…4 ноябри соли 2026 — рӯзи тағйироти густурдаи кадрӣ дар Тоҷикистон. Дар миёни раисони барканоршуда чандин чеҳрае ҳастанд, ки номашон барои хонандагон ва бинандагони «Ислоҳ» бисёр ошност. Инҳо ҳамон мансабдороне мебошанд, ки борҳо мавриди интиқод ва баррасии расонаи мо қарор гирифта буданд.
Худоро шукр, «Ислоҳ» рисолати худро идома медиҳад. Онҳое, ки дар матолибу барномаҳои мо ҳамчун қаҳрамонҳои манфӣ муаррифӣ мешуданд, имрӯз дигар дар курсиҳои пешинаи худ нестанд.
Аммо як ҳақиқатро бояд рӯшан гуфт: на ҳамаи онҳо аз низоми мансабдорӣ берун шудаанд. Бархе ба нафақа рафтанд, бархеи дигар соҳиби курсии нав гардиданд. Аз ин рӯ, саволи асосӣ ин аст: оё ин тағйирот нишонаи ҷавобгарӣ аст ё танҳо ҷойивазкунии мансабдорон?
Чеҳраҳое, ки аз мақомҳои пешина барканор шуданд
Қурбоналӣ Юсупов — маъруф бо «Қурбони бех», раиси ноҳияи Вахш.
Яке аз чеҳраҳое, ки «Ислоҳ» борҳо фаъолияти ӯро мавриди интиқод қарор дода буд. Имрӯз бо фармони президент аз роҳбарии ноҳияи Вахш озод шуд. Аммо ин поёни фаъолияти мансабдории ӯ набудааст: тибқи фармони дигари президент, ӯ бо номи Юсуфзода Қурбоналӣ Қувват иҷрокунандаи вазифаи раиси ноҳияи Кӯшониён таъин гардид. Вой ба ҳоли сокинони ноҳияи Кушониён…
Пас, масъала ин ҷо танҳо барканорӣ нест. Савол ин аст, ки оё гузаронидани як мансабдор аз ноҳияе ба ноҳияи дигар метавонад ҷойгузини арзёбии воқеии фаъолияти ӯ бошад? Акнун инҷо наздикии Қурбони Бех бо Азизмои газетхонак ва Таҳмина Раҳмонова тасдиқи худро пайдо мекунад.
Сабурзода Мирзодавлат Абдолӣ — раиси ноҳияи Қубодиён.
Номи ӯ низ дар матолиби интиқодии «Ислоҳ» ҷойгоҳи хос дошт. Акнун тибқи фармони президент бо сабаби ба нафақа баромадан аз вазифаи раиси Қубодиён озод гардидааст.
Нишонзода Даврон Назаралӣ — раиси ноҳияи Дӯстӣ.
Дар муқоиса бо бархе аз раисони дигар, мо дар бораи ӯ камтар навишта будем. Аммо ӯ низ аз вазифаи раиси ноҳияи Дӯстӣ озод гардид ва ҷолиб он аст, ки ҳамон рӯз иҷрокунандаи вазифаи раиси ноҳияи Қубодиён таъин шуд.
Яъне Нишонзода аз курсии раисӣ нарафт, балки ноҳияашро иваз кард. Ин тағйирот барои «Ислоҳ» поёни баррасии фаъолияти ӯ нест. Мо фаъолияти ӯро дар Қубодиён низ пайгирӣ хоҳем кард.
Амирзода Сайвалӣ Раҳмоналӣ — раиси ноҳияи Муъминобод.
Чеҳраи дигари мавриди таваҷҷуҳи «Ислоҳ», ки дар матолиби мо ҳамчун писари Раҳмоналӣ Амирзода муаррифӣ шудааст. Ӯ низ бо фармони президент аз вазифаи раиси ноҳияи Муъминобод озод шуд.
Дар фармон сабаби барканории ӯ «ба кори дигар гузаштан» зикр шудааст, аммо вазифаи нави ӯ дар маълумоти расмии то замони таҳияи ин матлаб дастрас муайян нашудааст.
Мо ин мавзуъро пайгирӣ мекунем. Зеро барои ҷомеа муҳим аст, ки мансабдор баъди тарки як вазифа ба куҷо меравад ва бо кадом асос ба вазифаи дигар таъин мешавад.
Гулзода Зафар Шамсудин — раиси ноҳияи Шамсиддин Шоҳин.
Ӯ низ аз ҷумлаи чеҳраҳоест, ки «Ислоҳ» фаъолияти онҳоро мавриди интиқод қарор додааст. Бо фармони президент аз вазифаи раиси ноҳияи Шамсиддин Шоҳин озод ва иҷрокунандаи вазифаи раиси ноҳияи Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ таъин гардид.
Ин ҷо низ сухан аз хориҷ шудан аз мансабдорӣ намеравад, балки аз иваз шудани ноҳияи таҳти роҳбарии ӯ меравад.
Давлатзода Маҳмадшоҳ Ғайрат — раиси ноҳияи Сангвор.
Яке аз чеҳраҳое, ки дар матолиби «Ислоҳ» мавриди интиқод қарор гирифта буд. Тибқи фармони президент, ӯ бо сабаби ба нафақа баромадан аз вазифаи раиси ноҳияи Сангвор озод шуд. Ӯ дар зулм ва шиканҷаи мардуми Сангвор маъруф аст як оилае,ки солҳо дар хидмати ин режим қарор дошт ва хело ғоратгари моҳир ҳам буд.
Дар фармонҳои нашршудаи имрӯз таъйиноти нави ӯ зикр нашудааст.
Барои «Ислоҳ» муҳимтар аз рафтан ё мондани як мансабдор он аст, ки масъалаҳои дар давраи роҳбарии ӯ матраҳшуда беҷавоб намонанд.
Назирӣ Зариф Вализода — раиси ноҳияи Фархор.
Номи ӯ низ барои хонандагони «Ислоҳ» ошност. Имрӯз аз мақоми раиси ноҳияи Фархор озод гардид, аммо ба вазифаи директори Оҷонсии беҳдошти замин ва обёрии назди Ҳукумати Тоҷикистон гузашт.
Аз ин рӯ, дар бораи ӯ наметавон гуфт, ки комилан аз мансабдорӣ дур карда шуд. Баръакс, ӯ ба роҳбарии як ниҳоди давлатӣ таъин шудааст.
«Ислоҳ» хомӯш набуд ва хомӯш нахоҳад шуд!
Мо солҳо боз фаъолияти мансабдорони давлатӣ, шикоятҳои мардум ва масъалаҳои ҳалношудаи ноҳияҳоро ба баҳси умумӣ мекашем. Барои мо муҳим нест, ки мансабдор дар кадом ноҳия ё идора кор мекунад.
Муҳим ин аст, ки ӯ ба мардум чӣ гуна хизмат мекунад ва дар назди ҷомеа то кадом андоза ҷавобгар аст.
Имрӯз ҳафт нафар аз чеҳраҳое, ки «Ислоҳ» онҳоро борҳо мавриди интиқод қарор дода буд, аз вазифаҳои пешинаашон озод шуданд. Ин як воқеияти сабтшуда дар фармонҳои расмии 4 ноябр аст.
Мо ин таҳаввулотро бо таваҷҷуҳ пайгирӣ мекунем. Аммо даъво намекунем, ки ҳамаи ин барканориҳо маҳз натиҷаи матолиби «Ислоҳ» ҳастанд. Он чӣ бо итминон гуфта метавонем, ин аст, ки расонаи мо дар бораи ин чеҳраҳо сукут накардааст.
Курсӣ иваз мешавад, мансабдор меравад, аммо саволҳои матраҳшудаи мардум бо як имзои фармон аз байн намераванд.
Агар мансабдор ба нафақа рафт, ин маънои онро надорад, ки фаъолияти гузаштааш дигар қобили баррасӣ нест. Агар ба ноҳияи дигар гузашт, ин маънои онро надорад, ки саволҳои пешина ҷавоб ёфтанд.
Мо аз мақомоти дахлдор мехоҳем, ки ба ҷойи танҳо ҷойивазкунии кадрҳо, ба арзёбии шаффофи фаъолияти онҳо, баррасии шикоятҳои шаҳрвандон ва ҷавобгарии қонунӣ аҳамият диҳанд.
Худоро шукр, «Ислоҳ» кори худро идома медиҳад. Рисолати мо на танҳо танқиди шахсиятҳо, балки ошкор кардани мушкилот, расонидани садои мардум ва талаб кардани посух аз соҳибмансабон аст.
Ба мансабдорони нав низ ҳамин паёмро дорем: курсии давлатӣ моли шахсӣ нест. Имрӯз ба шумо супурда шудааст, фардо метавонад аз шумо гирифта шавад. Аммо корномаи шумо дар хотираи мардум боқӣ мемонад.
«Ислоҳ» аз пайгирии фаъолияти мансабдорони пешин ва нав даст нахоҳад кашид.
Мо гуфтем, шумо шунидед!
Ислоҳ — 4 ноябри соли 2026
Манбаъҳои таъйинот ва барканориҳо:
• АМИТ «Ховар» — фармонҳои Президенти Тоҷикистон аз 4 ноябри 2026
• Азия-Плюс — тағйироти кадрӣ, 4 ноябри 2026
