Гуфтам, ки ту аз куҷо фаҳмидӣ, ки он навишта посух ба навиштаи мо аст? Гуфт, ки ман ҳар рӯз сайтҳои нашрияҳои Тоҷикистонро мехонам. Медонам, ки гоҳо чи тавр дар нашрияҳои чопи Душанбе, бе онки ишора ва таъкид бишавад, ки ин навишта вокуниш ба фалон навиштаи сайти «Ислоҳ» аст посухҳоро аз номи ин ё он нафар, ки гоҳо он нафар ҳатто вуҷуд надорад, нашр мекунанд. Аз ин ҷиҳат аст ки гуфт ин муаллифи мо, навиштае, ки дар сайти СССР аз рӯзи 19 июн таҳти унвони «Филми «Шикасти фитна»-ро бояд ҳар як тоҷик ва тоҷикистонӣ тамошо кунад» чоп шуд (https://sssr.tj/filmi-shikasti-fitna-ro-boyad-har-yak-tojik-va-tojikistoni-tamosho-kunad/ ҷавоб ба матлаби сомонаи  «Ислоҳ.нет» аст ки таҳти сарлавҳаи  «Вамар набиё! Коре ба ҷашни ваҳдатат надорем». /lsloh.net/vamar-nabiyo-kore-ba-ҷashni-vaҳdatat-nadoreml/ мебошад.

 Муаллифи мо, ки ному насабаш пеши мо маҳфуз аст аз мо хоҳиш кард, ки матлаби СССРро ба шакли пурра бознашр кунем, то боз далоили дигареро пешниҳод кунад, ки навиштаи СССР маҳз посух ба навиштаи мо ва як навъ маҳору камтаъсир сохтани он аст. Мо ҳам қабул намудем ва ҳоло инак он навишати СССР, ки бо номи «Филми «Шикасти фитна»-ро бояд ҳар як тоҷик ва тоҷикистонӣ тамошо кунад» дар сомонаи он дарҷ шудааст:

 «Дар замони ҳозир, ки ҷаҳонишавӣ бо як суръати баланд пеш рафта истодааст миллате фарҳанг, таърихи ва ҳудуди худро ҳифз карда метавонад, ки сокинонаш дорои ҳисси баланди ватандӯстӣ ва хештаншиносӣ бошанд.

Мутаассифона имрӯзҳо дар баъзе мавридҳо аз сокинони ноогоҳ баъзе палидҳо истифода карда онҳоро бар зиди давлату миллат таёр намуда мехоҳанд ниятҳои нопокашонро пиёда намоянд. Чунин ниятҳои фитнаангезро тариқи филми ҳуҷҷатии «Шикасти фитна» аз шабакаҳои иҷтимоӣ ва телевизионҳои давлатӣ тамошо кардам ва ба худ гуфтам, ки Улфатхоним Мамадшоева мебоист, ки ба тарбияи наберагон даст мезад ва ҷавононро дар рӯҳияи ватандӯстӣ ҳидоят мекард ҳамчун як модари тоҷик аммо мутаасифона маблағҳои бедарди миёни хоҷагони хориҷӣ пеши чашми ин занро гирифтанд ва ҳатто таёр шудааст, ки миллату давлати худро ба як тини пучак бифурушад ё дар мисоли Холбашу Боқир, ки ҳисси маҳалгароиашон чунон боло рафтааст, ки аз худ як миллати дигар сохтаву ҷавононро ба ҷангу ҷидол ва ҳатто ба марг кашиданд. Дигар аз ун беодобоне ба мисли Алим Шерзамонову Кабириву ду се тирмизаки дигарашон ки дар хориҷ қарор доранд чи бинолем, ки дар остин мор парвардабудаем. Яъне мегӯянд ку «Коре ки худи мекунад бегона намекунад».

Хушбахтона имрӯзҳо шохаҳо давлтдории мо бисёр рушд намудаанд хизматчиёни мақомотҳои қудратии мо ҳар лаҳзаву ҳар соат барои оромиву осоиштагии мардум саф ба саф истода Ватанамонро ҳимоя намудаистодаанд, ки шоёни таҳсину офаринанд МО ХИЗМАТҲОИ ҲАР ЯКИ ШУМОРО ҚАДР НАМУДА БА ШУМО РОДМАРДОНИ ДИЁР БОВАРИИ КОМИЛ ДОРЕМ.

Ва дар охир гуфтаниям, ки ин сухани Пешвои муаззами миллат «ЗИРАКИИ СИЁСИРО АЗ ДАСТ НАДИҲЕД» бояд дар гуши ҳар як тоҷику тоҷикистонӣ садо диҳад ва дар забон такрор шавад чунки дар ин сухан як олам маъниву миллионҳо калом аст».

Бахтовари Диловар,

Академияи идоракунии давлатии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Магистранти «Мактаби давлатдории Эмомалӣ Раҳмон»

Ин бародари мо гуфт, ки акнун аз навиштаи «Ислоҳ» танҳо чанд ҷумлаеро пешниҳод мекунад ва хоҳиш кард, ки онро ҳам пешкаши хонандаҳо намоям:

 «Ҳоло агар Помир таҷлили Ваҳдат меояд, бигзор, ки бандиёни бегуноҳи помирӣ, ки аз 250 нафар зиёданд ва ҳамин чанд рӯзи пеш яке аз онҳо Аслан Гулобов кушта гардид, масалан Улфатхонум, Холбаш, Фаромуз, Оразро озод карда ҳамроҳаш оварад. Аз як хонаи Толиб Айёмбеков чор нафар дар зиндон аст.Онҳоро раҳо кунад ва ҳамроҳаш оварад ва сипас ҷашни Ваҳдат барпо кунад. Ин мардумро кушт, зиндонӣ кард, ҳоло боз меояд, ки ҷашни Ваҳдат барпо кунад? Куҷост мантиқ, куҷост инсофу куҷост имон?

  Бародару хоҳарони ман чи гуфта қотили худро бо рақсу суруд пешвоз гиранд?»

  То инҷои суҳбат, ки омадем тоза фаҳмидам ва бовар кардам, ки ҳарфҳои бародар беҷиҳат нест, балки сидқ мекунад ва комилан дуруст аст.

Ин бародар гуфт, як далели дигари онки ин навишта вокуниши пушида ва эълоннакарда ба навиштаи «Ислоҳ» мебошад, дар он аст ки он бисёр ҳам саросемавор ва пур аз ғалату саҳвҳо ва бидуни тасҳеҳу таҳрир чоп шудааст. Гуфт, дилхоҳ матлаби ин шумораи СССРро гиреду бо ин навишта қиёс кунед, ин қадар хатоҳо надорад.

Ин бародар боз як нуктаи дигареро хеле ҳам зарифона ишора кард. Гуфт, ки чаро маҳз дар ҳамин шабурӯз СССР аз хонандаҳояш хостааст, ки филми мазкурро, ки дар бораи фаъолони бадахшонӣ аст, тамошо кунанд. Ва илова кард, ки «Ислоҳ» масъалаи сафари Раҳмонов ба Вамари Рушонро, ки интизор меравад то чанд рӯзи дигар сурат бигирад, дар асоси  номаҳои сокинони вилояти Бадахшон расонаӣ кард, ки дар маҷмуи ин номаҳо эҳсоси нафрату эътирози ин мардум ба ин сафар ошкоро ҳувайдо шудааст, «СССР» ба навъе талош кардааст, нишон бидиҳад, мардуми Помир бо Улфатхонум ва ё Фаромузу Холбаш нестанд ва тарафдори Раҳмонованд. Зикри исми мухолифине чун Алим Шерзамонову Кабириву дигарҳо ва таъкиди онки дар хориҷаанд ҳам маҳз ба ин мақсад инҷо оварда шудааст, ки ба навиштаҳои мухолифин бовар накунанд. Ва, ин навъе аз набарди иттилоотӣ аст, хулоса кард ин бародари мо, ки ҳар аз гоҳе аз Волгоград ба мо аз сайтҳои нашрияҳои Тоҷикистн баъзе аз навиштаҳоро мефиристад ва худаш ҳам мегуяд, пайваста сайтҳои нашрияҳои Тоҷикистонро мурур мекунад.

   Зимнан, ин навъе фазосозӣ аз тарафи дастгоҳҳои идеологии Раҳмонов аст ки пешопеши сафари вай ба ВМКБ дар нашрияҳои подконтролашон дар робита ба ин вилоят матолиби бештар чоп намуда истодаанд.

  Чопи хабарҳо дар ин авохир махсусан дар хабаргузории давлатии «Ховар» дар мавзӯи Бадахшон бештар шудааст. Ва, нуктаи асосӣ ва меҳварии ин навиштаҳо он аст ки «Пешвои миллат ба Бадахшон ғамхории вижа зоҳир мекунад». Масалан як ҷумла аз як хабари Ховар инҷо намуна меоварем:

«Бояд тазаккур дод, ки дар доираи эълон гардидани Солҳои рушди саноат (солҳои 2022-2026), Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, махсусан Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба масъалаи рушди саноат дар Бадахшон таваҷҷуҳи хоса зоҳир менамоянд». ( Июнь 19, 2025)

  Дурусту  дақиқ бар зидди муҳтавои навиштаи мо, ки бар асоси номаҳои худи сокинони Помир гуфтем марҳум Шоҳзода Карим –Оғохони 4 ба ин мардум кумакҳои зиёд ва ройгон кардааст. Яъне талқину ташвиқ карда истодаанд, ки Оғохони 4 неву Раҳмонов ба помириҳо кумак мекунад. Ва ҳамаи ин хабарҳо бо ин руҳия, ки Пешвои миллат ғамхори мардуми Бадахшон аст.

Аммо, ҳарчи коре ҳам накунанд ва ҳар чизе ҳам нагуянд, ҳақиқатро наметавонанд бипушонанд. Чун мардуми Помир ҳаҷми кумаку ёриҳои Раҳмоновро дида истодаанд. Аз ин ҷост, ки дар худи ҳамин хабари «Ховар» ҳам иқрор ва эътироф мекунанд, дар сохти иншооти нав саҳми «соҳибкорони инфиродӣ» қобили таҳсин аст:  «Дар семоҳаи якуми соли 2025 корхонаҳои саноатии Вилояти Мухтори Куҳистони Бадахшон якҷо бо соҳибкорони инфиродӣ ба маблағи 45,8 миллион сомонӣ маҳсулоти саноатӣ истеҳсол намуданд, ки нисбат ба ҳамин давраи соли 2024 –ум 111,7 фоиз ва ё маблағи 4,8 миллион сомонӣ зиёд мебошад». Соҳибкорони инфиродӣ, онҳое, ки ҳеҷ дахлу рабте ба бюҷету пули давлат надоранд ва ҳаминҳоянд, ки истеҳсол мекунанд.

  Баъди суҳбат бо он бародар ва мутолиаи навиштаи СССР, ки худро Бахтовари Диловар, Академияи идоракунии давлатии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Магистранти «Мактаби давлатдории Эмомалӣ Раҳмон» муаррифӣ кардааст мутаваҷҷеҳ шудам, ки ин навишта на сар дорад ва на нук ва дар ҳақиқат пур аз ғалат ва маълум аст ки бисёр ҳам бо аҷала нашр шудааст, ки ҳатто саҳвҳои имлоӣ гирифта нашудааст.  Масалан дар номи ашхос хатощои фоҳиш дида мешавад. Ба ҷой Алим Шерзамонов нависад, навиштааст Алӣ Шеризамон

Бор, Худоё! Ин Раҳмонов чи давлату давлатдорӣ карда бошад, ки боз кадом муассисаеро бо номи «Мактаби давлатдории Эмомалӣ Раҳмон» ташкил кардаанду ва он боз магистрант ҳам доштааст. Ё, тавба!

 Ҳоло, чи гуфтан мехоҳам? Бародари сардабири СССР, шумо аз ин пеш ҳам борҳо дар таҳқиру тавҳини банда тунду тез ҳарф зада ҳеҷ кутоҳие ҳам накардаед. Аммо ман ҳамеша нодида гирифтам ва ҳиҷ вокунише накардам.

Вале, ин бор ин муаллифи шумо ҳама хутути қирмизро гузашт ва ҳатто дар ҳақи он нафарони бегуноҳ, аз ҷумла ҳамин бону Улфатхонум Мамадшоева, ки бе ҳеҷ гуноҳе ба бист соли зиндон маҳкум шудааст, туҳмат мекунад ва ӯро ба маҳалгироӣ иттиҳом мезанад.

Имрӯз ҳазорон ҳазор помирӣ дар гушаҳои гуногуни дунё овораву дарбадар ва гуреза аст. Ҳатто ҳамин модари Гулбиддин Зиёбеков, ки милисаҳо аз бачаҳакои боло заданду куштанд, дар хориҷа аст.

Гумон намекунам, ки ин вазъу ҳоли мардуми Помирро шумо надонед? Аз солҳои ҷанги дохилӣ медонед, ки чи тавр помириҳоро аз даруни тролейбусу автобусҳо боздошт карда «моҳиқапӣ» мебурданд ва аз онҳо ному нишон боқӣ намонд. Ҳаводиси хунини моҳи майи соли 2022 дар Вамари Рушонро, ки наздики 40 помирӣ кушта гардид, бовар дорам, бештар аз ман медонед.

 Шумо хуб медонед, ки он муассисаҳои фарҳангиву илмиву иҷтимоие, ки худобиёмурз Шоҳкарим Оқохони 4 дар Бадахшон сохт ва ба истофадаи помириҳо гузошт, бо иҷоза ва ризоияти ҳукумат сохт ва бояд мардвор эътироф намоем, ки  хидмати босазое барои ин мардум карданд. Аммо чаро ин ҳамаро баъди ин ҳаводис ҳукумат яъне Раҳмонов мусодира ва давлатӣ кард? Онҳоро Оғохон бо харҷи садҳо миллион доллар бунёд кард ва ройгон дар ихтиёри мардуми ин вилоят гузошт.

Раҳмонов бо пули бюҷет ва соҳибкорони инфиродӣ чанд чизаке месозаду онро ғамхори помириҳо нишон доданӣ мешавед. Ҳой магистри Раҳмоновшинос! Шарм ҳам хуб чиз аст.

Шумо Улфатхонумро ба маҳалгароӣ муттаҳам мекунед. Гӯш фаро диҳед, агарчи медонам беҳтар аз ман огоҳед ва бештар аз ман дар тааҷҷуб ҳам ҳастед, ки чаро чунин шуда истодааст?

Раҳмонов тули 10-15 соли ахир Данғараро ончунон обод кард, муассисаҳо сохт, албатта, на мисли Оқохон аз кисаи худаш, аз хазинаи ва аз пули давлат, бо ин ҳадаф, ки онҷоро вилоят мекунад. Хуб, бигзор, маркази вилоят ва маркази ҷумҳурӣ, пойтахти кишвар кунад. Аммо Кулоб чи кам дошту дорад, ки набояд вилоят бошад? Вилояти Кулоб буд, ку? Чаро агар вуҷуди вилоят дар ин минтақа зарур ва ногузир бошад вилояти буда вилояти Кӯлоб бо маркази маъмурии шаҳри Кулоб ташкил нашавад? Ана инро мегуянд маҳалчигӣ, маҳалгароӣ. Ман мутаминам, ки агар зодгоҳи Раҳмонов Данғара не, Кулоб буд, ҳамаи ин сохтмонҳову ободкориҳои Данғара дар шаҳри Кулоб мешуд. Ва шумо имрӯз дар ҷойи Асадулло Раҳмон мушовири Раҳмонов будед. Асадулло Раҳмон (Сумбулоғо) барои он ба мансабҳо сазовор шуд, ки аз Данғара аст. Раҳмонов барои он Данғараро обод ва маркази вилоят карданӣ аст ки маҳалли худро аз Кулоб болотар меҳисобад, чунки Раҳмонов маҳалпараст аст. Вагарна шумо аз ҳамин Сумбулоғо чи камӣ доред оқои Сайёфи Мизроб?

Баъди чунин фаҳмонидани он бародар ман ҳам ба ин хулоса омадам, ин матлаби СССР посух ба матлаби «Вамар набиё»-и Ислоҳ аст. Эълон ва ифшо намекунад, аммо хостааст, аз таъсири он бикоҳонад. Вале корест беҳуда, ба мисли об дар ғалбер гирифтан, ба ҳован об кубидан ва бо мушт бод гиреҳ кардан. Улфатхонум, Фаромуз, Холбаш ва Муҳаммадбоқир барои шахси худашон не, барои дифоъ аз мардумашон зиндонӣ шуданд.

Ман ба шумо як нуктаро ёдварӣ караниам. Режиме, ки ҷуз аз дуздии сарват, зиндонӣ ва кушттор коре намекунад, агар тамоми расонаҳои дунёро басиҷ кунад фоидааш надорад. Чунки он зиди мардум аст.

 Ин режим беш аз сӣ сол мешавад, ки мисли кана дар тани ин миллат часпида хуни онро мемакад.

Болои мардуме, ки ҳиҷ қасду ғарази баде надошт лашкар кашидан чи тавҷеҳ дорад? Онҳо додхоҳӣ омада буданд, ки додхоҳӣ дар тамоми дунё як амали пазируфта ва роиҷ аст. Аз қадимзамон то ба имрӯз мардум аз ҳукуматҳо доду адолат мехоҳанд. Додхоҳонро ба рагбор бастан, замини Вамарро бо хуни мардумаш обёрӣ кардан ба Улфатхонум чи рабт дорад ва ё ба Холбашу Муҳаммадбоқири шаҳид?

Шумо, бародар агар тарафи ҳақро, ки намегиред, ҳадди ақал ноҳақро ҳақ нишон надиҳед.Ё чуноне мегӯянд: «агар сухани ҳақ намегӯӣ ва аз ҳақ ҷонибдорӣ намекунӣ дар сухани дурӯғ ва ботил қарсак назадан ҳам мардист»

Чаро шумо ҳар чизеро, ки мақомот мегуяд ё мехоҳад куркурона тарафдорӣ мекунед?

Аҳмади Иброҳим магар чи кор карда буд, ки бурданду зиндонаш карданд? Чаро дар бораи вай ҳатто як сатр нанавиштед? Навиштаҳои ӯро дар СССР мехондам. Ҳамчунин навиштаҳои Хуршед Фозиловро. Ҳардуи ин журналистро бе гуноҳ зиндонӣ карданд, аммо шумо як маротиба ҳам барои онҳо чизе нанавиштед ҷаноби Сайёфи Мизроб?.

Бигзор вокуниш ва ҷанги иттилоотӣ ба навиштаҳои моро нашрияҳои расмӣ пеш баранд. Кори онҳоро шумо бар уҳда нагиред.

Ман мутмаинам, ки агар Раҳмонов аз Суғд ё Рашт буд ва сивуанд сол сари қудрат меистод ва боз бачаашро дар ҷойи худаш «талкават» мекард, шумо сад намуд мақола навишта танқид мекардед. Аммо ҳоло «7хони Рустам» менависед.  

Ин шумоед, ки ба хотири маҳал ин қабилаи ғосиб ва режими хунхори золимро тарафдорӣ мекунед. Шумо рӯзноманигори мустақилед ё мубаллиғ ва ё маддоҳ? Беҳуда нашрияи шуморо дар қатори нашрияҳои ҳукуматӣ шомили обунаи иҷборӣ накарда будаанд. Яъне ба шумо нон дода истодаанд. Аммо нони шумо магар нони ҳалолу меҳнатӣ аст?

Дар бораи ман ҳам филм карданд, дар бораи дигарҳо ҳам. Аммо ин филмҳо ҳосили кори амниятиҳо буд. Шумо магар амниятиед. Баъди чанд сол аз ин филм ёдовар шудани СССР ба чи хотир аст? Ман,ки мутмаинам дар туҳмату буҳтони филмҳои сохтаи КДАМ ошкоро гапамро, суханамро менависаму ибое надорам. Аммо дар мавриди шумо чандин маълумотҳои мушбеҳ ба он иттиҳомоти он филмнома ба Ислоҳ расидааст. Ҳатто бо ному насаб ва ҳама ончи «Фоъилу мафъул» анҷом додаанд. Аммо ба Худо аслан ман ҳадафам, нишонам ,мухотабам ту набудӣ ва нестӣ,ки дар бораат  нависаму…..

 Дар охир аз шумо ва дигар журналистони дар ватан хоҳиш мекунам, ки биёед, ба хотири ин режими номардумӣ ва зиддимиллӣ шуда сангаршинӣ ва набарди иттилоотӣ накунем. Шумо талқин ва ташвиқ кунед, ки ҳукумат аз ҷумла Рустам, ки шиносатон будааст сиёсати зидди помириҳоро фавран бас кунад. Помириҳоро, ғармиҳоро, ба чашми душман набинед. Мову шумо як мардуму як миллатем ва бояд он ғуддаи саратониро, ки солҳост моро аз ҳам ҷудо мекунад, аз беху реша қатъ кунем ва қаламамон бояд ба манфиати мардум нависад, на дар хидмати шахсе!.

Сообщение Раддияи СССР ба Ислоҳ: «Пешво ҳатман Помир меравад!» появились сначала на ISLOH.net.

Китоби мазбур бо пешгуфтори Шайх Амонуллоҳи Неъматзода – раиси Маркази исломӣ ва Шӯрои уламои исломи ҶТ ва Эшони Маъруфҷони Элокӣ, яке аз дигар фақеҳи шинохташуда дар кишвар манзури аҳли тақво шудааст”.  www.ozodi.org/a/871973.html

 Ин ҷумла иқтибос аз як навиштаи Сайёфи Мизроб,сардабири СССР аст ки он солҳо дар радиои “Озодӣ” кор мекард ва ин мақола ҳоло ҳам дар сайти ин расона қобили дарёфт аст. Дақиқан 24.01.2008 нашр шудааст. Навиштаҳои Сайёфро қаблан ҳам мехондам, вале баъди чопи «Тафсири мухтасари Хатлонӣ» бо ӯ, ки барои мусоҳиба наздам омада буд,аз наздик рӯбарӯ шудам. Ман қаҳрамони гузориши ӯ шудам ва ӯ дар бораи кори ман навишт ва ҳамин тавр   баҳо дод:

“новобаста ба синну соли ҷавонӣ донандаи хуби каломи Аллоҳ маҳсуб меравад ва миёни аҳли тақвову тариқат дар фиқҳ аз эҳтироми вижа бархурдор аст”.

Аммо ҳоло бо гузашти 13 сол қаҳрамони ҷавони ӯ -“донандаи хуби каломи Аллоҳ” ва “аз эҳтироми вижа бархурдор” буда ба як персонажи манфиву номатлуб мубаддал гаштаву ҳафтае нест, ки СССР як навиштаи пур аз буҳтону туҳмат алайҳи ӯ ба нашр нарасонад.

Ман ончиро, ки Ятимову “фермаи ҷавоб”-у дору дастаи онҳо бар зиддам ҷабҳа дуруст кардаву навору филму мақола пахшу нашр мекунандро мефаҳмам, чун дар ҳақиқат ниқоби чеҳраи асливу асосии онҳоро, симои воқеии онҳоро дар навиштаҳо ва наворҳо тавассути “Ислоҳ” бармедорам ва инки онҳо кӣ ҳастанд ва то куҷо ба миллат ва мардуми тоҷик тааллуқ дорандро фошофош баён медорам ва инки онҳо бо номи давлат ва аз номи давлат чи гуна халқу миллатро доранд ғорат мекунанд, таҷовуз мекунанд, сарвату давлат меандӯзанд, дузди куҳриандро бо дайну далел исбот менамоям.

«Онҳо дар хобҳои шабашон маро мебинанд, дар вақти дуздиҳояшон, дар вақти порагириҳояшон, дар сари ҳар ҷурму ҷинояташон маро ҳатмани ҳатман мебинанд ва аз дил мегузаронанд, ки мабодо Муҳаммадиқбол огоҳ нашавад. Ман дарди сари онҳо, мушкили онҳо, балои болои онҳо  шудаам, ки омодаанд, миллионҳояшонро дареғ надоранд, то сияҳ созанд, бадном кунанд ва ҳатто ба таври физикӣ нобуд созанд, мунтаҳо “садо”-и маро бигиранду хомӯш созанд.»

Аммо инки Сайёфи Мизроб, нафаре, ки худро дар ҳамон сӯҳбати бо банда анҷомдодааш, эшонзодаву муллобачаву огоҳ аз илми ислом муаррифӣ мекарду дур шудан ва дур доштани мардум аз исломи нобро кори душманони ислом ва боиси коста шудани ахлоқи ҷомеа медонист, имрӯзҳо тамоман пӯстинро чапа пӯшидаву бо интишори навиштаҳои олимнамоҳое чун Иброҳими Усмон бар зидди банда ва амалан бар зидди ислому дини Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи васаллам) тохтутоз дорадро намефаҳмам. Албатта, мефаҳмам, вале то ба ин андоза чоплус, тамаллуқпеша, косалес шуданашро,то ин андоза, ҳайсият, ҳамият, шараф ва виҷдонфурӯшиашро дида, дигар ба ин гуфтгузорҳо, ки ӯ ҳам кайҳо фурӯхта шудааст, ба хотири нафсу ишкамаш шуда, ба хотири як бурида нон қалам ва рисолати қаламро ба савдо задааст, итминон ҳосил кардам.

“Сайёфи Мизроб барои он бар зидди шумо, Муҳиддин Кабирӣ ва дигар шахсиятҳои дар мухолифат бо Раҳмонов қарордошта менависад, ки барояш “якчи-нимчӣ” садақа мекунанд ва рӯзаш ба ҳамин садақаву хайрияи ба истилоҳ сарпарастҳо мондааст. Газетаи ӯро аслан газетаи мақомоти амниятӣ ва таърифи тавсифи қумандонҳои Фронти халқӣ гӯед, хато намекунед. Барои Сайёфу амсоли онҳо, ки ба ҷуз аз ишкаму нафс муқаддасоте дигар вуҷуд надорад ва сад соли дигар ҳам бигзарад, барои ӯ Сангак, ки бо шиори ”Нест бод ислом” ва бо дастгирии танку тӯпу аскару афсари Узбакистон вориди Душанбе шуда мусаббиби фирору тарки ватан кардани шахсиятҳое чун Тоҳири Абдуҷаббору Мӯъмин Қаноату ҳазорон ҳазори дигар гардид, улгӯ ва намуна ва қаҳрамон боқӣ хоҳад монд”.

Иброҳим Усмонов, ки дар бунёду табиаташ ҳеҷ гоҳ бо мусалмонҳо набуд, дар шумораи ахири СССР бар зидди ман як матлаби пур аз таҳқиру тӯҳмат чоп карда ва дар ҷо-ҷое аз он танаффур ва душмании ақидатии худ бо исломро пинҳон карда натавонистааст. Иброҳим Усмоновро мо аз хеле солҳо пеш медонистем, ки ӯ кӣ буд ва бо ислому муллову дини муҳаммадӣ чи бархурду муносибату миёнае дошту дорад, ҳамчунон, ки яке аз рақибони сарсахти бозгашт ба ҳуруфи қуръонист (чун ҳаросаш ин аст ки бо ин хат нуфузи ислом болотар хоҳад шуд) ва ҳамчунон, ки ба маҳзи ҳамин хат наметавонад бипазирад, ки тоҷикиву дариву форсӣ яке аст. Вай бо баҳонаи интиқод аз банда ва падари марҳумам чи чизе навиштааст:

“Наврас то балоғат танҳо дар мактаби расмӣ хонданаш даркор аст, асосҳои илми дунявиро бояд омӯзад, ҳеҷ мактаб ва ҳеҷ машғулият ва илми дигарро дар ин синну сол ба кӯдакон омӯзонидан лозим нест”.

Боз шарм накарда аз як муаллифи ғарбӣ Август Миюллер,муаллифи китоби панҷ муҷалладаи “Таърихи ислом” иқтибос оварда,ки фоҷеаи мардуми форс ин “бачабози”и онҳо будааст. Бо қтибос аз ин китоб ва таъвили шеъри Хоҷа Ҳофиз ба муроди хоҷаат шарм накардӣ? Барои инки,СС.Ятимов ва пешвои дастурӯй ношустаатро розӣ сози чунин тавҳини як олми ғарбӣ бар миллататро пазирӯфтӣ? Куҷо шуд ҳимоят аз миллат ва забону урфу одати ин миллати ҷаҳоншумули Тоҷику Форс? Савганд ба Аллоҳ ман ба ҷои шумо шарм кардам. Пешвоят ва ҷаноби СС мераванд аммо пазирӯфтан ва қабул кардани ин тавҳин бар миллат аз шумо барои ҳамеша боқӣ мемонад. Ё шумо яксара ҳамаатон чунин беморӣ доред ва мудом аз он мекобед,ки кадом олими мубталои ин беморӣ чунин чизе менависад ва шумо онро ношармида иқтибос меоред? Чун ҳар шахс аз ончӣ меписандад менависаду мегӯяд.

 Иброҳим Усмонов инҷо ошкоро нагуфтааст,ки ба кӯдак таълими динӣ ва исломӣ надиҳед, аммо асли мақсадаш ҳамин аст. Мо,мусалмонҳо бар тибқи ин навиштаи Иброҳим Усмонов, ки ин бор низ ғамзаи уштурӣ мекунад, ба кӯдакон ончиро ки фарзи воҷиботи шаръист набояд биомӯзонем. Яъне ӯ ҳам ба сони тамоми азхудобаргаштагон ва бо худоистезагарон ва исломҳаросон раводор нест, ки усули дин ба кӯдак дарс дода шавад. Ин нукта талаботи ҳамон қонунҳое аст ки Усмонов аз он дар ин навиштааш тавсиф кардааст. Ману падарамро наҳ задаву бӯҳтон баставу ислом ва аркони онро ба ҳадаф гирифтааст. Ин пири бетавфиқ, ки умраш ба ҷое расиду ҳамоно худонашнос боқӣ монд, бавузӯҳ медонад, ки ончи дар ҳаққи ман ва падари ман амният ва филмофарони он гуфтанду мегӯянд, як тӯҳмат аст, аммо ӯ ин тӯҳматро об дода ва беш аз ин ҳатто ба руҳи устод Нурӣ ҳам тохтутоз мекунад. Бубинед,ки чӣ навиштааст:

  “Зеро ба фикрам на танҳо ин хонадон,ин қумандон,балки дигарҳояш ҳам баъди бозгашт биноҳое ба худ рост карданд. Масалан дар Душанбе,ки 7 пушти душанбегиҳо надидааст”.

Аввал инро бароят бигӯям,ки Қаландари Садриддин,бале,аз муассисони ҳаракати исломӣ, ҲНИТ аст ва барои таблиғу тарвиҷи маорифи исломӣ бор,бор ҳатто дар ҳамон даврони шӯравӣ ба амният сарбасар шудааст ва барои ҳимояти ҷавонони Тоҷик,ки ба Афғонистон ба ҷанг фиристода нашаванд бо моддаи  “СТАТЬЯ 70. АНТИСОВЕТСКАЯ АГИТАЦИЯ И ПРОПАГАНДА”  ду сол маҳкум ба корҳои ислоҳӣ шуда буданд. Бале дақиқан бар алайҳи номи рӯзномаат СССР. Аммо ӯ қумандон набуд ва дар ҳаёташ ҳатто дар даст туфанг нагирифтааст. Вале,биё як раҳ мард бошу уштур набошу мардвор гап бизан,ки агар хонаи Қаландари Садриддин пули кӯмак буда бошад. Бале бобоям ва падарам гадо ва гадозода набуданд балке асил ва асилзода буданду ба ин ифтихор мекунам ва аз дороҳои замони худ буданд ва инро ҳама шаҳодат медиҳанд.

Агар хонаи дигарҳояшро 7 пушти душанбегиҳо надида бошад, пас, қасру кӯшки Раҳмонову домоду духтарҳояш аз куҷост ва чаро онро наменависӣ ва намегӯӣ? Инҷо гап бисёр аст ва бо ҳамин иктифо мекунам вале инро бояд бигӯям, ки Иброҳим Усмонов ҳанӯз аз даврони шӯравӣ бо тахаллуси “Ихтиёр” барои КГБ “донос” мечид (суханчин-хабаркаш) ва хуфиянавис ва “ҳумазаи лумаза” мебошад. Вай дар тими Раҳмонов буд, дар музокироти сулҳ иштирок мекард, мушовир буд, муовини вазири фарҳанг буд. Раҳмонов мисли дигарон истифодааш бурду сипас аз даргоҳаш дафъ кард. Чаро ӯро Раҳмонов аз даргоҳаш бо шатта зада парт кард, гапи дигар аммо соли 2013 дар ситоди Ойниҳол Бобоназарова ва ҳамроҳ бо оппозитсион буд. Аммо бори дигар акидан ёдрас бишавам, ки вай аз ислому муллову шариат сахт мутнаффир аст ва ҳамин ҳоло ҳам барои КДАМ суханчинӣ ва хабаркашӣ ва тамаллуқу хушомад мекунад, мунтаҳо “хизмат” мекунад. Дақиқ аст ки Сайёфу СССР ҳам айни Усмонов, дигар бозича ва бузичаи КДАМ ва  СС. Ятимов ҳастанд. Ҳар гоҳе, ки Ятимов “фас” гуфт ӯ ба ҷакидан ва хоидан медарояд.

«Дуруст аст ки ман дар фосилаи ҳазорон мил аз Тоҷикистон қарор дорам вале ҳам Сайёф ва ҳам дигару диграҳо шоҳиданд, ки бо мардумам, бо халқам робитаи мустақим ва зич дорам. Махсусан бо аҳли намозу саҷда ва аҳли Қуръон,бо аҳли масҷид ва мардуми оддӣ ва мазлуми ватанам.»

Дасту забонам бурида бод, ки агар дурӯғ бигӯям.Чандин нафар аз намозгузорон ва омӯзгорон аз ман хоҳиш намуда буданд, ки дар бораи обунаи иҷборӣ, ба хусус обунаи иҷборӣ барои СССР матлаби алоҳида карда ва наворе ҳам интишор диҳам. Аммо ин корро накардам. Ҳамин калимаи бузичаи КГБ  дар сифати Сайёфу СССР дар навиштаи яке аз онҳо дарҷ шуда буд. Аммо, ба худам гуфтам, ки хуб, ягон вақте ба худ хоҳад омад. Вале дигар воқеан ҳам аз ҳад гузаронд ва шӯрашро даровард. Ҳар ҳафта ва пушти ҳам бар зидди ман тӯҳматнома чоп кардан барои чӣ? Ман, ки гуфтам! Аз роҳи баргузидаам барнахоҳам гашт. Ман дар роҳи Ҳақ ҳастам. Ман ҷабран ва номардона ва бо туҳмат аз ватанам ҳиҷрат кардаам. Ман ҳоло баргардам,мегиранду дар канори Сайидумару Муҳаммадаливу садҳо нафар наҳзатӣ (исломиҳои дигар) дар зиндон меандозанд. Намефаҳмам аз ин кор Сайёф чи манфиат медида бошад? Намефаҳмам Сайёф аз инки Ҷамолиддину Озода роҳи мардумро пулакӣ кардаанд чи манфиат медида бошад? Аз инки прававу техосмотру номери мошинҳоро Шамсулло Соҳибови домоди Раҳмонов “шахсӣ” кардааст, чӣ медида бошад? Чаро дар бораи ин дуздону ғоратгарон намегӯяду устухонҳои моро аз ходиан сер намешавад?

Баъдан кӯтоҳ як тазаккур бароят медиҳам Сайёф!

Ончи маро иттиҳом доред чанд моҳ пеш Дорюш каме сиру пиёзашро бароварда буд.Ман пас аз он бо чанде аз ошноҳоят сӯҳбат доштам онҳо ончи Дорюш ишора кардаро тасдиқ намуданд. Чӣ мехоҳи тавассути “Ислоҳ” расман эълонат кунем, ки ба ин дарди бе даво мубтало ҳастӣ ва дигар пурра ошкор гардӣ? Агар хоҳиш дошта бошед ошкор шавед ва дардатонро ҳама фаҳманд мисли бархе номҳояшон зикр шуд, кӯмакатон мекунем,то дигар пинҳон набошед ва дар зимни он 55 ҳазор пинҳон набошед!

Гуфтанд, ду, се соли ахир мақомоти амниятӣ, масъулони танзими анъанаи ҷамоатҳо, имомхатибҳо, раисони хоҷагиҳои деҳқонӣ аз мардум тин ба тин ҷамъ карда  дар қатори Минбари халқу Ҷумҳурияту Садои мардум ба СССР обуна мешудаанду обуна мекардаанд.

Масалан агар як нафар тӯй кунад, ва ё барои справкае ба ҷамоат саду анд сомонӣ бидеҳ мегуфтаанд. Вақте мепурсед,ки чаро? Мегуфтаанд, ки аз амният маҷбур карда истодаанд,ки барои 20 нусха,10,нусха 5 нусха СССР обуна шавем. Ҳамин тавр дар масҷидҳо, дар мактабҳо, ва дар ҳамаҷо. Ҳоло ки СССР даъвои мустақилӣ ва  озодии матбуоту сухан мекунад, воҳимае беш нест. Ростӣ, хеле барвақт медонистем, ки СССР  як проекти КДАМ аст. Вале ҳоло дигар баъди обунаи маҷбурӣ ба СССР ҳама чиз ошкор ва яқин шуд. СССР филиал ва ё коршарики “фермаи ҷавоб”-и КДАМ.

«Бигзор СССР бар зидди ман ва “Ислоҳ.нет” минбаъд низ ҳаррӯз бинависад, аммо чаро онро мақомоти давлатӣ, бахусус амният иҷборӣ обуна мекунад? Масалан чаро мақомоти давлатӣ, масалан амният “Азияплюс”-ро маҷбурӣ обуна намекунад? Чаро СССР дар шумори нашрияҳои давлатӣ ва расмӣ даромадааст? Бале,Сайёф, себашонро, ки мехурӣ бояд ғоз диҳӣ.»

Ва,навиштаро бо ҳамон матлаби Сайёфи Мизроб дар радиои “Озодӣ” ҳусни анҷом мебахшам,ки бубинед,чи қадар шефтаву волаи “муҳаққиқ” яъне ман Муҳаммадиқболи Садриддин шуда буд:

“Бартарияти дигари тафсири ҷадид ин аст, ки муҳаққиқ пас аз таҳияи муқаддимаи муфассал перомуни Қуръон ҳар сураро бо шарҳи комил аз моҳияти он овардаву матни Каломи Шарифро дар тарҷумаи равони тоҷикӣ ва тафсири ибратомӯзи бархе аз оёт пешкаш намудааст. Рӯиҳамрафта, муфассир дар охири шарҳи ҳар сура бо «10 саволу 10 ҷавоб» бо хонанда ба муколамаву баҳс мепардозад ва бар дониши қуръонии мутолиъагар меафзояд. Уламои фиқҳ гуфтаанд, китоби мазбур бо забони фасеҳу равони тоҷикӣ иншо шудааст ва барои ҳар тане, ки мехоҳад, бевосита аз каломи худовандӣ огоҳ бошад, дастури хубе будааст”.

Ps: Умедворем  пас аз ин СССРи Сайёфи Мизроб ба масоили дохили кишвар мепардозад ва дарду ранҷи мардумро инъикос менамояд. Ончи барояш гарон тамом мешавад ва талх аст дигар доман намезанад ва расвогияш саросарӣ намегардад. Танҳо ҳушдорат додем ва пас аз ин бидуни огоҳи таҳқиқоти худро дар мавриди бемориятро ҳама аҳли кишвар хоҳанд донист. Ислоҳро ҳамватанонамон бе пул аз СССР бештар мехонанду мебинанд!

Сообщение Сайёф сайфи кӣ ва дар хидмати кист? появились сначала на ISLOH.net.