Ба орзӯят ба андозаи ҳимматат мераси.

Ба орзӯят ба андозаи ҳимматат мераси.Пас нигоҳдор ҳиммататро ҳамеша воло ва рози набош ҳаргиз магар ба ҷаннат ҳамчун қиммати ҷонат.Нақшаи расидан ба мақсуди камолатро бикаш.Зеро умр танҳо якбор барои ҳар як шахс муқаррар шудааст!

Ба орзӯят ба андозаи ҳимматат мераси.Пас нигоҳдор ҳиммататро ҳамеша воло ва рози набош ҳаргиз магар ба ҷаннат ҳамчун қиммати ҷонат.Нақшаи расидан ба мақсуди камолатро бикаш.Зеро умр танҳо якбор барои ҳар як шахс муқаррар шудааст!

Total
0
Shares
Related Posts
Read More

Фасли тирамоҳ фаслест аз пажмурда шавии табиъат ва ин замин дарак медиҳад.Фаслест,ки инсони оқилро аз оғози фасли сарду сармо огоҳ менамоя?

Фасли тирамоҳ фаслест аз пажмурда шавии табиъат ва ин замин дарак медиҳад.Фаслест,ки инсони оқилро аз оғози фасли сарду сармо огоҳ менамояд то омодагиашро бубинад.Оё омодагие дорем ? Акси № 2
Read More

Оё то ба ҳол маънии калимаи динорро медонистед?

Молик ибни Динор (раҳ) мегӯяд: “Динор бад-он хотир меноманд, ки ӯ дин ва нор (оташ) аст.” Агар шахсе динорро, (яъне пулро) он чи ҳаққи ӯст адо кунад, дар роҳи ҳалол онро нафақа ва ё сарф кунад, пас бо амалкарди дин амал кардааст. Аммо шахсе динорро (пулро) ба ғайри ҳаққаш бигирад ва дар роҳи ҳаром масраф ва ё истифода кунад, пас барои ӯ оташ аст.