат дар ниҳодҳои вазорати корҳои дохилиро сар кардааст .
Дар ҷараёни фаъолияти кориаш дар вазифаҳои гуногун аз ҷумла сардори хадамоти амвол дар қисми ҳарбии 3974 –и Раёсати қушунҳои дохилии ВКД кор кардааст. Сипас ваколатдори калони фаврии Гурӯҳи мубориза бар зидди гардиши ғайриқонунии маводи нашъаовари Шуъбаи милисаи навоҳии минтақаи Рашт, баъдан ваколатдори калони фаврии Гурӯҳи мубориза бар зидди гардиши ғайриқонунии маводди нашъаовари ШВКД дар ноҳияи Ховалинг, сонӣ ваколатдори калони фаврии шуъбаи кофтукови ҷиноии ШВКД дар минтақаи Рашт, муовини сардори милисаи ШВКД дар ноҳияи Рашт, муовини аввали сардори ШВКД дар минтақа ва ноҳияи Рашт кор кардааст.

Баъдтар сардори ШВКД дар ноҳияи Гулистони вилояти Суғд ва дертар сардори ШВКД-1 дар ноҳияи Рӯдакӣ ва баъдан мушовири якуми вазири корҳои дохилӣ таъин  ва чанд муддат дар вазифаи роҳбари Дастгоҳи ВКД кор кардааст.

Маҳмадҷонзода Сайдаҳмад Одинамаҳмад 2 феврали 2024 ба вазифаи сардори Раёсати таҳқиқоти ВКД Ҷумҳурии Тоҷикистон таъин мешавад ва то ҳол дар ин вазифа кор карда истодааст. 
Дар рафти фаъолияти кории худ барои дастовардҳо ва муваффақияти хидматӣ, нишон додани дараҷаи баланди касбӣ, таъмини ҳифзи ҳуқуқ ва озодии шаҳрвандон дохилӣ, саҳми арзанда дар мубориза бо ҷинояткорӣ, ҳифзи тартиботи ҷамъиятӣ ва волоияти қонун бо медал, нишонҳои сарисинагӣ ва Ифтихорнома ва сипосномаи вазорати корҳои дохилӣ тақдир шудааст.

 Бо фармони Президенти Тоҷикистон №1092 аз 26 июли соли 2011 бо ордени «Спитамен» II сарфароз гардонида шудааст.

Аммо ончи ки ман инҷо навиштам, як қисмати ками маълумот дар бораи Маҳмадҷонзода Сайдаҳмад Одинамаҳмад мебошад.

 Ман, ростӣ бисёр мебинам ва дидаам ва ба қадри имконам бошад ҳақиқати ҳолро расонидам. Модари Сайдаҳмад аз Шаҳринав аз деҳаи Обид Шарипови сардори кони ангишт аст. Аз онҳо пурсед ҳамин навиштаҳои маро тасдиқ мекунанд, лекин шояд тарсанд. Лекин агар дар вазорат одам дошта бошед, пурсед, тасдиқ мекунанду боз маълумотҳои бисёртар ҳам шояд бидиҳанд.
Як чизи дигарро бояд қайд кунам, ки инҳо ҳамаашон аз як хайланд.
Обид, Сайдаҳмад, Ҳусейн, Мирзохуҷаи Белгӣ ҳамаашон мунофиқоне ҳастанд, ки дар якҷоягӣ мардумро зулм мекарданду мекунанд.
Суханҳо бисёр асту афсус, ки шояд бисёриашонро ногуфта аз ин дунё меравам. Ин золимон бояд ҷазои сахттаринро гиранд, ки мардум бинанду қалбашон каме ҳам бошад ором гирад.
Ин кушторҳое, ки Сайдаҳмад дар деҳаи худашон Навдӣ кардааст, агар аз Мирзохуҷаи Белгӣ пурсанд бояд тасдиқ кунад. Чунки он вақтҳо касе бе иҷозаи Мирзохуҷа гунҷишкро намекушт.
Сабаби донистани дигараш ин аст ки ҳамон давраҳо, ростӣ, солаш аз ёдам рафт,   Мирзохуҷа аз пояш ҷароҳат бардошта ва дар беморхонаи деҳаи Навдӣ бистари буду инҳо телехҳои вай буданд.

  Марҳума Мавлуда духтур буд. Мехост модарашро бо духтари ягонааш гирифта Душанбе ва аз онҷо Русия равад. Аммо аз руи маълумоте, ки мардуми деҳаашон нақл мекунанд, бо худ тило ва ҷавоҳирот доштааст. Борҳояшонро дар мошин бор мекунанд ва ба роҳ мебароянд. Аммо Сайдаҳмад рафта дар Лаби Ҷари ноҳияи Комсомолобод, ҳозира ноҳияи Нуробод камин гирифта меистад ва вақте онҳо ба онҷо расиданд, онҳоро кушта тиллову ҷавоҳироташонро мегирад. 
Зуҳуриддини бечораи камбағал гуё дуздӣ карда бошад, ин мусалмонҳои «ҳақиқӣ»  ту гови фалониро дуздидаӣ гуфта мегиранд мекушанд. Даҳшатноктар боз ин буд, ки мурдаро чанд руз намемонанд гиранду гураш кунанд. Гуё ба мардум ҳақ буданашонро нишон медиҳанд, ки касе чунин кор кунад, ҷазояш ҳамин. Аммо дуздҳои асосӣ худашон буданд. Мардуми ҷамоати Навдӣ ва деҳаи Навдӣ байни худашон ин суханҳоро то ҳол мегӯянд. Беҳуда нагуфтам, ки собиқ муовини Прокурори генералӣ Ваҳҳобов Абдувалӣ, ки то ҳозир дар Прокуратураи генералӣ кор мекунад, ҳамаи ин қиссаҳоро нағз медонад. Ҳамаи ҷиноятҳоро бо Сайдаҳмад якҷоя содир кардагианд.

Инро мебояд тазаккур дод, Худоро шукр, ки ду нафар аз ин қотилонро боздошт намуданд.Якеаш Шарифи калабур,ки Сайдаҳмад одами дасти росташ буду дар ҳамаи кушторҳо якҷоя буданд, дигараш Шарифи немис, ки одами Мирзохуҷаи белгӣ мебошад.
Дар умум ҳамаи ҳамин қотилон зери роҳбарии қотили калониашон Мирзохуҷаи белгӣ буданду ҳастанд ва ҳар супоришро бевосита аз ҳамин бадбахти худобехабар мегирифтанд.
Аҷоиби кораш ин аст ки ҳамаи ҳамин қотилон аз Мирзохуҷаи белгӣ сар карда то Шоҳ Искандару одамони зертобеи ин нафарон дар  зери чатри Рамазон Раҳимзода қарор доранду пуштибониашон мекунад.Медонед чаро чунин аст? Барои онки ҷанги Мирзохуҷаи белгӣ дар соли 2008 ва соли 2010 ин ҷанги сохтаи мақомот буд. Рамазон Раҳим вазир шуду боз чанд мансабталаб соҳиби мансаб ва чандин нафар рутбаталабон соҳиби рутбаҳои генералӣ шуданд. Хулоса ҷангро худашон сохтанд.Омада хонаҳои Мирзохуҷаи белгиро, ки дар деҳаи Ниширёни ҷамоати деҳоти Навдӣ қарор доранд,ба коми оташи тиру туфанг гирифтанд. Ду ҳафта аз ин корҳо гузашт омада боз даҳ карати пешина таъмираш карда доданд, аз нав сохтанд.
  Тибқи маълумотҳои расид Маҳмадҷонзода Сайдаҳмад бояд рутбаи генералӣ гирад.Барои ҳамин командири пешинаашро бо нақшаҳои шумаш боздошт карданд ва ваъдааш додааст, ки ҳарчи ҳаст ту ба уҳдаи худ бигир, ман генерал шавам боз аз маҳбас мебарорамат.То ҳозир куштори 45 нафарро ба гардан гирифтааст. Иншоаллоҳ Сайдаҳмад бо ин нақшаи кашидааш ба чоҳи кандаи худ меафтад ва то мурданаш дар маҳбас мемонад ва мурдаашро сагу гургҳо мехуранд.Дар он дунё дар қаъри ҷаҳаннам абадан иншоаллоҳ, ки мемонад. Чунки ин нафарон хуни ҳазорҳо инсонро резонидаанд.
  Сайдаҳмад ва Шарифи калабур аз ҷамоати деҳоти Навди,деҳаи Навдии ноҳияи Рашт мебошанд.Шарифи Немис аз ҷамоати деҳоти Навдӣ,деҳаи Бедак мебошад.
Мирзохуҷа,ки бо лақаби Белгӣ мешиносандаш зодгоҳаш деҳаи Белгии ҷамоати деҳоти Қалъанак аст.Аммо аз солҳои ҷанги шаҳрвандӣ, ки зани дуюм гирифт дар ҷамоати деҳоти Навдӣ деҳаи Ниширён зиндагӣ мекунад. Маҳмадҷонзода Сайдаҳмадро дар вазорати корҳои дохилӣ аст ки арӯси вазираш  мегӯянд. Ҳам худаш аруси вазир асту ҳам кадом як ҷиянашро ба вазир додааст.

Таҳқиқоти «Ислоҳ» дар ин қазия идома дорад, агар шумо ҳам шоҳиди ҷиноёти Сайдаҳмад будаед ва ё медонед ҳатман ба «Ислоҳ» нависед…!

ПАСГУФТОРИ ТАҲҚИҚОТӢ

Рӯйи рост ба вазиру прокурор мегӯем: Ин қотилро чӣ гуна дар ВКД нигоҳ медоред?

Дар тӯли беш аз сӣ соли пас аз ҷанги шаҳрвандӣ, мақомоти кишвар аз минбари ҳар идора, ҳар конфронс, ҳар барнома аз «устувории қонун», «волоияти қонун», «ҳуқуқи шаҳрванд», «ифтихори ваҳдати миллӣ», «мустақилияти давлатӣ» сухан мегӯянд. Аммо вақте аз пушти ин шиорҳои давлатӣ пардаро каме бармегардонем, воқеъият намоён мешавад:
қонун барои ҳама нест.
Адолат барои ҳама нест.
Ҷазо барои ҳама нест.
Аммо имтиёз ва ҳифз танҳо барои чоплусони ҳукумат аст.

Яке аз намунаҳои барҷаста ва дардоваре, ки ин низоми носолимро исбот мекунад, сарнавишт, рӯҳия ва роҳе мебошад, ки Полковник Маҳмадҷонзода Сайдаҳмад Одинамаҳмад тай намудааст.

Мардуме, ки солҳо ба умеди қонун зиндагӣ карданд, имрӯз аз худ мепурсанд:

Чӣ гуна имкон дорад, ки қотиле бо чунин миқдори ҷиноятҳои ошкоро, дар ниҳоди қонунгузор ВКД на танҳо фаъол бошад, балки вазифаҳои калидӣ ишғол кунад?

Чӣ гуна мешавад, ки қонуни Тоҷикистон ба дасти одамоне меафтад, ки худашон ба қонун эҳтиром надоранд, ба мардум раҳм надоранд, ба ҳаёт эҳтиром надоранд?

Ҷавоби ин савол танҳо як аст:

Чун дар Тоҷикистон қонун ба шахсият хизмат мекунад, на шахсият ба қонун.
Ва вақте шахсият ҷинояткор аст қонун низ ба ҷиноят хизмат мекунад.

ХИТОБ БА РАМАЗОН РАҲИМЗОДА

(Вазири корҳои дохилии Тоҷикистон)

Ҷаноби Раҳимзода!

Шумо беш аз ҳар каси дигар медонед, ки дар ин матлаб суханҳои беасос нестанд. Ин иддаоҳои холӣ нестанд. Ин овозаҳои кӯчагӣ нестанд. Ин:

• исми одамон,
• таърихи воқеӣ,
• кушторҳои мушаххас,
• маконҳои муайян,
• шоҳидони зинда,
• сабтҳои таърихӣ мебошанд.

Шумо вазири дохилӣ ҳастед ниҳоди масъул барои амният, оромӣ, қонун, ҳуқуқ ва ҳаёти шаҳрвандон. Агар дар зери роҳбарии шумо шахсе мисли Сайдаҳмад, ки:

• дар деҳаи Навдӣ се зан (ду калонсол ва кӯдаки 7-сола) куштааст,
• ҷавони бечораро ба номи «дузд» сама суд сар заданд,
• роҳи мардумро баст, молашонро гирифт, хонаҳояшонро вайрон кард,
• туҳмат сохт, парванда сохт, мардумро бараҳна ба зиндон фиристод,
• ба воситаи зӯр ва фасод мансаб ба даст овард,
• бо зан додан ба ду вазири дохилӣ қудрат пайдо кард,
• бо шантажу фасод бархе аз роҳбаронро ба зону шикаста нигоҳ дошт, ва имрӯз ӯ дар мақоми Сардори Раёсати таҳқиқоти ВКД менишинад —
  Савол танҳо ба ӯ нест.

Савол ба шумо низ ҳаст:

Чаро ӯ то имрӯз кор мекунад?

Чаро ӯ таҳқиқ мекунад, на таҳқиқ мешавад?

Чаро ӯ бозпурсӣ мекунад, на бозпурсӣ мешавад?

Чаро ӯ масъули парвандаҳои дигарон аст, на парвандаи худаш?

Чаро ВКД ба ҷои муҳофизи мардум муҳофизи ҷинояткорон шудааст?

Ҷаноби Раҳимзода!

Шумо наметавонед бигӯед «ман намедонистам».
Ҳама медонанд, ки медонистед.
Зеро худи шумо:

• ӯро аз Ноҳияи собиқ Ленин аз кор гирифтед,
• пас боз овардед,
• ба Дастгоҳи ВКД гузоштед,
• ба мансаби калони таҳқиқотӣ таъин кардед.

Яъне, шумо на танҳо аз ҷиноятҳои ӯ воқиф будед
Шумо масъули идомаи роҳ ва қудрати ӯ ҳастед.

Ин масъала танҳо масъалаи ахлоқ нест.
Ин масъалаи қонун нест.
Ин масъалаи амнияти миллӣ аст.

Бигӯед, ҷаноби Раҳимзода:

То кай ВКД ба паноҳгоҳи қотилон табдил меёбад?

ХИТОБ БА ПРОКУРОРИ ГЕНЕРАЛӢ Ҳабибулло Воҳидзода

Ҷаноби прокурор!

Прокуратура дар кишвар бояд ҷои ҳақиқат бошад, ҷои адолат бошад, ҷои ҷазои қонун бошад.

Аммо вақте куштори се зан, як духтари 7-сола ва як ҷавони камбағал:

• ном дорад,
• шаҳодат дорад,
• сабаби марг дорад,
• ҷои ҳодиса дорад,
• ҷинояткор дорад,
• шоҳид дорад,
• ва дар тамоми деҳа ҳақиқат маълум аст агар чунин раво бошад, ки то имрӯз ягон парванда боз нашудааст
  ин на камбудии қонун аст,
  на мушкили парванда,
  ин ҷиноят дар доираи прокуратура аст.

Чаро Ваҳобов Абдувалӣ, муовини собиқи Прокурори генералӣ, ки ба гуфти мардум аз ҷузъиёт пурра огоҳ буд,
солҳо дар вазифа монд?

Чаро ӯ дониста хомӯш буд?
Чаро имрӯз ҳам касе намепурсад:
— чаро кушторҳои Навдӣ расман сабт нашудаанд?
— чаро шахси муттаҳам дар ҷойи таҳқиқ вазифаи таҳқиқот мегирад?
— чаро қурбониён номаълум мондаанд, аммо ҷинояткор пирӯзи саҳна шудааст?

Ҷаноби Ҳабибулло Воҳидзода!

Ин парванда на танҳо парвандаи Навдӣ аст.
Ин парвандаи обрӯи ниҳоди шумо ҳам аст.

Шумо бояд ҷавоб диҳед:

Чаро қотил аз қонун болотар аст?

ХУЛОСА

(Сухани қатъӣ аз Ислоҳ)

Ҳар қонун, ҳар давлат, ҳар низом, ҳар идора аз дохил бо ду чиз валангор мешавад:

1. Ҷинояти қудратмандон
2. Хомӯшии қонун дар баробари онҳо

Ҳамин ду чиз имрӯз дар Тоҷикистон дида мешавад.
Ҳамин ду чиз имрӯз ВКД ва Прокуратураро ба нуқтаи бебозгашт бурдааст.

Мо мепурсем-бо забони мардум, бо забони ҳақиқат, бо забони таърих:

Чаро Сайдаҳмад -ин қотил, роҳзан, шантажгар-дар ВКД дар вазифаи сардор аст, на дар курсии айбдоршаванда?

Чаро ВКД ба паноҳи ҷинояткорон табдил шудааст?

Чаро Прокуратура ҷиноятҳоро намебинад, аммо мардумро мебинад?

Чаро хуни се зан, духтари 7-сола ва як ҷавони бечора — 30 сол боз беқасос мондааст?

Ва то кай?

Ин саволҳо на ба Ислоҳанд,
на ба мухолифинанд,
на ба мардуманд-ин саволҳо ба ШУМО ҳастанд, ҷаноби Раҳимзода ва ҷаноби прокурор.
То посух надиҳед-ин суолҳо шуморо таъқиб мекунанд.

Сообщение Қотил дар Курсии Таҳқиқот: «ҳақиқати Сайдаҳмад, Раҳимзода ва хомӯшии Прокурори генералӣ»       появились сначала на ISLOH.net.