Матолиби бахш

Адабиёт ва фарҳанг

109 матолиб
Идома

Қисса: Бо мардум ҳамон тавре муомила кун, ки барои худат дӯст дорӣ

Мард гуфт: пас ман меравам ба хонаводаам иттилоъ медиҳам то фардо хонаи мо ба меҳмонӣ биёянд. Рӯзи баъди мард ба кораш рафт ва баъд аз баргаштан ба манзил ба ҳамсараш гуфт: Хонаводаам ҳоло мерасанд ғизои шом омода кардаӣ ё не? Зан гуфт: Не хаста будам, ҳавсала надоштам то хӯрок омода кунам, охир хонаводаи ту бегона нестандку. Як чизи андаке тайёр мекунем кифоя. Мард гуфт, Худо туро бубахшад чаро аз дирӯз ба ман нагуфтӣ, ки наметавонам ки ғизо омода кунам. Охир ҳозир мерасанд меҳмононам ман чи кор кунам?! Зан гуфт, ки ба онҳо занг бизан ва узрхоҳӣ кун (яъне имшаб наоянд)
Идома

Панде барои ҷӯяндагони дунё

Ҳазрати одам панҷ васият ба фарзандаш Шис кард ва дастур дод ӯ низ ин васиятҳоро ба фарзандаш бигӯяд.
Идома

Саргузашти марди тоҷике дар Аврупо

Дар ҷамъи ёру дўстон, ки дар Русия дар муҳоҷирати меҳнатӣ қарор доштанд ва зиёфате барои мани меҳмони аз Тоҷикистон омада ороста буданд, шоҳиди ҳоли як нафар ҳамзабону ҳамдину ҳамватанам гаштам
Идома

Иҷобати дуъои мазлум

Тӯли солиён аст, ки бо посух додан ба саволу ҷавобҳои шаръӣ бо мардуми зиёд аз қишрҳои мухталифи ҷомеъа дар тамосам ва ошноӣ дорам.
Идома

Қиссаи ҳидояти тоҷикписаре дар русия

Барои ҳар шахс мафҳуми ватану зодгоҳ ва ватандорию ватандўстӣ хусусият ва фаҳмиши хосеро дорад. Масалан дар забони халқаст, ки мегўянд:
Идома

Ҳангоми ҷон додан ё қабзи рӯҳ!

Инсон сухан намегӯяд, магар он суханеро, ки дилаш аз он пур шуда бошад. Аз ин хотир қабл аз сухан гуфтанамон хуб биандешем сипас сухан гӯем.
Идома

Волии Хуросон ва марди хардор

Мегўянд Осафуддавла рўзе ба иттифоқи ғуломони худ аз яке аз кўчаҳои танги хуросон мегузашт. Дар ин мавқеъ марде чанд сар хари худро пеш андохта буд ва бидуни таваҷҷўҳ ба Осафуддавла пеш меронд ва роҳро барои гузаштани волӣ боз намекард.