Нӯҳ сол барои як расона умри зиёд ба ҳисоб намеравад. Вале барои расонае, ки дар хориҷа, дар дуриҳои дур фаъолият хоҳад кард, бозтобу инъикоси ҳаводису рӯйдодҳои дохилро ҳадаф қарор медиҳад, навиштан аз ватан ангеза ва асоси ҳузур ва вуҷуди вай аст, тоб овардан дар таййи ин солҳо, пеш рафтан ва пешрав шудан заҳмати зиёд металабад. Бидуни онки кадом ташкилоту созмоне кӯмак карда бошад, бидуни онки манбаъу сарчашмаи дастрас ва ҳамкороне дошта бошад, коре саҳлу сода нест. Ва, ин ҳама дар шароиту ҳолате, ки макони зисти муайян надорем, ҷомадонҳоямон ҳамеша пеши дастамон аст, ҳар лаҳза метавонанд кафшамонро пеши поямон монанд, по дароз кардан аз кӯрпа пайомадҳои сангин ба ҳамроҳ дошт ва дорад.

Аммо, чун ҳамеша такя ва таваккул бар Худо кардем, натарсидем, риск кардем ва чуноне мебинед, шукри Аллоҳи пок, ки ҷойи по пайдо кардем, мақому манзалат ёфтем ва ба як нашрияи маҳбуб ва мақбули мардумамон бадал шудем.

Аммо…

Пойгоҳи «Ислоҳ»: оғози роҳ ва идомаи мубориза

Пойгоҳи «Ислоҳ» санаи 27.04.2017 дар шаҳри Варшаваи Лаҳистон таъсис ёфт.

Мо санаи 12.02.2016 аз Украина ба Лаҳистон гузаштем ва дар он ҷо барои дарёфти мақоми паноҳандаи сиёсӣ муроҷиат кардем. Моро дар лагери муҳоҷирони маъруфи ин кишвар бо номи Безвола, ки дар минтақае бо номи Радзин Подляска қарор дорад ва дар наздикии марзи Белорус воқеъ аст (тақрибан 60 километр фосила дорад), ҷойгир карданд. Ин лагер дар дохили ҷангал ҷойгир буд.

Аз моҳи феврали соли 2016 то моҳи июли соли 2017 мо дар ҳамин лагер қарор доштем, яъне 16 моҳ дар он ҷо зиндагӣ кардем. Ман ҳатто дар ҳамин шароити лагер низ менавиштам ва фаъолиятҳои худро идома медодам.

Бо вуҷуди дурӣ, мо дар тазоҳуротҳои мухолифин дар шаҳри Варшава, ки аз маҳалли сукунати мо наздики 250 километр фосила дошт, иштирок мекардем. Ҳамчунин дар конфронсҳои САҲА дар солҳои 2016 ва 2017 фаолона ширкат варзидем.

Моҳи июли соли 2017 мо ба шаҳрчаи Прушков (наздикии Варшава) кӯчидем ва дар он ҷо тақрибан 5 моҳ зиндагӣ кардем. Пас аз он ба Фаронса ҳиҷрат намудем.

Дар инҷо мехоҳам аз ин қарори худ зикри хос кунам. Аз ин қарор, ки дигар ҷоро неву Фаронсаро интихоб кардам, дар ҳақиқат хеле розӣ ҳастам, зеро аз ҳама ҷиҳат барои оилаи мо беҳтарин буд: фарзандон таҳсил карданд, забон омӯхтанд, ба донишгоҳ роҳ ёфтанд. Ин, воқеан, яке аз қарорҳои дуруст дар зиндагии мо буд.

Инҳо қисме аз зиндагии ман дар Лаҳистон буд, ки баён кардам.

Замоне дар Лаҳистон будам, соли 2017, пайваста мегуфтам, ки мехоҳам як сомона таъсис диҳам ва хоҳиш мекардам, ки дастгирӣ шавад, то онро фаъол гардонем. Аммо, мутаассифона, садое баланд нашуд ва дастгирие низ сурат нагирифт. Пайваста ба ман мегуфтанд: агар мехоҳӣ чизе нависӣ, дар «Паём» бинавис.

Пештар,вақте дар дохил будам, мо сомонае бо номи «Васатият» доштем, ки хусусияти илмӣ, фарҳангӣ, таърихӣ ва динӣ дошт ва аз соли 2007 то соли 2015 фаъолият мекард. Он ҳеҷ гуна ангеза ва масоили сиёсӣ надошт-танҳо фарҳангӣ, маърифатӣ ва таълимӣ буд. Бо вуҷуди ин, онро КДАМ баст ва моро ҳатто ҷарима ҳам карданд. Пас аз он дигар танҳо дар Facebook ва гурӯҳҳои он менавиштам.

Ман чунин хислат дорам: агар ба анҷом додани коре тасмим бигирам ва бубинам, ки бо мушкилот рӯ ба рӯ аст, вале муҳим аст-ҳатман онро то анҷом пайгирӣ мекунам.

Ҳоло мехоҳам як нуктаи дигарро тазаккур диҳам. Дар таъсиси «Ислоҳ» ду бародар саҳми бисёр арзанда гузоштанд: яке дар Русия ва дигаре дар Олмон. Ҳар ду шахсони одӣ буданд, бо маош кор мекарданд. Ман дигар тафсил намедиҳам-муҳим он аст ки бо дастгирии ҳамин ду бародар пойгоҳи «Ислоҳ» фаъолияти худро оғоз кард.

 Ҳамон вақт ба баъзе сомонаҳои маъруфи он замон муроҷиат кардам, ки моро муаррифӣ кунанд, аммо бо баҳонаҳои гуногун рад ё дурпартоӣ карданд. Хуб, муаррифӣ кори осон нест-заҳмати шабонарӯзӣ мехоҳад. Ман ҳам омода будам ва ҳастам.

Платформаи «Ислоҳ» аз оғоз бо рӯйкарди комилан дигар-на фарҳангӣ ва илмӣ, балки маҳз сиёсӣ ва таҳлилӣ— фаъолиятро оғоз кард.  Дар муддати ҳамагӣ 4 моҳ, сомонаи Isloh.net бо матолиби худ худро муаррифӣ кард.

Аз он замон то имрӯз беш аз 9 сол мешавад, ки «Ислоҳ» пайваста ва устувор фаъолияти худро идома медиҳад. Он сомонаҳое, ки ҳатто барои муаррифии «Ислоҳ» як хабар нашр накарданд, кайҳост, ки аз фаъолият бозмондаанд. Аммо «Ислоҳ», бо фазлу карами Илоҳӣ ва талошҳои пайвастаи кормандонаш, ҳамоно фаъол аст.

Дар тӯли фаъолият «Ислоҳ» зарбаҳои зиёдеро паси сар кардааст: аз ҳамлаҳои ҳакерӣ то иттиҳомоти бардурӯғ алайҳи фаъолияти устувори он. Бо вуҷуди ин, ҳеҷ гоҳ дар роҳ наистодаасту аз кору фаолият боз намондааст.

Ҳатто кӯшиш карданд, ки бо маблағ «Ислоҳ»-ро хомӯш кунанд. Аммо як чизро фаромӯш карданд:

«Ислоҳ»-иён на харида мешаванд ва на фурӯхта.

Мо аз ҷониби афроди сиёсӣ-сафирон, вазирон ва роҳбарони ниҳодҳо-номаҳо дарёфт кардем: гоҳе таҳдид, гоҳе даъват ба музокира. Аммо то имрӯз, чуноне будем, ҳамон гуна боқӣ мондаем ва роҳи худро идома медиҳем.

Борҳо шудааст, ки тими «Ислоҳ» барои чанд моҳ бе маош монд, аммо ҳатто ба андозаи як мӯй ҳам аз кор ва талош даст накашид. Ин ҳама аз эътиқод, садоқат ва ҳадафмандии ин тими бошараф шаҳодат медиҳад.

Ман дасти ҳамаи кормандони тимҳои «Ислоҳ»-ро-чи дар дохил ва чи дар хориҷ мефишорам. Шумо беҳтарин муборизон ва баргузидагони Худованд ва ин миллати мазлум ҳастед.

Бидонед ва огоҳ бошед:

ин миллат ҳаргиз заҳматҳои шуморо фаромӯш нахоҳад кард.
Номҳои ҳар яки шумо дар таърихи ин миллат сабт хоҳанд шуд.

Чанд ҷумлаи дигар…

Маъмулан санаҳои ба истилоҳ «круглий» -ҳодисаву рӯйдоде зикри хос мешавад, ки 9 солагӣ шомили он сана намешавад. Чун як сол пас 10солагӣ аст. Аммо ман ёдоварӣ ва ёдрас кардам.

Бигзор ҳар касе чизе бигӯяд. Аммо ман ба унвони муассис ва роҳбари «Ислоҳ» бо сароҳат эълон медорам, ки мо комёб ва муваффақ шудем ва бидуни таоруф ва худситоӣ гуфтаниам, ки ҳоло танҳо «Ислоҳ» аст. Мо рисолат ва масъулият як расонаи озоду мустақил ва мардумиро ба иҷро расонидем ва боз ҳам ба иҷро хоҳем расонд ва низ ба ҳайси минбар ва майдони муборизаи неруҳои оппозитсионӣ хобу хур ва осоиши ин режими золимро  ба мухотара андохтаем.

 Ҳар касе холисона ва бидуни ғараз кори нӯҳсолаи моро арзёбӣ мекунад, мутмаинам ба ин ҳарфҳои мо розӣ мешавад. Боз ҳам барои ҳисоботу гузориши муфассал ва мудаллал омодаем, аммо зарурате намебинам.

Ислоҳ бо нашри мақолаҳои таҳлилӣ ва интиқодӣ корро шурӯъ кард. Хонанда, манбаъ, муаллиф, ҳамкорон ва мухлисону ҳаводорону тарафдорони  худро ёфт.

Барномаҳои он амсоли «Минбари муҳоҷир», «Номаҳо аз ноҳияҳо» ,«Семейканюс»  ва «Номаи маро алоҳида нашр кунед» ҷойгоҳи Ислоҳро таҳким ва тақвият бахшид, хонанда ва тамошобинони онро ба даҳҳову садҳо ҳазор ва то ба миллион расонд. Моро «блогер» унвон доданд. Аммо ҳоло ба блогерӣ рӯ оварданд. Мо дар шароити фавқулода ва ғайриодӣ фъолият мекунем. Мо, хуб медонем, ки чаро моро бад мебинанд. Чун дар даҳани ҳама муму сурб рехтанд, аммо дар навбати мо дасташон кӯтоҳ аст.

«Ислоҳ» дар навишти матолибу мақола мушкил надошт ва надорад. Мо дар дарёфти хабар дасти дароз надорем, ки табиист. Аммо дар ин самт ҳам ноком нестем.

Чандин нафарҳо барои «Ислоҳ» зиндон шуданд. Аммо ин мубориза аст. Мубориза идома мекунад. Ва, мубориза огоҳона идома хоҳад кард.

 Ҳаройина, бо лутфу инояти Илоҳӣ пешрафт дорем. «Ислоҳ» бо русӣ ва англисӣ ҳам маводҳои худро мунташир мекунад. Муассисаҳои байналмилаллии таҳлилӣ ва бунгоҳҳои маъруфи хабарпароканӣ расман муроҷиат ва иҷозаи истифода аз маводу матолиби «Ислоҳ»-ро мекунанд.

 Ҳар коре Раҳмонов ва дастгоҳи идеологии он тӯли ин солҳо бар алайҳи «Ислоҳ» кард, мисли лойи хушк, ки ба девор намечаспад, дар кору пайкори мо асар нагузошт. Ҷилд-ҷилд парванда сохта ба кишварҳои урупоӣ, аз ҷумла кишваре, ки муассиси «Ислоҳ» зиндагӣ мекунад, фиристод. Тавассути фабрикаи ҷавоб тӯҳмату бӯҳтони зиёд зад, ҳатто филм сохту аз тариқи шабакаҳои телевизионӣ пахш кард, кариктураҳо қариб ҳаррӯз дар шабакаҳои иҷтимоӣ дарҷ мекунад, аммо камтарин таъсир надорад. Баракс, шумори ҳавохоҳону дӯстдорону дӯстони «Ислоҳ», ҳамасола рӯ ба афзоиш аст.

Дар ниҳоят «Ислоҳ», худи маро ҳам ба як марди сиёсат бадал кард. Ин шо Аллоҳ, дар сиёсат ҳам комёб ва муваффақ хоҳем шуд, чун сидқамон ва диламон ба Худо ва халқи худо рост аст. Мо, аз оғоз ростиро пеша кардаем. Ростонро Худо ва халқи Худо хуш дорад.

 Дар охир ба тамоми кормандони «Ислоҳ» ва мардуми шарифи Тоҷикистон нӯҳумин солгарди таъсиси Ислоҳро муборак мегӯям.

Муҳаммадиқболи Садриддин, муассис ва сардабири пойгоҳи таҳлилӣ ва сиёсии «Ислоҳ».

27.04.2026

Сообщение Бидуни худситоӣ: Ҳоло танҳо «Ислоҳ» аст! появились сначала на ISLOH.net.