Ин масъаларо баротон решаковӣ мекунам. Чун дигар кор аз кори мо гузаштаву корди Фиръавн ба устухони миллати тоҷик расид!

Манобеи мо дар ин таҳқиқ 4 китоб аст: Таврот, Қуръон, Авесто ва  Шоҳнома чун ба ҷуз китобҳои муқадасс қисаи «худошавӣ»-и ҳеч фиръавне дар китобҳои торихӣ дарҷ нагашта аст. Ва ин даъвои худоӣ як кори маъмули торихи натанҳо ҳокимони Мисри Бостон – Фарзандони худоён, балки ҳокимони Руму Юнони Бостонро низ фаро мегирифт, ки ин андешаи фарзандхудоӣ, пасон аз дини Меҳрпарастӣ (митроизм, ниг: Р. Фолтз «Religions of Iran») ва таълимоти юунониён вориди дини тарсоӣ шуда, Исоро «фарзанди Худо» сохт!

Заҳҳок ҳам як навъ даъвии худоӣ дошт!

Тибқи гузоришҳои Таврот, Сифри Хуруҷ, пораи 1, ояҳои 8 то 22 ва сипас, пораи 2 ояҳои 1-25; пас аз марги Фиръавни аҳди Юсуфӣ набӣ, дар яке аз ваҳлаҳои торих ба сари қудрат, миёнаҳои асрҳои 13-15-и қабл аз милод «Фиръавн»-е ба қудрат расид, ки нисбат ба  миллати яҳудиён нигоҳи бегонавору қавмгароёна ва мисли Эмомфиръавни мо, нигоҳи тарсуёна дошта аст.

Тибқи гузориши Таврот, ки ин моҷароро, бар хилофи ояҳои гуногӯни Қуронӣ, ки бидуни мутолиаи тафсирҳо, ба умқи масъала пай нахоҳед бурд, бо тартиби замонӣ ва устухонбандии мукаммал, аз омилҳои даст задани Фиръавни нав ба чунин як супориши қамъгароёна, нақл карда аст.

Сароғоз; Фиръавни навдавлат, ки чун Фиръавни Қуръонӣ номаш номаълум монда,  дар Таврот ҳеч хобе намебинад! Танҳо вақте ба қудрат мерасад, мебинад, ки Бани Исроил бешумор шудан доранд. Аввал супориш медиҳад, ки ҷуҳудонро дар лашкараш ба ҳайси ПЕШМАРГА ё интиҳорӣ ба ҷангҳо фиристонанд, то дар ҷангҳо аз пушт, чун супоришҳои пинҳонии Эмомфиръавни замони мо, кушта шаванд. Вале, ба назар мерасад, ки Исроилиён миллати якфикр буда, ҳамдигарро аз ин навъ хиёнат барҳазар медоранд.

Пасон, Фиръавн нақшаи «Б»-ро таҳия ва супориш медиҳад, ҳамон гуна, ки замоне Эмомфиръавни мо ҳам карда буд, ки момодояҳо ҳангоми зоиши занони яҳудӣ, писарони ононро бо ҳар василае қатл созанд, то нерӯи бозуи мардони ҷуҳудон коста шавад, ва миллати Исроил чун имрӯзи мо танҳо аз занон иборат бошанд.

Ин қиссаро мо бо каме тағйирот дар Авесто ва Шоҳнома, дар ривояти Заҳҳок (Аждиаҳок)-у   супоришаш мабнӣ бар хӯрондани мағзи ҷавонон бар морҳои дӯшаш, хоҳем дарёфт.

Момодояҳои Фиръавн, ки ба гуфти Таврот «инсонҳои эмондор»-е мебудаанд, ин қарору супориши беақлонаро бо ҳар баҳонаву василае хунсо мекардаанд, яъне чун қонунҳои беақлонаи имрӯзи Эмомфиръавнӣ мо аз ҷониби кормандони бемористонҳояш амалӣ намешуда аст!!

Пасон, Фиръавн ин ду роҳро санҷида, ба хулосае меояд, ки гайкаҳоро сахттар бояд тоб дод, чунки на бо роҳи облава кардану бурда куштани навҷавонони Исроилӣ ва на бо роҳи қонуни пешгирӣ_аз_бисёрфарзандӣ, намешуда аст, миллатеро, ки ба онон бо чашми ҳақорату душманию нодӯстӣ аз рӯзи ба сари қудрат оварданаш, кушту пурра нобуд кард.

Роҳи сеюмро месанҷад: супориш медиҳад, ки ҳар кӯдаки иброниро, агар писар буд, ба дарё, ба ҳалқи тимсоҳҳои Нил партоянд. Дигар замони пинҳонкорӣ гузашта, «зирракии сиёсӣ»-ро дар мадди аввал гузошту ошкоро ба қавмкушӣ дастбакор шуд!

Қарори ниҳоиро Фиръавн бароварда, котибон нигоштанду «Парлумон» ҳам «якдилона» пазируфтанд!

Қонун амалӣ бояд шавад! Қонун қонун аст дигар!

Чӣ қадар тифлҳоро ба Нил партофтаанд, танҳо моҳиёни дарё ва тимсоҳҳои кудакхор медонанду бас. Имрӯз ҳам Фиръавни мо кӯдаконро бо ҳар роҳу васила ба дасти «тақдири бад» месупорад, то ояндаашонро табоҳ созаду зимнан аз волидонашон бо ин роҳ қасос бигирад!

Модари Мусо ҳам танҳо 3  моҳ тавонист кӯдаки на дар «зоишгоҳ», балки аз тарс дар хона зодаашро аз чашми аскарҳо, УБОП, ВКД, КДАМ ва дигар «воқеанависон»-у бузҳои ҳамаҷогард пинҳон кунад. Ва пас аз се моҳ, дилаш нашуд тифлашро чун дигар занҳо ҳамту дар дарё партояд, ҳамон гуна, ки ду рӯз пеш Рухшонаи мо, нахост, ин дафъа ду тифлаш, ду духтарчаашро, ба ҳалқи наҳангҳову тимсоҳҳои муғулии ҳору одамхор партояд, балки чун модари Мусо(а), ҷони худро дар маърази хатар гузошта, аз ду гӯшворааш барои ду ҷигарбандаш ду заврақчае, ду умеди кӯчаке, ду бодбонаке сохту дар дарёи пурталотуми зиндагӣ, танҳо гузошту ба умеди Худову миллаташ раҳо кард…

Мусо (а) ҳатто модараш барояш номе ихтиёр накарда буд. Чун модараш тӯли 3 моҳ ҳамеша бо тарс шираш медод. Ҳамеша пеши чашмонаш марги тифлаки зеборуякашро медид. Аз зоиши ин тифл ғамгин буд, чун бояд, дер ё зуд Schutzstaffel-и Фюрер  Фиръавн радди пойи писарро меёфту назди модар сар мебуридаш, ҳамон амалеро иҷро мекард, ки фронтиёни тоҷикбадбини фиръавнсифат ба солҳои 1992-97 ва то кунун мекардаанд: шиками зани тоҷикро пора карда, тифлашро бароварда сар мебуриданд!

Имрӯз торих такрор мешавад. Фиръавн пас аз гузашти 4500 сол, дубора дар Тоҷикистон зуҳур карда аст. Дракула аз гӯробаш бадар омадаву аз хуни тоҷикон ҳар рӯз мемакаду нерӯ мегирад. Вале сероӣ надорад. Солҳо қабл назарияпардозони хоини тоҷик ба гӯши миллати тоҷик лолоӣ мехонданд, ки «и алакай сер шуд, моненаш кор кунад. То я каси дига омада «сер» мешавад, ки хуш умре», вале дидем, ки гӯшнагадо ҳеч гоҳ сероӣ надошта: на аз пулу на аз хуни ин миллати бечора!  Ва гумон кардаанд, ки ҳаркӣ сари қудрат омад, бубояд чун Шарипович ҳатман «гӯшна» бошад, ки ҳатто пас аз гузашти солҳои мадид аз он рӯзгорони гушначашмию гӯшнарӯҳию гушнагадоии меросияш, «гушна» бошад!  На, шайтонҳои мардумозор, Тоҷик миллати қаноатпешаи торих аст, на чун шумо, Чингизиён умре бо вуҷуди чаповулу дуздию ғорати тоҷикон, боз ҳам умре «гушна» боқӣ мондаед! Шуморо ҷуз хоки гӯр нахоҳад сер кард!

Чашми  танги авлоди Эмомалиро ё қаноат пур кунад, ё хоки гӯр!!

Қаблан гуфтем, ки қиссаи Заҳҳоку Фаридун – барандозандаашу Коваи диловар дар Авсето ва Шоҳнома аст: Заҳҳоки аниронӣ, ноиронӣ, чун Эмомфиръавни ноориёии нотоҷик, ки солҳост баҳри фиреби мо чун Заҳҳок худро «муғулориёӣ» мехонад, супориши  қатли ҷавонони тоҷикро дода буд. Дар дарбори Заҳҳок ду корманде бо номҳои Армоилу Гармоил кор мекардаву ҳар рӯз бояд ду тоҷикро барои Морони Заҳҳок мекушта, мағзашонро тӯъмаи он касофатон мекардаанд. Инҷо тоҷикон бояд инро афсона надонанд, балки мағзи сари ҷавонро имрӯз ҳам Заҳҳок-Эмомалӣ дорад қурбонии морону авлоди морсифаташ мекунад. Як бор бипурсед, ки чаро ҳатто ҷавонеро, ки мекушад, ҳангоми ба хок супоридан, амр мекунанд, ки дар сараш бо бел занед! Чаро дар сараш?

Ҳамон супориши Заҳҳоки мағзисархор аст, ки бояд ҷавонони соҳибмағзро, пас аз қатл, мағзашонро ҳатто пош диҳанд. Чун Мирзо Ҷага дар сарашон тир зананд, то мағзаш пареш шавад. Бо мағзи мо ин табори арвоҳпарасти шаманист сару кор доранд!

Раҳмонзаҳҳок аз ҷавонони боиродаи соҳибмағз умре метарсад!

Ва Армоилу Гармоил, ҳар рӯз аз ду ҷавон яктояшро гурезонда, якеро забҳ карда, ба ҷои мағзи ҷавони гурезонда, мағзи гуспандеро омехта ба морони Заҳҳок мехӯрондаанд.

Медонед чӣ? Ин ҷои ҳикоят як сир дорад, он сир он аст, ки Заҳҳок дурӯғ мегуфта, ки морони ман танҳо мағзи одам мехоҳанд то оромиш ёбанд. Вале Гармоилу Армоил он ду «миллатпарвар»-и пинҳонӣ сад дар сад исбот карда буданд, ки Заҳҳок дар ин масъала ҷуз қатли ҷавонони тоҷик қасди дигаре надорад. Ва ин морҳоро, ҳатто мағзи гуспанду одамро  якҷоя карда, хӯронанд, сер шуда, оромиш меёфтаанд! Ва ҳатто Заҳҳоку УУР-аш  аз ин «махинатсия»-и ин ду ҷавони миллатдӯст огоҳ ҳам нашуда буданд. Чунки Заҳҳокраҳмон ҳамеша дурӯғ мегӯяд, ки: «хай, илоҷи дигар набуд. Супориш додем, ки мағзҳои ҷавононро титу пош кунанд».  Морҳои ҷаноби олӣ бояд оромиш ёбанд!

Агар соҳибмағзони бадахшӣ, хуталонӣ, зарафшонӣ, ҳисорӣ зинда бошанд, мору морчаҳои Раҳмонов оромиш намеёбанд. Шабҳо хобашон парешон мегардад, ки мабодо дар байни ин соҳибмағзон Фридуне, Ковае боқӣ монда бошаду ин морҳоро рӯзе аз рӯи ин ҳама хазинаву тилову доллар бардошта, аз эшон ин ҳама неъматҳову сарватҳои муфтро мусодира карда, сараждари ононро дар кӯҳи «Ғарғара» ё чули Чумбулоқ чун Заҳҳок дар кӯҳи Наҳованд, зиндонӣ созад! Безобитагии ин морҳои Эмомфиръавн аз тарс аст;  тарс!!

Бармегардем ба супориши дурӯғини Фиръавн, ва инки ӯ ҳам ба миллаташ дар амри «хатари эҳтимолӣ доштани исроилиён ба миллату аҳолии Миср» ва «безараргардонии писаронашон» дурӯғ гуфта аст.

Чӣ гуна писарбачаҳои исроилӣ ба амнияти Миср хатар доштаанд, ки ҳамин русияҳи Фиръавни малъун дар хонааш яҳудибачаро писархонд гирифтаву парвариш мекард?

 Ва духтару занаш ҳам гуфта будандаш, ки ин тифлро аз дарё ёфтем, ки маълум аст, яҳудизода аст! Вале чи Заҳҳоку чи Фиръавну чи Раҳмонов худ қонунҳои баровардаашонро аввалин шуда, поймол мекардаанд!! Чунон ки ҳоло Раҳмонов аз ятимхонаҳо ятимони бесоҳибро оварда, таълим дода барои ҳифозати худ вориди ХАП-у дигар ниҳодҳои одамкушияш мекарда аст.

Масалан, Заҳҳок лашкариёни тозитабори аниронияшро аз омезиш бо ирониёни душманнасақ барҳазар дошта, худ ду духтари Ҷамшед: Арнавозу Шаҳрнавозро ба занӣ гирфта буду аз онон фарзанд ҳам дошт!!

Сифати хосси диктаторонро ҳатто «DeepSeek» ҳам иқрор мекунад,  ки «подшоҳи золиму девона»;  гуфтанист, ки танҳо девона ва золими хунхор метавонад як миллати бегуноҳеро «не за что» умре ситам кунад, то худу авлодаш «шоҳона» бизиянд! Вале ба таъбири тоҷикӣ: девона ҳам ба кори худ «ҳушёр» аст! И хармагаси рӯи наҷосати мо ҳам бас девонаҳушёр аст! Ҳар хатарро чун сагҳои чӯпонии аҷдодонаш зуд пай мебараду ҳар «душман»-еро дармаҳал хафгир мекунад. Ва ин ҷост, ки булдоки хатарнок аст. Чун Юсуф Раҳмон ҳам қудову ҳам ҷудояш шуд, бо инстинкти муғулие, ки хоси ҳаввоси сагонаи ӯ ҳам ҳаст, Раҳмоновро хуб ташхис карда «булдок» номид! Як ҷаҳон ташаккур ба эшон!

Фиръавнраҳмонов ҳам имрӯз ҳамин корро дорад анҷом медиҳад —  ҷавонони тоҷикро ба Русия, ба Укроин, ба Сурия ва дигар марггоҳҳо фиристода, ба дасти марг месупораду ҳар рӯз як Арнавозу Шаҳрнавози тоҷикро нодухтар мекунад; натанҳо худаш, балки Рустам, Исмоил, Сомон ва дигар лашкариёни аниронии муғулирқаш корашон шуда:  духтари тоҷик таҷовуз кардан!

Меоем ба суроғи Қуръон:

Дар Қуръон дар бисёре аз оятҳо «ном»-и Фиръавн дар робита ба зикри «ном»-и Мусо (а) тавъам омада аст. Гуфтем, ки модари Мусо (а) ҳатто нахост ба писари ягонааш (яккаписараш, ки дар режими Раҳмонов бурдани яккапиасрон ба аскарӣ манъ аст, вале мебарандашон) ном гузорад. Мехост чанд рӯзаке аз ҷигарбандаш дидори басерӣ надида, саранҷом ғарқи дарёяш кунад, бигзор фарзандаш гумном, ва бедарак, чун ҳазорон фарзандони беномгаштаи ин миллат аз дасти муғулҳои заҳҳоксифат, ба коми дарё равад.

Ононе, ки Мусоро аз дарё гиифтанд, ӯро «Моше» номиданд. Мо- вожаи машҳӯрест дар ибриву қибтӣ, ки ба маънои ҳамон ماء   — и арабист — Об ва Моше ба маънои «Азобгирфита» аст.

Бале, саранҷом қонуни баровардаи Раҳмонов мабнӣ бар ҷудо кардани модар аз тифлонаш сари ӯро хоҳад хӯрд. Ин дудмони наҳси чингизӣ гумон карда, ки чун ҳарчи бештар кӯдакони тоҷикро аз модарону волидонашон, бо роҳи ба муҳоҷират фиристодани падарону  зиндон кардани модаронашон, чун Фиръавн заифсифат карда, беҳуввият карда, духтаронашро чун колои беарзиш мавриди истифодаи ҷинсии умрбод қарор медиҳад. На чунин аст. Ин тифлони ҷудошуда аз модару меҳри модарӣ рӯзе чун Мусои калимуллоҳ туро ин шо Аллоҳ маҳв хоҳанд кард.

Гумон кардаӣ, ки чун тифилонро худат чун Фиръавн бардахӯ  тарбия кунӣ, онон чокару канизонат мешаванд! На. Туи бепадари модарғар, худ як чунин сақат ба воя расидию гумон кардӣ, ки ҳар падару модардореро чун худат, аз волидон ҷудо кунӣ, чун ту сақату шайтон мешаванд?

На,  Мусоҳои ин миллат ончиро имрӯз бадонҳо раво дидан дорӣ, аз рӯзи худро шинохтанд, пайи қасосхоҳӣ хоҳанд шуд! Қасоси падарону модаронашонро аз сулолаи бепадарон хоҳанд гирифт!

Ҳамон гуна ки он ҷавононеро, ки Армоили Гармоил аз дами теғ якто – якто наҷот медоданд, дар кӯҳу пуштаҳо гирди ҳам омада, дастаҳои ҷанговареро ташкил карда, дар хезиши миллии Кова яке аз нақшҳои мубрами онро, пешмаргаҳоро дар баробари лашкари Заҳҳок ифо карда буданд. Медонед, ки онҳо пасон ҳамин миллати курдро ташкил кардаанд, ки як маъноии «курд» «ҳарҷогард» аст. Яъне Заҳҳок чун Раҳмонов як қишр ҷавонони тоҷикро «курд» карда аст -оворагард! Ва ин курдон, ки ба вожаи гурдону далерон ҳамхонӣ доранд, рӯзе бӯи шӯришеро пай бурданд, дар ҳар гӯшае, ки «оворагарданд» ҷамъу ҷӯр шуда, модари мурдаи Раҳмоновро «тӯй»и бе доира хоҳанд дод. Зиндагонашро ба чорводорӣ ба Чӯли Олимтой хоҳанд ронду бурд.

العين بالعين والسن بالسن...

Қурон дар чандин оят оид ба тарси Фиръавн гуфта аст, ки сабаби асосии ин қонунаш ҳамоно 

إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ ۚ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ

 [الجزء: ٢٠  |  القصص  |  الآية: ٤]

       «Фиръавн дар он сарзамини Миср бартарӣ ҷуст ва мардумашро гурӯҳ — гурӯҳ сохт. Гурӯҳеро (яъне, банӣ Исроилро) хор медошт ва писаронашонро мекушт ва занонашонро зинда мегузошт, ки ҳароина, ӯ аз фасодкорон буд.»

  Яъне ин амалкарди Фиръавн худбузургбинӣ ва  тафриқаандозӣ байни аҳолии Миср буда аст. 

وَإِذْ نَجَّيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ

  «Ва неъматамонро ба ёд оред он гоҳ, ки шуморо аз зулми фиръавниён раҳонидем: шуморо шиканҷаҳои сахт мекарданд, писаронатонро мекуштанд ва занонатонро зинда мегузоштанд, то барои онҳо хизмат кунанд. Ва дар ин, озмоиши бузурге буд, аз сӯи Парвардигоратон. Мебоист, ки шумо дар ҳар асру замон, шукри Аллоҳро ба ҷо оваред!» (Сураи Бақара, ояти 49)

Хулосаи гап ин ки ҳар гоҳе дар кишваре Фиръавнмаобе, ки ба он миллат бегона буда бошаду бо роҳи кудато ва ё ҷангу хунрезӣ сари қудрат омада бошад, он миллатро то дами вопасин хоҳад кушт, асир кард, зиндонӣ кард, торонд ва он кишварро саранҷом ба фақру дудастагию мусибат гирфитор хоҳад кард. Ҳатто, мебинем, ки дигар Эмомфиръавни мо на ба пирамарди 85-сола, на ба зани ҳомила, на ба зани кӯдаки ширхорадор, на ба кӯдакони гаҳвора, на ба касе раҳму шафқат надорад. Ва умедвор ҳам набошед, ки мақомотиёни ин гуна режимҳо рӯзе бар ӯ юриш карда, ӯро нобуд хоҳанд кард. Ин фикри хом аст чун таърихи диктатураи миллатбадбин (диктатураҳо ҳар гуна мешаванд, ки бадтаринаш бар асоси табъизи нажодӣ бунёд ёфта бошанд) инро собит накарда, ки ҷуз як ду Гармоилу Армоил, касе дигар аз аскару хуношомҳои азпушти ин гуна омадаҳо, ӯро барандохта бошанд. Баръакс бо пуштибонӣ аз Заҳҳок барои худ зиндагии мураффаҳе созмон дода, чарида мегарданд.  Албатта то замоне… то он рӯзе, ки миллат бапо хезад!

Таърих исбот карда, ки Заҳҳоку лашкари тозияш ҳамеша бар эрониён, дастаҷамъона ситам мекардаанд!

Таърих собит сохта, ки Фиръавну пайравони ҳитттияш, ки «бо хун омада, ва саранҷом бо хун» — ба гуфти Раҳмонов-, рафтаанд, ҳеч гоҳ бо исроилиён, ки дар давоми садсолаҳо дигар шаҳрвандони комилҳуқуқи Мисри Бостон маҳсуб меёфтанд, сари дӯстию муомилаю созиш надоштанд. Ва чун Раҳмонову лашкариёни муғултабораш танҳо бо тоҷикон бо забони силоҳ, парондан, куштан, сӯзондану   таҷовуз кардан сухан мегуфтаанд! Бидуни ҳеч як сабаб, бо ҳар баҳонаи воҳию пӯч мекуштаанд!! Чун ба дигар нажодҳо нафрат доранд, чун дар вақташ, ба иқрори худи Раҳмонов, ки мегуфт: «Барои ин курсӣ шербачаҳои зиёде хун додаанд» ва ба курсии таги кунаш ишора мекард, хун барои курсии ман додаанд. Хун барои он ҳиттиёну кайфу сафои оилаи ман додаанд, то ман  сарвар шаваму сипас миллионер шаваму шаванду дигаронро таҷовуз карда гардем. Барои осоишу рафоҳу некрӯзи тоҷикон хун надодаанд! Барои сари кор овардани муғуле аз муғулҳои бадномашон ин ҳама «бо хун омадаву бо хун хоҳанд  рафт». Албатта, инҳо бо хубӣ ва дипломатия ҳам рафтани нестанд ва танҳо  бо ончи омадаанд бо он хоҳанд рафт! Дигар чӣ кунем, ки хуни палиди худро кобини озодии мо  кардаанд?!

Гарав гузошта, ки аз рӯи лошаи мо ба озодӣ даст хоҳед ёфт!

Мушкили Раҳмонов, ки ӯро ба соли 1992 Ислом Каримову  русҳо сари қудрат оварда будаанд, айнан ҳамон мушкили «ба ин миллат бегона буданашон» аст, ҳарчанде  Заҳҳок даъвои ориёӣ будан дошт, вале ба таъбири устод Турсунзода:

Гарчи дусад сол дар ин хона монд,

Боз дар ин хона ӯ бегона монд!

Оре, то рӯзе Мусо (а) ба ин масъалаи душмании Фиръавн бо қавмаш – Бани Исроил пай набурд, пайи мубориза нахест

Пай бурд, ки Фиръавн бо баҳонаҳои пӯч дорад як миллатро аз номи Ҳукумати Мисри Қибтӣ террор мекунад ! Дар ҳоле, ки қибтию иброниён бо ҳамдигар дар як кишвар зиста буданду Исроилиён ягон қибтиро накушта буданд. Ва ҳамин қулдурии як тан аз кормандони ҳиттии фиръавнӣ, ки худаш аслан аз «бодоварда»-ҳое чун ғосибони муғулҳои данғарӣ дар Миср маҳсуб меёфт, хуни Мусоро ба ҷӯш овард, ва Мусо (а) ҳам зада кушташ!

Мусо инҷо қибтиро на, балки як манғетии ғосиби ҳиттӣ (ва ё худ : ҳексусии осиёии ғосибро, ки вориди Миср аз роҳи хунрезӣ гашта буданду қибтиёнро бо иброниён умре тафриқаандозӣ карда, ҷанг андохта, пасон ҳарду ҷонибро баҳри бақои насли палиди худ, мекуштанд)-ро кушта буд!

Ҳатто, бо вуҷуди фарзандхонди Фиръавн буданаш, аз инки ҳиттиеро кушта буд, фиръавнпадари ҳексусаш супориш дод, ки немедленно ин яҳудиро кушанд!! Чунки фарзандхондии Фиръавн мар Мусоро танҳо ба хотири мардумфиребие чун мардумфиребии имрӯзаи Эмомалии нотоҷик аст, ки ҷое тоҷик мекушаду ҷое рафта, сари тифлонеро, ки падаронашонро кушта буд, силлӣ карда, барошон либосу палос тақдим мекунад!!

Чаро?

Чунки Фиръавн бояд бо фарзандхонд гирфитанӣ як яҳудӣ, ки медонад ӯ аз баҳр гирифта шуда ва яҳудӣ аст, ба миллати шарифи Миср нишон диҳад, ки Фиръавн натсист нест. Ӯ танҳо фарзандони хоинони миллатро супориши куштан дода!! На ҳама иброниёнро!

Ва ончи унвони мақолаи хеш гузоштаем: Фиръавн хоб дид, ин чунин нест, ки на дар Таврот, на дар Қурон наомада, ки Фиръавн хоби тифли инқилобгарро дида бошад! Балки баръакс тифлкушии Фиръавн реша дар ҷуҳудбадбинӣ ва қибтифиребие беш надошта, ки то ба мисриён, аҳолии асилу аксарият исбот кунад, ки ӯ ин безераргардониҳоро танҳо ба хотири амнияти Мисру мисриён мекунад, чуноне ки имрӯз Раҳмонов ҳама қатлу террору хунрезияшро ҷомаи беқасабе чун ҷомаи қундие, ки дар Сессияи 16-уми худ ба тани муғулияш карда буду он ҳам аз пияндараш – Шарипчақур ба мерос монда буд, пӯшонида, 33 сол аст, ки аз тифл то мусафеди ин миллатро чун Фиръавн аз дами теғи бедареғ мегузаронад.

Дар мавриди хоби Фиръавн Ибни Аббос аз Мурра ва аз Ибни Масъуд ривоят мекунад. Фиръавн хобе мебинад,ки оташе аз Байтулмуқаддас меояду ва атрофи Мисрро месӯзонад бо ҳама Ақбот вале бани Исроил аз он оташ осебе намебинанд. Фиръавн ҳама коҳинонро ҷамъ меоварад ва таъбирашро мепурсад. Коҳинон таъбири хобашро мегуянд,ки як тифле ба дунё меояд,ки аз Бани Исроил аст ва ҳалокати аҳли Миср аз дасти ӯст. Ба ин хотир амр ба куштани писарбачаҳои Бани Исроилро медиҳад ва духтаронашонро зинда мегузорад.

Инчунин боз омадааст,ки вақте диданд Бани Исроил наслаш ба нести расидаистодааст. Ба Фиръавн гуфтанд як сол писаронашонро бикуш ва як сол накуш. Соле Ҳорун бародари Мусо таваллуд шуд он соле буд кушта намешуданд. Аммо соле Мусо таваллуд шуд он соле буд кушта мешуданд. Манзур аз инки дар Қуръон ба сароҳат дар мавриди хоби кудаки инқилобгар омада бошад чунин наомадааст балке таъбири хоби Фиръавн,ки 400 сол ҳоким бар Миср буд аз тарафи коҳинон таъбир шуда буд. Аммо Фиръавн бани Исроилро қир кард.  

Имрӯз,  акнун чеҳраи касофаташ, дар ин ошӯби дурӯғини ахираш, ки идомаи ҳамон қатлиоммҳои маъмулии бардавомаш аст, ва инчунин зиндонисозии як зани бегуноҳ Рухшона Ҳакимова , ки идомаи ҳамон сиёсати фиръавниёни Миср аст, ки ба ҳеч зану марде раҳм намекардаанд, ошкори ошкор гашт!

Эмомалӣ, Заҳҳок, Фиръавн ва дигар бегонатаборони бо роҳи ҷангу хунрезӣ ба сари қудрати дигар миллатрасида, маҷбуранд барои идомаи вуҷуди палиди худ, умре бикушанду зиндонӣ кунанду тӯҳмат зананду оилаҳоро аз ҳам бипошанд!!

Ва ба миллат дурӯғ ҳам бигӯяд, ки ин корҳоро барои ояндаи миллати азизам кардаам! Оре, миллати азизашон ҳамон маҷмаъулқабоилеянд, ки ба нерӯву кумаки он аҷнабиён замоне сари қудрат оварда шудаанд!

Ана ин аст хоби ҳақиқие, ки Фиръавниён мебинанд!

Шояд, Фиръавн барои одамкушиҳояш фатво наёфта, чун қоидаи маъмули торих аз роҳи «хоби бардурӯғ» бофтанаш иҷозати қатлу террорро аз коҳинон ва омунпарастон, ки қишри қибтии муассири соҳибмулк буданд, гирифта буд. Ҳамон гуна ки Сисӣ низ фатвои қатли шаҳрвандонашро дарёфт карда, Башшор ҳам фатвои «бо бирмил» оташ задани шаҳру деҳотро гирифта буд, албатта Раҳмонов ҳам сар аз соли 1992 то имрӯз як навъ «муллоҳои дарборӣ»-ро ба ҳар чоплусияш моил месозад, то дар ҷомеаи мусулмоние чун Тоҷикистон кас напурсад, ки магар куштани як мусулмон, як тоҷик, як асир, як зиндонӣ, як бегуноҳ иҷозат аст?!

Бо тӯҳмату бӯҳтон зиндонӣ кардани як зан, як модар ба хотири «гуноҳи» писараш Шоҳида Маҳмадҷонова модари Абдурраҳмон оё иҷозат аст? Бурда оилавӣ истинтоқ кардани як оила иҷозат аст? Кадом дин, кадом қонун кадом виҷдони мусулмонию инсонии як инсон ба ин бераҳмию кофарӣ иҷозат метавонад диҳад?

Дар аҳди  Фиръавн ҳам чун имрӯзи мо Сарқонун буд, қонунҳои динӣ буд, виҷдони инсонӣ буд, вале Фиръавни лаъин ин ҳамаро зада буд; ҳам пушти по, ҳам дар мақъадаш!

Моддаи 16-уми Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ба таври расмӣ чунин аст:

Моддаи 16.

 «Ҳеч касро наметавон барои гуноҳи дигар кас ҷавобгар карор дод. Ҳар як шахс танҳо барои гуноҳе, ки худ кардааст, ҷавобгар аст. 

 Ҳеч касро наметавон бе қарори суди қонунӣ ва бо риояи пурраи қонун ҷавобгар ҳисоб кард».

Ин модда таъкид мекунад, ки ҳар як шахс танҳо барои амалҳои худ ҷавобгар аст ва ҳеч касро наметавон барои амалҳои дигарон маҷбур кард ё ҷазо дод. Ин принсип яке аз асосҳои ҳуқуқи башар ва адолати ҷамъиятӣ дар Тоҷикистон метавонад бошад, агар диктатор дафъ шавад.

Вале диктаторон ҳар шаб хоб мебинанд, ки чун Абдураҳмони Дахили Уммавӣ ӯву хурмои арабияш дар хоки Андалус ҒАРИБУ БЕГОНАВУ «ДАХИЛ»-анд.

Оре, дахил вожаи арабисту маънояш «аз дигар ҷо омада», ва «бегона» аст! Ногуфта намонад,ки Абдурраҳмони Дахил ҳам 33 сол ҳоким буд 11 писар дошту 9 духтар. Дар 33 соли ҳокимияташ ҳеҷ вазире ҳам надошт танҳо мушовир дошт. Агарчи ӯ мусалмон ва фотеҳ буд хуб як шабоҳате бо инқилобҳое дар замонаш рух медод монандӣ дошт.  Худо кунад ин Дахили мо ҳам тезтар бисоташ барчида шавад…..

Ҳамон гуна, ки имрӯз муғултаборони хуталонӣ худро дар байни тоҷикон «бегона» медонанд, ва умрест, ки бо зарафшонию бадахшонию ғармию обигармию файзободию кӯлобиву хатлониҳои тоҷиктабор дар ҳолати омодабоши набард қарор доранд.  Ва худро як навъе инсонҳои фароқонуну фаробашару осмонӣ медонанд. Ва агар нафареро Раҳмонов хоҳад таҳқир кунад, мепурсад: гаҳвораат «мисли ман» аз осмон чакида аст? Ва ин нотоҷик як ҷумлаи тоҷикии солим сохтан наметавонад. О, паъат, гаҳвора магар оби борон аст, ки «мечакад»? Гаҳвораро «фурӯд омада»  аст гӯянд андар забони форсӣ! Эмомфиръвнда. Ба фикрам Маирам фуруд омадана чакидан, мисли қатраҳои борон мегуфтааст. Хуб дигар фикр мекардааст борон мечакад пас гаҳвораҳам мисли борон мечакад мепиндоштааст ва Эмомфиръавн ҳам аз модараш омӯхтааст.  

Як далел дорам: сар аз соли 1992 то соли 1999 ҳамеша дар Душанбе ва дигар манотиқ «қуюди шабгардӣ» барпо буд.  Ҳоло ҳам бо нерӯи додгоҳӣ тоҷикро зиндонӣ карда, нерӯи низомияшро дар ҳоли омодабош қарор медиҳад, то лаҳзае аз зиракии сиёсии бардавом тағофул накунад, то режимаш суқут кунад.

Во аҷабо, наход як Пешвои мардумӣ, як инсони худӣ, як тоҷики ориёии «тоза» ҳамеша дар байни ҳамтаборонаш «дар ҳолати зирракии сиёсӣ ва муроқабаву ҳазар» қарор дошта бошаду сари чанд моҳеву соле як шӯришу як юришу як кудатову як инқилобу як кушокушӣ, баҳри барандозии султаи «қонунияш» барпо гардад?!

Инҷост, ки бояд иддао кунем, ки Раҳмонов чун Абдураҳмони Дахил, ҳарчанде нерӯманду силаҳшӯру одамкуш аст, вале умре назди ҳамон ар -ари аз чӯли Олимтой овардаашу дар маркази Душанбешаҳр шинондааш, ва биноҳои қадимонасимо барои худу духтару писараш бо маблағи ин миллату бо қарз аз номи ин миллати гадогашта сохта аст, ғариб аст. Ғариб.

Зирккии сиёсиро набояд аз даст диҳӣ, ғариби хуношом! Вале дер намепоӣ, эй Дракулаи хунбор!!

Президенти қонунии «маҳбуб»-у пешвои мардумӣ чаро бояд, бо доштани «пойгоҳи мардумӣ» умре чун Фиръавн дар ҳолати «зиракии сиёсӣ» ва омодабош қарор дошта бошад?

Миллати  азизам, мо мухолифини ин режим ҳеч гоҳ аз шумо сари тарсе надорем, хоби баде дар бораи шумо надилаем, ва аз шумо диламон дур нарафта ва, аз дастатон озоре надидаем, нисбати шумо ҳеч «зирракиву шайтанату найранг»-е ба роҳ намондаем. Мо аз шумоему дар бари шумоем. Ва танҳо Раҳмонову пасвоҳояшанд, ки пайи озори пиру барнои шумоянд.

Пас, вақташ расида, ки ҳамдасти як шуда, ин Фиръавн,  Даркула, Вампир, Шулик ва ин қотили бераҳмро барандозем. Чун умри диктатура кӯтаҳ аст, вале то вақте ҳаст на худ ором менишинаду на моро ором мегузорад!

Сообщение Фиръавн боз хоб дида аст? появились сначала на ISLOH.net.

 Аз суҳбати расонаии Ҳамрохон Зарифӣ

 Талаби сӣ соли зиндон ба Ҳамрохон Зарифӣ, бознишастае, ки 77 сол син дорад, далолат бар он дорад, ки Раҳмонов ба ҷуз аз худ ва аҳли хонаводаи худ, ки яксара ба мақому мансабҳои давлатӣ нишондааст, ба ҳиҷ каси дигар, такрор мекунам, ба ҳиҷ касе дигар, ҳатто агар ин шахс аз тану ҷонаш барои бақои курсии вай моя гузошта бошад ҳам, тараҳҳуму шафқат ва муруввату инсоф намекунад. 

Беш аз ин, ин навъу шеваи муомила ва муносибат бақия руасову вузарои пешину ҳозири ҳукумати вайро дар ҳолати шадиди руҳиву равонӣ қарор дода, рубъу ваҳшат ва тарсу ҳаросро дар даруни онҳо ҷой хоҳад кард.

 Ҳамрохон Зарифӣ, нафаре, ки тули наздик ба 7 сол сиёсатҳои Раҳмоновро дар ҷаҳони берун  матраҳ ва муаррифӣ мекард, дар сангинтарин баҳсу даъвоҳо дар канори Раҳмонов қарор дошт ва иттифоқан сангинтарин ва печидатарин масоили сиёсӣ, назири баҳси замин бо Чин, пойгоҳи 201-и Русия, ҳамкорӣ бо Созмони амният ва ҳамкорӣ дар Аврупо маҳз дар замони раҳбари Идораи сиёсати хориҷии Тоҷикистон будани ӯ ҳал ва файсала шудааст, акнун мардуди вафо, кудетогар, табаддулотчӣ ва хиёнаткорӣ давлатӣ эълон мешавад.

Ин ҳукм, ки амалан ба ҳукми қатл аст баробар аст ва агарки татбиқ шуд, на амнистия мешавад ва на срезка ва хулосааш ин аст ки Ҳамрохон Зарифӣ, собиқ вазири хориҷии Тоҷикистон дар солҳои 2006-2013 зиндон манзили қабл аз хонаи охирати ӯ хоҳад буд.

Ҳамин тавр Акбаршо Искандаров, раиси собиқи Шурои Олии Тоҷикистон, ки 73 сол син дорад ва барояш айбдоркунандаи давлати Раҳмонов 23 соли ҳукм пурсидааст, дигар, то замоне Раҳмонов дар курсӣ аст руи озодиро нахоҳад дид ва дар кунҷи зиндон ҷон хоҳад бохт. А.Искандаров бар зидди Раҳмонов чи тавр кудето мекунад, ки ҳукуматро «без бой» бурду дар Хуҷанд ба вай супурд. Вай оппозитсион ва Ҳукумати Мурои Миллиро фурухт. Бар ивази ин хидмат вай сафири ҳукумати Раҳмонов дар Туркманистон шуд ва аз онҷо, замоне, ки ҷанги миёни ҲНИТ ва Раҳмонов идома дошт барои тонку чархболҳои Раҳмонов, ки Ғарму Дарвозу Бадахшонро бомбит кардан маводи сухт таҳия ва ирсол мекард.

Дар ҳоле, ки зиди дигар аъзои Ҳукумати Муросои Миллӣ парванда боз шуд ва онҳо  овораву дарбадару гуреза шуданд, Искандаров, раиси Ҳукумати Муросои Миллӣ дар ҳукумати Раҳмонов мансаб гирифт. Агар вай кудетогару мансаби Раҳмоновро мехост он вақт Хуҷанд намерафт ва ҳукуматро намедод, дар ҳоле, ки ҷавону пурэнержӣ буд. Ҳоло, ки пир ва бознишаста аст ва табъан, ки орзуву ҳавасҳояш ҳам пиру фартут шудаанд, чи гуна кудетогар мешавад? Боқии персонажҳои парвандаи табаддулот ҳам, ки синнашон аз 60 боло аст, ки баъид ба назар мерасад иқдомоти носанҷида ва норушанро дар ин синну сол руи даст бигиранд.

  Шокирҷони Ҳаким, як нафар аз мухолифини беозор ва шахсияте, ки тамоми тули умр ба ҷуз аз сухан кардан, изҳори назар додан, коре накардааст, баъид аст ки табаддулот кунад. Инсонҳое ранги доктор Ҳаким бо хушунат ва қулдурӣ кор надоранд.

 Як далел меоварам. Соли 2010 дар округи интихоботии Конибодом Шокирҷони Ҳаким, ҳамчун номзади худпешбар аз Ҳизби оппозитсионии сосиал-демократи Тоҷикистон бар ҳарифи худ прокурор Насрулло Маҳмуд аз ҲХДТдар интихоботи вакилони Маҷлис ғалаба кард. Аммо ин пирузиро бо садуяк талбису ғиромӣ Раҳмонов тағйир дод. Раъйи ба даст овардаи Шокироҷни Ҳаким он қадар боло буд, ки аз тарси онки ин мардум шуриш ва қиём накунанд, натавонистанд, ки дар ҳамон давраи аввал бар манфиати намояндаи ҲХДТ-ҳизби Раҳмонов ҷамъбаст кунанд ва ночор ба давраи дуввум гузарониданд. Албатта, натиҷаи давраи дуввум маълум буд, вале як чунин интихобот дар он сол дар Тоҷикистон, як кишвари баставу худкома танҳо дар Конибодом руй дод. Яъне Шокирҷони Ҳаким ончунон бо дастгирӣ ва пуштибонии оммаҳо рубару шуд, ки барои номзади дигар ва ҳизби дигар муяссар нашуд.

Ва ин дар маҳуддаи Тоҷикистон он замон воқиан ҳам як сенсатсия буд. Тарафдорони Шокирҷони Ҳаким хеле зиёд буд, ки роҳи чораро ба даври дуввум кашондан диданд. Агар дарсадии ками тарафдорон медошт ҳатман дар ҳамон даври аввал рақиби Шокирҷонро дастболо ва баранда эълон мекарданд.

Ин нишонаи нуфуз, маҳбубият ва эътимоду эътиқоди мардум ба Шокирҷони Ҳаким ва ин нишнаи танаффур ва эътирози Конибодом ба Раҳмонов ва сиёсатҳои вай буд. Яъне Раҳмонов ҳануз аз ҳамон солҳо дар нисбати

Шокирҷони Ҳаким кина ва кудурат дошт. Агар Шокирҷони Ҳаким як сиёсатмадори радикал ва госпереворотчӣ дар ҳамон интихобот талоше ва иқдоме бар алайҳи режим мекард. Аммо вай режимро хуб мешинохт ва имкон надошту надорад, ки доктор Ҳаким бо ин ҳама фаҳмиш ва шинохт аз Раҳмонов ва мақомоти саркубгари вай ҳамроҳи кудетогарон бишавад.

Мо, қаблан ҳам дар чандин навиштаҳои худ гуфта будем, ки кобуси Раҳмонов табаддулот аст. Вай аз ҳеҷ чизе баробари табаддулот наметарсад.

 Барои ҷурме, ки содир нашудааст, барои ҷинояте, ки муртакиб нашудаанд, ҳатто агар ин нақша буда бошад ҳам, ин ҳукм, ҳукме нест, ки як давлати устувору мутмаину побарҷо ва дорои иззати нафсу муътақид ба қудрату қувват онро содир кунад.

Ин ҳукм нишонаи он аст ки курсӣ ва қудрат барояш ҳама чиз аст ва қудрати беҳаду ҳисоб ақлашро зоил карда ба дараҷаи васвос расондааст. Вагарна барои ҷинояте, ки содир нашудааст, чунин аҳкоми сангинро намебурид.

  Ҳоло, кӣ бовар мекунад, ки Сайидҷаъфар Усмонзода, ки зода ва парвардаи худи ин режим аст ва ҳамвора аз Раҳмонов пуштибонӣ кардааст ва агар Раҳмонов раиси давлат набуд, дар қади сад сол ҳатто вакили маҷлис дар як ноҳия намешуд ва тамоми дору мадораш аз ҳисоби ҳукумати Раҳмонов аст даст ба табаддулот бизанад ва ҳамин тавр Аҳмадшо Комилзода, ки ҳиҷ иқдоме, ҳиҷ ҳарфу ҳиҷое бар зидди сиёсатҳои Раҳмонов назадааст. Балки баракс, вақте роҳбарияти ҲНИТро дар соли 2015 Раҳмонов дастгир  кард ба манзили як нафар аз шиносҳои муштаракамон, ки ҳоло дар зиндон аст рафтаву гуфтааст, ки чи зарурат буд бо ин муллоҳои… ҳамроҳ бишавад? Агарчи ҷаноби Комилзода дар солҳои ҷанги дохилӣ  зиндонӣ ва сипас бо усарои ҳукуматӣ бо миёнҷигии намояндаи СММ табодул шуд ва чандин вақт дар суфуфи оппозитсион буд, аммо ҳаводору тарафдори ҲНИТ набуд. Ин нафар, шуморо саддарсад итминон медиҳам, ки бо ҲНИТ бар зидди Раҳмонов канор намеомад, чи расад ба онки даст ба табаддулот бар алайҳи Раҳмонов бизанад.

Бигирем мисли Акбаршо Искандаров ва ё Ҳамрохон Зарифӣ ҳам набуд, ки гуфта бишавад аз «номенклатураи Маскав» буд ва то ҳамин ҳоло ҳам «агент влияний»-и русҳост.

Акбаршо Искандарову Ансоруллоҳу Маҳдӣ Арсалон Ҳамрохон Зарифиву Кабириву ҲНИТ, Шокирҷон Ҳаким ва ё Саидҷаъфар Усмонову 10 миллион доллару ваъдаи дастгирии кадом давлати хориҷӣ ва ҷазбу ҷалби муҷоҳидин?   

Ин иттиҳоду иттиҳодияи бар фарзи мисол шеру гургу палангу гуспандро кӣ бовар мекунад? Ин кадом Ансоруллоҳ аст ки бо як нафаре, ки як бор намоз нахондааст, ин кадом ҲНИТ аст ки бо нафаре, ки тули тамоми умр бар зидди исломи сиёсӣ мубориза кардааст якҷо мешавад? Барои Ансоруллоҳ фарқи миёни Зарифиву Раҳмонов дар чист? Магар Зарифӣ давлати исломӣ месохт, ки Ансоруллоҳро шефта ва моили ин табаддулоташ кардааст? Кӣ бовар мекунад бар ин ҳама иттиҳомоти бебунёд? Магар Зарифӣ Донкихот шудааст, ки бо Ансоруллоҳ як мешавад? Аҷиб нест магар? Раҳмонов ба ин параи масъала фикр мекарда бошад, ки ҷиҳати сарнагунии вай киҳо бо ҳам омадаанд? Ё киҳоро ночор ва водор крадааст, ки даври ҳам оянд? Зарифӣ ва Кабирӣ, Искандаров ва Ансоруллоҳ? Дар воқеъ аҷиб нест? Магар ин васвосу ханнос шудани Раҳмоновро нишон намедиҳад?

 Магар ҳамин Зарифӣ набуд, ки мегуфт додани замин ба Чин бурди дипломатияи тоҷик, яъне сиёсати Раҳмонов аст? Зишти Раҳмонворо зевар ярмарка мекард. Аммо ҳоло чӣ?

Аммо ин ҳукм аз тарс аст, аз тарси эҳтимоли хезишу қиёми мардумӣ, ин аз нобоварӣ ба худ ва ҳукумати худ аст ки дар ҳақиқат пуштвонаи халқӣ ва такягоҳи мардумӣ надорад. Тарсаш аз он аст ки дар чунин вазъияту дар чунин шароите, ки халқро нигоҳ доштааст камтарин ҷарақа метавонад боиси алангагирӣ ва ба оташ кашидани пояи зулму истибдод бишавад. Раҳмонов дар ҳақиқат медонад, ки аҳволи мардумро то ҳадди охир бад кардааст ва медонад, ки мардум то пойи ҷон, то мағзи устухон аз вай ва оилаи палиди вай ва ҳукумати ғосибу дузду порхуру саркубгари вай безор шудааст. Тарсаш аз он аст ки барои ҳимояти вай, барои ҳифозати вай касе намехезад, дар пушташ касеро надорад. Тарсаш аз он аст ки камтарин бод ва шамол капаи хасии вайро ба хоки хунук яксон мекунад. Тарсаш аз он аст ки медонад мардум мунтазири як чунин гуруҳанд, ки бархезаду пеш дарояд ва дигар он тарафаш дар ихтиёри мардум хоҳад буд.

Агарчи медонад ҳеҷ кадоме аз онҳо чеҳраи шинохта нестанд, нуфуз ва ҷойгоҳи болои мардумӣ надоранд, лидер нестанд, касе ҷиддиашон ҳам намегирад, аммо аз онки авзоъ обастани дигаргунӣ ва таҳаввул аст, шароит, муҳит, фазо ва иқлими сиёсиву иҷтимоӣ ба тавре шакл гирифтааст, ки як ҳаё ҳуй, як доирахабар метавонад ин ҳама давлату курсӣ, ҷоҳу ҷалол, айшу ишратро кунфаякун кунад, ҳамин гуна ҳукми сангин медиҳад, то дигарҳо битарсанд ва дар сар чунин фикрҳоро напарваранд.

Аммо, магар онҳое, ки роҳу равишашон мушаххас ва рушан аст, масалан ҳамин ҲНИТ, масалан ҳамин Сайфиддин Тоҷибоев, масалан ҳамин Маҳдӣ Арсалон метрасанд?

Маълум нест, ки он сӣ нафар аз шербачаҳои язгуломӣ, ки дар шарикӣ бо Ансоруллоҳ дар соли гузашта боздошт шудаанд, дар парвандаи Акбаршо Искандарову Зарифӣ ҳамроҳ карда шудаанд ё хайр? Чун дар парвандаи онҳо муҳрӣ махфӣ задааст ва ҳам наметавонем чизе бигуем. Аммо инки ҳатто вакилони мудофи ин нафарон, ки ахиран бо ирсоли як номаи дастаҷамъӣ хостори раҳоии онҳо ва бегуноҳ эълон кардани онҳо шудаанд, аз суҳбат бо хабарнигорон парҳез мекунанд ва тарс онҳоро низ ончунон лагад кардааст, ки аз ифшои исму насаби худ низ худдорӣ мекунанд.

 Агар дар ин парванда найрангу талбису риёву реб вуҷуд надошта бошад ва агар ин парванда фақт барои ҳамвору ружд кардани саҳна барои Рустам набошад, чаро онро ҳам пушида доир кард? Чаро номи он давлат бурда намешавад, ки кумаки 10 миллиондолларӣ ба ин гуруҳ кардааст? Оё дар ҳақиқат 10 миллион пуле аст ки мешавад курсиро аз зери пойи Раҳмонов берун овард? Чи қадар арзону беарзиш будааст ин курсӣ?

Аммо Раҳмонов барои худаш ва хонаводааш Тоҷикистонро ба оташ мекашад, ними халқро мекушаду нимашро зиндон мекунад. Осону роҳат намеравад.  Раҳмонов ҳеҷ нафаре содиқ ва вафодор дошта наметавонад. Ҳозир ҳар касе бо вай ва дар бари вай ҳаст, эҳсоси биму тарс дорад, ки рӯзе бо тақдири Зарифӣ дучор нашавад. Ҳатто СС.Ятимов ҳатто Рамазон Раҳими Ҷеки Чан. Сарнавишти Зарифӣ онҳоро водор кардааст, ки ҳамин гуна биандешанд.

 Раҳмонов ва сиёсати вай бар мабнои манфиати худаш, хонаводааш ва хешутаборонаш аст. Тамом. Боқии мардум бояд дастопеши бар, боқии мардум абдуллораҳнамоҳо, боқии мардум чоплусу лаганбардору шайтону хушомадгуву ҳамин турҳо бояд бошад. Гап аз даҳонаш афтид, бавл аз пушташ афид дурдона ва…нишон диҳанд. Масалан бо Эрон чап шуд, ҳамакаса Эронро заданд, бо Толибон чап шуд, ҳамакса Толибонро заданд, аз ҷумла ҳамин Аҳмадшо Комилзода ва Саидҷаъфар Усмонзода, бо Қирғизистон чап шуд, ҳамакса Қирғизистонро заданд, маслан ҳамин Абулло Раҳнамо ва Саломиддин Мирзораҳматов, бо Наҳзат чап шуд, ҳамакаса наҳзатро заданд, ҳамин тавр бо Узбакистон. Ҳоло акнун баракс шуд, ҳама аз бародариву ҳамдилӣ бо Эрон, бо Узбакистон ва бо Қирғизистон дӯсту рафиқ шуду дигарҳо ҳам чакчак мезананд.

Кӣ кафолат медиҳад, ки фардо исломиҳо ба шумули наҳзатиҳо аз Шому Ироқу Идлибу Кобулу Панҷшеру Дарвозу сар барнамедоранд ва дар пайраҳаи Мирзо Зиё, Мулло Абдулло, Қорӣ Муҳаммадҷони шаҳид, Муҳаммадрузиву Салам, Мансуру дигару дигар барнамегарданд? Ин Давлат Сафари хамбаи ахлоту ин Асад Раҳмони Сумбулоғову ин Шорухи гейнералу ин Абдулло Раҳнамои лектор болничний мегиранду аз мобилизатсия мегурезанд.

Ҳеҷ гоҳ Озодаву Парвинаву Тахминаву Фирузаву …Заринаву Рухшонаву Фарзонаву  Азизмоҳу дигару дигараш АКМ намегиранд. Ана баъд …муҷоҳидҳо яке яке ғаноими ҷангӣ мегиранд.

 Солҳост, ки додгоҳу додситону додсаро ҳамааш худи Раҳмонов аст.  Инҳо барои амали анҷомнашуда ба чунин муҷозоти гушношунид гирифтор мешаванд. Барои як умр зиндонӣ мешаванд, то инки Раҳмонов умрбод дар курсӣ бимонад. Тамоми беш аз сӣ соли ҳукумати Раҳмонов баёнгар ва таъйиди он аст ки аз вай шафқат ва раҳм  умедвор будан монанди аз гови нар бача ва аз така шир интизор шудан аст. Ёдатон бошад судяи Зайд гуфта буд, ки Зайд Шерович тақозои замон сиёсат ҳамин будааст. Ин як нидои қаър ва умқи ҷигар буд. Судя иқрор ва тасдиқ мекард, ки вай ҳукми ҳуқуқӣ ва қонунӣ набаровардааст. Вай сиёсатро иҷро кардааст.

 Ҳоло кӣ бовар мекунад, ки Зарифӣ бо Муҳиддин Кабирӣ противи Раҳмонов заговор кардааст? Кӣ?

Ps: Дар охир инро меафзоям,ки онҳое дар радаҳои болоии ин режим дар курсиҳо такя задаед хуб огоҳ бошед! Ин рӯзе бар сари Зарифӣ ва Искандаров омада метавонад шуморо ҳам интизор бошад. Имрӯз имкони анҷом коре, наҷоти худу оила ва давлату миллатро доред. Аммо рӯзе равонаи зиндон шудед дигар после пажар…

Ман дар ин миёни зиндоншудаҳо мазлумтаринашон Шокирҷон Ҳакимро мешуморам ва воқеан ба ӯ зулм шуд. Аммо ба Зарифӣ ва Искандаров «им так надо» ва онҳое феълан дар хидмати ин режимед агар пас аз ин ҳама воқеъиятҳо боз ҳам «моя хата с краю» гуфта гардед. Рӯзе ин сарнавишт ба саратон омад яқин дошта бошед дар зиндон кардану маҳви ҳар яки шумо чашми чапи Раҳмонов ку аниқ намепарад. Инчунин чашми росту чапи ин миллату мардум ҳам барои шумо нахоҳад парид!

Сообщение Зарифӣ сӣ сол мешинад,то Раҳмонов сӣ соли дигар дар курсӣ шинад появились сначала на ISLOH.net.

ҲНИТ ин қадар зуру тавон доштаасту худи мо бехабар. Аммо дар ин нома, ки ҳоло мутолиа мекунед, маълум мешавад, ки дар ҳақиқат ҳамоно аз шабаҳи ҲНИТ Раҳмонов ва имомхатибони таъйинотии вай чун барги бед меларзанд. Матлаби охири навиштаи Наҷмиддин Шоҳинбод дар «Фараж» аз бохти муборизаҳои иттилоотии режим дар муқобили ҲНИТ шаҳодат медиҳад:

                  Турсунзода

Ассалому аллайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин! Ташаккур, ки номаи пешинаи манро чоп намудед. Ман боз як масъалаи дигарро ба шумо гуфтаниам.

Муллои масҷиди Аллома номаш Суҳбат мебошад. Ин Суҳбат як муллои лесаки висший сорт аст. Фақат дар бораи Наҳзат гап мезанаду бад мекунад. Дар бораи шумо, бародар Муҳаммадиқбол ҳам бадгӯӣ мекунад. Ҳар намози ҷумъа кораш фақат бад кардани шумо. Ним соат зиёд дар масҷид дар бораи шумо гап мезанад. Худаш савод надорад, намозро соз хонда наметавонад. Дар корхонаи алюминий кор мекард, як дузд буд. Ҳозир аз лесакиаш акнун мулло шуд. Ин мулло аз Қаратоғ аст. Аммо маълум нест, ки барои пагоҳ дар пеши Аллоҳ чи хел ҷавоб медода бошад. Кораш аз минбари масҷид наҳзатиҳо ва шуморо бад ва сиёҳ кардан аст. Вале аз дигар тараф кораш фақат таърифи Раҳмонов аст. Пешво гуфта ончунон мелесад, ки то бас гуфтан.
Дар алюминий завод кор мекард. Кораш фақат масладуздӣ буд. Ҳатто устоди худашро ба амният сиёҳ кардагӣ аст. Ҳар вақте шуморо гапҳои бад мезанад.

Мардум мефаҳманд, ки ин мулло лесакӣ дорад. Мардуми Регар медонад, ки шумо киву ин муллои лесак кӣ? Шуморо халқи Регар иззату ҳурмат мекунад.
Кори ин муллои чоплус ҷамъ кардани сум аст. Баъди ҳар ҷумъа се бор бо овози баланд дод мезанад, ки аз назди сандуқ мегузаред аз ёдатон набарояд. Руирост мегуяд, ки пул партоед, аз ёдатон пулпартоӣ набарояд мегуяд. Пули корманди масҷид, пули андоз, пули неруи барқро бояд пардохт кунем гуфта мардумро маҷбур мекунад, ки пул ба сандуқ партоянд. Тавба наход аз масҷид налог гиранд? Инҳо пагоҳ дар қиёмат чи ҷавоб медода бошанд? Ин мулло нест, ин шайтон аст. Мардуми Регар безор аз суҳбатҳои ин шайтон мулло шудаанд.

Ислоҳ: Ҳафтаи сипари гашта яъне ниҳояти 30 уми август дар тамоми кишвар бар алаҳи ҲНИТ ва Муҳаммадиқболи Садриддин ва дигар фаолон имомхатибон дар намози ҷумъа суҳбат доштанд. Ин маълумот аз Хатлон, навоҳии тобеи марказ ва Суғд расид. Ҳадаф маълум аст барои чи дар минбарҳои масоҷид ин корҳоро анҷом медиҳанд. Режим дар изтироб аст.

                 Душанбе

Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин! Беш аз сӣ сол дар мақомоти интизомӣ, милиса ва прокуратура кор кардаам ва ҳоло дар як ташкилоти хориҷӣ мушовири ҳуқуқӣ-адвокат мебошам. Нишастҳои хабарии масъулони ҳукумати Тоҷикистонро аз расонаҳо пайгирӣ кардам. Беш аз ҳама   суҳбатҳои Прокурори генералӣ таваҷҷуҳи маро ҷалб кард. Нишасти матбуотии Прокурори генералӣ 9 август сурат гирифт.

Юсуф Раҳмон фақат сухан аз таърифу тавсифи ниҳоди зери раҳбариаш кард. Масалан гуфт, ки «барои вайрон кардани танзиму ҷашну маросим 1100 нафар ва таълиму тарбияи кӯдак 3089 нафар ба ҷавобгарӣ кашида шуда, 138 ҳолати монеъ шудан ба гирифтани таҳсили ҳатмии асосӣ ва 230 таълимоти ғайриқонунии динӣ бо ҷалби 329 нафар (177 нафар ноболиғон) ошкор ва тадбирандешӣ карда шуд».

  Юсуф Раҳмон ба саволи хабарнигорон дар масъалаи пешгирӣ аз амалҳои террористӣ ҷавоб гуфта дод ва боздошти беш аз 20 нафарро барои қасди анҷоми амали террористӣ дар арафаи ҷашни Наврӯзи соли 2024 дар кишвар тасдиқ кард ва гуфт:

«Дар ҳақиқат, содиршавии акти террористӣ бо роҳи заҳролудкунии гурӯҳи одамон дар арафаи Ҷашни Наврӯз аз ҷониби мақомоти ҳифзи ҳуқуқ пешгирӣ карда шуд ва дар робита ба он зиёда аз 20 аъзои ташкилоти террористии ДОИШ (дар Тоҷикистон мамнӯъ) дастгир карда шудаанд».

  Ман чи гуфтан мехоҳам? Ман гуфтаниам, ки масъулони мақомоти тафтишотиву тартиботу ҳифзи ҳуқуқ намедонам бо чи мақсад талош менамоянд, ки ҳатмани ҳатман аз тоҷикҳо унсурҳои террористӣ муаррифӣ кунанд? Ин кори онҳо ангезаи сиёсӣ дорад ва ман бовар дорам, ки як руз не як руз воқеиятҳо ошкор мешавад, ки ин ҳама иттиҳомот пучу бемоя аст. Масалан гуфт. ки «230 таълимоти ғайриқонунии динӣ бо ҷалби 329 нафар (177 нафар ноболиғон) ошкор ва тадбирандешӣ карда шуд». Аммо ин тарафи масъаларо шарҳу тавзеҳ намедиҳад, ки таълимоти қонунии диниро дар куҷо кудаку наврасу ҷавон бигирад? Дар назди падару модар ва дар назди як нафари чашми хатту савод дошта гирифтани таълимоти ибтидоии динӣ, масалан омузиши фароизи динӣ мамнуъ аст. Аммо як мусалмон муваззаф аст ки фарзандашро таълим бидиҳад. Пас,вай чи кор кунад? Чун ин фарзи гарданаш аст. Вақте мақомоти Тоҷикистон масалан ҳамин Прокурори генералӣ аз тоҷикҳо террорист муаррифӣ мекунанд ва дар ҳақи шаҳрвандони худ туҳмат мезананд ин тарафи масъаларо фикр намекунанд, ки миллионҳо тоҷик дар руи дунё ва махсусан дар Русия дар пайи ризқу рузӣ аст, дар ин ҳолат вай чи кор мекунад? Чунки мақомоти интизомии ин кишварҳо дигар бо вай бо шубҳа менигаранд. Баъди ҳодисаи Крокус-ситии Маскав тоҷик дигар ҳамчун террорист шинохта мешавад. Аммо масъулони мо боз ҳам бештар тоҷикро террорист муаррифӣ карда истодаанд. Оқибати он чи хоҳад шуд? Шумо бо ин кору амали худ зиндагиро барои садҳо, балки миллионҳо тоҷик, ки имруз дар саросари олам пароканад шудааст ва 99.99% барои нон рафтаанд мушкил ва ғайримумкин ва дузаху ҷаҳаннам мекунед. Вале фикр намекунед, ки агар онҳо бозгарданду биёянду авзоъи иҷтимоии кишвар чи мешавад?

Вале аз тарафи дигар баъзе аз шаҳрвандони мо, ки таҳти таъсири мубаллиғин монданд ва ё ба хотири пул рафтаанд, обруи тоҷикҳоро резонида истодаанд, ки бовар кунед ин ба ояндаи мардуми мо хатари ҷиддӣ дорад. Дар калисои Марияи Туркия инфиҷор кардан чи суд? Ба биҳишт меравӣ? Кӣ гуфт? Ҳушатро гу ба сарат баргардад? Ту агар Раҳмоновро маҳор ва безарар гардонӣ он гоҳ шаҳид мешавӣ ва биҳиштӣ мегардӣ. Ту агар биравию дар Олмон таркиш кунӣ, ҳеҷ чизе намешавад. Ту агар равию дар Эрон, дар Афғонистон ва дар ҳар ҷои дигари дунё амали террористӣ анҷом диҳӣ ва махсусан дар Русия бар зарари мусалмонони ҳаммилатат тамом мешавад.

   Аммо ин Юсуф Раҳмон хоҳарзодаи доишии худашро аз Сурия оварда маҳкам накард. Вале ҳазорон кас маҳкум шуданд. Ин хоҳарзодааш ҳозир дар ширкати домсози  худи Юсуф Раҳмон кор мекунад вале дар мавсими ҳаҷ боз ҳоҷиҳоро мебарад. Як ҷияни Юсуф Раҳмон Шариф ном дорад, муовини прокурори Душанбе, ҷияни дигариаш Самад  дар коррупсияи Хуҷанд аст.

Аммо ин ҷиянашро, ки аз Сурия баргардонида овард, нашинонд. Балки бизнесмен кард ва ҳоло дар домҳои месохтаи худи Юсуф Раҳмон кор крада истодааст. Ана инро мегуянд нозиру ҳомии қонун!

Дар ҳамон нишасти хабариаш вақте  хабарнигорон роҷеъ ба боздошти Ҳамрохон Зарифӣ, собиқ  вазири хориҷӣ пурсиданд аҷаб худашро донову сиёсатмадор тарошида гуфт, ки ҳар касе ба давлату миллат ва ба Президент хиёнат мекунад, новобаста аз он, ки дар гузашта кӣ буду чи хизмат кард ҷавоб мегуяд. Аммо, корҳое, ки худаш анҷом дода истодааст бадтар аз ҳар хиёнаткор аст. То ҷое маълум аст Юсуф Раҳмон яке аз наркобаронҳои асосии Тоҷикистон ба шумор меравад. Замоне, ки Ҳамрохон Зарифӣ ва Акбаршо Искандаров мамлакатро тинҷу ором мекарданд, Юсуф Раҳмон ҳоло чизеву касе надошт ва тасаввурот надошт, ки давлат чисту ва рузе мешавад, ки вай Прокурори генералӣ мешавад.

 Имрӯз дар давлати тинҷу тайёр омадаасту аз ҳаво гап мезанад. Шокирҷони Ҳакимро ҳам бо амри махсуси ҳамин Юсуф Раҳмон дастгир карданд. Як наздики Юсуф Раҳмон, ки бо ман ҳам ошноӣ дорад гуфт, ки Юсуф Раҳмон ба муфаттишон гуфтааст, ки «бо и к..зани будик мукунам намукунам када гап ёд мета имруз бо, к..зана ёдиш бтен гапзанира». (пузиш аз хонанда барои қавли айнан нақлшуда) Ба Акбаршо Искандаров бошад, Юсуф Раҳмон, ки шахсан  худаш пурсидааст гуфтаст, ки «уқа доно мебдӣ, вазифара намедодӣ. Акы ҳози ятина када шин».  

Юсуф Раҳмон  Ҳамрохон Зарифириро гуфтааст, ки «ку шогирди тарифит?» Юсуф Раҳмон Озодаро дар назар дошт ва илова мекунад, ки « дидӣ,шогирд чи хел устода дынг мемона? Дидӣ? Хытона коммунист мегирифтену ҳмммм.  

Ку Озода?

Бинобар маълумоте, ки ба ман расид ҳоло  Шокирҷон Ҳакимовро маҷбур доранд, ки номи Ойниҳол Бобоназароваро гирад. Юсуф Раҳмон гуфтааст, ки «бояд и дела сенсация шава. Идомаи нақшаашон ин аст, ки ҳамон ҷавонони деҳаҳои Андарбак ва Жамаки ҷамоит деҳоти Язғуломро ба ҳамин гуруҳи Сайидҷаъфар Усмонов «қуш» кунанд.

                                  ҶАЙҲУН

 Ассалому алейкум бародар Муҳаммадиқбол! Ман аз бемористонҳои калони  Қумсангир шикоят дорам. Зани ҳомиларо узи карда пеши духтури занона –женский духтур бурдем. Мегуяд ё мазро аз ман дар арзиши 175 сомонӣ мехари ё хоб мекунӣ. Мо он қадар пул надорем, ки хоб кунем. Мазро аз компанияи «Фаберлик» мефурушанду доруву укол аз Сифатфармаи гури Марям. Мо ҷон безор шудем. Як ҳафта кор мекунӣ налог ё пули свет мешавад.

Дар Тоҷикистон кор нест. Ҳамаро депорт карда истодаанд дар Қумсангир. Азон полний аз микрофон манъ шудааст. Дар масҷид меравӣ учасковий омада фақат пули роҳ металабад ва кадоме камтар дар дин сахт аст, ғам медиҳад. Номҳои занонаи духтурҳо главврач Обидова, Ганҷина ва Шукрона. Инҳо бо ширкати Сифатфарма ва Фаберлик маслиҳат карда хуни халқро хурданд. Ҳамаи занҳои Қумсангирро касалӣ карда партофтанд. Аз дасти инҳо як кудаки солим нест дар Қумсангир

                                  Ашт

 Ассалому алейкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин. Аз Понғози Ашт бароятон нома мефиристам. Қарор аст Эмомтапак рӯзҳои наздик ба вилояти Суғд, аз ҷумла ба Ашт ояд. Ва чанд коргоҳ ба мисоли ҳавзи моҳипарварӣ, ки аз они раиси ноҳия аст, фермаи мурғпарварӣ, боғи гелос ва корхонаи истеҳсоли ҷуроб, ки аз они Зайнулобиддини понғозӣ мебошад ба истифода медиҳад

Ҳар рӯз Раҷаббой Аҳмадзода маъруф ба Қофлонбой ва СС. Ятимов инҷо омада дидаву бозпас  рафта истодаанд. Ин ҷаноб байни рӯзҳои 1ум то 7уми сентябри 2024 ба Ашт омаданӣ. Дар Ашт 4 иншоот кушода мешавад, ҳамонҳоро бо қайчиаш буридан мебиёд 

Рузи 19 уми август Қофлонбой омад. Дар роҳ ҳама мошинҳоро аз ҳаракат боздоштанд ва то рафтани Қофлонбой движений ба тарафи Аштро маҳкам карданд.

Рӯзи дигараш бошад бо шиму костюми сиёҳ СС.Ятимов омада ҳама объектҳоро аз назар гузаронида рафт. Ҳар рӯз аз мақомотҳои гуногуни давлатӣ ҳар хел вазирҳо омада рафта истодаанд. Ҳамааш шуда барои ҳамин 4 коргоҳ. Коргоҳи истеҳсоли ҷуроб ҳам аз они раиси ноҳия аст, ки бо пули Зайнулобиддин Мақсудҷонови бизнесмен сохта истодааст. Ҳавзи моҳипарварӣ ҳам аз они Шуҳрат Мамадҷонов, раиси ноҳия аст.

Ҳамаи вазирҳо меоянд бо мошинҳои Лексус ва Ҷипҳои бадвоҳима. Ашт дар ин шабурузҳо вазирборон шудааст. Наход, ки роҳбари давлат ба як ноҳия омаданаш ин қадар воҳима дошта бошад? Яке аз раисони ҷамоат шиносам аст. Гуфт, ки омадани ин вазирҳо ба диламон задааст. Чунки барои ҳар як омадани онҳо бояд гусфанд кушанд. Ҳамаи ин харҷу хароҷотро раиси ноҳия ба ҷамоатҳо бор кардааст.

                         Кулоб

 Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин! Аллоҳ шуморо аз бадиҳои замину осмон дар ҳифзи худаш нигоҳ дорад. Ман як бародари шумо аз шаҳри Кулоб. Айни ҳол дар Душанбе зиндагӣ мекунам ва дар бозори Корвон ба тиҷорат машғгулам.Чандин сол мешавад, ки як сирро дар қалби худ нигоҳ доштаам. Аммо дигар наметавонам ва тавассути барномаҳои шумо мехоҳам ба самъи мардум расонам. Бигзор  ҳама огоҳ бошанд ва бигзор ҷавонони солими миллат фирефтаи ин тоифа нашаванд. Ин воқеа чанд сол пеш руй дода буд. Ҳоло бошад ман соҳиби чанд фарзанд ҳастам. Якруз аз хона аз кучаи Чармгарони поёни Кулоб ба нияти сафар ба Душанбе барои кор пайдо кардан баромадам. Ба автовокзал ба назди таксиҳои Кулоб-Душанбе расидам. Дар онҷо мошин арзон-попутӣ интизор будам. Чунки он вақтҳо ман донишҷу будам. Се моҳи тобистон бозори Фаровон рафта грузчики мекардам. Дар онҷо мисли ман як чанд нафари дигар интизори таксӣ буданд, ки як мошини Лексус рақамҳои давлатиаш 2000 (то ҳол дар хотирам ҳаст) омада истод. Аз дарунаш як марди буланқад, гандумгун, ки дар тан шиму костюми сиёҳ дошт фаромада пурсид, ки ягон кас Душанбе меравад, ман танҳоям дар роҳ бо ман суҳбат карда равем. Ва таъкид кард, ки фақат як нафар кифоя. Пеш аз ман як марди дигар давида дар курсии пеши мошин нишаст. Вай бошад ба ман нигоҳ карда гуфт ту ҳам меравӣ? Ман гуфтам бале! Он марди мошинбударо гуфт ту фаро ва дар ҷои вай ба ман гуфт ту шин суҳбат карда меравем. Дар аввал он мард бисёр хушсуҳбат ба назар меомад. Мо дар роҳ бисёр шухию ханда карда рафтем. Шеър бисёр мехонд. Вақте, ки ноҳияи Данғараро гузаштем у гуфт зодгоҳи Ҷанобамон инҷо ҳаст. Вай ба ман гуфт:- ту медонӣ имруз бо кӣ ҳамсуҳбат шудаӣ? Ман гуфтам не, шуморо бори аввал мебинам. Вай гуфт ман солҳои зиёд мешавад, ки пеш аз ҳар баромадаш Ҷаноби Олиро муаррифӣ мекунам. Дар ҳама баромадҳояш аввал садои ман мебарояд. Як садои баланде, ки толорро ба ларза медарорад он садои ман аст:

   Муҳтарам Пешвои Миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Шарипович Раҳмон гуфта ман ҷанобро муаррифӣ мекунам ва баъдан ҷаноб ба минбар мебарояд, дасташро дар қафаси синааш зада гуфт, ки ана ҳамон кас манам ва инчунин назорати ҳамаи автодромҳои ҷумҳуриро Тахмина хоҳарамон бар уҳдаи ман гузоштааст. (Вай чи гуна назоратро дар назар дошт ман нафаҳмидам). Ман пеши ин оила эҳтироми хоса дорам, аз ҷумла бо Рустамҷону Тахмина муносибатам хуб аст, гуфт. Вай нушидагӣ буд. Вақте гап мезад аз даҳонаш буи бади арақ мебаромад. Аз ман пурсид ту наход, ки манро нашиносӣ? Ман гуфтам бале, ин садоро, ки ҷанобро муаррифӣ мекунад бисёр шунидаам, аз шиносоӣ бо шумо бисёр шод шудам! Вай аз ман ному насабамро, дар кадом донишгоҳ ва дар курси чандум хонданамро суроғаи хонаамонро ва инчунин ному насаб ва ҷои кори падарамро пурсид. Ман гуфтам ба шумо чи лозим ин маълумотҳи шахсии ман. Вай гуфт ту бисёр ҷавони хуб ба назар меоӣ. Ман мехоҳам туро дастгирӣ кунам. Ман бисёр хурсанд шудам. Ҳарчики пурсид ҷавоб додам. Ман он вақтҳо 22 сол доштам ва он вақтҳо аз зиндагӣ чизеро намефаҳмидам. Он кас дасти маро қапида гуфт бисёр ҷавони боқувват метобӣ, варзишгар ҳастӣ? Ман гуфтам баъд аз дарс ба зали гуштин меравам. Ба ман гуфт ба ту як пешниҳод мекунам. Агар қабул кунӣ тамоми зиндагиатро тағйир медиҳам ва туро аз Кулоб ба Душанбе меорам, дигар инҷо зиндагӣ мекунӣ, ба ту мошин гирифта медиҳам. Ба ректори донишгоҳат гап мезанам. Дигар ба дарс намеравӣ. Худаш дипломи сурх пур карда медиҳад. Дар кадом идораи давлатӣ  хоҳӣ онҷо ба кор мемонам. Ҳамаи зиндагиатро ман ба уҳда мегирам.

  Ман ҳайрон шуда пурсидам чи пешниҳод доред? Вай гуфт ман Чернобил хизмат кардагиям, узви мардинагиям хуб кор намекунад. Ду зан дорам, наметавонам бо онҳо хуб робита кунам. Барои ҳамин ман маҷбур ҳастам ин корро кунам. Вай гуфт ман як марди 35 сола дорам, ки ҳар вақт хоҳам уро даъват мекунам. Аммо вақтҳои охир он ҳам аз уҳдаи ин кор намебарояд. Ба ман гуфт шербачаҳои Кулоб бисёр қавӣ ҳастанд мегуянд. Ту агар қабул кунӣ дар як ҳафта ду ё се бор маро истифода мебарӣ. Ҷои  махсус барои ин кор дорам. Натарс касе аз ин огоҳ намешавад. Ман ба ту занг мезанам. Ба онҷо меравӣ. Ман ҳам ба онҷо меоям. Кори ту фақат ҳамин тамом, мисли шоҳбача зиндагӣ мекунӣ. Танҳо ман ин хел нестам. Бисёрии вазирону кормандони Дастгоҳ ҳам чунин ҳол доранд. Аммо агар ба касе мегуӣ инро худатро ва тамоми оилаатро нест мекунам. Ман ба ту бовар мекунам. Ту ҷавони бофаҳм ҳастӣ гуфта аз ҷайбаш панҷто сад доллара гирифта ба пешам гузошт. Ба Худо қасам, дасту поям аз тарси зиёд ба ларза даромаданд. Он бадбахти лаънаткардаи Аллоҳ ханда карда гуфт аввалаш ҳаминхел. Натарс, ту мард ҳастӣ. Чи метарсӣ ва дасташро тарафи ман дароз кард. Хост аз узви мардинагии ман қапад. Ман дасташро ба қафо зада як мушти дигар ба сараш задам зану духтарашро ҳақорат кардам ва дод зада гуфтам мошинро манъ кун вагарна худамро мепартоям. Дари мошинро кушодам. Он бадбахт манъ кард. Ман аз мошин фаромадам ва аз тарси зиёд сумкаи либосҳоямро нагирифтам. Он вақт мо ба Ваҳдат расида будем. Ман аз Ваҳдат дар дигар мошин нишаста ба Душанбе омадам.

  Барои ин ҳикояти воқеӣ аз ҳамаи хонанда ва шунаванда узр мехоҳам. Каме аз доираи ахлоқ берун буд ин гуфтаҳо. Аммо ин ҳақиқат аст. Ман ба чунин лаънаткардаи Аллоҳ рубару шудам дар ҳаёт…

                              Турсунзода

 Ассалому алайкум бародар Муҳаммадиқболи Садриддин. Мехоҳам дар бораи камбудиҳо гап занам, аммо намедонам дар бораи кадом камбудиҳо гап занам. Камбудиҳо хеле зиёт аст. Турсунзода беҳтарин ноҳияи Тоҷикистон ба ҳисоб мерафт. Аммо феълан ин тавр нест. Масалан шуъбаи корҳои дохилии шаҳри Турсунзода пур аз зулму туҳмату фасод аст. Соҳаи тандурустӣ ба мисли бозор гаштааст. Махсусан роддом- зоишгоҳ. Кори ман ба таваллудхона бисёр афтидагӣ аст. Инҷо аксарият кормандон аз узбектаборҳо ҳастанд, ки сахт миллатчигӣ мекунанд. Духтуру акушеркаҳову медсестраҳо агар бинанд зани ҳомила точик аст бо вай ба мисли инсони паст менигаранд, дуруст хизмат намерасонанд, ба кудакони навзоди онҳо бераҳмӣ мекунан.
Ман худ шоҳиди ин ҳолат будам, ки чандин тифли навзодро маъюбу дардманд карданд ва ҳатто ба қатл расониданд. Агар пули гуфтаашонро надиҳӣ, ё ки каме гапҳояш бо бемор ё ки бо шавҳари бемор гурезад инҳо қасд мегиранд. Ду ҷияни манро инҳо ба қатл расонданд
Бародари ман то Прокуратураи генералӣ арзу шикоят кард. Навзодро ташхис намуданд. Маълум шуд, ки дар кудаки навзод уколи бачаҳои калонро задаанд. Кудак судуроги зад, ҳалок шуд. Гарданаш маъюб ва бастагӣ буд.

  Ҷияни дуввумам шаш моҳа буд. Шаб хоб накард. Гулудард буд. Назди ҳамин духтурон бурданд кудакро. Як укол заданд,кудак каб- кабуд шуда мурд. Дар муддати 25 дақиқа кудакро куштанд. Арзу шикоят кардем. Фоида надод. Ин духтурҳои қотилро бурда пулашонро гирифта ҷавоб доданд. Корманди вазорати корҳои дохилии Турсунзода тарафи духтурон таҳдиду сахтгуӣ кард, ки соз ва дуруст кор кунанд. Аммо ин як навъ сохтакорӣ дар назди мо буд, чунки инҳо пул гирифтанд аз ин духтурҳо. Боз тарафи онҳо хандида мегуяд, ки аз болои шумоҳо арзу шикоят бисёр. Аммо, баъди рафтани мо ин духтурҳоро ба кабинеташ дароврада пул гирифта ҷавоб дод.

 Баъд аз дуруз рафта мебинам, ки боз ин қотилҳо кор карда истодаанд. Тарафи ман бо тамасхуру киноя хандиданд ва таҳдид ҳам карданд.

Як ҳамсояи ман гуфт, ки ҳамин коркунони роддом дар таги пои навзод оби ҷушро  бо боклажка гузошта пой тифлро сузонданд. Ду ҳафта кудакро ҷавоб надоданд. Падару модараш мераванд, ки кудак фақат хоб аст. Ин акушеркаҳо ба кудак фақат доруи хоб зада уро карахт мекардаанду мехобонидаанд. Баъди ду ҳафта ба модараш кудаки мурдагиро медиҳанд ва модараш мебинад ҳарду пой кудак сухта суп-сурх ва гуштҳои даруни по овезон. 
Дар бахши тандурустии Турсунзода порагириву ришвахорӣ дар авҷи аъло ва руирост аст.

Инҷо мехоҳам боз дар бораи як шахсе, ки пур аз фасоду зулму ҷиноят аст гап занам. Ин нафар дар пеши кормандони ҳифзи ҳуқуқ пешвову пешвобозӣ ва сахт лесакиву чоплусӣ мекунад. Аммо дар назди одамони одӣ

  пешвояшро дашном мекунад. Инсони дарундори тоҷикбадбин. Як ҳаёт тоҷикҳоро дашному таҳқир мекунад ва паст мезанад. Президенти Тоҷикистонро бесаводи тупой мегуяду президенти Узбекистонро зур, баақл ва умний мегуяд. Шавкат Мирзиёев «ихели кард ухали кард» гуфта мефахрад. Узбеко боақланд, тоҷикҳо тупой гуфта механдад. Ин инсон Чупонов Нурмат ном дорад. Хирург, духтури беҳтарин дар соҳаи худаш.  
Ин Чупонов айни ҳол дар Қараболои шаҳри Турсунзода кор мекунад. Боз клиникаи шахсии худашро дорад. Бо ҳамроҳи фарзандаш Фарҳод кор мекунад. Фарҳоди писараш ба мисли падараш тоҷикбадбину золим дуруя аст. Бисёр ба Узбекистон сафар мекунад. Фақат таърифу ҳаваси Узбекистон мекунад. Мегуяд шумо точикҳо ҳамин хел хору залил шуда мемуред. Яке мебинӣ, ки чоплусӣ мекунад, боз мебинӣ, ки беҳад дашном мекунад. Фарҳод Раҳмонови пешвояшро гапи нагуфтааш намонд. Фарҳод вақте донишгоҳ хонда тамом кард бо падараш дар Қараболои Турсунзода кор мекард. Дар муддати кутоҳ соҳиби мошину пулу мол шуд. Бо пули пора туйи худашро ҳам кард. Хеле хароҷоти калон кард. Ҳофизи туяш Муҳаммадрафии Кароматулло, чунон фукаш чухт буд, ки гуё дар ҳаво парвоз дорад. Соли 2014 кормандони коррупсия дастгир карданд. Чунон ғамаш доданд, ки 30 кило хароб шуда буд. Мегуяд чунон саволу ҷавоб шуд, ки ду моҳ ба худ наомад. 15 000 $ дода халос шуд. Вале боз баъди якуним сол ба кор бо ёрдами Тоҷиддин, главврачи Қараболои Турсунзода ба кор даромад. Фарҳодро коррупсия се бор қапид, аммо ҳар бор пулашро гирифту сар медиҳанд. Ин падари Чупонов Фарҳод маро ягон бор ягон кас нақапидааст гуфта Фарҳоди писарашро дашном мекард.
Соли 2016 Чупонов Нурмат бо писараш Чупонов Фарҳод дар 1ум микрорайон дар назди поликлиника сохтмони клиникаи худашонро сар карданд. Дар аввал барои сохтмони клиникаи онҳо иҷозат доданд. Баъде, ки ду ошёна бардоштанд, баъд сар карданд ва аз тарафи ҳокимият, аз тарафи суд, аз тарафи прокуратура тала карданд. Бисёртар суд ғам дод. Хато накунам зиёда аз 20 000 доллар гирифтанд. Нома ба Озода, нома ба президент, нома ба Рустам навиштанд, ягон чи нашуд. Аз санг садо ҳасту аз ин куҳнаҷунуб садо нест. Баяк азобу даводави ва пора диҳию хушомат зани сохтумони килиникаро тамом кард соли 2019 кушоданд кленикай ба номи Чупон отаи ин Фарҳод нисбат бо беморон хело берахму сахт хаст вахте ки медарои дуруға пули анализ мегираду лекин анализ на мекунад бе чавоби анализ апиратсаро сар мекунад агар бемор тоҷик бошад бераҳму қаҳролуд мешад дард медихад ман аз даҳони худаш шунидам ман дарчи дар ҳайратам ёки чоплус бош ёки зиди чоплуси бош. Дар назди мақомдорон беҳад чоплуси мекунад дар назди мардуми оди ё бемори тоҷик тоҷик бадбини мекунад маро дарчи алам мекунад дар Точикистон кор мекунию тоҷиконро бадбини маро сахт мераса нисбат точикон беҳад таҳқир мекунад агар фақат Эмомали Рахмоновро бад медиду дашном мекард ман зид намебудам не ҳам пешвоашро бад мебинад ва миллати тоҷикро ин аз руи адолат нест.Ин Чупонов Нормат падари ин Фарход пеш аз ин килиника аз ин пештар даже солхоеки ин Фарход мактаби миёна мехонд падараш ғайри қонуни беморҳоро дар хонааш оварда апиратца ва личени мекард 100 касро дар хонаи шахсии худаш апиратца мекард бо ҳамроҳи бачаҳояш Эркин, Камол, Фарход онвахто ин Фарход бачаи мактабхон буд дар дуюм ошёнаи хонаашон ягон шароити хуб надошт тағои маро дар хонаш апиратца кард як шаб хов рафт саҳараш ҷавоб  дод ҳолаш хело бад шуда буд 2 моҳ азоб кашида буд. Баноми Аллоҳи меҳрубон қасам чизеки ман дар шумо навистам туҳмат  нест ва ғарази шахси надорам Аллоҳ худ шоҳидаст. Багуфти ин Фарҳод аз забони худаш шунидам ман гуё Фарҳод дар кумитаи Амният ноҳияи  Турсунзода бисёр омада аз хонаш мебурдиян ин духтури гемарое ку барои ҳамин ба гуфти  Фарҳод вақте ки мерафтаст уро бар падвал медаровардаан мегаки хамин одамоеки ҷиноят мекунанд хамонҳоро дар бутулка ва дар баклашка мешинондиян ақибашон ҷазир мешудаст баъд ин рафта 3 4 кук мегирифтаст гуё медухтаст.

Сообщение Номаҳо аз ноҳияҳо ба «Ислоҳ. нет»№169 появились сначала на ISLOH.net.